บทที่ 399 กลับมาคืนดี

บทที่ 399 กลับมาคืนดี

จุดสำคัญที่สุดคือ ฉินเฟิงเอาชนะองค์ชายสิบเอ็ด แต่ฮ่องเต้กลับไม่โต้ตอบเลย นี่แสดงให้เห็นว่าฉินเฟิงมีอิทธิพลมากขึ้นแล้ว

ผู้ดูแลสำนักศึกษาหลวงชั่งน้ำหนักอย่างระมัดระวังและตอบอย่างรอบคอบ “ในเมื่อเจ้าคิดว่าตัวเองเป็นหลานชายก็ไม่จำเป็นต้องมากพิธี จากนี้ไปเราทุกคนล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่มีคำกล่าวว่า คบหาส่วนตัวง่าย แต่คบหาอย่างเปิดเผยยาก หากไม่มีข้ออ้างที่ดี เกรงว่าจะถูกวิพากษ์วิจารณ์”

ฉินเฟิงก็คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน

แม้ตลอดมา ชายหนุ่มจะไม่อยากเข้าร่วมกิจของทางการเป็นที่สุด แต่ตอนนี้เมื่อสถานการณ์ชัดเจน ทักษะการคานสมดุลของฮ่องเต้ก็เริ่มรุนแรงขึ้นทุกวัน

แม้แต่บิดาของเขาฉินเทียนหู่ซึ่งเป็นขุนนางดูแลการสงคราม ช่วงนี้ยามเข้าประชุมราชสำนักก็ยังต้องสงบปากสงบคำ

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ครั้นฮ่องเต้สนับสนุนพรรคพวกใหม่ย่อมจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อตระกูลฉิน

ในเมื่อมิอาจหลีกเลี่ยงก็มิสู้วางแผนเอาไว้ล่วงหน้า!

ฉินเฟิงหรี่ตาลงและโพล่งออกมา “เราถือว่าการฟื้นฟูต้าเหลียงเป็นความรับผิดชอบ เป้าหมายหลักคือการฟื้นฟูแคว้น นอกจากนี้สำนักศึกษาหลวงและสำนักไท่ฉางยังเต็มไปด้วยศิษย์ที่หลากหลาย ได้รับความชื่นชมจากผู้รู้หนังสือทั่วใต้หล้า ควรก่อตั้งพลพรรคเถาหลินขึ้นเพื่อสร้างประโยชน์แก่เหล่าปัญญาชน ดังคำกล่าวที่ว่า ผู้รู้หนังสือรุ่งเรือง แคว้นเข้มแข็ง”

ผู้ดูแลสำนักศึกษาหลวงและผู้ดูแลสำนักไท่ฉางเดิมต้องการใช้ ‘แผนระยะยาว’

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ไม่นานหลังจากที่ฝ่ายเกาหมิงหมดอำนาจ ฉินเฟิงก็สร้างพรรคพวกใหม่ การเคลื่อนไหวนี้กล่าวได้ว่าทำให้ผู้คนตื่นตกใจ

แต่หลังจากได้พูดคุยกับชายหนุ่มแล้ว ผู้ดูแลสำนักศึกษาหลวงและผู้ดูแลสำนักไท่ฉางต่างก็เข้าใจทักษะอันล้ำเลิศของคนคนนี้ การแสดงความจริงใจในตอนนี้จะมีประโยชน์กว่ามากในอนาคต

หลังจากครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ทั้งสองก็พยักหน้าอย่างเคร่งขรึมแล้วตอบพร้อมกัน “เช่นนั้นขอให้นายน้อยฉินเป็นผู้นำพลพรรค!”

…

พระราชวังต้องห้าม ห้องทรงพระอักษร

เคร้ง!

เสียงอันคมชัดดังขึ้น ตามมาด้วยถ้วยชาที่แตกกระจายเป็นเศษซาก พระเนตรของฮ่องเต้ต้าเหลียงดุร้ายกว่าที่เคยเป็นมา แม้แต่พระองค์ก็ไม่เคยคาดคิดว่าเด็กที่ทำให้ประหลาดใจในอดีตจะกลายเป็นคนที่รับมือยากในยามนี้ ฮ่องเต้ต้าเหลียงขุดหลุมพลางให้ฉินเฟิง แต่วางเขาผิดตำแหน่ง พอหันหลังอีกฝ่ายก็สะบัดหน้าไปร่วมมือกับสำนักไท่ฉางและสำนักศึกษาหลวงเพื่อก่อตั้งพลพรรคเถาหลิน เอาคืนฮ่องเต้ต้าเหลียง

“เจ้าฉินเฟิงตัวดี! คิดว่าเจิ้นไม่สามารถทำอะไรเจ้าได้จริง ๆ หรือ?”

เมื่อเห็นว่าฮ่องเต้ต้าเหลียงโกรธมาก จางซิ่วเย่ก็รีบเติมเชื้อเพลิงใส่เปลวไฟอย่างรวดเร็ว “ฝ่าบาท ฉินเฟิงเริ่มอาละวาดมากขึ้นเรื่อย ๆ หากเราไม่กำจัดในตอนนี้ ภายภาคหน้าจักต้องมีปัญหาไม่สิ้นสุดนะพ่ะย่ะค่ะ!”

ฮ่องเต้ต้าเหลียงจ้องมองจางซิวเย่ รู้สึกรำคาญในพระทัยนัก ในแง่ของความสามารถจางซิวเย่ผู้นี้เทียบไม่ได้กับหนึ่งในหมื่นของหลี่จ้านเลย

ทว่าหลี่จ้านมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฉินเฟิงเกินไป ฮ่องเต้ต้าเหลียงจึงต้องกำจัดให้สิ้นซากและสนับสนุนจางซิวเย่​ที่รู้จักแต่การสร้างปัญหา

ทันใดฮ่องเต้ต้าเหลียงก็ตะคอกอย่างเย็นชา จางซิวเย่เข้าใจทันทีว่าฝ่าบาทไม่พอพระทัย จึงรีบถอยกลับอย่างรู้ความ

องครักษ์ชุดดำก้าวออกมาข้างหน้าช้า ๆ “ฝ่าบาท เจ้าเด็กฉินเฟิงค่อย ๆ เผยเขี้ยวเล็บแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

ฮ่องเต้ต้าเหลียงพยักหน้า เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาเตือน เขาถามกลับว่า “เจิ้นไม่เข้าใจจริง ๆ ฉินเฟิงผู้นั้นเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร แม้แต่เจิ้นก็รับมือไม่ทันแล้ว”

องครักษ์ชุดดำก้มศีรษะลง เอ่ยตอบอย่างเคร่งขรึม “ฝ่าบาทโปรดยกโทษให้กระหม่อมด้วย”

ฮ่องเต้ต้าเหลียงพูดอย่างเย็นชา “เจ้าแค่อธิบายมาก็พอ!”