บทที่ 401 กลยุทธ์กำหนดราคากลาง

บทที่ 401 กลยุทธ์กำหนดราคากลาง

ณ ห้องทรงพระอักษร พระราชวังต้องห้าม ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงไพล่มือไปด้านหลัง ปรายตามององครักษ์ชุดดำ

“ฉินเฟิงกล่าวเช่นนี้จริงหรือ”

องครักษ์ชุดดำพยักหน้า “แคว้นไร้กำลัง ตัวเองรุ่งเรือง นับเป็นเรื่องโศกศัลย์ อนาคตของตระกูลฉินอยู่ที่ราษฎร”

เมื่อได้ยินองครักษ์ชุดดำรายงานตามตรงเช่นนี้ ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงก็ใคร่ครวญอย่างหนัก เวลาผ่านไปเนิ่นนาน จึงได้สูดลมหายใจ

ทันใดก็ยกมือขึ้นอย่างเงียบเชียบ รับ ‘แบบแผนกำราบสกุลฉินทั้งสิบ’ ที่องครักษ์ชุดดำทูนขึ้นเหนือหัว

บนนั้นมีกลยุทธ์ที่ใช้ถ่วงดุลอำนาจตระกูลฉินสารพัน อย่างเช่นประคับประคองขั้วอำนาจใหม่ กดขี่อำนาจของฝ่ายสนับสนุนสงครามและพลพรรคเถาหลิน เรียกคืนหน้าที่ผู้ตรวจสอบขุนนางของฉินเฟิงคืน ปลดยศผู้บังคับกองสิบ และอื่น ๆ อีกมากมาย

…

ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงลังเลเหลือแสน สุดท้ายก็ฉีก ‘แบบแผนกำราบสกุลฉินทั้งสิบ’ ทิ้ง แล้วโยนไปอีกด้าน

สายตาที่อึมครึมมานาน ในที่สุดก็วาวโรจน์อีกครั้ง “เจิ้นอยากเห็นนักว่าฉินเฟิงผู้นี้จะสร้างยุคสมัยรุ่งโรจน์ให้ต้าเหลียงได้ขนาดไหน! นอกจากประคับประคองขั้วอำนาจใหม่ ถ่วงดุลอำนาจระหว่างฝ่ายสนับสนุนสงครามกับพลพรรคเถาหลิน แผนการที่เหลือทั้งหมดเลื่อนออกไปก่อน หากเจิ้นกดขี่อำนาจเกินไป ฉินเฟิงจะแสดงกลยุทธ์สร้างความรุ่งเรืองแก่แผ่นดินได้อย่างไร”

แม้องครักษ์ชุดดำจะระแวงตระกูลฉินเข้ากระดูก ทันทีที่มีโอกาสจักต้องกำจัดตระกูลฉินโดยไม่ลังเล ทว่า…เขากลับนอบน้อมต่อคำสั่งของฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงเป็นอย่างยิ่ง

ด้วยถึงอย่างไร องครักษ์ชุดดำก็รู้ดีว่า ความลำบากของแคว้นต้าเหลียงในยามนี้มีเพียงฉินเฟิงที่คลี่คลายได้

อีกด้าน ภายใต้การจัดการของฉินเฟิง ในเวลาไม่กี่วัน ร้านลูกกวาดก็ขยายไปทั่วสามสิบหกอำเภอรอบเมืองหลวง ฉินเสี่ยวฝูจากเมืองหลวงอย่างอาลัยอาวรณ์กลับไปยังเมืองถังซี และการเดินทางครานี้ หลังจากฉินเฟิงทบทวนโดยละเอียดแล้วก็ให้เสิ่นชิงฉือไปด้วย

เสิ่นชิงฉือค่อย ๆ กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงในแวดวงบัณฑิตเมืองหลวงเพราะหอวิจิตรศิลป์

การเดินทางไปเจียงหนานครานี้ หนึ่งเพื่อให้นางค่อย ๆ รับช่วงกิจการลูกกวาด สองเพื่อตั้งสาขาของหอวิจิตรศิลป์ กลายเป็นผู้นำในแวดวงบัณฑิตเจียงหนาน และเพื่อมิให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดระหว่างทาง ฉินเฟิงส่งชูเฟิงพร้อมด้วยองครักษ์ค่ายเทียนจีอีกสี่คนตามไปอารักขา นอกจากนี้ก็ยังมีองครักษ์เสื้อแพรคอยคุ้มกันในมุมมืด ด้านเจียงหนานก็มีหนิงหู่ค่อยควบคุมสถานการณ์ ย่อมไม่มีทางเกิดเรื่อง

ถัดจากวันที่เสิ่นชิงฉือและฉินเสี่ยวฝูออกจากเมืองหลวง ฉินเฟิงก็ลงมือจัดเตรียมขบวนสินค้าที่จะมุ่งหน้าไปยังแคว้นที่ราบสูง

นอกจากขบวนที่ขน ‘ปัจจัยจำเป็นของกองทัพ’ ซึ่งออกเดินทางไปก่อนแล้ว ฉินเฟิงยังส่งขบวนอีกสองขบวนขนสินค้าดั้งเดิมของแคว้นต้าเหลียง อย่างเครื่องคราม สิ่งทอ ก้อนเกลือ ใบชา และของที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวันอื่น ๆ ไปด้วย

การปูเส้นทางการค้าระหว่างแคว้นต้าเหลียงกับแคว้นรอบ ๆ เป็นกลยุทธ์ที่เป็นประโยชน์ต่อประชาราษฎร์ และแคว้นที่ราบสูงคือจุดเริ่มต้น

นอกจากนี้ เรื่องสำคัญที่สุดในปัจจุบันคือ การกดราคาธัญพืชลง

เจียงหนานเป็นพื้นที่สำคัญในการผลิตเสบียง หลังจากเสบียงอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลหลิน ราคาธัญพืชโดยเฉพาะข้าวสารทั้งแคว้นต้าเหลียงได้รับผลกระทบร้ายแรง ราษฎรมิมีเงินกินข้าว ถือเป็นสาเหตุหลักที่แผ่นดินยังอ่อนกำลัง ร้านธัญพืชสกุลฉินจึงถือกำเนิดขึ้น มีเมืองหลวงเป็นรากฐาน แล้วขยายกิจการจากเหนือลงใต้ โดยจะซื้อในราคาตลาด บวกราคาหนึ่งในสิบแล้วจำหน่าย

เมื่อเป็นเช่นนี้ ราคาธัญพืชย่อมไม่มีวันผันผวนอีก!

เดิมนายน้อยเจ้าสำราญคิดว่าการแทรกแซงกิจการค้าธัญพืชเป็นการแตะต้องรากฐานแผ่นดิน จักต้องพบอุปสรรคนานัปการ แต่ผลที่ตามมากลับราบรื่นจนน่าแปลกใจ เพราะแทบจะมีไฟเขียวตลอดเส้งทาง

ครั้นร้านธัญพืชสกุลฉินเปิดในสามสิบหกอำเภอรอบเมืองหลวงจนครบ วันต่อมา ทหารส่งสารผู้มาจากชายแดนทางเหนือก็รีบร้อนปราดผ่านประตูใหญ่เมืองหลวง มุ่งหน้าไปยังกรมกลาโหม

แล้วการประชุมราชการก็ถูกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วนในบ่ายวันนั้น ขุนนางในเมืองหลวงตั้งแต่ขั้นห้าขึ้นไปล้วนต้องเข้าร่วม ฉินเฟิงเองก็ถูกฝ่าบาทเรียกเข้าเฝ้าเช่นกัน

บรรยากาศในท้องพระโรงเคร่งเครียดอย่างที่มิเคยเป็นมาก่อน ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงที่มัก ‘อ้อมค้อม’ กลับตรงเข้าประเด็นอย่างเป็นประวัติการณ์ พระองค์ส่งข่าวกรองทางทหารที่ได้จากชายแดนทิศเหนือให้ขุนนางในราชสำนักได้ทราบโดยทั่วกัน

เริ่มแรก ฉินเฟิงยังคิดว่าเป็นทหารจากเป่ยตี๋ที่เข้ามารุกราน แต่เมื่อได้เห็นรายงานข่าวกรองก็ตกตะลึง

ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงขมวดคิ้วมุ่น สายตาหนักใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “อำเภอผิงหนานก่อกบฏกะทันหัน โดยมีหวงเฉิงเป็นแกนนำ ระดมพลลุกฮือลอบจู่โจมคลังสรรพาวุธของกองทหารในพื้นที่ แล้วเข้ารุกรานอำเภอผิงหนาน สถานการณ์ฉุกเฉิน ฝ่ายกบฏมีทหารเท่าใด แข็งแกร่งเพียงใดล้วนมิมีบันทึก ข่าวกรองหลังจากนี้ใช้เวลาอย่างน้อยเจ็ดแปดวันจึงจะถึงเมืองหลวง”

“ใต้เท้าทั้งหลาย เชิญเสนอวิธีรับมือได้เต็มที่”