บทที่ 734 ธนูม้าปะทะพลธนูราบ

บทที่ 734 ธนูม้าปะทะพลธนูราบ

น่าเสียดาย ด้วยระยะห่างสองร้อยก้าวและเสียงอึกทึกครึกโครม ถึงหม่าถิงอวิ๋นจะตะโกนจนคอแตกหลู่ฉือก็ไม่ได้ยิน

แต่ถ้าส่งทหารไปช่วยเหลือ ฉินเฟิงย่อมส่งทหารสนับสนุนมา ถึงเวลานั้นทั้งสองฝ่ายจะต้องพัวพันเสียหาย ไม่ใช่สิ่งที่หม่าถิงอวิ๋นอยากเห็น

เขาไม่รู้เลยว่า ตอนนี้ฉินเฟิงไม่ได้อยู่ในค่ายใหญ่ แต่อยู่ในค่ายที่หนึ่ง

ฉินเฟิงยืนอยู่ในกระโจมตรงกลางมองผ่านช่องกระโจม สังเกตหลู่ฉือที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยก้าว “หนึ่งร้อยก้าว แม้แต่สตรีก็ยิงถึง”

“พลธนูทั้งหมดรับคำสั่ง ยิง!”

พลธนูหนึ่งพันคนในค่ายที่หนึ่งยกคันธนู ด้วยระยะห่างเพียงหนึ่งร้อยก้าว ไม่จำเป็นต้องยิงในมุมสูงมากนัก

พลธนูเหล่านี้ล้วนผ่านการฝึกฝนพิเศษมาแล้ว ความแม่นยำเชื่อถือได้อย่างยิ่ง การยิงรอบแรก ห่าธนูหนาแน่นสังหารกองทหารม้าเป่ยตี๋ไปกว่าสิบคน

กองทหารม้าเป่ยตี๋ที่กำลังลาดตระเวนอยู่ใกล้ ๆ พอเห็นหลู่ฉือถูกโจมตีก็รีบควบม้ามายังค่ายแนวหน้า

พอกองทหารม้าเป่ยตี๋กว่าสองร้อยคนอยู่ห่างจากค่ายที่หนึ่งของทหารอำเภอเป่ยซีไม่ถึงห้าสิบก้าวก็เริ่มยิ่งธนูก่อกวน

พอทหารม้าบุก พลธนูของฉินเฟิงหันหลังวิ่งกลับเข้ากระโจม

กระโจมสร้างโดยช่างฝีมือของค่ายเทียนจี แต่ละหลังใหญ่เทียบเท่ากับกระโจมของแม่ทัพ

ภายนอกไม่มีอะไรพิเศษ แต่ภายในมีความลับซ่อนอยู่ นอกจากหน้าต่างและทางเข้าที่ตั้งใจเว้นไว้ ส่วนที่เหลือล้วนถูกปิดตายด้วยแผ่นไม้

ธนูของกองทหารม้าแต่เดิมก็มีพลังน้อยอยู่แล้ว ตอนนี้ยังเจอกระโจมที่เรียกได้ว่า ป้องกันแน่นหนาอีก

ส่วนหน้าต่างของกระโจมถูกออกแบบให้ต่ำเป็นพิเศษ ขอบล่างอยู่พอดีกับเอวของทหาร

พลธนูแค่เปิดม่านก็ยิงธนูโต้กองทหารม้าที่วิ่งวนอยู่ภายนอกได้แล้ว

พลธนูม้าปะทะพลธนูราบ พลธนูราบซ่อนตัวอยู่ในกระโจม ผลลัพธ์คาดเดาได้

กองพลธนูม้ากว่าสองร้อยคนโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ไม่สามารถสร้างความเสียหายอย่างเป็นรูปธรรมได้เลย หนำซ้ำแค่เข้าใกล้กระโจมในระยะสามสิบก้าวก็ถูกยิงสวนอย่างแม่นยำอีก

กองทหารม้าที่สองของหลู่ฉือวิ่งวนสามรอบก็ตกตายไปกว่าสามสิบศพ

หัวหน้ากองทหารที่สองตระหนักได้ทันที ถ้ายังใช้ธนู ถึงจะให้กองทหารม้าทั้งหมดโจมตีก็ยังยากจะสร้างความเสียหายให้พลพลธนูของฉินเฟิง

หัวหน้ากองทหารที่สองของหลู่ฉือออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด “บุกเข้าไป!”

ทหารม้าที่เหลือไม่ถึงสองร้อยคนเปลี่ยนมาใช้แหลนม้าแล้วพุ่งเข้าใส่ เห็นลูกธนูที่ปักอยู่บนกระโจม ก็รู้ทันทีว่ากระโจมทั้งหมดมีการเสริมการป้องกันพิเศษ จึงไม่บุ่มบ่ามควบม้าพุ่งชนเพื่อพังกระโจม แต่มุ่งเป้าไปด้านในแทน

ทหารม้าพุ่งหาหน้าต่างกระโจม อาศัยความยาวของแหลนม้าแทงเข้าไปข้างใน

จากความเข้าใจของหัวหน้ากองทหารที่สองของเป่ยตี๋ เมื่อพลธนูต้องเผชิญกับกองทัพทหารม้า ผลลัพธ์ย่อมเป็นการสังหารฝ่ายเดียว เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงมต่อเนื่อง ทว่าหัวหน้าหน่วยที่สองพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ฝ่ายที่ร้องด้วยความเจ็บปวดล้วนทหารม้าภายใต้บังคับบัญชาของเขา

เกิดอะไรขึ้น?!