บทที่ 754 ความวุ่นวายในมณฑลซางโจว

บทที่ 754 ความวุ่นวายในมณฑลซางโจว

เฉินซือจ้องมองแผนที่ พร้อมกับพิจารณาข่าวกรองที่หน่วยนกฮูกราตรีเพิ่งส่งกลับมา เขาตระหนักได้ทันทีว่า การที่ฉินเฟิงสร้างความวุ่นวายในมณฑลซางโจว ไม่ใช่เพียงเพื่อสร้างเขตกันชนให้ต้าเหลียง

ถ้าซางโจวกลายเป็นเขตกันชน หมายความว่าท่าทีของฉินเฟิงคือ เน้นสันติภาพเป็นหลัก สงครามเป็นรอง เพราะเขตกันชนก็คือการข่มขู่ต่อแคว้นเป่ยตี๋ ทำให้เป๋ยตี๋ยากจะโจมตีแคว้นเหลียง ส่งเสริมสันติภาพระหว่างสองแคว้น

แต่ตอนนี้เฉินซือตระหนักว่า เขาประเมินเจตนาของฉินเฟิงผิดไป

หลี่อวี้ที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้ว ถามด้วยเสียงทุ้มลึก “แม่ทัพเฉิน เมื่อครู่ท่านพูดว่าอะไรนะ? ซางโจวจะเกิดความวุ่นวาย? ซางโจวไม่ได้เสียไปแล้วหรอกหรือ จะมีเรื่องวุ่นวายหรือไม่วุ่นวายแล้วอย่างไร?”

สีหน้าของเฉินซือมืดครึ้ม เขาเดินไปมารอบโต๊ะ กระวนกระวายอย่างยิ่ง “หน่วยนกฮูกราตรีของเจ้าส่งข่าวมาว่า แม่ทัพหม่าถิงอวิ๋นที่ประจำการณ์เทือกเขาสยงอิงถูกฉินเฟิงสังหารแล้วไม่ใช่หรือ?”

“แรกเริ่มข้ายังคิดไม่ตก”

“ตามหลักแล้ว การยอมจำนนทั้งเมือง หม่าถิงอวิ๋นที่เป็นคนมีความสามารถย่อมได้รับการปฏิบัติอย่างดีจากฉินเฟิง แต่ทำไมเขาสังหารหม่าถิงอวิ๋นเล่า? ตอนนี้ข้าเพิ่งเข้าใจ!”

“หม่าถิงอวิ๋นเคยรับตำแหน่งหัวหน้าหน่วยของหน่วยเคลื่อนไหวภายใต้การบังคับบัญชาของข้า ย้อนไปก่อนหน้านั้น เขาเคยติดตามจงหลิงบุกโจมตีแคว้นเหลียงหลายครั้ง ไม่เพียงแต่มีความรู้ทางทหารเป็นเลิศ แต่ยังเป็นคนแข็งแกร่ง จงรักภักดีต่อแคว้นเป่ยตี๋อย่างไม่มีข้อกังขา จากความเข้าใจของข้าที่มีต่อหม่าถิงอวิ๋น หากเขารู้ว่าไม่มีทางรักษาเมืองไว้ได้ เขาจะต้องนำทัพทั้งหมดออกจากเมืองไปสู้ตายกับฉินเฟิงอย่างแน่นอน”

“ฉินเฟิงสังหารหม่าถิงอวิ๋นเพราะกลัวบารมีของหม่าถิงอวิ๋นจะสูงเกินไป และในหมู่ทหารที่ยอมจำนนย่อมต้องมีผู้ที่จงรักภักดีต่อหม่าถิงอวิ๋นอยู่ไม่น้อย แต่จำยอมเพราะสถานการณ์บีบบังคับ ถ้าหม่าถิงอวิ๋นยกแขนร้องเรียก ผู้ที่ตอบรับย่อมมีจนนับไม่ถ้วน! ถึงตอนนั้น แผนชั่วของฉินเฟิงก็อาจสูญเปล่า”

หลี่อวี้ขมวดคิ้ว แม้เขาจะเป็นหัวหน้าหน่วยลับอันดับหนึ่งของแคว้นเป่ยตี๋ แต่ในด้านวิสัยทัศน์ทางการทหารยังห่างไกลจากเฉินซือมาก

หลี่อวี้ไม่อายที่จะถาม “แผนชั่วของฉินเฟิงคืออะไรหรือ? แล้วความวุ่นวายในซางโจวหมายความว่าอย่างไร?”

เฉินซือชี้ไปบนแผนที่ “หัวหน้าหลี่โปรดดู ที่นี่คือเทือกเขาสยงอิง คาดว่าฉินเฟิงจะต้องส่งทหารเข้ายึดครองเทือกเขาสยงอิงเพื่อใช้เป็นฐานที่มั่น คอยป้องกันด้านหน้า ทำให้กองทัพใหญ่ของพวกเราไม่อาจก้าวล่วงได้แม้แต่ก้าวเดียว ส่วนตรงนี้คือที่ตั้งค่ายของกบฏหลู่ฉือ”

“กองกำลังกบฏชูธงใหญ่สนับสนุนราชวงศ์ชอบธรรม พวกเขาตั้งค่ายอยู่ระหว่างเทือกเขาสยงอิงกับชายแดนเหนือของแคว้นเหลียง นับว่าอยู่อย่างปลอดภัยไร้กังวล”

“ส่วนกำลังทหารในซางโจว แม้ถูกกวาดล้างไปเกือบหมดแล้ว แต่ประชาชนยังอยู่ เมื่อถึงเวลา กบฏที่ยกสนับสนุนราชวงศ์ที่ชอบธรรมก็จะใช้ซางโจวเป็นจุดเริ่มต้น เกณฑ์ทหารซื้อม้า พัฒนาจนแข็งแกร่ง แล้วยกทัพขึ้นเหนือมา!”

ถ้าแค่หลู่ฉือกับหลี่โฉวที่ปรึกษาทางทหารหัวสุนัขเข้าไปด้วย เฉินซือก็คงไม่สนใจนัก

เพราะถึงพวกเขารวมตัวก็ไม่อาจสร้างความเปลี่ยนแปลงอะไรได้

แต่ปัญหาอยู่ที่ฉินเฟิงแอบซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง คอยหนุนช่วยอยู่ตลอด กองกำลัวกบฏหลู่ฉือจะเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ

หลี่อวี้เข้าใจความได้เปรียบเสียเปรียบแล้ว ดวงตาเขาเบิกกว้าง น้ำเสียงประหลาดใจเอ่ยขึ้น “ฉินเฟิงช่างเป็นกาลากิณีของพวกเราเป่ยตี้จริง!”

“หรือว่า แม้แต่การเจรจาสงบศึกก่อนหน้านี้ก็เป็นส่วนหนึ่งในแผนของเขา? แม่ทัพเฉิน ใต้หล้านี้จะมีอัจฉริยะปีศาจเช่นนี้ด้วยหรือ?!”

แม้เฉินซือไม่อยากยอมรับ แต่ความจริงชัดเจนกว่าคำพูด ฉินเฟิงก้าวหนึ่งมองไปถึงสิบ สงครามระหว่างประเทศเพิ่งจบลง เขาก็วางแผนทิศทางการเจรจาสงบศึกทั้งหมดไว้แล้ว และตอนที่การเจรจาดำเนินถึงครึ่งทาง เขาก็ร่างภาพ ‘ความวุ่นวายในซางโจว’ ที่จะเกิดขึ้นเรียบร้อย!