ตอนที่ 802
บทที่ 803 แบ่งแผ่นดินสี่ส่วน
October 22, 2026
บทที่ 803 แบ่งแผ่นดินสี่ส่วน
บิดาของจิ่งเชียนอิ่งกับฮ่องเต้เป่ยตี๋องค์ปัจจุบันเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด เมื่อพิจารณาความสัมพันธ์แล้ว จิ่งฉือจึงนับเป็นลูกพี่ลูกน้องหรือก็คือน้องสาวฝ่ายบิดาของจิ่งเชียนอิ่ง
จิ่งฉืออยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับพี่สาวที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันนัก
ฉินเฟิงตอบรับโดยไม่ต้องคิด “ไม่มีปัญหา เร็วที่สุดก็ครึ่งเดือน ท่านจะได้พบเชียนอิ่งแน่นอน”
ได้ยินฉินเฟิงเรียกไข่มุกล้ำค่าของอดีตฮ่องเต้เช่นนี้ จิ่งฉือขมวดคิ้วพลางพึมพำเบา “เชียนอิ่ง…เป็นชื่อของนางในตอนนี้หรือ?”
ฉินเฟิงพยักหน้า “ถูกต้อง นางเป็นทั้งคุณหนูสี่ของตระกูลฉินข้า และจะเป็นภรรยาในอนาคตของข้าด้วย”
ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของจิ่งฉือเบิกกว้าง นางมองฉินเฟิงอย่างไม่อยากเชื่อ “อะไรนะ? ภรรยา? หรือว่าเจ้ากับพี่หญิงอวี้ซูได้…”
เรื่องเช่นนี้ไม่มีอะไรน่าอาย ฉินเฟิงยอมรับอย่างตรงไปตรงมา “ถูกต้อง ข้ากับเชียนอิ่งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง รอข้าทำให้นางกลับสู่ที่ที่ควรเป็นของนางได้ ข้าก็จะขอนางแต่งงาน”
แววตาของจิ่งฉือเปลี่ยนเป็นซับซ้อน
นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาเนิบช้า “ข้าไม่เข้าใจ…”
“ในเมื่อเจ้าจะเป็นพระสวามีของเป่ยตี๋ ไยยังโหดร้ายต่อเป่ยตี๋เพียงนี้? เจ้าไม่กลัวว่าพี่อวี้ซูจะโกรธเกลียดหรือไร?”
ฉินเฟิงคาดการณ์ไว้แล้วว่าจิ่งฉือจะถามเช่นนี้ เขาตอบยิ้ม ๆ “โหดร้ายหรือ? องค์หญิงล้อเล่นเก่านัก ข้าเดินทางมายังเป่ยตี๋คราวนี้ก็เพื่อช่วยฟื้นฟูอำนาจและส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจของแคว้นเป่ยตี๋ อีกไม่นานชื่อของข้า ฉินเฟิง จะเปลี่ยนจากชื่อฉาวโฉ่เป็นบุคคลที่ใคร ๆ ต่างก็เคารพนับถือ”
เมื่อเห็นท่าทางมั่นใจเหลือล้นของฉินเฟิง จิ่งฉือเบ้ปาก
คำพูดของเขา แยกไม่ออกจริง ๆ ว่าคำใดจริงคำใดเท็จ
แต่นางก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว จึงไม่พูดอะไรอีก เพียงหันหลังขึ้นรถม้าตามฉินเฟิงเข้าเมือง
บนรถม้า ฉีย่าแง้มม่านหน้าต่างเล็กน้อย มองฉินเฟิงที่เปลี่ยนไปขี่ม้าและกำลังพูดคุยหัวเราะร่าอยู่กับหนิงหู่ นางโกรธแค้นนัก
“เจ้าคนสมควรตาย สักวันเขาต้องถูกคนตีตายกลางถนนแน่”
“คอยดูเถิด คนเลวย่อมได้รับกรรม”
“องค์หญิง ฉินเฟิงมากเล่ห์แสนกล แม้ตอนนี้ไม่อาจคาดเดาแผนการของเขา แต่เรื่องการซื้อร้านค้าแน่นอนว่าต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลัง มีอุบายซ่อนเร้น ยังต้องระมัดระวังให้มาก”
จิ่งฉือถอนหายใจ แม้ไม่อาจยอมรับได้ทุกสิ่ง แต่หลังเหตุการณ์ที่เมืองอวี๋นางก็เกรงฉินเฟิงมากกว่าดูถูกเขาแล้ว
“เมื่อคราวแม่ทัพเฉินซือเดินทางไปเยือนต้าเหลียง และได้เห็นอำนาจของฉินเฟิงในแคว้นต้าเหลียงกับตา”
“เขาเคยกล่าวไว้ว่า…แคว้นต้าเหลียงอาจไร้ฮ่องเต้ต้าเหลียงได้ แต่ไม่อาจขาดฉินเฟิง”
ฉีย่าไม่เคยคาดคิดว่า แม้แต่แม่ทัพเฉินซือก็ยังให้ค่าฉินเฟิงมากนัก ทั้ง ๆ ที่เจ้าคนสารเลวฉินเฟิงสังหารญาติพี่น้องของเขา ฝังความแค้นที่ไม่อาจลบเลือน ยากจะอยู่ร่วมฟ้า
แต่เฉินซือกลับยังรักษาสติและประเมินเช่นนี้ ชัดเจนแล้วว่าฉินเฟิงอันตรายเพียงใด
“องค์หญิง หากเป็นเช่นนั้น พวกเรายิ่งต้องระวังฉินเฟิงให้มากขึ้น” ฉีย่าเตือนด้วยความหวาดหวั่น
จิ่งฉือส่ายหน้าพลางถอนหายใจ “ฮ่องเต้ต้าเหลียงเป็นผู้ปราดเปรื่องเฉียบแหลม กระทั่งเขาก็ยังไม่อาจเอาชนะฉินเฟิง ได้แต่มองดูฉินเฟิงเติบโตอยู่ใต้จมูก แล้วพวกเรายังจะทำอะไรได้หรือ?”