ตอนที่ 879
บทที่ 880 กองพลพญาอินทรีโจมตียามราตรี
October 22, 2026
บทที่ 880 กองพลพญาอินทรีโจมตียามราตรี
ผ่านไปครู่ใหญ่ ภรรยาของนายอำเภอจึงได้สติกลับคืนมา
นางกำเิงนไว้แน่นพลางกล่าวอย่างตกตะลึง “ท่านโหว ท่าน…ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
ฉินเฟิงกล่าวยิ้ม ๆ “ฮูหยิน เหตุใดเจ้าต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้ทั้งที่เข้าใจดีอยู่แล้วเล่า?”
“ก่อนหน้านี้เจ้าคอยประจบสารพัดก็เพื่อเอาใจข้าไม่ใช่หรือ? ที่โกรธแค้นข้านักหนาก็เพราะข้าไม่สนใจ ทำให้เจ้าต้องเสียหน้าใช่หรือไม่?”
“ฮึ ข้าไม่ใช่เด็กสามขวบ เรื่องน้ำใจและกิริยาของคน ข้าย่อมเข้าใจดี”
“ยามนี้ข้าได้ยื่นมือเป็นมิตรต่อเจ้า เจ้าจะมัวเกรงใจไปไย?”
ฉินเฟิงไม่สนใจภรรยานายอำเภอมาก่อนก็เพราะยังไม่ถึงเวลา รอจนภรรยานายอำเภอก่อเรื่องวุ่นวาย เขาจึงฉวยโอกาสกดดันนายอำเภอเฉินเถียน หากดึงภรรยานายอำเภอมาเป็นพวกได้ก็จะได้ผลลัพธ์ทวีคูณ
ส่วนเรื่องอุปนิสัยของภรรยานายอำเภอ ฉินเฟิงไม่ขอวิจารณ์ มีึำกล่าววา อีกาทั่วโลกล้วนสีดำไม่ใช่หรือ หากคำนึงถึงเรื่องพวกนี้มากไป ก็คงไม่ต้องทำอะไรแล้ว
ภรรยานายอำเภอยังคงรู้สึกเหมือนฝัน แต่เงินในมือนางไม่มีทางโกหก
สีหน้าซีดเผือดของนางพลันเปลี่ยนเป็นแดงเรื่อ ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะรีบค้อมกายคำนับ “ขอบคุณท่านโหวที่เมตตา ขอท่านโหววางใจ ข้าจะรับใช้ท่านอย่างซื่อสัตย์แน่นอน”
ซื่อสัตย์?
สตรีเห็นแก่เงินและโหดร้ายพูดถึงความซื่อสัตย์ ฮ่า ๆ ช่างน่าขันเสียจริง
ฉินเฟิงแสดงไมตรีต่อนางเพียงเพราะนางมีประโยชน์ หาใช่คาดหวังสิ่งอื่น
“ข้าคงอยู่แคว้นเป่ยตี๋เจ้าอีกพักใหญ่ และจากนี้ข้าก็จะขยายการค้าให้กว้างขวาง ถึงตอนนั้นจำเป็นต้องมีคนที่ใช้งานได้อยู่ข้างกาย เจ้าเป็นคนฉลาด ขอเพียงช่วยข้าจัดการงานให้ดี อย่าว่าแต่นายอำเภอตำแหน่งเล็ก ๆ ต่อไปแม้แต่ขุนนางในราชสำนักเห็นเจ้าก็ต้องให้เกียรติอยู่สามส่วน!”
“ส่วนเรื่องผ้างามอาหารเลิศรสก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึง”
ภรรยานายอำเภอตาเป็นประกาย ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น นางกำมือแน่นและกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว “ขอท่านโหวสั่งมาเถิด ตราบใดที่ข้าสามารถทำได้ ข้าจะทุ่มเทสุดชีวิตจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ”
ฉินเฟิงพอใจกับท่าทีของภรรยานายอำเภออย่างยิ่ง
“ดี เรื่องนี้ไม่ยาก สำหรับเจ้าแล้วยิ่งง่าย”
“แม้เฉินเถียนจะไม่ใช่ขุนนางที่ดีนัก แต่ก็ไม่ถึงกับเลวร้าย อีกทั้งยังระมัดระวังในการกระทำ เก่งในการรักษาตัวรอด ยิ่งเป็นคนแบบนี้ยิ่งทำอะไรล้าหลัง ไม่รู้จักปรับตัว การจะทำให้อำเภอฉางสุ่ยกลายเป็นจุดเปลี่ยนถ่ายสินค้า หากให้เขาคิดเอง เก้าในสิบส่วนคงไม่มีหวังแล้ว”
“ขอเพียงเจ้าสามารถโน้มน้าวเฉินเถียนได้ก็จะเป็นความสำเร็จแรกของเจ้า”
ภรรยานายอำเภอตอบแบบไม่ต้องคิดให้มากความ
“ท่านโหวโปรดวางใจ เรื่องนี้ให้เป็นข้าจัดการเถิด!”
มองภรรยานายอำเภอเดินออกไปโดยไม่หันกลับมามอง หลิ่วหมิงนึกตลกนัก
“บุรุษทั้งหลายล้วนอาจทนลมข้างหมอน”
“อำเภอฉางสุ่ย สำหรับท่านโหวเป็นตำแหน่งยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุดในอนาคต หากสามารถยึดครองได้ เรื่องการเชิญองค์หญิงกลับจิ่งเชียนอิ่งกลับคืนราชวงศ์ก็นับว่าอยู่ไม่ไกล”
ฉินเฟิงพยักหน้ายิ้ม ๆ “ถูกต้อง ตอนนี้ตระกูลอู๋สงบเสงี่ยมลงไปมาก พวกเขาจะจ้างคนงานให้ครบแน่ เราไม่จำเป็นต้องกลับไปเมืองหลวงแล้ว สร้างโรงเก็บสินค้าในเมืองฉางสุ่ยได้เลย”
“จัดการส่งองครักษ์เสื้อแพรไปสักสองสามคน คอยจับตาเมืองฉางสุ่ย ป้องกันไม่ให้ผู้ใดมาสอดแนมตามอำเภอใจ”
“ส่วนขนาดของโรงเก็บสินค้าก็ให้เป็นไปตามที่แผนที่วางไว้ โรงเก็บสินค้าสามหลัง โรงเก็บอาวุธหลัง จำไว้ว่าโรงเก็บอาวุธต้องพลางตาให้ดี”
“เฮ้อ!”
พูดถึงตรงนี้ ฉินเฟิงถอนหายใจยาว ฮ่องเต้เป่ยตี๋สงบกว่าที่ฉินเฟิงคาดการณ์ มีเพียงทางฝั่งมณฑลซางโจวรายงานกลับมาว่า ทหารชั้นยอดของกองพลพญาอินทรีเริ่มแทรกซึมเข้ามาเป็นกลุ่มเล็ก ๆ