ตอนที่ 899
บทที่ 900 อนาคตของสหายรัก
October 22, 2026
บทที่ 900 อนาคตของสหายรัก
หลี่ยงไม่ได้ส่งเสียงใด ๆ แต่ในใจเข้าใจแล้ว
สาเหตุที่ฮ่องเต้ต้าเหลียงไม่สอบสวนเขา แท้จริงแล้วก็เป็นการจงใจมองข้ามไป ไม่ต้องการกำจัดเขา
ฮ่องเต้ต้าเหลียงมีสายตาเฉียบคม เขารู้ดีถึงความประพฤติของเหล่าองค์ชายในวังหลัง แม้หลี่ยงจะก่อความผิดร้ายแรงที่ไม่อาจให้อภัยได้ แต่ก็ยังคงเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งในการสืบบัลลังก์
แม้หลี่เฉียนจะถูกกักบริเวณเช่นกัน แต่ไม่ว่าจะเป็นความอดทนหรือความกล้าหาญ หลี่เฉียนก็ไม่อาจเทียบกับหลี่ยงได้
สิ่งสำคัญที่สุดคือ หลี่เฉียนมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นหุ่นเชิดของผู้อื่นได้ง่ายกว่า ไม่ว่าจะเป็นฮองเฮาหรือองค์หญิงใหญ่
ส่วนหลี่ยง ชัดเจนว่ามีความคิดเป็นของตัวเองมากกว่า และไม่ง่ายที่จะถูกผู้อื่นควบคุม
ไม่ตรวจสอบ ก็เท่ากับตรวจสอบแล้ว
หลี่ยงถอนหายใจยาว ดวงตาที่ว่างเปล่าเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง “ฉินเฟิงต้องการให้ข้าเป็นองค์ชายไปอีกนานเพียงใด?”
เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์ตอบโดยไม่ลังเล “เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเฟิงเอ๋อร์ แต่ขึ้นอยู่กับฝ่าบาท!”
“ตราบใดที่ฝ่าบาทยังทรงพระปรีชาสามารถ มุ่งมั่นแก้ปัญหา ดูแลบ้านเมือง ก็จะไม่มีผู้ใดสามารถแทนที่ฝ่าบาทได้ กลับกัน วันใดฝ่าบาทหลงผิด ก็จำเป็นต้องมีผู้สืบทอดอำนาจแล้ว”
หลงผิด?!
หลี่ยงอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นหัวเราะลั่น “ฮ่า ๆๆ หลงผิด? ฉินเฟิงช่างเป็นห่วงราชวงศ์หลี่จริง ๆ”
หลี่ยงรู้ดี สิ่งที่เรียกว่าหลงผิดหมายถึงอะไร
ย่อมเป็น…หลอมโอสถ แสวงหาชีวิตอมตะ
บัลลังก์นี้ราวกับมีพลังลึกลับ ยิ่งครองบัลลังก์นานเท่าใ ก็ยิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะแสวงหาหนทางสู่ชีวิตอมตะ
แม้ฝ่าบาทองค์ปัจจุบันจะไม่เคยให้ความสำคัญกับนักหลอมโอสถมาก่อน แต่ห้องหลอมโอสถและสมุนไพรที่อดีตฮ่องเต้ทิ้งไว้ก็ไม่ได้สูญหาย ทุกอย่างถูกเก็บรักษาไว้ในวังหลังทั้งหมด
ตอนนี้ฝ่าบาทยังมีพลังอยู่ แต่อีกห้าปี สิบปีเล่า?
ยิ่งอายุมาก ก็ยิ่งลังเล ขลาดเขลา กลัวตาย!
ตั้งแต่โบราณกาลมา มีกษัตริย์มากมายที่ช่วงแรกของชีวิตเป็นผู้มีความสามารถยิ่งใหญ่ ทำให้ผู้คนทั่วหล้าต้องยอมจำนน แต่พอถึงช่วงหลังของชีวิตกลับกลายเป็นคนแก่ที่ต้องกินยาทุกวัน?
หลี่ยงยังหนุ่ม ความหนุ่มคือทุนที่สามารถต้านทานการล่อลวงของวิถีแห่งชีวิตนิรันดร์ได้!
เขาพยักหน้าเบา ๆ “ช่วยบอกฉินเฟิงแทนข้าด้วยว่า ให้ทำตามที่เขาบอก ตราบใดที่ฝ่าบาทยังเป็นฝ่าบาทองค์เดิม ข้าก็จะเป็นองค์ชายที่สงบเสงี่ยมและมีอิสระ ฮ่ะ ๆๆ ทำความผิดร้ายแรงถึงเพียงนี้แต่ยังสามารถรักษาชีวิตและอนาคตไว้ได้ โอกาสดีเช่นนี้ ข้าจะปฏิเสธได้อย่างไร?”
“ทว่าฉินเฟิงก็ต้องคิดให้ดี ราชวงศ์หลี่ของข้ามีรากฐานแข็งแกร่ง ย่อมมีผู้สืบทอดเสมอ แล้วฉินเฟิงจะยิ่งใหญ่ไปได้อีกกี่ปี?”
“รุ่นต่อไป รุ่นถัดไป สักวันหนึ่งตระกูลฉินจะกลายเป็นตระกูลใหญ่ทางใต้คนที่สอง กลายเป็นภัยร้ายแรงต่อแคว้นต้าเหลียง!”
“ฉินเฟิงสามารถควบคุมชะตากรรมของผู้อื่นได้ แต่ไม่รู้ว่าจะสามารถควบคุมชะตากรรมของตัวเองได้หรือไม่? ฮ่า ๆ!”
เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์ไม่ได้โต้ตอบคำใด เพียงหมุนตัวกลับ
ตลอดทั้งกระบวนการ ฉีหยางจวิ้นจู่ไม่พูดอะไรเลย แม้นางจะไม่ยอมรับ แต่ความจริงก็อยู่ตรงหน้า ในฐานะองค์หญิง นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะพูดต่อหน้าเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์ เลือดราชวงศ์ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของนาง เมื่อเทียบกับการเป็นสตรีของฉินเฟิง สิ่งใดมีเกียรติสูงส่งกว่ากัน?
เหมือนว่าคำตอบจะชัดเจนอยู่แล้ว
อีกอย่าง การติดตามเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์มาเยี่ยมหลี่ยงไม่ใช่ความประสงค์ขององค์หญิงใหญ่ แต่เป็นฉีหยางจวิ้นจู่ที่ตัดสินใจเอง
เพราะนางกังวลว่า เมื่อฝ่าบาทเสด็จกลับเมืองหลวง อาจจะลงดาบพระมารดา ตอนนี้นางจำเป็นต้องยึดขาใหญ่ของใครสักคน รักษาชีวิตของพระมารดาเอาไว้ และขาใหญ่คนนั้นก็คือฉินเฟิง