บทที่ 972 สงครามที่เมืองจัวโจวรวดเร็วดั่งสายฟ้า

บทที่ 972 สงครามที่เมืองจัวโจวรวดเร็วดั่งสายฟ้า

ฮ่องเต้ต้าเหลียงจะไม่อยากแสดงอำนาจได้อย่างไร? แต่ด้วยติดขัดความสัมพันธ์อันซับซ้อนกับฉินเฟิงจึงจำเป็นต้องพิจารณาตามความเป็นจริง ตอนนี้เฉินเจิ้งก่อความวุ่นวายในท้องพระโรงเลยสามารถแลกมาซึ่งความได้เปรียบทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ สำหรับฮ่องเต้ต้าเหลียงนับเป็นโชคที่ตกลงมาโดยไม่ต้องทำอะไร

เพียงแม่ทัพใหญ่ทั้งสามคนแห่งชายแดนเหนือกลับมารายงานตัวที่เมืองหลวง ผู้คนทั่วหล้าก็จะไม่กล้าสงสัยในอำนาจของฮ่องเต้ต้าเหลียงอีก และราชวงศ์หลี่ก็จะครองบัลลังก์ได้อย่างมั่นคง

อีกทั้งโอกาสที่ฮ่องเต้ต้าเหลียงกับฉินเฟิงจะต้องเผชิญหน้ากันด้วยกำลังทหารก็จะลดลงมาก

ความเกลียดชังที่ฮ่องเต้ต้าเหลียงมีต่อเฉินเจิ้งหายไปหมดสิ้น ด้วยความตื่นเต้น เขารีบออกพระราชโองการ ต้องการพระราชทานรางวัลแก่เฉินเจิ้ง แต่เมื่อพิจารณาว่าเฉินเจิ้งได้ตำแหน่งเส่าเป่าไปแล้วและไม่มีตำแหน่งใดจะแต่งตั้งได้อีก ฮ่องเต้ต้าเหลียงคิดไปคิดมาจึงตัดสินใจพระราชทานเป็นเงินหนึ่งหมื่นตำลึงแทน

แม้จะตื่นเต้น แต่ฮ่องเต้ต้าเหลียงก็รู้ดี ถึงจะได้คำมั่นจากปากหลิ่วหงเหยียนเรื่องแม่ทัพใหญ่ทั้งสามคนแห่งชายแดนเหนือ แต่เร็วที่สุดก็ต้องรอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า หลังจากสงครามฤดูหนาวสิ้นสุด ถึงแม่ทัพใหญ่ทั้งสามคนจะกลับมา ฮ่องเต้ต้าเหลียงก็ไม่อาจลงมือกับพวกเขาได้อีก มิเช่นนั้นก็เท่ากับเหยียบย่ำความจริงใจของฉินเฟิง เพียงแค่ได้รับโอกาสทางการเมืองที่หาได้ยากยิ่ง สำหรับฮ่องเต้ต้าเหลียงก็เหมือนกับได้โชคจากฟ้าแล้ว ย่อมไม่ทำการใด ๆ ที่เกินความจำเป็น

ด้วยคำสัญญานี้ ฮ่องเต้ต้าเหลียงก็จะสามารถปล่อยให้ตระกูลฉินเตรียมการต่อสู้กับตระกูลใหญ่ทางใต้ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้าได้อย่างเต็มที่เสียที

ช่วงเวลาเดียวกัน แคว้นเป่ยตี๋

สงครามที่จัวโจวก็กำลังปะทุขึ้นแล้ว

กองหน้าทหารม้าเบาเป่ยซีได้มาถึงเขตแดนของอำเภอต้าฉีแล้ว และเริ่มตีวงล้อมห่างจากอำเภอต้าฉียี่สิบลี้

ทหารม้าเบาห้าพันคนจากเป่ยซี แบ่งออกเป็นสามชั้น ชั้นนอกระยะห่างยี่สิบลี้มีทหารสามพันคนคุม ถัดเข้ามา ระยะสิบห้าลี้และสิบลี้ตีวงล้อมชั้นที่สองและสามล้อมอำเภอต้าฉีไว้อย่างแน่นหนา

ตามรายงานของหน่วยสอดแนม กองทัพประจำอำเภอต้าฉีมีกำลังพลถึงแปดพันคน อีกทั้งป้อมปราการของเมืองก็แข็งแกร่ง

ภารกิจของทหารม้าเบาแนวหน้าคือการล้อมอำเภอต้าฉี ตัดการติดต่อระหว่างภายในและภายนอก ตัดเส้นทางน้ำและเสบียง ส่วนภารกิจที่เหลือ มอบให้กองกำลังหลักเป็นผู้รับผิดชอบ

เมื่อการปิดล้อมเริ่มขึ้น อำเภอต้าฉีก็ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง

ฐานที่มั่นที่อยู่ใกล้อำเภอต้าฉีที่สุดคือจ่างฉี มีทหารรักษาการแปดร้อยคนตั้งอยู่ในตำแหน่งที่สามารถโอบล้อมอำเภอต้าฉีได้ และเป็นที่แรกที่ได้รับข่าวว่าต้าฉีถูกล้อม

แม่ทัพผู้รักษาเมืองฉางฉีเข้าใจสถานการณ์ทะลุปรุโปร่ง ทหารม้าเบาของข้าศึกห้าพันคนไม่ใช่กำลังที่จะดูแคลนได้ หากใช้กำลังพลเพียงหยิบมือที่ข้ามีอยู่บุ่มบ่ามบุกเข้าใกล้อำเภอต้าฉี ย่อมถูกกองทหารม้าของข้าศึกใช้กำลังที่เหนือกว่าล้อมสังหาร ด้วยเหตุนี้เมืองฉางฉีจึงส่งกองทัพออกไปเป็นอันดับแรก ติดต่อกับฐานที่มั่นและเมืองต่าง ๆ โดยรอบ รวบรวมกำลังทหารและม้าศึก เพื่อช่วยเหลืออำเภอต้าฉี

น่าเสียดายที่ความเร็วในการเคลื่อนทัพของกองกำลังหลักเป่ยซีรวดเร็วเกินไป

วันที่สามหลังจากที่ทหารม้าเบาแนวหน้าตัดการติดต่ออำเภอต้าฉี กองทัพใหญ่ก็มาถึงหน้าเมืองแล้ว ทหารรักษาการอำเภอต้าฉีที่เดิมตั้งใจจะออกจากเมืองเพื่อโจมตีพลันล้มเลิกความคิด และทุ่มเทกำลังทั้งหมดในการป้องกันเมืองแทน

หลังจากกองกำลังหลักเป่ยซีมาถึง พวกเขาไม่ได้เร่งรีบโจมตี แต่นำยุทโธปกรณ์ทางทหารที่ติดตัวมากับกองทัพมาประกอบกันก่อน

เนื่องจากต้องเร่งเดินทัพจึงไม่ได้นำเสบียงมามาก สุดท้ายจึงประกอบได้เพียงเครื่องยิงหินสองเครื่อง แม่ทัพใหญ่สั่งการให้เริ่มการโจมตีขนาดเล็กแต่หนาแน่นต่อ โดยให้ทหารสองร้อยคนคุ้มกันเครื่องยิงหินที่ตั้งอยู่ห่างออกมาในระยะยิงธนู ทำการรบกวนอำเภอต้าฉี