บทที่ 977 สาวใช้ประจำตัวกับภรรยาน้อยครึ่งคน

บทที่ 977 สาวใช้ประจำตัวกับภรรยาน้อยครึ่งคน

ในไม่ช้าก็จะได้พบกับฉินเฟิง สำหรับจางเฉา ความทุกข์ทรมานที่ผ่านมาล้วนคุ้มค่า หากทำได้ดี สถานการณ์พลิกผัน เขาอาจกลายเป็นวีรบุรุษที่ช่วยกอบกู้แคว้นต้าตี๋ก็เป็นได้

ขณะนั้นเอง สาวน้อยท่าทางสง่างามคนหนึ่งเปิดม่านประตูเดินเข้ามา

สาวน้อยผู้มีใบหน้าอ่อนเยาว์ มีชีวิตชีวา สวมชุดกระโปรงสีเขียวอ่อน บนศีรษะประดับปิ่นเงิน ท่าทางเหมินคุณหนูตระกูลมั่งคั่ง

นึกถึงว่าตระกูลฉินมีคุณหนูสี่คน จางเฉาไม่กล้าประมาท รีบลุกขึ้นคำนับ ก้มศีรษะ ไม่กล้าเงยหน้ามองรูปโฉมของสาวน้อยอย่างไม่เกรงใจ

แม้แคว้นเป่ยตี๋จะเปิดกว้าง แต่แคว้นต้าเหลียงถือตัวว่าเป็นแคว้นแห่งมารยาทและวรรณกรรม การจ้องมองสตรีโดยเฉพาะสตรีที่ยังไม่ได้แต่งงานถือเป็นการกระทำที่ไร้มารยาท จางเฉาระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง กลัวว่าหากพลาดพลั้งจะทำให้ฉินเฟิงโกรธ อย่าว่าแต่เจรจาเรื่องสงคราม ชีวิตของเขาคงต้องสังเวยไว้ที่นี่

ฉินเฟิงเปิดศึกกับเป่ยตี๋ การจะสังหารขุนนางตัวเล็ก ๆ จากกรมพิธีการเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของจางเฉา เสี่ยวเซียงเซียงตกใจ นางรีบหลบไปด้านข้างอย่างตื่นตระหนกพลางกล่าวอย่างประหม่า “ท่าน… ใต้เท้า ท่านทำเช่นนี้เพื่ออันใด? บ่าวไม่กล้ารับการคำนับเช่นนี้เจ้าค่ะ”

บ่าว?

ได้ยินคำที่สาวน้อยใช้เรียกตัวเอง จางเฉาชะงักไปครู่หนึ่ง เขาเงยหน้าสำรวจหญิงสาวตรงหน้า นางสวมใส่เครื่องประดับทองและเงิน อาภรณ์มีราคา เป็นไปได้อย่างไรที่นางจะเป็นเพียงสาวใช้ตัวน้อย?

เดี๋ยวก่อน!

จางเฉาตกใจ

ไม่น่าเชื่อว่า…สาวน้อยตรงหน้าก็คือสาวใช้คนสนิทของฉินเฟิงหรอกหรือ?

มีเพียงสาวใช้คนสนิทฉินเฟิงที่จะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้

สาวใช้คนสนิทก็เหมือนเป็นอนุภรรยาไปครึ่งหนึ่งแล้ว แม้ฉินเฟิงจะมีคำมั่นแต่งงานกับบุตรีหนิงกั๋วกงต้าเหลียงแต่ก็ยังไม่ได้แต่ง สาวใช้คนสนิทยังคงเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่สุดของฉินเฟิง

คิดถึงตรงนี้จางเฉายิ่งกังวล ฉินเฟิงทำอะไรมักจะมองการณ์ไกล แฝงความหมายลึกซึ้งเสมอ การที่ฉินเฟิงตั้งใจส่งสาวใช้คนสนิทมาต้อนรับ คงเป็นการจงใจทดสอบความจริงใจของเขา หากจางเชามีพฤติกรรมไม่สุภาพแม้แต่นิดเดียวย่อมจะนำมาซึ่งการแก้แค้นรุนแรงกระมัง จางเฉารับก้มศีรษะ ท่าทางระมัดระวังยิ่งกว่าเดิม

“ไม่ทราบว่าคุณหนูมีนามว่าอะไร?”

ได้ยินคำถามจางเฉา เสี่ยวเซียงเซียงรีบกล่าว “ใต้เท้ากล่าวเกินไปแล้ว ข้าเป็นเพียงสาวใช้ข้างกายท่านโหว จะกล้าเรียกตัวเองว่าคุณหนูได้อย่างไรเจ้าคะ?”

จางเฉาส่ายหน้าซ้ำ ๆ แล้วกล่าวว่า “คุณหนูถ่อมตัวเกินไปแล้ว แม้คุณหนูจะเป็นสาวใช้ แต่ก็เป็นสาวใช้ข้างกายโหวฉินย่อมเป็นคนสำคัญ”

จางเฉาในฐานะขุนนางอาวุโสเป่ยตี๋ ย่อมมีความคิดลึกซึ้ง ไม่ขาดความนุ่มนวล มีคำกล่าวว่า สาวใช้จวนอ๋องและนางกำนัลข้างกายองค์หญิงล้วนไม่อาจละเลย หากประมาทเพราะสถานะสาวใช้ย่อมนำมาซึ่งการแก้แค้น ยิ่งสภาพปัจจุบัน อย่าว่าแต่เผชิญหน้ากับสาวใช้คนสนิทของฉินเฟิง แม้แต่หญิงรับใช้ธรรมดาข้างกายราชวงศ์เป่ยตี๋ก็ต้องระมัดระวังในการรับมือ

เมื่อเห็นท่าทีของจางเฮาที่แน่วแน่ เสี่ยวเซียงเซียงก็ไม่ได้บังคับ เพียงกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “ข้าไม่มีแซ่ เพียงแต่ตระกูลฉินเรียกขานว่าเซียงเซียง”