ตอนที่ 1070 ฟันหัวชั้นเลิศให้ร่วงหล่น

ตอนที่ 1070 ฟันหัวชั้นเลิศให้ร่วงหล่น เมื่อรับรู้ได้ถึงอานุภาพที่การโจมตีนี้ของหลินสวินแผ่ออกมา ผู้กล้ารุ่นเดียวกันในหมู่ผู้ชมการต่อสู้ก็แทบจะหนังศีรษะชาหนึบขึ้นมา หน้าเสียในทันที

ส่วนผู้แข็งแกร่งรุ่นอาวุโสก็จิตวิญญาณสั่นสะท้าน สงบใจลงได้ยาก

คมในฝัก!

ยิ่งร้ายกาจปานใดก็ยิ่งเงียบเชียบเท่านั้น!

การโจมตีที่เงียบเชียบไร้เสียงนี้ยังไม่ได้ระเบิดออกมา ก็สะท้านไปทั้งลานแล้ว

และจินมู่อวิ๋นที่อยู่ตรงข้ามหลินสวินยิ่งรู้สึกได้โดยตรงและรุนแรงยิ่งกว่า ชั่วพริบตานี้ในใจเขาเกิดความรู้สึกไร้พลังอย่างหนึ่ง

แต่เพียงแค่พริบตาเขาก็ตื่นจากความอ่อนแรงเช่นนี้ สติแปรเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ต้องรับการโจมตีนี้ให้ได้!

จินมู่อวิ๋นมีลางสังหรณ์ว่าขอเพียงรับการโจมตีนี้ได้ ไม่เพียงทำให้หลินสวินแพ้การประลองครั้งนี้ได้เท่านั้น ที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือพลังของเขาจะสามารถทะลวงขั้นอีกครั้ง!

ชั่วขณะนี้สีหน้าจินมู่อวิ๋นแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและจริงจังผิดธรรมดา สลัดทิ้งความโลภ โกรธ หลง ลืมสิ้นความแค้น ชิงชังและความกลัว!

ภายในร่าง พลังและวิชาลับต่างๆ ที่ครอบครอง นัยเร้นลับแห่งมหามรรคนานาชนิดโคจรถึงขีดสุดอย่างเป็นธรรมชาติ

เขาเข้าไปในเขตแดนอัศจรรย์อย่างหนึ่ง

ประหนึ่งความสงบเงียบก่อนแปรสภาพ เงียบเชียบรอดอกไม้ผลิบาน!

“หือ เจ้าหมอนี่ยอดเยี่ยมเสียจริง จะบรรลุขั้นในตอนนี้เสียอย่างนั้น!”

ยามนี้ผู้แข็งแกร่งในที่นั้นไม่น้อยต่างสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในกลิ่นอายของจินมู่อวิ๋น ล้วนแสดงสีหน้าตกตะลึง ยิ่งเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าพรสวรรค์ของจินมู่อวิ๋นผู้นี้เย้ยฟ้าปานไหน!

“ครั้งนี้มีปีศาจไร้เทียมทานผุดขึ้นมามากเกินไปแล้ว เจิดจ้าตระการตากว่าแต่ก่อนนัก จินมู่อวิ๋นผู้นี้ หากอยู่ในครั้งที่แล้วต้องชิงอันดับหนึ่งมาได้อย่างสบาย ยืนผงาดเหนือผู้ใดแน่!”

ชายชราเผ่าวาทวาโยผู้หนึ่งเอ่ยเสียงสั่นเครือ เขาร่วมชมการแข่งขันกระดานยอดมกุฎรุ่นเยาว์ที่นี่ต่อเนื่องหลายครั้ง ได้เห็นผู้กล้าในใต้หล้ามากมาย แต่ยังไม่มีครั้งไหนที่เทียบได้กับคราวนี้

ในเวลาเดียวกันนั้นดวงตาดำของหลินสวินก็ฉายแววประหลาด

จากนั้นเขาเก็บสายตาลงไป เจตจำนงกร้าวแกร่งหลอมรวมกันในตอนนี้ แปรสภาพเป็นจิตต่อสู้ไพศาลเหลือคณา

กลางห้วงอากาศ ยามนี้ดาบหักที่สั่งสมพลังรอโจมตีไว้ก่อนแล้วโฉบออกมา

ขณะเดียวกันจินมู่อวิ๋นก็เคลื่อนไหวแล้ว กระบี่พรหมราชทิ่มแทงห้วงอากาศ แสงไร้ขอบเขตระเบิดออก กลายสภาพเป็นเงามายาวิญญาณเทพนับไม่ถ้วนบงการห้วงอากาศโดยรอบ ดุจดั่งเทพเทวาในอดีตกาลปรากฏกาย

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับดาบหักที่ฟันลงมา ทั้งหมดนี้ก็เหมือนไม่มีอยู่จริง!

ฉัวะ!

ท่ามกลางเสียงระเบิดแสบแก้วหู อานุภาพของกระบี่นี้ถูกบดขยี้ ดาบหักคมปลาบฟันลงมาตรงๆ บนหัวของจินมู่อวิ๋น

วิกฤตแล้ว!

ในเวลาเดียวกันนี้จินมู่อวิ๋นก็รู้สึกได้ถึงจุดพลิกผันกะทันหัน เขาดึงพลังทั้งหมดในร่างออกมาใช้จนหมด ตั้งรับอย่างสุดแรงเหมือนเป็นการเดิมพัน

มองจากไกลๆ ตัวเขาเหมือนกลายสภาพเป็นแสงสายหนึ่ง แสงกระบี่ที่ดุดันเทียมฟ้าสายหนึ่ง!

ทุกคนล้วนแสบตา ดวงวิญญาณหวาดผวา สะท้านจิตกับภาพนี้

ถึงกระนั้น…

ไม่ทันที่แสงกระบี่เทียมฟ้าสายนี้ของจินมู่อวิ๋นจะได้ผงาดขึ้น จู่ๆ ก็หม่นแสงลงกลางทาง จากนั้นระเบิดออกดังปึงๆๆ ละอองแสงปลิวว่อนกระจายไปทั้งสนาม

การโจมตีนี้ไม่ดุเดือดเท่ากระบวนท่าที่สอง แต่กลับตรงไปตรงมา โหดร้าย และสะเทือนขวัญอย่างน่าประหลาด!

กระทั่งว่าผู้ชมการต่อสู้หลายคนต่างเห็นไม่ชัดว่าดาบหักฟันออกมาเช่นไร จึงไม่อาจล่วงรู้ว่าจินมู่อวิ๋นรับการโจมตีนี้ได้หรือไม่กันแน่

สาเหตุมีเพียงคำเดียว เร็ว!

เร็วจนหาที่เปรียบมิได้!

เมื่อสติรับรู้ฟื้นคืนมา การต่อสู้ก็จบลงแล้ว

ผ่านไปสามกระบวนท่าแล้ว!

ผลลัพธ์เป็นเช่นไร

ไม่อาจไปครุ่นคิด ตื่นตระหนก หรือใคร่ครวญใดๆ ทุกคนล้วนมองไปยังจินมู่อวิ๋นที่อยู่บนสนามโดยไม่รู้ตัว

ฝุ่นควันตลบอบอวล ละอองแสงยังคงปลิวว่อน เงาร่างของจินมู่อวิ๋นค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา

ฉับพลันทันใด ผู้สืบทอดสำนักกระบี่เทียมฟ้าที่อยู่บริเวณเชิงเขาเหล่านั้นก็ระเบิดเสียงร้องยินดีปรีดา

“ชนะแล้ว!”

“เทพมารหลิน สัญญาสามกระบวนท่าผ่านไปแล้ว ยังไม่รีบยอมแพ้อีกหรือ”

“ยกหินกระแทกใส่เท้าตัวเองแท้ๆ เทพมารหลินอย่างเจ้าก็มีวันนี้ด้วยหรือ”

ผู้ชมคนอื่นต่างอึ้งไป เทพมารหลินแพ้แล้วจริงหรือ

ทุกสายตามองไปยังหลินสวินที่อยู่อีกด้านหนึ่ง บ้างมีความสุขที่ได้เห็นผู้อื่นลำบาก บ้างยิ้มเหี้ยมและได้ใจ บ้างทอดถอนใจ

จินมู่อวิ๋นก็ทอดสายตาไปยังหลินสวินเช่นกัน เพียงแต่เขากลับเงยหน้าเชื่องช้าน่าประหลาด เหมือนยากลำบากและกินแรงถึงที่สุด

ประหนึ่งทำดวงวิญญาณหายไป

“อีกนิดเดียวก็จะบรรลุ แต่กลับทำไม่สำเร็จ ข้า… แค้นนัก!”

มุมปากจินมู่อวิ๋นขยับไหว เสียงเหมือนเค้นออกมาจากทรวงอก อ่อนแรงถึงที่สุด คล้ายเพียงประโยคเดียวก็ใช้พลังทั้งหมดของเขาจนสิ้น

“นี่… เกิดอะไรขึ้น” หลายคนหนังตากระตุก หรือเทพมารหลินไม่ได้แพ้

ปึง!

และในตอนนี้เอง ร่างผอมบางที่เดิมยืนตระหง่านราวกระบี่ของจินมู่อวิ๋นก็ล้มลงไปกับพื้นเสียงดัง ศีรษะของเขากลิ้งตกลงไปที่พื้น เลือดสดๆ สาดกระเซ็นออกมา

ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในลานเงียบลงทันที ครู่เดียวก็แปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงัดไร้เสียง เงียบจนทำเข็มหล่นก็ได้ยิน

ตายแล้วหรือ