ตอนที่ 1140 ฆ่าพวกมันให้เรียบ

“สามหาว!”

พอเห็นหลินสวินย่างเท้าเข้ามา ผู้ฝึกปราณคนหนึ่งสีหน้าเคร่งขรึม เงื้อมือขึ้นฟันดาบออกไป

สวบ!

แสงมรรคเจิดจ้า แผ่กว้างประดุจทะเลสีเงินเดือดพล่าน

เพียงแต่ไม่รอให้เข้าใกล้ ดาบกร้าวแกร่งคมกริบเล่มนี้ก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ละอองแสงระเบิดกระจุยลอยละล่อง

แย่แล้ว!

คนผู้นั้นนัยน์ตาหดรัด ขณะกำลังจะเปลี่ยนกระบวนท่าพลันสัมผัสได้ว่าพลังกดดันน่าสะพรึงประหนึ่งเขาถล่มทะเลหวีดร้องพุ่งเข้ามา เขาลมหายใจสะดุด กระดูกในร่างแตกหัก ราวกับถูกภูเขาเทพบดขยี้ เสียงตึงดังขึ้นบนพื้น เลือดออกเจ็ดทวารตาย

และตั้งแต่ต้นจนจบหลินสวินไม่เคยเคลื่อนไหวเลย!

เงาร่างของเขาสูงโปร่ง นัยน์ตาดำราวกับสายฟ้า สีหน้าเยียบเย็นจนน่ากลัว แสงมรรคสว่างไสวโอบรอบตัวเขา

ย่างก้าวมั่นคงราวกับเทพมารกำลังเดินเหิน!

ผู้ฝึกปราณคนอื่นๆ เห็นเช่นนี้ล้วนพากันหน้าเปลี่ยนสี ส่งเสียงคำรามว่า “ศัตรูบุก!” แล้วหมุนตัวแล้วพุ่งเข้าไปในปากถ้ำ

โครม!

เพียงแต่พวกเขาเพิ่งจะหมุนตัว ชือน้ำแข็งเจิดจ้าตัวหนึ่งแหงนหน้าทะยานอากาศ ฟาดหางหนึ่งครา คนพวกนี้ต่างกระเด็นลอย กระอักเลือดคำใหญ่ กระแทกกับกำแพงหินจนกระดูกแตกระเบิด

ไม่มียั้งมือ!

พอรู้ว่าเจ้าคางคกและอาหลู่ประสบอันตราย หลินสวินก็ขับเคลื่อนไอสังหาร หากทั้งสองเกิดเหตุใดๆ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะล้างบางพวกมันทุกคนเลย!

ภายในปากถ้ำถึงกับเป็นอีกเขตแดนหนึ่ง เมื่อเข้าไปด้านในนั้นแล้วราวกับเข้าสู่แดนลับสุดมหัศจรรย์แห่งหนึ่ง ฟ้าดินสีแดงฉานประหนึ่งเตาไฟระอุ

แสงเพลิงงดงามสายแล้วสายเล่าพุ่งทะยาน ลอยพลิ้วอยู่กลางฟ้าดิน เหมือนเข้าสู่เขตแดนแห่งเพลิงเขตแดนหนึ่ง

เมื่อหลินสวินเข้าไปก็เห็นตำหนักโอ่อ่าไร้ใดเปรียบตั้งตระหง่านอยู่ไกลๆ ราวกับก่อสร้างจากหยกงามสีแดงสดที่สุดในโลก มีประกายแสงไหลเวียน ทั้งเจิดจ้าและงดงาม

เบื้องหน้าตำหนักมีรูปปั้นทองแดงสองตัวตั้งอยู่ กวางเขียวตัวหนึ่งและกระเรียนขาวตัวหนึ่ง

กวางกระเรียน (ลู่เฮ่อ) ออกเสียงคล้ายกับหกประสาน (ลิ่วเหอ หมายถึงฟ้าดินหรือจักรวาล)

เมื่อมองชายคาตำหนัก ยื่นออกไปแปดทิศ แต่ละทิศมีตะเกียงน้ำมันทองแดงแปดตะเกียง แสงไฟศักดิ์สิทธิ์พวยพุ่ง ส่องสว่างทุกทิศทาง

ตำหนักแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านกลางฟ้าดิน ราวกับค้ำยันกระดูกสันหลังแห่งจักรวาล

นี่คือรูปแบบแห่งแปดทิศหกประสาน ข้าเป็นใหญ่เพียงหนึ่งเดียว!

เห็นได้ชัดว่าแดนลับแห่งนี้เป็นโบราณสถานแห่งหนึ่ง และตำหนักนี้ต้องมีที่มาที่ไปแน่

“เอ๋! มีคนมา”

“คนผู้นั้นเหมือนจะเป็น… เทพมารหลิน?”

ด้านนอกตำหนักมีผู้ฝึกปราณรวมตัวกันมากมาย อยู่ภายใต้ขุมอำนาจที่แตกต่างกัน เมื่อเห็นหลินสวินเดินเข้ามาจากเส้นขอบฟ้าที่อยู่ไกลๆ ต่างพากันอึ้งงันอย่างอดไม่ได้ จากนั้นก็เป็นความตกใจ

เทพมารหลิน!

เขาถึงกับเข้ามาเพียงลำพังหรือ!

หลินสวินไม่มีอะไรต้องกลัว สาวเท้าเดินขึ้นหน้า มุ่งตรงไปทางตำหนักเพลิงเทพที่อยู่ไกลๆ แห่งนั้น สายตาของเขาเยียบเย็น บนตัวปลดปล่อยไอสังหารน่าสะพรึงออกมา ทำให้ผู้ฝึกปราณไม่น้อยต่างพากันหน้าเปลี่ยนสีไม่ว่างเว้น

ท่ามกลางความเลือนรางเหมือนมองเห็นเทพมารผู้ยิ่งใหญ่มาเยือนโลก มาพร้อมไอสังหารเปี่ยมล้น บรรยากาศชั่วขณะนั้นพาให้ผู้คนเสียขวัญ

“รีบขวางเขาเร็ว!”

“ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ห้ามทำลายภารกิจครั้งนี้เด็ดขาด!”

เสียงตะโกนดังก้อง ผู้ฝึกปราณที่อยู่ภายใต้ขุมอำนาจแตกต่างกันพวกนี้พุ่งกรูเข้ามา ลงมือตรงๆ โดยไม่ถามจุดประสงค์การมาของหลินสวินสักแอะ

เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องสำคัญอย่างที่สุดกำลังเกิดขึ้นในตำหนักเพลิงเทพแห่งนั้น ไม่อนุญาตให้ถูกรบกวน!

ดังนั้นแม้จะรู้ว่าหลินสวินมาแล้ว พวกผู้ฝึกปราณที่เฝ้ายามอยู่ด้านนอกเหล่านี้ก็ล้วนไม่เกรงใจสักนิด

ตูม!

เพียงชั่วอึดใจแสงศักดิ์สิทธิ์คับฟ้าพุ่งปราด เจิดจรัสบาดตา ยิ่งมีสมบัติมากมายร่ายระบำ ทอแสงส่องสะท้อน ทั้งหมดล้วนไหลหลั่งไปทางหลินสวิน

ภาพเช่นนั้นเพียงพอจะทำให้บุคคลขอบเขตมกุฎใจสะท้าน

และพร้อมกันนั้นในที่สุดหลินสวินก็ลงมือ นัยน์ตาดำราวกับเหวลึก ไอสังหารแผ่ซ่านครอบฟ้าคลุมดินประหนึ่งกระแสน้ำหลาก ร่างของเขาเปล่งแสง แสงพิสุทธิ์ไหลเวียน ท่วงทำนองมหามรรคดังก้องกระหึ่ม

ตูม!

หมัดหนึ่งซัดออกไป ฟ้าสนั่นดินสะเทือน มองด้วยตาเปล่าจะเห็นว่าห้วงอากาศราวกับผืนผ้าที่ถูกฉีกทำลาย แหวกออกเป็นรอยแยกน่าตกใจสายหนึ่ง และแผ่ขยายยาวออกไป

ปึง!

ผู้ฝึกปราณที่วิ่งมาหน้าสุดถูกหมัดทรงพลังนี้กลบจนจมหายไปในชั่วอึดใจ ร่างระเบิดออกทันที ฝนเลือดแผ่กระจาย

ปึงๆๆ!

จากนั้นเสียงระเบิดดังอู้อี้ข้างหูไม่หยุดหย่อน ประหนึ่งสับกุยช่ายก็ไม่ปาน ผู้แข็งแกร่งที่ถูกพลังหมัดกวาดซัดล้วนถูกทะลวงโจมตี ร่างระเบิดกระจุย เลือดสดๆ สาดเซ็น ไม่ต่ำกว่าสิบกว่าคนล้วนตายคาที่

ส่วนวิชาลับ สมบัติที่พุ่งโจมตีเข้ามานั้น ส่วนหนึ่งถูกพลังหมัดบดขยี้ตรงๆ อีกส่วนยังไม่ทันเข้าใกล้หลินสวินก็ถูกขวางตามๆ กัน จากนั้นก็พังทลายไป

หมัดเดียวสะเทือนเหล่าผู้กล้า!

ในที่นั้นเงียบกริบ คนมากมายใจหายวาบ ร่างกายกำลังสั่นเทิ้ม ถูกหมัดนี้ทำให้สยดสยอง

ตั้งแต่ต้นจนจบหลินสวินไม่ได้หยุดฝีเท้า สีหน้าสงบนิ่งจนน่ากลัว

“เทพมารหลิน นี่เจ้ารนหาที่ตาย จะต้องถูกจัดการแน่!” มีคนไม่พอใจที่ถูกหลินสวินบุกเข้าตำหนักเพลิงเทพแห่งเช่นนี้ จึงร้องตะโกนข่มขู่

ตูม!

หลินสวินโบกเสื้อแขนหนึ่งครา ธารดาราแถบหนึ่งกระจายตัวออกไปในห้วงอากาศ ดาวดวงใหญ่ดวงแล้วดวงเล่าระเบิดตัวแผดเผาอยู่ในนั้น บังเกิดพลังล้างผลาญอันน่าสะพรึงไร้ที่สิ้นสุด

เพียงชั่วพริบตาผู้ที่แหกปากคนนั้นก็ถูกเผากลายเป็นเถ้าถ่าน แถมผู้ฝึกปราณแถวนั้นก็โดนลูกหลง พลอยถูกธารดาราหลอมเพลิงหอบม้วนปกคลุมไปด้วย ถูกเผาตายทั้งเป็น!

ธารดาราหลอมเพลิง!

เป้าหมายที่เหมาะสมที่สุดของวิชามรรคชั้นยอดนี้ก็คือการโจมตีแบบกลุ่ม พลังทำลายล้างน่าตกใจนัก