ตอนที่ 1158 เทพมารหลินตื่นแล้ว

ผู้แข็งแกร่งเผ่าอีกาทองที่ลงมือจู่โจมในชั่วพริบตานั้น ก็คือชายหนุ่มชุดคลุมทองคนที่ตะโกนว่าจะบดขยี้หลินสวินให้เป็นจุณผู้นั้นนั่นเอง

เขาเด็ดขาดและอำมหิต เมื่อเหยียบย่ำลงไปก็หมายปลิดหัวหลินสวินในทันที

ถูกชิงตัดหน้าไป ทำให้ผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ก่นด่าอยู่ในใจไม่ขาดสาย

เพียงแต่ชั่วครู่ถัดมา นัยน์ตาของพวกเขาก็พลันหดรัด

ชายหนุ่มชุดทองยังอยู่กลางอากาศ แต่ร่างกายของเขากลับเกร็งตัวคล้ายว่าเป็นตะคริวเสียอย่างนั้น ส่งเสียงโหยหวนน่าเวทนาด้วยความเจ็บปวดเยี่ยงสัตว์ป่าก็ไม่ปาน จากนั้นได้ยินเสียงดังตุบ เขาร่วงลงพื้นและไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย

กระทั่งตายไป สีหน้าของเขาก็ยังปรากฏความขุ่นเคือง ไม่ยินยอมและตื่นตระหนก ทำให้ผู้อื่นสะท้านไปตามๆ กัน

ในที่นั้นเกิดความเงียบงันขึ้นชั่วขณะ

หลินสวินยังคงนั่งสมาธินิ่งเงียบ เห็นชัดๆ ว่าเขาไม่ได้ลงมือ แม้แต่ลมหายใจก็เหมือนไม่มี ทว่าชายชุดทองผู้นั้นไฉนถึงสิ้นใจ ซ้ำยังสิ้นใจลงต่อหน้าต่อตาพวกเขาอีกด้วย

ตั้งแต่ต้นจนจบถึงขนาดไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเขาตายได้อย่างไร!

นี่เป็นเรื่องแปลกพิสดารและน่าหวาดกลัวอย่างไม่ต้องสงสัย

“เป็นเขา!”

ทันใดนั้นมีคนตะโกนออกมา พร้อมมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้าหลินสวิน

ตรงนั้นปรากฏคนตัวจิ๋วสูงราวหนึ่งชุ่นยืนอยู่ แต่งกายด้วยอาภรณ์สีขาว ในมือถือกระบี่จิตวิญญาณ รูปลักษณ์ดูหล่อเหลาไร้เทียมทาน

ทั่วเรือนกายของเขาประดุจภาพมายาอันเลือนราง ลมหายใจแทบจะไม่มี หากไม่สังเกตให้ดีย่อมไม่รู้เลยว่ามีเขาอยู่ตรงนั้น!

“นี่… นี่คือหนอนกินเทพที่วิวัฒน์จนมีคุณสมบัติแฝงของราชัน ลอกคราบแปลงร่างออกมาแล้ว!”

มีคนสูดหายใจเย็น ตกตะลึงอย่างยิ่ง มองฐานะตัวตนของเสี่ยวอิ๋นออก!

ผู้ฝึกปราณคนอื่นๆ ในที่นั้นนัยน์ตาล้วนหดรัด

หนอนกินเทพ!

นี่คือหนอนร้ายชั้นยอดที่อยู่ในสิบอันดับแรกในยุคบรรพกาล เคยมีชื่อเสียงเลื่องลือเมื่อครั้งบรรพกาลอยู่ช่วงหนึ่ง ทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญปราณนับไม่ถ้วนหน้าถอดสีเมื่อเอ่ยถึง

และที่อยู่เบื้องหน้า ก็คือหนอนเทพที่วิวัฒน์ถึงระดับแฝงราชันนั่นเอง!

นี่ยิ่งน่าหวาดกลัวและไม่คาดฝันขึ้นไปอีก เนื่องจากในสายตาของคนบนโลก หนอนชนิดนี้ได้สาบสูญไปในสายน้ำแห่งกาลเวลานานแล้ว

ใครเล่าจะคาดคิดว่าวันนี้จะได้เห็นตัวเป็นๆ

ก็ไม่แปลกที่ชายหนุ่มชุดทองผู้นั้นจะตายอย่างแปลกประหลาดเช่นนี้ ถึงอย่างไรก็ถูกทายาทของหนอนกินเทพจู่โจม

ชั่วพริบตาสายตาของผู้ฝึกปราณไม่น้อยที่มองไปยังเสี่ยวอิ๋นล้วนเจือแววหวาดหวั่นเสี้ยวหนึ่ง

ความน่ากลัวของหนอนกินเทพ คือการโจมตีพลังจิตอย่างไร้สุ้มเสียง ทำให้ผู้คนไม่อาจป้องกัน ไม่ว่าผู้ใดได้พบเห็นย่อมต้องหวาดหวั่น และต้องระมัดระวังตัวอย่างถึงที่สุด

ทว่าก็มีบางคนที่นัยน์ตาร้อนเร่า หนอนกินเทพคือสัตว์วิเศษที่เหมาะสมที่สุดในการเสริมกำลังการต่อสู้ ไม่เพียงแค่พรสวรรค์เย้ยฟ้า เมื่อผงาดกลายเป็นราชัน พลังต่อสู้นั้นย่อมน่าประหวั่นพรั่นพรึงอย่างที่สุดเป็นแน่!

เสี่ยวอิ๋นที่กำลังเผชิญกับสายตามากมายที่จับจ้องตนกลับมีสีหน้าท่าทีเรียบเฉยดังเดิม ไม่มีคลื่นไหวสะท้านใดๆ และไม่คิดจะถอยหนีเลยสักนิด

ว่ากันตามเหตุผล หากตัวเขาซ่อนตัวย่อมไม่มีผู้ใดสังเกตได้อย่างแน่นอน อาศัยพรสวรรค์เช่นนี้ก็สามารถสังหารศัตรูได้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว

ทว่าเขากลับต้องเผยตัวออกมา!

เพราะเขาต้องการปกป้องหลินสวิน หากเขาไม่แสดงอำนาจ ยามเขากำลังรับมือศัตรูสักคนอยู่ ผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ย่อมฉวยช่องโหว่นี้บุกสังหารหลินสวินแน่

ฉะนั้นเขาจึงเผยร่างตน ยอมสละข้อได้เปรียบ!

“เจ้าตัวน้อย ติดตามข้าไป ข้าสามารถปกป้องชีวิตเจ้าได้”

หลูชวนแห่งเขาวิญญาณหมื่นอสูรก้าวออกมา แววตาร้อนเร่าไร้ใดเปรียบ ราวกับค้นพบขุมสมบัติชั้นเลิศ

เขาวิญญาณหมื่นอสูร สิ่งที่เชี่ยวชาญที่สุดคือการควบคุมและใช้งานสัตว์ประหลาดหนอนประหลาดต่างๆ

และในตำราสำนักของพวกเขามีการบันทึกไว้ว่า หนอนกินเทพเป็นหนึ่งในหนอนประหลาดที่แข็งแกร่งที่สุดของดินแดนรกร้างโบราณ หากทำให้มันยอมสยบได้ ก็เสมือนได้รับสมบัติอริยะพิทักษ์สำนักชิ้นหนึ่ง!

เสี่ยวอิ๋นเหลือบมองเขา ไม่เอื้อนเอ่ยคำใด

หลูชวนกลับยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น หนอนกินเทพระดับแฝงราชันที่ลอกคราบแล้วเชียวนะ หากสยบมันได้ก็ไม่ต่างอะไรกับการได้ศุภโชคชั้นเลิศ

“ศิษย์น้องทุกคนจงฟังคำสั่ง เทพมารหลินปล่อยให้ผู้อื่นจัดการเถิด เป้าหมายของพวกเราก็คือจับหนอนตัวนั้นให้ได้!”

หลูชวนสูดหายใจเฮือกใหญ่ พลันสั่งการออกไป

เบื้องหลังของเขาผู้แข็งแกร่งทั้งหมดรับคำสั่งอย่างฮึกเหิม ในฐานะผู้สืบทอดเขาวิญญาณหมื่นอสูร พวกเขาย่อมรู้ถึงคุณค่าของหนอนกินเทพดี

มิหนำซ้ำพวกเขายังเชี่ยวชาญการจัดการกับหนอนประหลาดเช่นนี้ยิ่งกว่าด้วย!

พวกหลูชวนตัดสินใจเช่นนี้ แม้ว่าทำให้ขุมอำนาจใหญ่ทั้งหลายเกิดความไม่พอใจ กระนั้นก็ยอมอดกลั้นไว้ในท้ายที่สุด

ภารกิจเร่งด่วนที่อยู่เบื้องหน้าตอนนี้คือการสังหารเทพมารหลิน ส่วนหนอนกินเทพตัวนี้ หากพวกหลูชวนสามารถควบคุมได้ นั่นย่อมไม่กลายเป็นภัยคุกคามสำหรับพวกเขาอีก

“เจ้าตัวน้อย มานี่เถอะ!”

หลูชวนยื่นมือพลิกออกไป ปรากฏกระปุกกระเบื้องเคลือบสีเลือดใบหนึ่ง ดูเก่าแก่เป็นอย่างมาก ปลดปล่อยกลิ่นอายดุดันที่น่าหวาดผวาและเร้นลับ

ฟึ่บ!

กระปุกกระเบื้องเคลือบลอยขึ้นมา สาดพรมแสงศักดิ์สิทธิ์สีเลือดเข้าปกคลุมตัวเสี่ยวอิ๋น

เสี่ยวอิ๋นไม่ได้หลบลี้แต่อย่างใด ตวัดกระบี่ฟันออกไป เจตกระบี่จิตวิญญาณเปล่งแสงรัศมี เฉือนแสงศักดิ์สิทธิ์สีเลือดนั่นขาดกระจุยในฉับพลัน

ทว่านี่กลับทำให้หลูชวนยิ่งยินดีมากขึ้นอีก เอ่ยว่า “เยี่ยม! ถึงขั้นปลุกเจตกระบี่กินเทพในสายเลือดออกมาแล้ว ช่างหาได้ยาก!”

ครืนโครม!

ขณะที่พูด เขาและผู้แข็งแกร่งแห่งเขาวิญญาณหมื่นอสูรทั้งหมดล้วนลงมือแล้ว

ไม่อาจไม่พูดว่าพวกหลูชวนมีฝีมือมาก ทั้งสมบัติและวิชาลับที่เรียกออกมาต่างใช้เพื่อรับมือกับเสี่ยวอิ๋นโดยเฉพาะ แค่พริบตาเดียวก็มีเค้าลางว่าจะสกัดกั้นเสี่ยวอิ๋นไว้ได้!

ปะทะกันซึ่งหน้า เดิมก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาถนัด

ในฐานะหนอนกินเทพ เกิดมาเพื่อเป็นมือสังหารวิญญาณเทพ สามารถจู่โจมพลังจิตของคู่ต่อสู้ได้โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันระวัง

ทว่าบัดนี้เพื่อปกป้องหลินสวิน เขากลับยอมสละข้อได้เปรียบของตน ไม่กล้าฝ่าจู่โจมออกไป ทำเพียงตอบโต้อยู่ที่เดิม

เมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่ทันไรเขาก็มีทีท่าว่าจะต้านไม่อยู่แล้ว

นี่น่าอัดอั้นยิ่งนัก!

กระนั้นเสี่ยวอิ๋นก็ไม่ได้ถอยหลบ รวบรวมพลังทั้งหมดต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิต

“พวกเราไปบุกสังหารเทพมารหลิน!”

ผู้ฝึกปราณจากขุมอำนาจอื่นไม่รีรออีกต่อไป เมื่อเห็นเสี่ยวอิ๋นถูกรั้งไว้ พวกเขาก็โล่งใจอย่างที่สุด บุกจู่โจมอย่างอุกอาจ

“พวกเจ้ากล้าหรือ!”

เสี่ยวอิ๋นตวาดเดือดดาล ในที่สุดก็ไม่อาจสงบใจได้อีก หมายเข้าขัดขวางอย่างไม่เสียดายชีวิต