ตอนที่ 1202 เทวบุตรโลหิต

เขตต้องห้ามแม่น้ำนรกที่ทำให้ทุกคนพูดถึงแล้วหน้าเป็นต้องเปลี่ยนสี

เพียงแต่สถานที่นี้น่ากลัวเพียงใดนั้น กลับไม่มีใครสามารถอธิบายอย่างชัดเจนได้

ไม่เพียงเพราะที่แห่งนี้กว้างใหญ่ มีอันตรายที่แปลกประหลาดและอัปมงคลซ่อนอยู่มากเกินไป ยังเป็นเพราะผู้แข็งแกร่งทุกคนที่เข้ามาในนี้ แปดถึงเก้าในสิบล้วนไม่สามารถกลับออกไปได้!

ตอนนี้สิ่งที่สะท้อนอยู่ตรงหน้าพวกเขาก็คือโลกสีเลือดใบหนึ่ง

ทอดสายตามองไป พื้นดินราวกับเคยถูกเลือดของเทพมารท่วม แสงโลหิตบาดตา ในอากาศไอชั่วร้ายลมโลหิตกู่ก้องราวกับหมอกที่ปกคลุมฟ้าดิน

สามารถมองเห็นได้รางๆ ว่าในหมอกสีเลือดนั่นมีแนวภูเขาเป็นคลื่นราวกับสัตว์ใหญ่มากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในโลกสีเลือด หมายจะเลือกคนมากลืนกิน

สิ่งที่น่าตกใจที่สุด คือบนท้องฟ้ามีตะวันโลหิตเก้าดวงแขวนลอยอยู่!

ตะวันโลหิตไม่ได้แสบตา กระจายอยู่ในพื้นที่ที่แตกต่างกันบนท้องฟ้า โคจรและเคลื่อนที่อย่างช้าๆ ราวกับถูกเลือดที่ไร้จำกัดย้อมจนแดงเถือก เห็นแล้วชวนสยดสยอง

เพียงแค่แวบเดียวหลินสวินพลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันดุร้ายรุนแรงที่ปะทะเข้ามา ทั้งกายใจล้วนกดดัน

นัยน์ตาดำของเขาหดรัดลงเล็กน้อย ในใจหวาดหวั่น

เมื่อมองดูสีหน้าของพวกเจิ้นอวิ๋นเฟิง โม่เทียนเหอ ต่างก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน พลังขับเคลื่อนรอบตัวพลุ่งพล่าน ต่างระแวดระวังขึ้นมาราวกับเผชิญศัตรูที่แข็งแกร่ง

“นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ระหว่างทางจะต้องเจอกับสิ่งแปลกประหลาดและอัปมงคลที่ไม่คาดคิด ทุกคนจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด!

เจิ้นอวิ๋นเฟิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เน้นย้ำทุกคน

“ข้านำทางเอง”

จี้ซิงเหยาเดินขึ้นหน้า พลังรอบตัวพลันหมุนเวียน

วู้ม!

เหนือศีรษะของนางปรากฏกระดูกมือที่ไม่สมประกอบชิ้นหนึ่ง ขาวซีดราวกับหยก แผ่แสงสีขาวงดงามที่คลุมเครือเป็นวงๆ

แกรก!

กระดูกมือนั่นราวกับฟื้นคืนชีพ ข้อนิ้วชี้กลางอากาศคราหนึ่ง แสงขาวสายหนึ่งพลันพุ่งออกมาจากห้วงอากาศ ขยายตัวไกลออกไป

เป็นเหมือนทางเดินสายหนึ่ง!

จากนั้นทุกคนก็เร่งตามหลังจี้ซิงเหยา มุ่งไปยังจุดที่ห่างออกไป

‘นี่คือเศษกระดูกอริยะท่อนหนึ่ง ถูกบรรพบุรุษเรือนกระบี่เร้นปุจฉาของข้าหลอมเป็น ‘แสงเทพนำทาง’ มีมันคอยนำทางสามารถหลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้ายได้ คราวที่แล้วตอนที่ข้าไปถึงบ่อโลหิตนรกเทพ ก็พึ่งสมบัตินี้ในการนำทาง’

ระหว่างทางจี้ซิงเหยาสื่อจิตกับหลินสวิน ‘หากไม่มีสมบัติระดับนี้คอยนำทาง ไม่ว่าใครเข้าสู่เขตต้องห้ามแม่น้ำนรกแห่งนี้ ก็จะหลงทางอยู่ภายใน ง่ายที่จะประสบเคราะห์’

หลินสวินพยักหน้าเป็นเชิงว่าเข้าใจ

ข้างทางหมอกโลหิตคละคลุ้ง กลางฟ้าดินเต็มไปด้วยกลิ่นอายน่าสะพรึง รอบๆ สายลมคำรามราวกับเสียงร่ำไห้ของเทพมาร พาให้ขวัญหนีดีฝ่อ

ระหว่างทางไม่ว่าจะเป็นหลินสวินหรือคนอื่นๆ ล้วนขับเคลื่อนพลังรอบตัว จึงจะสามารถกำจัดกลิ่นอายกดดันที่มีอยู่ทุกแห่งหนนั้นได้

แกรก!

ไม่นานใต้เท้าของโม่เทียนเหอมีเสียงแตกหักดังมา เสียดหูอย่างมากในบรรยากาศที่เงียบเชียบนี้

ทุกคนตกใจ เคลื่อนสายตาไปบนพื้น พบว่ามีกะโหลกศีรษะสีเลือดชิ้นหนึ่งแต่ถูกเหยียบแตกแล้ว เบ้าตาที่ว่างเปล่ามองท้องฟ้า ปากคลี่ออกราวกับกำลังหัวเราะเยาะ

“ซวยชะมัด!”

โม่เทียนเหอสีหน้ามืดทะมึน เสียงปังดังขึ้นคราหนึ่ง ก็เตะกะโหลกนั่นจนปลิวออกไป

ใครจะคิดว่าหัวกะโหลกที่ไม่สมบูรณ์นั่นจะเกิดการเปลี่ยนแปลงกลางอากาศอย่างกะทันหัน แปลงเป็นอีกาโครงกระดูก ส่งเสียงกรีดร้องแหลมคม

เสียงนั่นกลืนจิตชิงวิญญาณ แสบหูอย่างที่สุด ทำลายความเงียบสงัดกลางฟ้าดิน

ภาพที่แปลกประหลาดนี้ทำให้ทุกคนต่างตกใจ

“แย่แล้ว อีกาผีนี่เหมือนกำลังร้องเรียกอะไรอยู่!”

ประกายเย็นเยียบแวบผ่านในสายตาของเจิ้นอวิ๋นเฟิง ฝ่ามือซัดกระบี่เหินสีดำออกไปโดยพลัน เคลื่อนผ่านอากาศราวตัดทะลวง

ปัง!

อีกาโครงกระดูกระเบิดกระจายกลายสภาพเป็นหมอกโลหิต เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่แท้จริง

“รีบไปกันเถอะ!”

นัยน์ตาดำของหลินสวินหดรัดลงกะทันหัน สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงคว้าแขนของจี้ซิงเหยาพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

พวกเจิ้นอวิ๋นเฟิงอึ้งไปก่อน จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน เร่งตามไปติดๆ

ครืนโครมๆ!

พวกเขาเพิ่งจะจากไป แผ่นดินในบริเวณที่อยู่ตอนแรกแยกออกจากกัน โครงกระดูกมากมายที่ชุ่มเลือดพุ่งออกมา ร่างกายล้วนไม่สมประกอบ

แต่ที่น่าแปลกคือ กระดูกบนร่างกายของพวกมันกลับรวมตัวอย่างต่อเนื่อง เลือดพรูไหลเต็มร่าง ส่วนในเบ้าตาที่ว่างเปล่านั้นกลับมีเปลวเพลิงสีเลือดลุกโพรง สยดสยองอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ทอดสายตามองไป หลุมสีเลือดมากมายปรากฏขึ้นมาบนพื้น ท่วมท้นพื้นที่แห่งนั้นราวกับเป็นดินแดนผี!

พวกหลินสวินสูดหายใจอย่างหนาวเยือก

เมื่อครู่นี้หากไม่ใช่เพราะหนีทัน จะต้องจมอยู่ในกองทัพโครงกระดูกเลือดนั่นอย่างแน่นอน!

ฮูม

โครงกระดูกสีเลือดที่รูปร่างคล้ายสัตว์ปีศาจโบราณตัวหนึ่งร่างกายสั่นไหว ถึงกับเปลี่ยนเป็นกระดูกแขนที่หนาใหญ่สูงหมื่นจั้งยื่นออกมา สะบัดมาทางพวกหลินสวินอย่างแรง

ทันใดนั้นห้วงอากาศยุบทลาย ไอชั่วร้ายไม่มีที่สิ้นสุดพุ่งมาพร้อมกับการโจมตีนี้ น่ากลัวกว่าการโจมตีของระดับมกุฎราชันมาก!

“ไป!”

พวกหลินสวินพุ่งปราดออกไปอีกครั้งอย่างไม่ลังเล

โครม!

ด้านหลังพวกเขาพื้นดินแตกแยก ถูกตบใส่จนเป็นหลุมลึกมองไม่เห็นก้นหลุมหนึ่ง

ในเวลาเดียวกันโครงกระดูกสีเลือดที่ราวกับกระแสน้ำก็พุ่งออกมา แผ่พุ่งมาทางพวกหลินสวินด้วยความเร็วสูง

“อ๊าก!”

ทันใดนั้นผู้หญิงคนหนึ่งที่ติดตามอยู่ด้านหลังเจิ้นอวิ๋นเฟิงกรีดร้อง ตรงบั้นท้ายของนางถูกโครงกระดูกเลือดตัวหนึ่งกัดอยู่

ต้องรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ก็เป็นถึงระดับมกุฎราชัน กลับไม่สามารถหลบเลี่ยงการโจมตีนี้ได้!