ตอนที่ 1216 สยบเพลิงมรรคฟ้าประทาน

หินหนืดเดือดพล่าน คลื่นเพลิงม้วนตลบ

หลินสวินยืนตระหง่านกลางห้วงอากาศ เงาร่างเปล่งประกายหาใดเทียบ กำลังใช้พลังทั้งหมดต้านทานและสลายพลังทำลายล้างที่มีอยู่ทั่วห้วงอากาศ

แม้สถานการณ์ที่เผชิญหน้าที่นี่เวลานี้จะอันตรายหาใดเทียบ แต่ดวงตาดำคู่นั้นของหลินสวินกลับสุกสกาวไม่มีสิ่งใดเทียบเทียม

เขาหาเพลิงมรรคที่ต้องการพบแล้ว

ก็คือเตาหลอมเตานั้น!

สามขาสองหู กลิ่นอายเรียบง่ายโบราณ มีท่วงทำนองอันเป็นอมตะ

ตูม!

หลินสวินไม่รอช้า ออกโจมตีอย่างอุกอาจ ใช้เจตจำนงมรรคเจินหลงกระตุ้นผนึกป้าเซี่ย

โฮก! สัตว์เทพป้าเซี่ยพุ่งผ่านห้วงอากาศออกมา ควบคุมตาข่ายใหญ่ผืนหนึ่ง ออกผนึกเตาหลอมนั้นไว้กลางอากาศ

ใครจะคิดว่าก็ในตอนนี้เอง บรรทัดหยกสีดำเล่มหนึ่งเคลื่อนขึ้นมาแล้วทำลายตาข่ายใหญ่นั้นดังเผียะ ส่วนพลังที่เหลือก็ไม่ได้ลดลง โถมเข้ากระแทกหลินสวิน

นี่คือเพลิงมรรคฟ้าประทานดวงหนึ่ง เพียงแต่กลายสภาพเป็นรูปบรรทัดหยกสีดำประหนึ่งมีจิตวิญญาณ พลังพิฆาตน่าตื่นตะลึง

หลินสวินหลบออก ตะปบมือออกไปอย่างแรง พลังวิญญาณถาโถมดุจดั่งภูเขาถล่มทะเลคำรน กระแทกลงไปบนบรรทัดหยกสีดำที่เข้ามาปะทะ

ที่น่าตกใจก็คือ การโจมตีเช่นนี้เพียงพอจะสังหารมกุฎราชันผู้หนึ่งได้ แต่กลับถูกบรรทัดหยกสีดำเล่มนั้นทำลายอย่างง่ายดาย!

ตาดำของหลินสวินหดเกร็ง รับรู้ได้ถึงพลังของเพลิงมรรคฟ้าประทาน น่ากลัวเกินไปแล้ว การจู่โจมธรรมดาต้องไม่ได้ผลกับพวกมันแน่

“กำราบ!”

ท่ามกลางเสียงตะคอก สัตว์เทพปี้อั้นกระโจนออกไป มือถือตราประทับใหญ่กระแทกลงบนบรรทัดหยกดำเล่มนั้นอย่างแรง

ฝ่ายหลังสั่นโคลงรุนแรงดังหึ่งๆ

แม้ยังกำราบมันไม่ได้โดยสมบูรณ์ แต่ก็ทำให้หลินสวินลอบถอนหายใจโล่งอก หากทำเช่นนี้ยังไม่ได้อีก เขาก็ทำได้เพียงใช้ไม้ตายแล้ว

ชิ้ง!

กระนั้นพร้อมกับเสียงกังวานของบรรทัดหยกสีดำเล่มนั้น เพลิงมรรคต้นกำเนิดรูปร่างเหมือนดาบหอกกระบี่ทวน ขวานของ่ามดวงแล้วดวงเล่า ก็พุ่งพิฆาตหลินสวินจากห้วงอากาศเหนือภูเขาไฟเหมือนกระแสน้ำเทลงมา

ภาพนั้นช่างเหมือนทัพใหญ่ออกเคลื่อนไหว!

ส่วนสีหน้าของหลินสวินชั่วขณะนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นหนักอึ้งหาใดเทียบ

คิดไม่ถึงเลยว่า บรรทัดหยกสีดำที่กลายสภาพมาจากเพลิงมรรคฟ้าประทานดวงหนึ่ง จะยังเรียกให้เพลิงมรรคต้นกำเนิดดวงอื่นมาจู่โจมเสียได้!

……

“เกิดอะไรขึ้น”

ไกลออกมาจากภูเขาไฟ พวกเจิ้นอวี้เฟิง จี้ซิงเหยาล้วนตกใจ

จากสายตาของพวกเขาที่มองไป ก็เห็นว่าเพลิงมรรคต้นกำเนิดที่รวมกลุ่มกันในห้วงอากาศเหนือภูเขาไฟพลันพุ่งเข้าไปในภูเขาไฟพร้อมจิตสังหารพลุ่งพล่าน ภาพการน่าหวาดหวั่น

“ต้องพบมหาศุภโชคล้ำเลิศแล้วแน่ๆ!”

เจ้าคางคกพึมพำ

……

ตู้ม!

ชั่วพริบตาหลินสวินก็ได้รับแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน ต้องสำแดงพลังต่อสู้ทั้งหมดของตนอย่างเต็มที่

เงาร่างของเขาท่องทะยาน สัญลักษณ์อักษรเคราะห์พันวนทั่วกาย สำแดงเคล็ดวิชาเก้าหมัดสะเทือนสวรรค์ ประหนึ่งนายเหนือหัวกำลังกรำศึกกับจักรวาล

ส่วนรอบกายเขาดาบหอกกระบี่ทวนจู่โจมทุกย่างก้าว ล้วนเต็มไปด้วยพลังแผดเผาทำลายล้าง เข้าล้อมโจมตีราวอุกกาบาตที่ตกลงมายังผืนดิน

และภายในนั้น ยังมาพร้อมกับการจู่โจมของบรรทัดหยกสีดำเล่มนั้นด้วย!

นี่ทำให้หลินสวินหมดคำพูดไปครู่หนึ่ง

เขาเพียงต้องการสยบเตาหลอมเตานั้น แต่กลับคาดไม่ถึงว่าจะไปดึงดูดการโต้กลับของบรรทัดหยกสีดำเล่มนี้ หนำซ้ำฝ่ายหลังยังเรียกเพลิงมรรคต้นกำเนิดกลุ่มหนึ่งมาล้อมโจมตีเขา!

อันตรายนัก!

สำหรับมกุฎราชันผู้ใดก็ตาม เพียงสยบเพลิงมรรคต้นกำเนิดดวงหนึ่งเท่านั้น ก็ต้องเอาพลังทั้งหมดเข้าแลกถึงจะทำได้

แต่ตอนนี้ เพลิงมรรคต้นกำเนิดที่ล้อมโจมตีหลินสวินมีมากกว่าร้อยดวงเป็นอย่างน้อย

อีกทั้งภายในนั้นยังมีเพลิงมรรคฟ้าประทานดวงหนึ่งอีก!

แม้หลินสวินจะโคจรพลังต่อสู้ถึงที่สุด แต่เพียงผ่านไปครู่เดียวก็ได้รับบาดเจ็บอย่างเลี่ยงไม่ได้ ผิวหนังถูกเผาเป็นโพรงไหม้ดำโพรงแล้วโพรงเล่า!

ความเจ็บปวดรุนแรงอันยากจะกล่าวทำให้หลินสวินอดส่งเสียงอึดอัดในคอออกมาไม่ได้ สูดหายใจเย็นไม่หยุดหย่อน

ตอนนี้เขาถึงรับรู้ได้ถึงความน่าครั่นคร้ามของเพลิงมรรคต้นกำเนิด วิปริตยิ่งกว่าประมือกับมกุฎราชันกลุ่มหนึ่งเสียอีก

ทว่าแม้สถานการณ์ไม่สู้ดี แต่หลินสวินจะยินยอมจากไปเช่นนี้หรือ

ฆ่า!

ผมดำของเขาปลิวไสว ตดอยู่ในสถานการณ์ต่อสู้ถึงขีดสุดโดยสมบูรณ์ โคจรวิชาอริยะยุทธ์และโทสะหยาจื้อออกมาทั้งหมด

จะจับโจรก็ต้องจับราชาให้ได้ก่อน

เขาเล็งเป้าไปที่บรรทัดหยกสีดำเล่มนั้นไว้มั่น ไล่โจมตีมันอย่างดุดัน

ในระหว่างนี้เสื้อผ้าทั้งตัวเขาก็ถูกเผาไหม้ ผิวหนังหลุดลอกไหม้ดำเป็นจ้ำๆ ไปทั้งตัว ดูน่าตกใจหาใดเทียบ

นี่ก็คือความน่ากลัวของเพลิงมรรค เมื่อยังสยบมันไม่ได้ ความแข็งแกร่งของพลังของมันเพียงพอจะเผาบุคคลระดับราชันให้ตาย ทำให้รูปและจิตของอีกฝ่ายมอดไหม้ไปด้วยกัน!

ทว่าแม้บาดเจ็บรุนแรงหาใดเทียบ ด้วยการโจมตีจากพลังทั้งหมดที่มีของหลินสวิน ท้ายที่สุดแล้วบรรทัดหยกสีดำเล่มนั้นก็รับไม่ไหว

เกิดเสียงปึงดังขึ้นครั้งหนึ่ง บรรทัดหยกสีดำระเบิดแหลก กลายสภาพเป็นเปลวเพลิงที่บริสุทธิ์ ลึกล้ำ น่าหวาดหวั่นดวงหนึ่ง คลื่นที่แผ่กระจายเหมือนรัตติกาลที่แผ่ขยายออกมา

ห้วงอากาศในบริเวณใกล้เคียง ขอเพียงถูกแสงเพลิงสีดำปกคลุมก็ถูกหลอมให้ยุบตัวลงทั้งนั้น!

แต่สำหรับหลินสวิน เพลิงนี้ได้ถูกสยบแล้ว!

เขากวักมือครั้งเดียว เพลิงมรรคสีดำก็ถูกดูดซับ ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ