ตอนที่ 1279 เคราะห์เจ็ดอารมณ์

หินผา ต้นหญ้า บ่อบึง สายธาร… ล้วนมลายหายไปท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครม

ห้วงอากาศกำลังยุบตัว ผืนปฐพีแยกออกเป็นโพรงมหึมาน่าสะท้านขวัญ พื้นที่รัศมีพันลี้ราวเกิดแผ่นดินไหวที่ไม่เคยอุบัติขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ โกลาหลยุ่งเหยิงไปหมด

ปราณกระบี่ที่ระเบิดออกมาริ้วแล้วริ้วเล่ายังอ้อยอิ่งอยู่ในห้วงอากาศ ล้วนเต็มไปด้วยไอพิฆาตหนาวยะเยือก เนิ่นนานก็ยังไม่สลายไป

ท่ามกลางหมอกควันตลบอบอวล หลินสวินไอเบาๆ ครั้งหนึ่ง เงยหน้าขึ้นมองรอบด้าน ใจเคร่งเครียด

“ตายไหม”

นกทมิฬโผล่หน้าเอ่ยถามจากด้านหนึ่ง

“ไม่ตาย”

หลินสวินหวนนึกถึงภาพก่อนหน้านั้น ระหว่างที่ปราณกระบี่ปะทะกัน แม้อวิ๋นชิ่งไป๋รับการจู่โจมไว้แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ร่างกายป่นปี้

ท่ามกลางความคลุมเครือ เพียงเห็นว่าเขาแปรสภาพเป็นแสงมายาสายหนึ่ง แล้วหายลับไปอย่างไร้ร่องรอย

“อีกนิดเดียวเอง!”

นกทมิฬผิดหวังนัก

“เดิมข้าก็ไม่ได้คาดหวังมากมายนักหรอก”

หลินสวินกลับเยือกเย็นนัก เพราะเขารู้ดีว่าคนอย่างอวิ๋นชิ่งไป๋ย่อมไม่มีทางฆ่าง่ายปานนี้

คราวนี้โจมตีจนเขาหัวซุกหัวซุน บาดเจ็บสาหัสเจียนตายได้ ก็เป็นเพราะเขาคาดไม่ถึง เล่นงานตอนเขาไม่ได้ตั้งตัว

“แต่ว่า ความรุนแรงของอาการบาดเจ็บที่เขาได้รับคราวนี้ ต่อให้ฟื้นตัวขึ้นมาได้ก็ต้องใช้เวลานานมาก”

หลินสวินพ่นลมหายใจ

เขารู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งกาย

การต่อสู้นี้ดูเหมือนชนะหวุดหวิด แต่กลับทำให้เขารับรู้ได้อย่างแจ่มชัดว่า หากประลองซึ่งหน้ากับอวิ๋นชิ่งไป๋ในสภาพสูงสุด เขาถึงขั้นไม่แน่ใจว่าจะโจมตีอีกฝ่ายได้

สาเหตุก็อยู่ที่พลังปราณของเขาต่างกับอวิ๋นชิ่งไป๋สองระดับ!

หากระดับเท่ากัน หลินสวินเชื่อมั่นอย่างเต็มที่ว่าจะฆ่าเขาได้อย่างแน่นอน!

“จะไล่ตามต่อไหม”

นกทมิฬเอ่ยถาม

หลินสวินส่ายหัว ไม่มีโอกาสแล้ว บุคคลอย่างอวิ๋นชิ่งไป๋ ทันทีที่หนีไปได้ ด้วยสติปัญญาและความสามารถของเขาย่อมไม่อาจถูกหาเจอได้อีก

“กลับไปเถอะ ไปดูที่สถูปเจดีย์เสียหน่อย”

หลินสวินตัดสินใจ

การต่อสู้นี้เขาจำเป็นต้องไตร่ตรองอย่างถ้วนถี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจำเป็นต้องวิเคราะห์พลังต่อสู้ของอวิ๋นชิ่งไป๋อย่างแม่นยำ

“ได้”

นกทมิฬพยักหน้ารับ

มันก็รู้ว่าในการต่อสู้นี้หลินสวินได้เปรียบอยู่มาก

จุดสำคัญมีอยู่สองอย่าง หนึ่งคือตอนที่พวกเขาเห็นอวิ๋นชิ่งไป๋ อีกฝ่ายกำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญในการหลอมพลังพรสวรรค์ของกู่ฝอจื่อพอดี ไม่อาจใช้พลังทั้งหมดได้

สองคือ อวิ๋นชิ่งไป๋ไม่ได้คาดเอาไว้ว่าในร่างแยกของกู่ฝอจื่อได้ถูกนกทมิฬวางผนึกลี้ลับผนึกหนึ่งไว้ก่อนแล้ว

เดิมทีที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อคิดบัญชีร่างต้นของกู่ฝอจื่อ ทำให้เขาประสบเคราะห์ตอนหลอมรวมกับร่างแยก

จะคิดได้อย่างไรว่าร่างต้นของกู่ฝอจื่อถูกอวิ๋นชิ่งไป๋ฆ่าไปก่อนแล้ว กลับเป็นเพราะหลอมพลังพรสวรรค์ที่ชิงมาจากร่างแยกของกู่ฝอจื่อ ถึงได้รับ ‘ของกำนัลชิ้นใหญ่’ ที่เดิมเตรียมไว้ให้ร่างต้นของกู่ฝอจื่อไปโดยอ้อม

นี่ก็เป็นสาเหตุที่อวิ๋นชิ่งไป๋บาดเจ็บกระอักเลือด ทันทีที่นกทมิฬเปล่งคาถาลับคาถาหนึ่งออกมาตอนที่อยู่ในสถูปเจดีย์

สรุปแล้ว ความบังเอิญชุดหนึ่งทบซ้อนกัน จึงทำให้คราวนี้อวิ๋นชิ่งไป๋ตกอยู่ในสภาพอับจนถูกกระทำถึงที่สุด จำต้องหลบหนี

หากประลองกันซึ่งหน้า นกทมิฬก็คิดว่าความหวังที่หลินสวินจะฆ่าอีกฝ่ายได้มีไม่มากนัก

แต่ภายหน้าก็ไม่แน่แล้ว

ตามการคาดเดาของนกทมิฬ อวิ๋นชิ่งไป๋บาดเจ็บเจียนตาย ในช่วงที่ฟื้นตัวนี้ ขอเพียงหลินสวินรีบเร่งทะลวงปราณ ต้องสามารถทำให้ศักยภาพเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าพลิกดินแน่นอน!

……

ครึ่งวันผ่านไป

หลินสวินกับนกทมิฬกลับมาที่สถูปเจดีย์

หลินสวินฝืนความเหนื่อยล้าง่วงงุน วางกระบวนผนึกลายมรรคชั้นหนึ่งโดยรอบสถูปเจดีย์นี้ จากนั้นก็เริ่มปิดด่านทันที

นกทมิฬที่รีบรุดตลอดทางก็ง่วงจนหมดแรงแล้ว ล้มตัวลงนอนหลับลึกในกระทะดำใหญ่ของตน

‘อันดับหนึ่งแห่งกระดานทองผู้กล้าอวิ๋นชิ่งไป๋ ถูกเทพมารหลินตามฆ่า!’

ที่โลกภายนอก ข่าวทำนองนี้เริ่มแพร่กระจายอย่างฉับไวราวพายุ ไม่นานนักก็สะเทือนทั่วแดนคีรีอีสาน จากนั้นก็แผ่ขยายไปทั้งแดนเก้าบน

ชั่วขณะเดียวก็ก่อให้เกิดพายุปั่นป่วนลูกใหญ่!

“หลังจากหายเงียบมาสี่ปี ทันทีที่เทพมารหลินปรากฏตัวขึ้นในโลกก็กำราบบุตรนรกกับกู่ฝอจื่อตามลำดับ นี่ยังไม่ทันไรก็โจมตีอวิ๋นชิ่งไป๋เสียยับเยินจนหนีไปเลยหรือ”

มีคนสั่นสะท้าน

“นี่ไม่ใช่เครื่องยืนยันว่าตอนนี้หลินสวินมีพลังต่อสู้เป็นอันดับหนึ่งในกระดานผู้กล้าหรือ แต่เขาเพิ่งมีพลังปราณอมตะเคราะห์ด่านสามเองไม่ใช่หรือ”

มีคนตื่นตะลึง

“นี่ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่! อวิ๋นชิ่งไป๋ไร้เทียมทาน ดุจสุริยันกลางนภาที่สาดส่องจักรวาลเพียงหนึ่งเดียว แสงหิ่งห้อยอย่างหลินสวินจะไปแข่งรัศมีได้หรือ”

ทั้งยังมีคนไม่เชื่อ แสดงท่าทีเอือมระอา

“แล้วคนสำนักกระบี่เทียมฟ้าล่ะ ทำไม่ถึงไม่อธิบายเรื่องนี้ หรืออวิ๋นชิ่งไป๋จะถูกเทพมารหลินตามฆ่าตลอดทางจริงๆ”

…เสียงวิพากษ์วิจารณ์ฮือฮาต่างๆ เกิดขึ้นในแดนเก้าบน คลื่นลมไม่รู้เท่าไรซัดสาด

ไม่ว่าข่าวจะจริงหรือเท็จ ชั่วขณะเดียวทำให้กิตติศัพท์ของหลินสวินโด่งดังขึ้นมาก มีแนวโน้มว่าจะไม่มีใครในใต้หล้าไม่รู้จักเขา

……

แดนวารีอุดร ส่วนลึกของมหาสมุทรสีดำแห่งหนึ่ง มีเกาะร้างเกาะหนึ่งอยู่

“อ๊าก…!”

วันนี้ เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองเคียดแค้นเสียงหนึ่งดังออกมาราวสายฟ้าฟาด สั่นสะท้านถาโถม

ชั่วขณะเดียวแถบทะเลแห่งนี้ปั่นป่วน สัตว์ปีศาจที่จำศีลอยู่ในน้ำทะเลต่างขวัญหนีดีฝ่อ ร้อนรนหลบหนี

ครู่ใหญ่เสียงถึงเงียบไป..ไอรีนโนเวล