ตอนที่ 1295 เทพมารหลินปะทุโดยสมบูรณ์

เทพมารหลินจบสิ้นแล้ว!

ไกลออกไปเหล่าผู้กล้าต่างสั่นสะท้าน อามรมณ์ความรู้สึกซัดกระเพื่อม

ในการต่อสู้นี้ เดิมทีอานุภาพของหลินสวินประหนึ่งสายรุ้ง เข้าบดขยี้ไป๋หลงถิงเสียจนไม่อาจเงยหน้าขึ้นมาได้ ทว่ายามนี้สถานการณ์พลิกกลับแล้ว!

คนที่ลงมือไม่ได้มีเพียงแค่ไป๋หลงถิงคนเดียวเท่านั้น ยังมีบุคคลฝีมือร้ายกาจเช่นเดียวกันอีกหลายคน ทำให้หลินสวินตกอยู่ในวงล้อมทันที

เสมือนกับผิดล้อมสัตว์!

“นี่ก็คืออำนาจ หลินสวินหมายช่วยคนและพลิกสถานการณ์โดยลำพัง ย่อมไม่ต่างอะไรกับการเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง!”

มีคนฮึกเหิม อยากให้หลินสวินถูกสังหารจนใจแทบขาด

“พวกเจ้าไม่รู้สึกเลยหรือว่าการมีมิตรสหายอย่างหลินสวินจึงจะเป็นโชคอันยิ่งใหญ่ของชีวิต ครั้งนี้หากไม่ใช่เพื่อช่วยชีวิตสหายของเขา หลินสวินมีหรือจะต้องเผชิญอุปสรรคเช่นนี้”

บางคนทอดถอนใจด้วยความซาบซึ้งในการกระทำของหลินสวิน

ชื่อเหยาที่อยู่อีกด้านหนึ่งกำลังใคร่ครวญคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหลาย พร้อมกับมองดูเงาร่างที่ตกอยู่ท่ามกลางวงล้อมอยู่ไกลๆ แต่ยังคงต่อสู้อย่างห้าวหาญด้วยร่างกายที่ชุ่มเลือด ในใจยิ่งรู้สึกขัดแย้ง

ควรจะ… ลงมือดีหรือเปล่า

นานทีปีหนจะมีโอกาสสังหารหลินสวิน!

“พี่ใหญ่…!”

ภายใต้เคราะห์สวรรค์ อาหลู่โกรธจนเบิกตาโพลง นัยน์ตาแดงเถือก เขากำลังอยู่ในช่วงสำคัญของการข้ามด่านเคราะห์ ทว่าเมื่อเห็นสถานการณ์ของหลินสวินยังจะยืนเฉยอยู่อีกได้อย่างไร

มีพริบตาหนึ่งที่เขาอยากละทิ้งทุกสิ่ง พุ่งสังหารเข้าไปเต็มกำลัง ดับสลายไปพร้อมกับศัตรูเหล่านั้น!

แต่เมื่อได้ยินสียงร้องคำรามของอาหลู่ ในใจหลินสวินสั่นไหวขึ้นมาโดยพลัน รู้ว่าไม่อาจรีรอได้อีกต่อไป หาไม่จะเป็นการรบกวนอาหลู่ มีความเป็นไปได้สูงว่าอาจข้ามด่านเคราะห์ไม่สำเร็จ

“อาหลู่! ตั้งสติจดจ่อกับการข้ามด่านเคราะห์ พวกไก่กระเบื้องสุนัขดินเผาฝูงนี้ไม่มีปัญญาทำอะไรพี่ใหญ่ของเจ้าได้!”

หลินสวินสูดหายใจเฮือกใหญ่ กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เมื่อคำพูดนี้ดังออกไป กลับได้รับเสียงหัวเราะเย็นชากลับมา เผชิญสถานการณ์เป็นตายแท้ๆ ยังมีหน้าพูดปลอบใจคนที่ใกล้จะข้ามด่านเคราะห์ล้มเหลวอีก เทพมารหลินผู้นี้เสียสติไปแล้วหรือ

“พี่ใหญ่ ข้าเชื่อท่าน!”

บนห้วงอากาศอาหลู่สงบนิ่งลงอย่างน่าประหลาด ส่งเสียงร้องคำราม ไม่มองการต่อสู้ที่อยู่ห่างไปนั้นอีก ตั้งสติเพ่งความสนใจทั้งหมดไปที่การข้ามด่านเคราะห์

ลึกลงไปยังก้นบึ้งของจิตใจบังเกิดแรงปรารถนาและความมุ่งมั่นอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน ไม่ว่าอย่างไรจะต้องข้ามด่านเคราะห์ให้สำเร็จ!

หากครั้งนี้หลินสวินต้องมีอันเป็นไป เขาสาบานว่าจะสังหารศัตรูทั้งมวลให้สิ้นซาก นำเลือดและชีวิตของพวกเขาฝังไปพร้อมกับหลินสวิน!

แรงปรารถนานี้แฝงความแน่วแน่อันแรงกล้าเอาไว้ ทำให้ทั้งตัวอาหลู่จมสู่ความบ้าคลั่งอย่างขีดสุด ทั้งอยู่ในสภาวะจิตที่นิ่งสนิทที่สุดอีกด้วย

“เหอะ ยังมีหน้ามาแสดงละครสายสัมพันธ์เพื่อนพ้องน้องพี่อยู่อีก อยากจะอ้วกนัก!”

ท่ามกลางการต่อสู้ บุตรนรกหัวเราะเยาะเย้ย ไม่ปิดบังคำเย้ยหยันของตนแม้แต่น้อย

คนอื่นๆ ล้วนมีสีหน้าเย็นชาราบเรียบหาใดเปรียบเช่นกัน

นี่เป็นสถานการณ์ตาย!

ไม่ว่าใครมาก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้!

“หลินสวิน ยอมแพ้เสียเถิด ครั้งนี้ไม่มีใครมาช่วยเจ้าได้อีกแล้ว ข้านับถือการเป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริงของเจ้า สามารถมอบความตายอันทรงเกียรติให้แก่เจ้าได้”

ไป๋หลงถิงกล่าวออกมาอย่างเย็นชา

“ข้าหลินสวินหากอยากมีชีวิตอยู่ต่อ เหตุใดต้องยืมมือคนอื่นเข้าช่วย”

และพร้อมกันนี้หลินสวินเงยหน้าขึ้นมาทันที นัยน์ตาลึกล้ำมีไอสังหารเยียบเย็นวาบผ่าน “ข้าบอกแล้ว พวกเจ้าก็เป็นแค่ไก่กระเบื้องสุนัขดินเผาฝูงหนึ่ง!”

น้ำเสียงและทุกคำที่เอ่ยออกมาราวกับฟ้าผ่า ถึงกับบดบังเสียงของเคราะห์สวรรค์จนมิด เลื่อนลั่นไปทั่วเก้าฟ้าสิบแผ่นดิน!

พร้อมกันนี้บนร่างหลินสวินปรากฏกลิ่นอายน่าครั่นคร้ามที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับภูเขาไฟที่กักเก็บมาเนิ่นนาน ปะทุออกมาโดยสมบูรณ์!

“หืม”

“ไม่ได้การ!”

“นี่…”

ไป๋หลงถิง บุตรนรก และคนอื่นๆ ที่กำลังปิดล้อมต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป ล้วนสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกจากร่างของหลินสวินในเวลานี้ ถึงกับแข็งแกร่งกว่าเมื่อครู่ช่วงใหญ่!

“ตาย!”

และในเวลานี้ หลินสวินที่เป็นฝ่ายถูกกระทำมาโดยตลอดปล่อยหมัดออกไปทันใด

ตูม!

ห้วงอากาศพังครืน สรรพสิ่งดับทลาย

หมัดที่คุโชนถูกปล่อยออกไปราวกับโซ่ตรวนทลายห้วงกาลเวลา เพียงแค่กลิ่นอายที่แผ่ออกมาก็ทำให้ฟ้าดินสั่นไหว

“อ๊าก…!”

เสียงร้องโหยหวนอเนจอนาถดังขึ้น ชายชุดดำที่ถือดาบศึกเจิดจ้าราวหิมะถูกพลังหมัดบดขยี้และจมมิด

ก็เห็นร่างของเขาตั้งแต่ศีรษะ ลำคอ หัวไหล่ ลงมาถึงขาทั้งสอง ทุกชุ่นแตกสลาย เลือดเนื้อปลิวลอยไปทั่วแผ่นฟ้า

พลังหมัดดุดันนั่นเพิ่งห้อทะยานออกไปก็แผ่ขยายเต็มที่ ทำให้ห้วงอากาศตรงนั้นทรุดตัวลงเป็นหลุมขนาดยักษ์

ทั้งลานเงียบกริบโดยพลัน

ทุกคนตะลึงงันปากอ้าตาค้าง ทื่อทึ่มมองดูทุกสิ่งนี้

ก่อนหน้าเห็นชัดๆ ว่าหลินสวินถูกปิดล้อมเอาไว้อย่างแน่นหนา ใกล้จะร่วงหล่นเต็มที แต่ยามนี้ทั้งหมดกลับพลิกผันเสียอย่างนั้น

หมัดนี้สังหารศัตรูกร้าวแกร่ง ซ้ำยังฉีกทลายกำแพงเหล็กที่ปิดล้อมเอาไว้ได้อีกด้วย!

แม้จะเป็นบุคคลร้ายกาจอย่างไป๋หลงถิงหรือบุตรนรก ต่างก็ประหวั่นพรั่นพรึง แทบไม่กล้าเชื่อ หรือว่าก่อนหน้านี้หลินสวินเก็บงำพลังมาโดยตลอด

“ตาย!”

ทั้งหมดนี้ว่าไปแล้วเหมือนเชื่องช้าแต่อันที่จริงกลับรวดเร็วสุดขีด หลังจากสังหารชายชุดดำผู้นั้น หลินสวินสำแดงตัวตนออกมาอย่างหมดจดราวกับมังกรที่จำศีลอยู่แรมปีออกจากหุบเหว

ตูม!

อีกหนึ่งหมัดโฉบพุ่ง กดข่มไปทางผู้หญิงรูปร่างเพรียวบางที่ถือแส้มังกรแดงผู้นั้น

“เปิด!”.ไอลีนโนเวล.

ผู้หญิงคนนั้นกรีดร้อง แสงมรรคสีทองอร่ามทั่วเรือนกายระเบิดขึ้น สั่นสะเทือนเต็มกำลัง

แต่ภายใต้หมัดนี้ของหลินสวิน แส้ยาวในมือของนางระเบิดเป็นเสี่ยงราวกับเศษกระดาษเป็นสิ่งแรก จากนั้นชุดศึกที่ปกคลุมทั่วเรือนกายของนางถูกทุบจนแหลก หน้าอกยุบตัวลง ถูกหมัดอันเจิดจ้าเจาะทะลวงเป็นรูเลือดทั้งเป็น!

หมัดเดียวทะลวงอก!

ผู้หญิงคนนั้นก่อนตายยังเบิกตากว้าง สีหน้างุนงงและยากจะเชื่อ

จากนั้นเงาร่างของนางก็แตกสลายหายไป

นี่น่ากลัวเกินไปแล้ว ทุกคนในลานต่างเงียบกริบ สั่นไปทั้งตัว