ตอนที่ 1304 ที่แท้ก็มาปล้น

หวั่นอินแต่งกายชุดขาวทั้งตัว รูปร่างสูงโปร่ง ยืนชดช้อยประหนึ่งเทพธิดาแห่งจันทรา มีความไว้ตัวและสุขุมเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์

เบื้องหลังนางมีพวกอวี๋ซี ไป๋เฉียนและเหยาหลีติดตาม พวกเขามีรูปลักษณ์แตกต่างกันไป แต่กลิ่นอายล้วนทรงพลังจนน่าตกตะลึง ขับเน้นให้ฐานะของหวั่นอินยิ่งไม่ธรรมดาขึ้นไปอีก

เมื่อคนเหล่านี้ปรากฏตัว ก็กลายเป็นจุดสนใจที่ทุคนทั้งที่นั้นจับจ้องทันที

“พวกเจ้ามาเยี่ยมเยียนข้าหรือ”

หลินสวินยืนตระหง่านกลางอากาศ กลิ่นอายเรียบง่ายไม่ซับซ้อน รู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง

“หลังจากองค์ชายได้รู้ว่าพวกข้าขัดแย้งกับสหายยุทธ์หลิน ก็ให้พวกข้ามาขอโทษสหายยุทธ์หลิน คลี่คลายความเข้าใจผิดครั้งนี้”

หวั่นอินเอ่ยเบาๆ เสียงนางไพเราะรื่นหูราวเสียงสวรรค์ เลือนรางเลื่อนลอย

“องค์ชายของพวกเจ้าเป็นใครกัน”

หลินสวินครุ่นคิด เพียงเพื่อขอโทษเท่านั้นหรือ เขารู้สึกว่าออกจะผิดปกติ

หวั่นอินยิ้มราบเรียบ สง่างามราวกล้วยไม้กลางหุบเขา ท่วงท่าเหนือปุถุชน พูดเสียงเบาว่า “สหายยุทธ์หลินน่าจะเคยได้ยิน จะว่าไปแล้วเจ้ากับองค์ชายยังเคยพบปะกันที่หน้ายอดเขาดาราโรยในแดนฐิติประจิม จำไม่ได้แล้วหรือ”

“เซ่าเฮ่า?”

หลินสวินดวงตาแข็งทื่อ

หวั่นอินพยักหน้าน้อยๆ

เป็นคนผู้นี้นี่เอง!

หลินสวินออกจะประหลาดใจอยู่บ้างอย่างเลี่ยงไม่ได้ เซ่าเฮ่า นายน้อยเผ่าจักรพรรดิเร้นดารา เคยเก็บตัวเงียบอยู่ภายในไข่แห่งกลุ่มดาวใบหนึ่ง รากฐานพลังล้ำลึกสุดหยั่ง

คนผู้นี้มากด้วยอุตสาหะ จิตใจกล้าหาญ ปณิธานใหญ่ยิ่ง ตั้งแต่พบกันครั้งแรกก็ทำให้หลินสวินประทับใจอย่างลึกซึ้ง

เขาถึงกับมั่นใจว่ายามเซ่าเฮ่าปรากฏตัวในโลก จะต้องก่อให้เกิดความวุ่นวายในใต้หล้า ไม่อาจไม่โด่งดังได้

และตอนนี้ความเป็นจริงสารพัดก็พิสูจน์เรื่องนี้อย่างไร้ข้อกังขา

เซ่าเฮ่าในตอนนี้อยู่อันดับหนึ่งของกระดานทองคำผู้กล้า มีอำนาจเหนือผู้แข็งแกร่งในแดนเก้าบน ในการต่อสู้ที่รังมังกรเจินหลงเมื่อไม่นานมานี้ ยิ่งกำราบศัตรูจากหลายด้าน กลายเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!

ทว่าหลินสวินกลับคิดไม่ถึงว่าเซ่าเฮ่าจะเป็น ‘องค์ชาย’ ที่หวั่นอินผู้นี้กล่าวถึง!

ที่จริงแล้วหากตรองดูโดยละเอียดก็สมเหตุสมผลจริง ถึงอย่างไรเซ่าเฮ่าผู้นี้ก็เป็นนายน้อยแห่งเผ่าจักรพรรดิเร้นดารา จะเรียกว่าองค์ชายก็เข้าใจได้

“อะไรนะ องค์ชายลึกลับผู้นั้นก็คือเซ่าเฮ่า บุคคลระดับนายเหนือหัวที่อยู่อันดับหนึ่งของกระดานทองคำผู้กล้าแดนเก้าบนในตอนนี้หรือ”

“เจ้าหมอนี่ปิดบังเสียมิดเชียว!”

ณ ที่แห่งนั้น เมื่อได้รู้ข่าวนี้เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นไปทั่ว เหล่าผู้กล้าต่างสั่นสะท้าน ออกจะตั้งตัวไม่ทัน

เพราะพวกเขาก็เพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรกว่าบุคคลระดับนายเหนือโลกาอย่างเซ่าเฮ่า จะยังมีฐานะเช่นนี้ด้วย

ควรรู้ว่าหลังจากการเข่นฆ่าที่หน้าสุสานจักรพรรดิคราวก่อนปิดฉากลง การคาดดาดเดาฐานะของพวกอวี๋ซี ไป๋เฉียนและเหยาหลีก็ดึงดูดความสนใจขุมอำนาจใหญ่มากมาย

ถึงอย่างไรพลังต่อสู้ของคนเหล่านี้ก็ล้วนแข็งแกร่งเหนือสามัญ ทว่าแต่ก่อนกลับไร้ชื่อเสียง คิดจะทำให้ผู้อื่นสนใจคงยาก!

และตอนนี้ทุกคนล้วนเข้าใจเป็นอย่างดีแล้วว่า ที่แท้เหล่าคนร้ายกาจที่เก็บตัวเงียบเชียบไร้ชื่อเหล่านี้ ล้วนเป็นบริวารของเซ่าเฮ่า!

นี่ทำให้ทุกคนตื่นตระหนกเกินไปแล้ว

เซ่าเฮ่าคนเดียวก็เรียกได้ว่าเหมือนสุริยันกลางฟากฟ้า อานุภาพเฉียบคมแกร่งกล้า กดข่มทั้งแดนเก้าบน และตอนนี้ยังมีพวกร้ายกาจที่ซุ่มซ่อนไม่เผยตัวเหล่านี้ตามประกบซ้ายขวา ความน่ากลัวของพลังที่เกิดจากรวมตัวกันสามารถทำให้ไม่ว่าใครก็ต้องหวาดผวา

“คิดไม่ถึงว่าองค์ชายของพวกเจ้าจะยังจำข้าผู้แซ่หลินได้ด้วย”

หลินสวินสีหน้าเรียบเฉย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ความเข้าใจผิดและความขัดแย้งก่อนหน้านี้ก็ไม่ต้องพูดถึงอีกแล้ว ผู้ไม่รู้ย่อมไม่ผิด”

“หึ!”

ไกลออกไปไป๋เฉียนส่งเสียงหึหยันครั้งหนึ่ง “หลินสวิน นี่มันท่าทีอะไรของเจ้า หากไม่ใช่บัญชาขององค์ชาย เจ้าคิดว่าพวกเราจะมาขอโทษเจ้าหรือ”

หลินสวินเลิกคิ้ว เสียงแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาเอ่ยว่า “พูดเช่นนี้ ที่พวกเจ้ามาขอโทษคราวนี้ไม่ได้สมัครใจทำหรอกหรือ”

“สหายยุทธ์หลินอย่าเข้าใจผิด ท่าทีขององค์ชายก็คือท่าทีของพวกเรา พวกเรามาคราวนี้ย่อมเป็นเพราะต้องการคลี่คลายความขัดแย้งในอดีต”

หวั่นอินกล่าวเสียงเบา

“เอาล่ะ ข้าเข้าใจแล้ว พวกเจ้าไปได้แล้ว”

หลินสวินเอ่ยไล่แขก

ก่อนหน้านี้สาเหตุที่เลือกให้อภัยก็ไม่ได้เป็นเพราะเขาใจกว้าง แต่เป็นเพราะไว้หน้าเซ่าเฮ่า ไม่ต้องการฉีกหน้าเขาเพราะเหตุนี้

หากอีกฝ่ายคิดว่าเขาหลินสวินพูดคุยด้วยง่าย เช่นนั้นก็ผิดมหันต์เสียแล้ว!

ความเข้าใจผิดคลี่คลายได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาหลินสวินจะเปลี่ยนท่าทีที่ปฏิบัติต่อพวกเขา

“เจ้า… หมายความว่าอย่างไร”

หว่างคิ้วของไป๋เฉียนฉายแววขึงขังไม่เป็นมิตรอย่างเก็บไว้ไม่อยู่

พวกอวี๋ซี เหยาหลีต่างก็นิ่วหน้า พวกเขามาขอโทษคราวนี้ย่อมไม่เต็มใจนัก หากไม่ติดที่บัญชาของเซ่าเฮ่า พวกเขาคงไม่เลือกอดกลั้นและก้มหัวให้เช่นนี้

แต่ตอนนี้หลินสวินกลับมีท่าทีไม่รับน้ำใจ หนำซ้ำยังไล่แขกกลับด้วยท่าทีแข็งกร้าว นี่เห็นพวกเขาเป็นอะไร

“นี่ก็คือท่าทีของข้า มีปัญหาหรือ”

หลินสวินสีหน้ายิ่งสงบนิ่งและเย็นชา ในเมื่อเป็นการขอโทษก็ต้องแสดงความจริงใจออกมา แต่จนกระทั่งตอนนี้เขายังไม่เห็นความจริงใจใดๆ เลยสักนิด

ใบหน้าของพวกไป๋เฉียนต่างฉายแววอึมครึม

บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ไกลออกไปทุกคนต่างฉงนใจไม่ว่างเว้น ตอนนี้ถึงสังเกตได้ว่าการมาถึงของพวกหวั่นอินคล้ายไม่ได้มาเพียงเพื่อขอโทษหลินสวินอย่างเดียว

และท่าทีแข็งกร้าวที่หลินสวินแสดงออกก็ทำให้พวกเขาตกตะลึง