ตอนที่ 1314 นัดประลองที่สังเวียนพิฆาตมาร

เขาจำศีลหัวโล้น

อวิ๋นชิ่งไป๋ตัวคนเดียว มองเขาแดนมงคลที่อัศจรรย์ไม่ธรรมดาลูกนี้แล้วมุ่นคิ้วเล็กน้อย

เขาสังเกตเห็นว่ารอบภูเขานี้ปกคลุมด้วยกระบวนผนึกที่น่ากลัวยิ่งกระบวนหนึ่ง

“ฝีมือของนักสลักลายมรรครึ…”

อวิ๋นชิ่งไป๋ก็เคยได้ยินมาว่าหลายปีก่อน ณ ที่นี้ หลินสวินเคยใช้กระบวนผนึกนี่ขังร่างแยกของกู่ฝอจื่ออย่างง่ายดาย!

หลังผ่านไปครู่ใหญ่…

ชิ้ง!

เสียงสะท้อนใสของกระบี่ก้องกลางนภา

อวิ๋นชิ่งไป๋ชักกระบี่มืดสลัวหม่นแสงยาวสองฉื่อสี่ชุ่น กว้างสามนิ้วที่พาดอยู่ด้านหลังออกจากฝักเป็นครั้งแรก

“ฟัน!”

ริมฝีปากเขาขยับพูดคำหนึ่งอย่างแผ่วเบา

จากนั้นกระบี่ยาวที่ดูหม่นแสงไม่สะดุดตาเล่มนี้ก็ราวตื่นจากความเงียบนิรันดร์กาล เจตกระบี่ไร้เทียมทานปานเทียมฟ้าสายหนึ่งเปล่งประกาย

พุ่งพิฆาตออกไป!

ตูม!

ใกล้เขาจำศีลหัวโล้น กระบวนผนึกลายมรรคอันแน่นหนาหนึ่งปรากฏ

ค่ายกลใหญ่นี้ช่วยเรือนกระบี่เร้นปุจฉาต้านศัตรูที่แข็งแกร่ง คลี่คลายวิกฤติมาไม่รู้เท่าไร

แต่ภายใต้กระบี่เดียวนี้ กระบวนผนึกลายมรรคนั่นพลันส่งเสียงคร่ำครวญรุนแรงเสียดหูหาใดเปรียบ คล้ายเสียงที่ต้านทานไว้ไม่อยู่

ในที่สุดค่ายกลนี้ก็แตกระเบิดเสียงดังสนั่น

ด้านหลังค่ายกลใหญ่ บนเขาจำศีลหัวโล้น จี้ซิงเหยา โม่เทียนเหอและเหล่าผู้สืบทอดเรือนกระบี่เร้นปุจฉาทั้งหมดสีหน้าปรวนแปร คนไม่น้อยหน้าซีดเผือด

ล้วนคิดไม่ถึงว่าบุคคลแห่งยุคอย่างอวิ๋นชิ่งไป๋จะมาเยือนเขาจำศีลหัวโล้นด้วยตัวเอง

ทั้งยังใช้อานุภาพกระบี่เดียวถล่มค่ายกลที่ป้องกันภูเขา!

ชิ้ง!

ในจุดที่ห่างออกไป อวิ๋นชิ่งไป๋ยกมือโบก กระบี่ยาวหม่นสลัวเล่มนั้นคืนสู่ฝักซึ่งถูกพาดไว้ที่หลัง

“วันนี้พอแค่นี้ หลังจากนี้สิบวันข้าจะรอหลินสวินอยู่ที่ ‘สังเวียนพิฆาตมาร’ แดนยอดศูนย์กลาง หากเขาไม่มาข้าจะไม่เกรงใจเช่นนี้อีก”

อวิ๋นชิ่งไป๋พูดจบก็หันหลังจากไป

ทุกคนในเรือนกระบี่เร้นปุจฉาหน้าคล้ำเขียว ไม่มีใครไม่ตื่นตระหนก

วันนี้อวิ๋นชิ่งไป๋ปรากฏตัวที่แดนอัคคีทักษิณ หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ ทำลายกระบวนผนึกลายมรรคที่หลินสวินสร้างเองกับมือ บีบจนเรือนกระบี่เร้นปุจฉาไม่อาจเงยหน้าขึ้น

สุดท้ายก็ฝากข้อความว่า หลังจากนี้สิบวัน นัดประลองกับหลินสวินที่สังเวียนพิฆาตมาร

เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทั่วหล้าต่างสั่นสะเทือน!

…

“อวิ๋นชิ่งไป๋ สู้ศึกทั่วแดนเก้าบน ใช้อานุภาพไร้คู่ต่อกรกวาดล้างผู้ที่เกี่ยวข้องกับหลินสวิน นี่เห็นได้ชัดว่ากำลังสร้างชื่อ!”

“พลังต่อสู้ของเขาถึงขั้นไหนกันแน่ หลายปีก่อนเขาก็ครองอันดับหนึ่งของกระดานทองคำผู้กล้าแล้ว ตอนนี้ล่ะจะเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งแค่ไหน”

คนนับไม่ถ้วนวิพากษ์วิจารณ์

ทุกอาณาเขตของแดนเก้าบนต่างอึกทึกครึกโครม

ปีนั้นอวิ๋นชิ่งไป๋ใช้มาดไร้คู่ต่อกรครองบัลลังก์อันดับหนึ่งของกระดานทองคำหลายปี ไม่มีใครสั่นคลอนได้

ต่อให้เขาไม่ปรากฏตัวแล้วหลายปี แต่อันดับบนกระดานทองคำผู้กล้าของเขากลับไม่เคยต่ำกว่าสิบอันดับแรก

ปัจจุบันผู้แข็งแกร่งชั้นยอดเช่นนี้ปรากฏตัวบนโลกอีกครั้ง ทั้งยังเผยพลังราวไม่อาจทัดเทียม ย่อมทำให้ผู้คนตกตะลึงเป็นธรรมดา

“พวกเจ้าคิดว่าพวกองค์ชายเซ่าเฮ่า เทพธิดารั่วอู่ที่จัดอยู่ในอันดับต้นๆ ของกระดานทองคำผู้กล้าตอนนี้ จะต้านอวิ๋นชิ่งไป๋ได้หรือไม่”

ไม่มีใครสามารถให้คำตอบที่ชัดเจน

ใครต่างก็รู้ว่าคนอย่างอวิ๋นชิ่งไป๋ ความสามารถของเขาต้องลึกล้ำยากหยั่งถึง ไม่อาจคาดเดาและประมาณการณ์ได้

“สังเวียนพิฆาตมาร หึๆ เทพมารหลินจบเห่แน่!”

ไม่รู้ว่าผู้คนเท่าไหร่มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น

หลายปีนี้คมประกายของหลินสวินราวกับไม่อาจต้าน เวลานี้คนที่ไม่พอใจหลินสวินนับไม่ถ้วนต่างยินดีอย่างยิ่ง

“ตั้งหลายวันแล้ว เหล่าสหายของหลินสวินต่างถูกหยามเหยียดแพ้ย่อยยับทีละคน แต่ตั้งแต่ต้นจนจบกลับไม่เห็นหลินสวินปรากฏตัว หรือว่าจะกลัวไปแล้ว”

“หึๆ เจ้าแซ่หลินซ่อนตัวอยู่บนเขาฝนดาวตก พูดอย่างสวยหรูว่าปิดด่านฝึกตน ในความคิดข้าเห็นได้ชัดว่าสังเกตเห็นภัยคุกคามที่มาจากอวิ๋นชิ่งไป๋จนกลัวไปแล้ว!”

“แต่ไม่ว่าอย่างไร หลังจากนี้สิบวันหากเขาไม่ไปสังเวียนพิฆาตมาร อวิ๋นชิ่งไป๋คงไม่ยอมออมมืออีกแล้ว”