ตอนที่ 1397 ความแค้นของชีชาน

ชายชุดดำตัวแข็งทื่อ แม้แต่หายใจยังรู้สึกยากลำบาก หัวใจก็สั่นสะท้านอย่างอดไม่ได้

ปัจจุบันเขาเป็นถึงระดับราชันอย่างแท้จริงคนหนึ่ง แต่ยามนี้เพียงแค่เผชิญหน้ากับสายตาคู่หนึ่งเท่านั้น ถึงกับเกิดความรู้สึกกดดันจนไม่กล้าสบมอง

“ชีชาน?”

เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู ทำให้ชายชุดดำนิ่งงัน อีกฝ่ายรู้จักตนด้วยหรือ

สวบ!

และในยามนี้เงาร่างสายนั้นก็เก็บยานสมบัติ โรยตัวลงมาจากห้วงอากาศอย่างแผ่วเบา ปรากฏตัวต่อหน้าชายชุดดำ

“เป็นเจ้า!”

ชายชุดดำนัยน์ตาหดรัด จำตัวตนของอีกฝ่ายได้ก็อดอึ้งงันไปชั่วขณะไม่ได้ ในหัวสมองนึกถึงภาพตอนที่เคี่ยวกรำในค่ายกระหายเลือดสมัยเด็กขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

“จำไม่ผิดจริงๆ ด้วย ไม่ได้เจอกันนานเลย”

เงาร่างสายนั้นเป็นหลินสวินนั่นเอง แม้แต่เขายังคิดไม่ถึงว่าจะได้พบอีกฝ่ายในเมืองที่เหมือนซากปรักหักพังเช่นนี้

วันแรกที่หลินสวินเข้าไปในค่ายกระหายเลือดในปีนั้น ถูกแบ่งกลุ่มเข้ารับการสอนโดยครูฝึกเสี่ยวเคอที่ค่ายหมายเลข 39

และเป็นตอนนั้นที่หลินสวินได้รู้จักกับพวกหนิงเหมิง สืออวี่ หลี่ตู๋สิง เย่เสี่ยวชี กงหมิง ไป๋หลิงซี

ตอนนั้นชีชานก็เป็นศิษย์ในค่ายหมายเลข 39 ด้วยเช่นกัน เพียงแต่ความสัมพันธ์กับหลินสวินเรียกไม่ได้ว่าดีนัก ลอบแข่งขันและขัดคอกันอยู่ตลอด

เวลาหลายปีผ่านไป เรื่องกระทบกระทั่งเล็กน้อยในประสบการณ์วัยเยาว์ ยามนี้กลายเป็นความทรงจำอย่างหนึ่งไปแล้ว

“เป็นเจ้าจริงๆ…”

ชีชานเผยแววยินดี เขาก็ไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว การได้พบกับหลินสวินในตอนนี้ทำให้เขาดีใจไม่สิ้น

“เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”

หลินสวินเอ่ยถาม ขณะพูดสายตาของเขากวาดมองไปยังกลุ่มชายหญิงที่อยู่ด้านข้างชีชาน ตระหนักได้ในทันทีว่าชายหนุ่มหญิงสาวพวกนี้ล้วนมีกลิ่นอายเป็นเอกลักษณ์ เห็นได้ชัดว่ามาจากค่ายกระหายเลือด

“แน่นอนว่ามาฆ่าอสูรมาร”

ชีชานพูดไปพลางก็เอ่ยแนะนำแก่หลินสวิน “เจ้าดูสิ พวกนี้ล้วนเป็นศิษย์ที่เข้ามาในค่ายกระหายเลือดเมื่อสามปีก่อน เมื่อเทียบกับพวกเราในปีนั้น พลังและพรสวรรค์ของพวกเขาจะกร้าวแกร่งขึ้นไม่น้อย”

หลินสวินกล่าวอย่างประหลาดใจ “ตอนนี้เจ้ารับตำแหน่งในค่ายกระหายเลือดหรือ”

ชีชานพยักหน้า ยิ้มพลางผินหน้าไปพูดกับชายหญิงเหล่านั้น “มา ข้าจะแนะนำให้พวกเจ้า ท่านนี้คือหลินสวินผู้นำเขาชำระจิตที่ชื่อเสียงโด่งดัง! แต่พวกเจ้าคงจะไม่รู้ ว่าปีนั้นเขาเป็นศิษย์คนหนึ่งที่มีคะแนนทดสอบยอดเยี่ยมที่สุดในค่ายกระหายเลือด”

หลินสวิน!

ชายหญิงเหล่านั้นต่างใจสะท้าน นัยน์ตาทอประกาย แต่ละคนเผยสีหน้าคลั่งไคล้ศรัทธา

ตอนนี้หลินสวินเป็นบุคคลทรงอิทธิพลซึ่งเปล่งประกายที่สุดในจักรวรรดิ เหมือนตำนานคนหนึ่งก็ไม่ปาน มีหรือพวกเขาจะไม่รู้จัก

เพียงแต่พวกเขากลับคิดไม่ถึงว่าครูฝึกของตนกับหลินสวินจะถึงกับเป็นสหายกัน!

เรื่องนี้ทำให้พวกเขาต่างรู้สึกเหนือคาดยิ่งนัก

ควรรู้ว่าก่อนหน้านี้ ชีชานไม่เคยบอกมาก่อนว่าเขากับคุณชายหลินที่ชื่อเสียงเกริกก้องจักรวรรดิคนนี้เป็นคนรู้จักกัน

“คารวะผู้อาวุโส”

ชายหญิงเหล่านั้นต่างพากันโค้งคารวะ

“ของเล่นพวกนี้คิดเสียว่าเป็นของขวัญสำหรับการพบหน้ากัน รับไว้เถอะ”

หลินสวินยิ้มพลางโบกแขนเสื้อคราหนึ่ง เบื้องหน้าผู้ฝึกปราณทุกคนล้วนปรากฏยาลูกกลอนขวดหนึ่งและกล่องหยกที่ปิดผนึกสมบัติอีกหนึ่งกล่อง

“นี่…”

ชายหญิงเหล่านั้นต่างลังเล ทอดสายตามองไปทางชีชาน

ชีชานหัวเราะร่วน “ให้พวกเจ้ารับไว้ก็รับไว้เถอะ เกรงใจอะไรกัน โอกาสเช่นนี้พลาดแล้วพลาดเลย”

ดังนั้นชายหญิงเหล่านั้นต่างพากันรับของขวัญจากหลินสวินไว้

พอลองดูคร่าวๆ พวกเขาแต่ละคนต่างร้องอุทานออกมา ในใจล้วนเต้นโครมครามรุนแรง ใบหน้าเปี่ยมแววตื่นเต้นและเหนือความคาดหมาย

เหตุผลนั้นง่ายดายยิ่ง ของขวัญที่หลินสวินมอบให้ไม่ว่าจะเป็นยาลูกกลอนหรือสมบัติ สำหรับพวกเขาแล้วล้วนเรียกได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าราคาจมเมือง!

“ขอบคุณผู้อาวุโสยิ่งนัก”

ชายหญิงเหล่านั้นกล่าวขอบคุณอีกครั้ง สีหน้าฉายแววซาบซึ้งและปลื้มปริ่มเปี่ยมล้น

“อย่าเรียกผู้อาวุโสเลย ข้าไม่ได้แก่ขนาดนั้นเสียหน่อย”

หลินสวินยิ้มเจื่อน

ชีชานระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่น “คำเรียกนี้ไม่เกี่ยวกับอายุ แต่เกี่ยวกับฐานะและความแข็งแกร่ง อย่างไรเสียตอนนี้เจ้าก็เป็นถึงสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับราชันที่ผู้ฝึกปราณมากมายได้แต่เงยหน้ามองเชียว”

คนอื่นๆ เองก็ยิ้ม ในใจล้วนผุดความรู้สึกอย่างหนึ่ง ผู้อาวุโสหลินที่ประหนึ่งตำนานคนนี้ไม่ได้น่ากลัวเหมือนที่ลือกัน…

หากไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง คงไม่มีใครกล้าเชื่อว่าขุมอำนาจตระกูลทรงอิทธิพลชั้นสูงสองตระกูลอย่างจั่วและฉิน จะถูกเขาคนเดียวเหยียบราบเป็นหน้ากลอง

“ไป พวกเราไปหาที่ดื่มสุราพูดคุยกัน”

หลินสวินเสนอ

ชีชานลังเลครู่หนึ่งก่อนส่ายหน้ากล่าวว่า “ไว้คราวหน้าดีกว่า”

หลินสวินนิ่งงัน รับรู้ได้อย่างว่องไวว่ายามนี้สภาพจิตใจของชีชานดูเหมือนจะไม่ชอบกล อดเอ่ยถามไม่ได้ “เจอปัญหากวนใจอะไรหรือ”

ชีชานตกใจ คิดไม่ถึงว่าสายตาของหลินสวินจะแหลมคมเช่นนี้ รีบยิ้มกล่าวเป็นพัลวัน “แค่เรื่องเล็กน้อย”

หญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างอดพูดขึ้นมาไม่ได้ “เรื่องเล็กอะไรกัน ครูฝึก ตอนนี้มีผู้อาวุโสหลินอยู่ด้วยทั้งคน ท่านก็อย่าไปแก้แค้นคนเดียวอีกเลย เช่นนั้นมันอันตรายเกินไป”

“ใช่แล้ว ผู้แข็งแกร่งใต้บัญชาราชันไก่ฟ้าโลหิตนั่นมีมากมาย ท่านไปสู้ไม่คิดชีวิตคนเดียวมันอันตรายเกินไป”

คนอื่นๆ ก็พากันเอ่ยปาก ไอลีนโนเวล

ชายหนุ่มกำยำชุดดำคนหนึ่งถึงขั้นคุกเข่าลงต่อหน้าหลินสวินตรงๆ กล่าวด้วยสีหน้าเป็นกังวล “ผู้อาวุโสหลิน ท่านโปรดช่วยครูฝึกด้วยเถิด!”

ชีชานสีหน้าอึมครึมทันควัน “เรื่องของข้า ต้องให้พวกเจ้ามาจุ้นจ้านด้วยหรือ ลุกขึ้นมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

เสียงตวาดลั่นทำให้ชายหญิงเหล่านั้นเงียบกริบปานจักจั่นหน้าหนาว แต่สีหน้าพวกเขากลับเปี่ยมด้วยแววร้อนรนยากจะปกปิด