ตอนที่ 1443 เหวี่ยงคชามาร

ซ่าๆๆ!

ฝนเลือดเข้มข้นหลั่งริน แดงฉานบาดตา

หลินสวินในตอนนี้ก็เหมือนกับเทพมาร อาบชโลมเลือดสด แต่กลับไม่ถูกเลือดแปดเปื้อน ผมสีดำทั่วศีรษะของเขาพลิ้วไสว นัยน์ตาดำลุกโชนดั่งประกายสายฟ้า

คนทรงพลังอย่างปี้อวิ๋นเซิง เพิ่งจะปะทะกันในกระบวนท่าแรกเท่านั้นก็ถูกฉีกทึ้งทั้งเป็นเสียแล้ว ภาพเหตุการณ์นี้เห็นได้ชัดว่านองเลือดเกินไป และสะท้านสะเทือนจิตใจผู้คนเป็นพิเศษ

“อ๊าก…!” ปี้อวิ๋นเซิงร้องโหยหวน ร่างที่ถูกฉีกทึ้งพลันกลายเป็นมังกรเจียวกวางมรกตตัวหนึ่ง ครึ่งท่อนบนหนีอุตลุด เผ่นเอาตัวรอดออกไปได้

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ยังทำให้ผู้คนทั่วลานอึ้งค้างอยู่ดี

ชั่วอึดใจการต่อสู้ที่เพิ่งจะเริ่มขึ้นก็ตัดสินผู้แพ้ชนะแล้ว นี่กะทันหันเกินไป ทำให้ผู้คนยากจะทำใจเชื่อได้ลง

“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ ปี้อวิ๋นเซิงงัดพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาใช้แล้ว ยังถูกฉีกทึ้งร่างด้วยกระบวนท่าเดียวอีกได้อย่างไร” ผู้แข็งแกร่งฝ่ายพันธมิตรหมื่นเผ่าเหล่านั้นต่างพากันสั่นสะเทือน

ก่อนหน้านี้พวกเขายังตะโกนลั่นคึกคะนอง เปี่ยมด้วยแววดูถูกเหยียดหยาม กระแทกแดกดันหลินสวิน

แต่ยามนี้ต่างเบิกตากว้าง ถูกทำให้สะทกสะท้าน

อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่ปี้อวิ๋นเซิงเองก็ยังยากจะทำใจยอมรับ ยากจะเชื่อได้ เขารู้วว่าหลินสวินแข็งแกร่งยิ่ง ดังนั้นถึงได้โถมสุดกำลังตั้งแต่แรกเริ่ม คิดไปเองว่าจะบุกโจมตีหลินสวินแบบไม่ทันตั้งตัวได้ จากนั้นค่อยรุกสังหารเขาทีหลัง

แต่ผลลัพธ์กลับตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ช่างอนาถเกินไปแล้ว!

ส่วนฝั่งค่ายจักรวรรดิ เวลานี้เดือดพล่านอย่างสิ้นเชิง อดกลั้นมาแสนนาน ในที่สุดก็ได้เห็นภาพเหตุการณ์ที่สะท้านสะเทือนใจผู้คนเช่นนี้ ทำให้พวกเขาต่างอดร้องตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมาไม่ได้ ฮึกเหิมหาใดเปรียบ

ก่อนหน้านี้เป็นฮวาหลิวหงถูกคนสังหารอย่างโหดเหี้ยมก่อน จากนั้นซ่งอู๋เชวียก็เจ็บหนักจนหมดสติ ต่อมาก็เป็นพวกไฉเหวินซาน เหลียงเซ่า จ้าวจิ่งเฟิง ถูกหนิวทุนเทียนฆ่าตายทีละคนอีก ทำให้คนเศร้าโศกระคนเดือดดาลแทบจะคลั่ง ภายในใจอัดอั้นกดดันอย่างที่สุด

ตอนนี้หลินสวินลงสนาม ฉีกคู่ต่อสู้ทั้งเป็นเพียงชั่วอึดใจ ในที่สุดก็ทำให้พวกเขามองเห็นแสงปลายอุโมงค์!

“เจ้า… สมควรตาย!”

ปี้อวิ๋นเซิงบันดาลโทสะ แค้นจนแทบคลั่ง

เมื่อครู่เขาเกือบจะร่วงหล่น หากไม่ใช่เพราะร่างเดิมของเขาคือมังกรเจียวกวางมรกตที่ร่างขาดก็ยังไม่ตาย ลำพังแค่การโจมตีครั้งนั้นก็เพียงพอจะเอาชีวิตเขาได้แล้ว

ปี้อวิ๋นเซิงไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนจะเจอกับการเข่นฆ่าน่ากลัวเช่นนี้

ตูม!

ก็เห็นบนร่างที่ขาดสะบั้นของเขามีแสงเลือดซัดม้วน ก็ไม่รู้ว่าสำแดงวิชาลับระดับใดถึงกับคืนสภาพเดิมในชั่วอึดใจ หนำซ้ำนี่ยังไม่ใช่แค่วิธีการรักษาเท่านั้น แม้แต่ลมปราณของเขาก็ยังเดือดคลั่งกว่าเมื่อครู่อักโข

“วิชาต่อชะตากวางมรกต!” พวกต่างเผ่าไม่น้อยดวงตาทอประกายวาววับ นี่คืออภินิหารพรสวรรค์ของเผ่ากวางมรกต มหัศจรรย์หาใดเปรียบ

ฝ่ายค่ายจักรวรรดิคนมากมายต่างหัวใจบีบรัด เพิ่งเห็นแสงปลายอุโมงค์ไปไม่ทันไร เกรงว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันอีก ทำให้ชัยชนะที่ปรากฏอย่างยากลำบากพลิกผัน หากเป็นเช่นนี้ก็ทำให้ผู้คนคลุ้มคลั่งชัดๆ ไม่อาจทนต่อการโจมตีเช่นนี้ไหว

ขนาดหลินสวินเองก็ยังรู้สึกแปลกใจ แต่จากนั้นก็แค่นเสียงเย็น เริ่มบุกโจมตี

“อย่าเสียเวลาอีกเลย!”

ตูม!

เงาร่างของเขาดั่งภาพมายา พุ่งออกไปซัดหนึ่งหมัดที่แสนเรียบง่ายออกมา ไม่มีความอัศจรรย์ใดๆ ให้พูดถึง ตรงไปตรงมา เรียบง่าย เผด็จการ

ในความเป็นจริงนี่ต่างหากที่น่าสะพรึงที่สุด ไม่ว่าเจ้าจะมีวิชาลับนับพัน เคล็ดอัศจรรย์นับหมื่น หนึ่งหมัดจากข้ามาเยือน ทลายหมื่นวิชาด้วยอานุภาพแห่งตน!

ปี้อวิ๋นเซิงคำรามเดือด เขาถอยจนถอยไม่ได้แล้ว ได้แต่ถูกบีบให้ปะทะกับหลินสวิน เขาสะพัดดาบศึกเจิดจ้า ปราณดาบขาวเวิ้งว้างปกคลุมฟากฟ้า แกร่งกร้าวพร่าตา

วิชาระดับนี้เรียกได้ว่าน่าทึ่งพอตัวแล้ว แต่ย่อมเปลืองเปล่าอย่างแน่นอน

เคร้งๆ!

ในเสียงกระแทกสนั่นฟ้าดิน ดาบศึกสองเล่มของปี้อวิ๋นเซิงถูกซัดปลิวไปทั้งอย่างนั้น แขนสองข้างของเขาล้วนถูกหมัดเดียวต่อยสะบั้น เลือดเนื้อกระดูกแหลกเป็นจุณ

ภายใต้เสียงคำรามเจ็บปวด ใบหน้าปี้อวิ๋นเซิงบิดเบี้ยว ภายในใจเกิดความสะพรึง รู้สึกถึงความสิ้นหวัง เขายังไม่กล้าเชื่อว่าในระดับอมตะเคราะห์จะมีพลังน่าสะพรึงเช่นนี้ได้อย่างไร

หมัดนี้ของหลินสวินยังไม่สิ้นสุด กลิ่นอายมหามรรคคละคลุ้ง พลังหมัดไพศาลไร้สิ้นสุดประหนึ่งครอบฟ้าคลุมดิน กดทับโลกหล้า พลังสั่นคลอนจักรวาล

ปี้อวิ๋นเซิงตกใจร้องคำรามไม่หยุด แต่ถูกพลังหมัดน่าสะพรึงนั้นกดทับแผ่ครอบลงมา ทำให้เขายากจะขยับเขยื้อน ถูกกดข่มแน่นหนา ได้แต่มองดูพลังหมัดน่ากลัวสายนั้นจู่โจมลงมาเหมือนดาวตกตาปริบๆ

พรืด!

หมัดนี้แหวกร่างของเขาออก เลือดเนื้อเหมือนหิมะถล่มครืน สาดกระเซ็นกลางห้วงอากาศในฉับพลัน

ปี้อวิ๋นเซิงรักษาพลังจิตเอาไว้ หมายจะเผ่นหนี แต่ชั่วอึดใจก็ถูกพลังหมัดลุกโชนปกคลุม ตายคาที่โดยสิ้นเชิง

ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งในสิบอันดับแรกกระดานต่อสู้หมื่นเผ่า ถูกสังหารทั้งอย่างนี้!

ตายแล้ว!

ในลานเงียบสงัด บรรดาผู้แข็งแกร่งพันธมิตรหมื่นเผ่าต่างตกใจ ล้วนยากจะรับไหว แค่สองกระบวนท่าเท่านั้นก็สังหารปี้อวิ๋นเซิงได้

ฝ่ายค่ายจักรวรรดิเสียงโห่ร้องสนั่นฟ้าปะทุขึ้น ฝุ่นธุลีแผ่ฟุ้ง การต่อสู้ครั้งนี้ พวกเขาเป็นฝ่ายชนะ!

ซ้ำยังชนะอย่างสวยงามอีกด้วย!

ตามกฎหลินสวินสามารถเลือกลงจากสนามได้ แต่ยามนี้เงาร่างของเขาไม่ไหวติงสักนิด ราวกับก้อนหินแกร่งที่หยั่งรากกลางสนามประลอง

“ต่อสิ อย่าเสียเวลา” หลินสวินเอ่ยปาก เสียงราบเรียบเยียบเย็นดังก้องทั่วลาน

“โอหัง!”

พวกหนิวทุนเทียน ข่งซิ่ว เมิ่งเหลียนชิงต่างขมวดคิ้ว

“ไม่ยอมก็เข้ามา” คำพูดหลินสวินเรียบง่าย นัยน์ตาลุ่มลึกเย็นเยียบ

ก่อนหน้านี้พวกต่างเผ่ากำแหงเหิมเกริม ดูหมิ่นทุกคนในฝ่ายจักรวรรดิ ในน้ำคำเปี่ยมด้วยกลิ่นอายกระแทกแดกดันและเหยียดหยาม ซ้ำยังใช้วิธีโหดเหี้ยมอำมหิตหาใดเปรียบสังหารพวกฮวาหลิวหง จ้าวจิ่งเฟิง

เวลานี้มีแต่ใช้เลือดล้างเลือด ดุดันสยบดุดัน ถึงจะระบายความไม่ชอบธรรมที่อัดอั้นภายในใจหลินสวินมาเนิ่นนานได้

“เจ้ารอก่อน อีกเดี๋ยวข้าจะฆ่าเจ้าเอง!”

คำพูดข่งซิ่วน่าเกรงขนาม ทั่วร่างไหลเวียนด้วยประกายสายฟ้าสีเงิน ไอสังหารท่วมท้น ประกาศศักดายิ่งใหญ่

หลินสวินเหลือบมองเขาปราดหนึ่งแล้วตวัดสายตากลับไป

หากไม่ติดที่กฎศึกถกมรรค เขาคงไม่พูดพล่ามมากความ และไม่มีทางเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายพูดพล่ามด้วยเช่นกัน คงจะรี่เข้าไปเชือดอีกฝ่ายเสียตรงๆ!

“ข้าจะสู้กับเจ้า!”

ผู้แข็งแกร่งพันธมิตรหมื่นเผ่าคนหนึ่งกระโจนออกมา เหยียบย่างบนสนามประลอง