ตอนที่ 1455 อสูรที่น่ากลัว

ความเจ็บปวดรุนแรงแผ่ไปทั่วร่างกาย ทำให้หลินสวินสายตาพร่ามัว

ครั้งนี้บาดเจ็บหนักเกินไปแล้วจริงๆ ถูกฝ่ามืออริยะแท้คนหนึ่งตบเข้า พลังทำลายนั่นจะธรรมดาได้อย่างไร

“ไอ้เฒ่าสารเลว!”

หลินสวินแค้นจนกัดฟัน

ในเวลาเดียวกันในใจก็สั่นไม่หยุด อริยะแท้คนหนึ่ง ถูกจ้าวซิงเย่ทำร้ายจนบาดเจ็บหนักตั้งนานแล้ว กลับสามารถระเบิดอานุภาพระดับนั้นได้ยามสู้สุดชีวิต น่ากลัวเกินไปแล้วจริงๆ

และตอนนี้หลินสวินถึงเพิ่งเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงคำว่า ‘ภายใต้ระดับอริยะ ล้วนประหนึ่งมดปลวก’

นี่ก็คือระดับอริยะ

พูดอย่างเคร่งครัดก็คืออานุภาพของอริยะแท้ คิดจะข้ามระดับใหญ่ไปโจมตีอีกฝ่าย แทบจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

ครู่หนึ่งหลังจากนั้นหลินสวินถึงลุกจากพื้นอย่างยากลำบาก แต่จู่ๆ ร่างกายก็ร่วงลง ถูกพลังต้องห้ามไร้รูปกดจนล้มไปนั่งกับพื้นอีกครั้ง

“นี่คืออะไร เหตุใดในเหวลึกจึงเต็มไปด้วยพลังที่แปลกประหลาดเช่นนี้”

หลินสวินหัวใจหล่นวูบ สายตากวาดมองรอบๆ

กลับเห็นว่าบริเวณรอบๆ ถูกหมอกหนาสีเทาปกคลุม สามารถมองเห็นรางๆ ว่าตำแหน่งที่ตนอยู่คือในบึงโคลนแห่งหนึ่ง

ที่น่าแปลกคือบึงโคลนกลับเป็นสีแดงฉาน ประหนึ่งถูกเลือดย้อมจนแดง กลิ่นเหม็นรุนแรงตีจมูกทำให้คลื่นไส้

เศษกระดูกมากมายลอยอยู่บนพื้นผิวบึงโคลน เหมือนดอกบัวไม่สมประกอบ ใบบัวฉีกขาดขึ้นอยู่ในบึงโคลนสีเลือด น่าสยดสยองอย่างที่สุด

พวกนี้คงไม่ใช่ศพผู้แข็งแกร่งที่ตายที่นี่หรอกนะ

หลินสวินนัยน์ตาหดรัด ในใจเกิดความรู้สึกไม่สมจริง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ราวกับในส่วนลึกของหมอกใต้เหวนี้ มีตัวตนน่ากลัวบางอย่างจำศีลอยู่

“เสี่ยวอิ๋น เจ้าช่วยคุ้มครองข้า”

หลินสวินไม่กล้าลังเล ออกคำสั่งทันที

สวบ

เสี่ยวอิ๋นเคลื่อนตัวออกมาแล้วกวาดมองรอบๆ ด้วยสีหน้าครัดเคร่ง เขาเองก็สัมผัสได้ว่าที่แห่งนี้อันตรายอย่างที่สุด ทำเอาเขารู้สึกกดดันและใจสั่นมาก

ฮูม…

ในเวลาเดียวกันหลินสวินโคจรพลังกฎเกณฑ์ไร้มรณะ ในขณะเดียวกันก็หยิบโอสถเทพเยียวยาต้นหนึ่งออกมากิน เริ่มรักษาบาดแผลเต็มกำลัง

กร๊อบ!

แต่ไม่นานในหมอกสีเทานั่นเกิดเสียงกระดูกหักระลอกหนึ่ง ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดนี้จึงเสียดหูเป็นพิเศษ

เสี่ยวอิ๋นตกใจ ชักกระบี่ออกมาดังชิ้ง เตรียมพร้อมรับศึก

หลินสวินลอบร้อนรน ในเวลานี้หากเกิดการต่อสู้ขึ้น อย่างมากที่สุดเขาก็สำแดงพลังต่อสู้ออกมาได้เพียงสามส่วนเท่านั้น อีกอย่างเพราะบาดเจ็บสาหัส หากฝืนเกินไปเป็นไปได้สูงที่จะทำให้รากฐานมหามรรคได้รับความเสียหาย

แต่สีหน้าของเขายังคงนิ่งสงบ

เขานึกถึงป้ายคำสั่งที่เฒ่าโดดเดี่ยวเคยให้ไว้ และนึกได้ว่าตนยังมีโอกาสขอความช่วยเหลือจากหญิงลึกลับได้อีกครั้งหนึ่ง

หากตอนที่เขาถูกบีบจนจนตรอกจริงๆ หลินสวินก็ไม่ถือที่จะงัดเอาไพ่ตายช่วยชีวิตเหล่านี้มาใช้

หมอกสีเทาพลิกม้วน สิ่งมีชีวิตกระดูกขาวที่รูปร่างราวกับจิ้งจอกตัวหนึ่งเดินออกจากหมอก โครงกระดูกทั่วร่างผุพังทึบแสง แม้แต่เลือดเนื้อขนผิวก็ไม่มี

แต่ตอนที่มันปรากฏตัว กลับมีกลิ่นอายอันตรายไร้ขอบเขตแผ่ออกมาด้วย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเบ้าตากลวงๆ ของมัน เปลวเพลิงสีเลือดลุกโชน ตอนที่จ้องมองร่างหลินสวินและเสี่ยวอิ๋น ทั้งคู่ต่างตัวแข็งทื่อ แทบจะหายใจไม่ออก

น่ากลัวเกินไปแล้ว สิ่งมีชีวิตกระดูกขาวที่ผุพังร่างหนึ่ง แต่อานุภาพที่แผ่ออกมากลับน่ากลัวเสียยิ่งกว่าอริยะ!

นี่มันตัวบ้าอะไร

เสี่ยวอิ๋นและหลินสวินมองหน้ากัน ในใจต่างหวาดหวั่นไม่หยุด แต่สิ่งที่มั่นใจคือ ตอนที่กระดูกขาวผุพังนี้ยังมีชีวิตอยู่จะต้องเป็นจิ้งจอกตัวหนึ่งแน่ และมรรควิถีแข็งแกร่งอย่างที่สุด

ตูม!

ไม่เห็นจิ้งจอกกระดูกขาวนั่นเคลื่อนไหวด้วยซ้ำ พลังคาวเลือดที่ดุร้ายรุนแรงสายหนึ่งก็ปกคลุมออกมา ประหนึ่งภูผาถล่มสมุทรคำราม ม้วนพัดมาทางหลินสวินและเสี่ยวอิ๋น

ชั่วขณะนี้ร่างของทั้งสองราวกับถูกควบคุม อย่าว่าแต่โต้ตอบเลย แม้เรี่ยวแรงจะดิ้นรนยังไม่มี ศักยภาพต่างกันมากเกินไปแล้ว

เหมือนมดปลวกเผชิญกับการโจมตีของมังกรยักษ์ ทำให้สิ้นหวัง!

วู้ม…

แต่ตอนนี้เองแสงสีเหลืองสลัวลายพร้อยสายหนึ่งลอยออกจากร่างของหลินสวิน กวาดเพียงเบาๆ กลิ่นคาวเลือดอันดุร้ายน่ากลัวที่แผ่ม้วนมาก็หายไป

จากนั้นโคมไฟเหลืองสลัวดวงหนึ่งปรากฏเหนือศีรษะหลินสวิน แสงโคมส่ายไปมา สาดแสงลายพร้อยลงมา นำพาพลังที่ทำให้สงบและสบายใจ

โคมไร้มลทิน!

สมบัติที่แปลกประหลาดชิ้นนี้ หลินสวินได้มาจากฝีพายโครงกระดูกในเขตต้องห้ามแม่น้ำนรกแห่งแดนมกุฎ

ก็เพราะโคมไฟดวงนี้ ทำให้แม้ถูกขังใต้แม่น้ำนรกหลินสวินก็ไม่เคยประสบเคราะห์

จนตอนนี้หลินสวินยังจำคำพูดที่ฝีพายโครงกระดูกเคยพูดได้แม่น ‘หากวันใดเจ้าไปทางเดินโบราณฟ้าดารา โปรดใช้โคมไฟนี้ชี้ทางให้วิญญาณโดดเดี่ยวและผีไร้ญาติที่หลงทางในมรรคาเหล่านั้น’

จากที่ฝีพายโครงกระดูกพูด การแสวงหามรรคาก็เหมือนล่องเรือในทะเลทุกข์ หากไม่มีแสงไฟส่องทาง จะเจอหนทางข้างหน้าและทางกลับได้อย่างไร

ระดับยิ่งสูง ก็ยิ่งรู้ความยากลำบากและอันตรายแห่งมรรคา เพียงแค่ก้าวสู่เส้นทางเสาะแสวง ไม่มีใครกล้ารับรองว่าจะไม่หลงทาง!

สิ่งนี้นามว่าไร้มลทิน หมายความถึงไร้ซึ่งความผิด ไม่มีข้อผิดพลาดแต่อย่างใด

สิ่งที่หลินสวินจำขึ้นใจอย่างแท้จริงคือ ฝีพายโครงกระดูกเคยชี้แนะหลินสวินว่า มรรคาไม่อาจล่วงรู้ หนึ่งโคมส่องสว่าง หากตอนที่บรรลุอริยะพบเจอสถานการณ์ยากลำบากที่ไม่อาจคลี่คลาย สามารถใช้เลือดหัวใจหยดหนึ่งหยดเข้าไปในโคมนี้ บางทีอาจจะมีโอกาสสลายเคราะห์!

เพียงแต่หลินสวินกลับคิดไม่ถึงว่า โคมไร้มลทินจะปรากฏในช่วงเวลาสำคัญนี้ และยังสลายเคราะห์สังหารหนึ่งให้กับเขา!