ตอนที่ 1498 เข้าสู่สมรภูมิ

ตอนนั้นหลินสวินเคยใช้จิตสถูปปลิดชีพสังหารเหล่าอริยะที่นอกเมืองหม่อนหิมะ สะท้านขวัญใต้หล้า สะเทือนดินแดนรกร้างโบราณ

และหลังจากวีรกรรมสังหารอริยะครั้งนั้น เจตจำนงของกึ่งจักรพรรดิไป๋อวี้จิงก็มาเยือนแล้วเอ่ยวาจาว่า

ยามการต่อสู้แห่งเก้าดินแดนเริ่มขึ้น หากหลินสวินไม่มุ่งหน้าไปสังหารศัตรูเพื่อไถ่โทษ เขาไป๋อวี้จิงจะเป็นคนแรกที่ปลิดชีพหลินสวิน!

และตอนนี้เสียงเป่าเขาสัญญาณเคลื่อนทัพอันไร้ที่สิ้นสุดดังขึ้นในดินแดนรกร้างโบราณ การต่อสู้แห่งเก้าดินแดนก็จะเปิดฉากขึ้นตามไปด้วย

คนใหญ่คนโตระดับกึ่งจักรพรรดิอย่างไป๋อวี้จิงยังจำหลินสวินได้ ทำให้ท่านเซิ่นยังออกจะประหลาดใจ

“เจ้าไป๋อวี้จิงเป็นวีรบุรุษเหนือโลกผู้หนึ่ง เป็นยักษ์ใหญ่เทียมฟ้า ปณิธานและความกล้าหาญล้ำเกินคนทั่วไป ดันแค้นเด็กรุ่นหลังคนหนึ่งหรือ”

ท่านเซิ่นเอ่ยถาม

“หึ! ตอนนั้นเขาฆ่าอริยะไปเยอะขนาดนั้น ที่สูญเสียไปเป็นกำลังพลของดินแดนรกร้างโบราณ ข้าจะไม่รู้สึกรู้สาได้อย่างไร”

ไป๋อวี้จิงหัวเราะเสียงเย็นเยียบ

“คนบางคน… สมควรตาย”

ท่านเซิ่นเอ่ยอย่างผ่อนคลาย “สู้เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้พวกเขาไปก็ไม่คุ้ม”

ไป๋อวี้จิงเอ่ยเรียบๆ ว่า “ต่อให้ตาย ก็ให้ไอ้พวกสมควรตายพวกนี้ตายที่สนามรบแนวหน้า ยังดีกว่าตายด้วยน้ำมือเจ้าหนูนี่คนเดียว”

ท่านเซิ่นหลุดหัวเราะ รู้ว่าไป๋อวี้จิงไม่ได้อคติกับหลินสวิน เพียงแค่บ่นก็เท่านั้น

“พี่ไป๋วางใจ คราวนี้หลินสวินต้องไปสมรภูมิเก้าดินแดนแน่”

ท่านเมี่ยวเสวียนที่อยู่ไกลออกไปเอ่ยเสียงกังวาน

“ถ้าเขามีความสามารถ ดีที่สุดก็อย่าตายแล้วกัน หาไม่ข้าคงดูเบาเขา”

ไป๋อวี้จิงโพล่งประโยคนี้ออกมาก็กรีดผ่านเวิ้งฟ้าออกไปเสียงดังลั่น

“เมี่ยวเสวียน ธุระในหอฤทธิ์เทพก็ฝากเจ้าจัดการแล้ว”

ท่านเซิ่นกุมมือคารวะอยู่ไกลๆ

“ศิษย์พี่รักษาตัวด้วย”

ท่านเมี่ยวเสวียนก็กุมมือคารวะ

“ไปล่ะ”

ท่านเซิ่นสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง เงาร่างเหยียบย่างไปในห้วงอากาศ ทันใดนั้นก็หายลับไปเงียบๆ แม้แต่ผียังไม่ตระหนก

……

ภูเขาเทพไร้มรณะ

แม้กล่าวว่าชื่อของภูเขาลูกนี้มีคำว่า ‘มรณะ’ แต่ท่วงทำนองเทพกับรูปลักษณ์ของภูเขานั้นต่างไปโดยสิ้นเชิง

ภูเขานี้สูงใหญ่ตั้งตระหง่านเหมือนมังกรใหญ่ขดตัว ทั้งตัวภูเขาดำขลับเหมือนหยกหมึกดำ

มีอานุภาพสูงส่งเทียมฟ้า มีรูปลักษณ์ดั่งหัตถ์ค้ำสุริยัน ภูเขาทั้งลูกมีกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์อันเป็นอมตะหลั่งไหลอยู่

ตอนนั้นหลินสวินเคยเข้าร่วมการแข่งขันกระดานยอดมกุฎรุ่นเยาว์ที่นี่ เอาชนะคู่ต่อสู้ทุกคนในคราวเดียว ชิงอันดับหนึ่งของกระดานยอดมกุฎรุ่นเยาว์มาครอง

และเป็นเขาเทพไร้มรณะที่ทำให้เขาหยั่งรู้นัยน์เร้นลับของมหามรรคไร้มรณะ

วันนี้ พร้อมกับที่เสียงเป่าเขาสัญญาณกรีธาทัพไร้ขอบเขตดังขึ้น หลินสวิน จ้าวจิ่งเซวียน เจ้าคางคก อาหลู่ และนกทมิฬข้ามทะเลหมากดารามายังภูเขาเทพไร้มรณะอีกครั้ง

หวูดๆๆ!

เสียงเป่าเขาสัญญาณกรีธาทัพแว่วมาจากยอดเขาสั่นสะเทือนรอบทิศ พอจะเห็นได้รางๆ ว่าบนห้วงอากาศเหนือยอดเขามีทั้งฟ้าแลบฟ้าร้อง ห้วงอากาศกลายเป็นวังน้ำวน เผยปรากฏการณ์ประหลาดสะท้านโลก

“พวกเจ้ามาแล้ว”

เงาร่างแก่ชราคล้ายไร้ตัวตนร่างหนึ่งปรากฏขึ้น ทั้งร่างแผ่กลิ่นอายคลื่นกฎระเบียบอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

นี่คือร่างแปลงของเจตจำนงแห่งเขาเทพไร้มรณะ เรียกตัวเองว่า ‘ข้ารับใช้วิญญาณ’

สมัยเข้าร่วมการแข่งขันกระดานยอดมกุฎรุ่นเยาว์พวกหลินสวินก็เคยพบอีกฝ่าย จึงไม่แปลกหน้ากัน

“นั่นก็คือช่องทางเข้าสู่สมรภูมิเก้าดินแดน”

ข้ารับใช้วิญญาณชี้ไปบนห้วงอกาศเหนือยอดเขา ท่ามกลางอสนีบาตซัดสาด พอจะเห็นได้รางๆ ว่ามีประตูเงาแสงบานหนึ่งกำลังก่อตัวเป็นรูปร่าง

“พอเข้าไปในนั้นก็จะถูกเคลื่อนย้ายไปยังสมรภูมิเก้าดินแดน เข้าร่วมการต่อสู้ห้ำหั่นระหว่างผู้แข็งแกร่งทั้งเก้าดินแดน”

“ภายในนั้นไม่ได้มีกฎให้พูดถึง ใครรักษาชีวิตได้ถึงท้ายที่สุด ผู้นั้นก็จะเป็นผู้ชนะคนสุดท้าย”

“คิดว่าพวกเจ้าต่างรู้ดีแล้วว่าในการต่อสู้แห่งเก้าดินแดนสองครั้งก่อน ดินแดนรกร้างโบราณปิดฉากลงด้วยความพ่ายแพ้ คราวนี้… หวังว่าพวกเจ้าจะรอดชีวิตกลับมา”

เสียงข้ารับใช้วิญญาณยังคงว่างเปล่าเหมือนในอดีต ไม่มีคลื่นอารมณ์หวั่นไหว

พูดถึงตรงนี้ข้ารับใช้วิญญาณสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง ป้ายคำสั่งที่มีแสงโลหะมันวาวห้าชิ้นปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกหลินสวินโดยพลัน

“ใส่เจตจำนงของตัวพวกเจ้าเองเข้าไปข้างใน ยามสมรภูมิเก้าดินแดนปิดลง หากถือป้ายคำสั่งนี้ย่อมถูกเคลื่อนย้ายกลับมาที่ดินแดนรกร้างโบราณได้ โดยมีเงื่อนไขว่าตอนนั้นพวกเจ้ายังมีชีวิตอยู่”

ข้ารับใช้วิญญาณเอ่ยช้าๆ “นอกจากนี้ป้ายคำสั่งนี้ยังแทนตัวตนของพวกเจ้าแต่ละคน มีประโยชน์สะสมผลงานรบที่สังหารศัตรูควบคู่ไปด้วย ยิ่งฆ่าศัตรูได้มาก ผลงานรบที่สะสมก็ยิ่งมาก”

“ผลงานรบมีประโยชน์อะไร”

เจ้าคางคกพูดแทรกอย่างอดไม่อยู่

“แลกกับโชควาสนาฟ้าประทาน”

ข้ารับใช้วิญญาณเอ่ย “ตอนนั้นพวกเจ้าเคยเข้าร่วมการแข่งขันกระดานยอดมกุฎรุ่นเยาว์ ก็คงรู้ดีว่าบนภูเขาเทพไร้มรณะแห่งนี้มีพลังโชควาสนามหามรรคที่แท้จริงปกคลุมอยู่ หากพวกเจ้ารอดชีวิตกลับมา ด้วยผลงานรบที่สะสมมา สามารถแลกกับโชควาสนามหามรรคที่สัมพันธ์กันได้”

ถึงตอนนี้พวกหลินสวินถึงเข้าใจได้ทันที

ข้ารับใช้วิญญาณเอ่ยเตือน “แต่พวกเจ้าคงรู้ว่าในการต่อสู้แห่งเก้าดินแดนสองครั้งก่อน ดินแดนรกร้างโบราณพ่ายแพ้ทั้งนั้น ผู้แข็งแกร่งที่กลับมาได้ไม่ถึงหนึ่งส่วน ดังนั้นผู้ที่สามารถแลกโชควาสนามหามรรคได้จึงน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย”

มีผู้แข็งแกร่งไม่ถึงหนึ่งส่วนรอดชีวิตกลับมา!

พวกหลินสวินต่างหวาดหวั่นในใจ

“ผู้อาวุโส พวกเรายังขาดป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่ง”

ระหว่างที่หลินสวินพูดอยู่ เสี่ยวอิ๋นก็เคลื่อนตัวออกมาจากห้วงนิมิตของเขาแล้ว

ข้ารับใช้วิญญาณสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่งก็มีป้ายคำสั่งอีกชิ้นปรากฏขึ้น มอบให้เสี่ยวอิ๋น

เปรี้ยง!

ก็ในตอนนี้เอง ท่ามกลางอสนีบาตถาโถมเหนือยอดเขานั้น ประตูเปล่งประกายเจิดจ้าดุจเงามายาลุ่มลึกบานหนึ่งก่อร่างโดยสมบูรณ์แล้ว

“ไปเถอะ” ข้ารับใช้วิญญาณเอ่ย