ตอนที่ 1503 เหล่าศัตรูซุ่มอยู่รอบๆ

ปัง!

พอกระบองเหล็กในมือฟาดลงอย่างแรง ศีรษะของศัตรูคนสุดท้ายที่อยู่ตรงหน้าระเบิดออกราวกับแตงโม เลือดสาดกระเซ็นออก

ร่างไร้วิญญาณก็ล้มลงพื้นไปด้วย

เลือดสีแดงสดสะท้อนในดวงตาของเล่อมู่จิ้น เขาเลียมุมปาก กลับรู้สึกหมดความสนใจเล็กน้อย

เล่อมู่จิ้น

ลูกหลานเผ่าเหยี่ยวมารเหินซึ่งเป็นหนึ่งในสิบเผ่าพันธุ์ใหญ่ของดินแดนโบราณมารโลหิต บุคคลแห่งยุคที่เหยียบย่างขอบเขตมกุฎระดับอมตะเคราะห์ด่านเก้า

เขามีผมยาวสีเขียวอ่อน รูปร่างผอมเพรียวสูงโปร่ง ใบหน้างดงามอ่อนโยน ดูเหมือนไม่มีพิษภัย ความจริงอุปนิสัยดุดันอย่างที่สุด

“พวกแกะอ้วนดินแดนรกร้างโบราณอ่อนแอเกินไปแล้ว…”

เล่อมู่จิ้นถอนหายใจเบาๆ

ตรงหน้าเขา พื้นที่ในระยะพันจั้งถูกเลือดแดงสดย้อมไปหมดแล้ว มีเป็นร้อยศพนอนขวางอยู่ในนั้น ทุกศพไม่ว่าชายหรือหญิงล้วนถูกกระแทกศีรษะจนแหลกละเอียดอย่างโหดร้ายทารุณ

ไม่ไกลนักหญิงชุดแดงเผ่าเหยี่ยวมารเหินคนหนึ่งพูดอย่างเคารพ “คุณชาย ไม่ใช่เพราะพวกเขาอ่อนแอเกินไป พลังต่อสู้ของท่านแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก”

เล่อมู่จิ้นยิ้มเยาะ “จึงดูน่าเบื่อมากมิใช่หรือ เพิ่งมาถึงสมรภูมิเก้าดินแดนวันแรกเท่านั้น เดิมคิดว่าจะเจอคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจ ไม่คิดว่ากลับเจอคนไร้ประโยชน์ฝูงหนึ่ง”

หญิงชุดแดงพูดอย่างเคารพ “นี่พิสูจน์ได้เพียงว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาดินแดนรกร้างโบราณเสื่อมโทรมลงเรื่อยๆ”

หยุดไปครู่หนึ่งนางพูดต่อว่า “คุณชาย หากไม่เหนือความคาดหมาย บุคคลผู้เก่งกาจในดินแดนโบราณมารโลหิตของเรา ล้วนมุ่งหน้าไปรวมตัวกันที่ ‘เมืองอารักษ์มรรค’ แล้ว พวกเรา… จะเร่งทำเวลามุ่งหน้าไปที่เมืองอารักษ์มรรคหรือไม่”

เล่อมู่จิ้นแค่นเสียงอย่างเย็นเยียบ “ข้าไม่อยากไปรับคำสั่งของเซวี่ยชิงอีนั่น”

เซวี่ยชิงอี!

ถูกมองว่าเป็นบุคคลมกุฎอันดับหนึ่งบนมรรคาอมตะแห่งดินแดนโบราณมารโลหิต ผู้นำแห่งยุคระดับตำนานคนหนึ่ง มาจากสำนักมารฟ้าประทาน

ในขณะเดียวกัน เซวี่ยชิงอีก็ยังเป็นหนึ่งใน ‘แปดยอดนภาคราม’ ด้วย!

แปดยอดนภาคราม เป็นตัวแทนของผู้กล้าแห่งยุคแปดคนที่แข็งแกร่งที่สุดในแปดดินแดน ทุกคนล้วนเป็นบุคคลขอบเขตมกุฎที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนต่างๆ

จากเรื่องนี้สามารถรู้ได้ว่าเซวี่ยชิงอีเป็นผู้แข็งแกร่งที่เก่งกาจเพียงใด

ครั้งนี้หญิงชุดแดงเงียบไปครู่หนึ่งอย่างไม่เป็นเคยมาก่อน แล้วจึงพูดว่า “คุณชาย ในสมรภูมิเก้าดินแดนแห่งนี้ แปดยอดนภาครามก็เหมือนผู้นำของทุกแดน แม้เป็นมกุฎอริยะก็ต้องฟังคำสั่งของพวกเขา”

“ไม่ว่าท่านจะยินยอมหรือไม่ ก็จำต้องยอมรับว่าในโลกมารโลหิตแห่งนี้ ค่ายทัพดินแดนโบราณมารโลหิตของเราล้วนต้องคล้อยตามเซวี่ยชิงอี”

เพี๊ยะ!

เพิ่งจะสิ้นเสียงหญิงชุดแดงก็ถูกตบกกหูอย่างแรงคราหนึ่ง เล่อมู่จิ้นพูดพร้อมสีหน้ามืดทะมึน “คิดว่าข้าไม่รู้หรือ ถึงยังต้องให้เจ้ามาเตือน”

หญิงชุดแดงเงียบ

เล่อมู่จิ้นสูดหายใจเข้าลึกๆ กำลังจะพูดอะไร

ฟึ่บ!

ตอนนี้เอง รุ้งเทพสีทองสายหนึ่งพลันกวาดผ่านท้องฟ้า

เล่อมู่จิ้นชะงัก จากนั้นพลันยิ้มพูด “นี่เป็นถึงโลกมารโลหิต เป็นอาณาเขตของดินแดนโบราณมารโลหิต เผ่างูมารทองคำกลับส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ ไม่กลัวขายหน้าหรือ หากเสอหลินบุตรเทพของพวกเขารู้จะต้องโกรธจนคลั่งแน่”

หญิงชุดแดงไม่นิ่งเงียบอีกต่อไป วิเคราะห์ว่า “สัญญาณขอความช่วยเหลือส่งมาจากพื้นที่ที่ป่าหลอมจิตตั้งอยู่ ดูเหมือนว่าผู้แข็งแกร่งเผ่างูมารทองคำจะเจอคู่ต่อสู้ที่รับมือยากยิ่ง หรืออาจจะเป็นอันตราย แต่เหล่านี้ล้วนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณชาย”

“ไม่ จะไม่เกี่ยวข้องได้อย่างไร”

เล่อมู่จิ้นพูดเอื่อยเฉื่อย “ในสมรภูมิเก้าดินแดนแห่งนี้ ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นค่ายทัพเดียวกัน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ สหายเผ่างูมารทองคำประสบความลำบาก เมื่อถูกข้าเห็นแล้ว ข้าจะไม่ช่วยได้อย่างไร”

“ไป ตามข้าไปดูสักหน่อย”

ว่าแล้วเขาพลันเคลื่อนตัวห่างออกไป

หญิงชุดแดงถอนหายใจในใจ นางรู้ว่าเล่อมู่จิ้นเพียงแค่หาข้ออ้าง ไม่อยากมุ่งหน้าไปเมืองอารักษ์มรรคทันทีก็เท่านั้น

……

ป่าหลอมจิต

ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งหลินสวินที่นั่งขัดสมาธิอยู่ในผนึกลายมรรคกำลังทำสมาธิ พลางจ้องดาบหักที่อยู่ตรงหน้า

แหล่งสมบัติหลอมจิตที่รวบรวมได้ก่อนหน้านี้ล้วนถูกเขาเทใสดาบหักทุกหยด ทำให้ตอนนี้ดาบหักกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างหนึ่ง

พื้นผิวดั่งหิมะของดาบหักที่งดงามราวกับภาพมายา กำลังมีลายมรรคคดเคี้ยวราวกับไส้เดือนมากมายแพร่กระจายออกมาอย่างต่อเนื่อง

นี่คือ ‘ค่ายกลลายมรรค’ กระบวนที่สาม!

นี่ยังไม่เคยปรากฏอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้ก็ปรากฏเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น สามารถมองเห็นได้รางๆ ว่าลายมรรคที่หนาแน่นเหล่านั้นกำลังก่อร่างตัวอักษรโบราณตัวหนึ่ง

พื้นผิวของดาบหักเคยปรากฏค่ายกลลายมรรคสองกระบวน ทำให้หลินสวินได้รับพลังมรดก ‘ปฐม’ และ ‘ยอด’ สองอย่าง

และตอนนี้ ในที่สุดค่ายกลลายมรรคกระบวนที่สามก็จะปรากฏออกมาจากผิวน้ำแล้ว!

‘ก็ไม่รู้ว่ามรดกอย่างที่สามนี้จะมีความมหัศจรรย์แค่ไหน…’

ยามนี้ในใจหลินสวินเองก็อดเกิดความคาดหวังไม่ได้

เพียงแต่ค่ายกลลายมรรคเพิ่งจะก่อตัวถึงครึ่งหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงของดาบหักก็สิ้นสุดลงแล้ว นี่ทำให้หลินสวินหมดคำพูด

“ดูเหมือนจะต้องรวบรวมแหล่งสมบัติหลอมจิตอีกแล้ว…”

หลินสวินถอนหายใจเบาๆ

ทว่าในใจเขากลับยิ่งคาดหวังว่ามรดกอย่างที่สามของดาบหักจะเป็นอย่างไร

สวบ!

เสียงทะลวงอากาศที่แผ่วเบาอย่างที่สุดระลอกหนึ่งดังขึ้นไกลๆ ทำให้หลินสวินซึ่งซ่อนตัวอยู่ในกระบวนผนึกลายมรรคตกใจได้สติ

“เป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือจากเสอเจิ้นแห่งเผ่างูมารทองคำ อิงจากที่เขาพูด พกวเขาทั้งกลุ่มล้วนถูกชายหนุ่มคนหนึ่งจากดินแดนรกร้างโบราณสังหารทั้งหมดแล้ว!”

“ไม่หรอกมั้ง หรืออริยะแห่งดินแดนรกร้างโบราณถูกเคลื่อนย้ายเข้ามาโลกมารโลหิตตอนที่เข้าสู่สมรภูมิเก้าดินแดน”

“ไม่ใช่อริยะ ตามการคาดเดาของเสอเจิ้น อีกฝ่ายน่าจะเป็นบุคคลขอบเขตมกุฎคนหนึ่ง เชี่ยวชาญการปกปิดร่องรอยอย่างที่สุด”

เสียงพูดคุยระลอกหนึ่งค่อยๆ ใกล้เข้ามา