ตอนที่ 1515 กล้าเผชิญหน้ากับอริยะแท้

ณ ที่นั้นบรรยากาศน่ากลัวแปลกประหลาดอบอวล

แม้แต่หลินสวินเองก็ยังตกใจเล็กน้อย เสี่ยวอิ๋นกับเสี่ยวเทียนร่วมมือกัน ไม่นึกเลยว่าจะลอบสังหารอริยะคนหนึ่งได้ในชั่วพริบตาจริงๆ!

“เจ้าสวะ กล้าออกมาสู้กันไหมเล่า”

ห่างออกไปติงซานเหอสีหน้าเหี้ยมเกรียมกล่าวเดือดดาล

ตั้งแต่เริ่มตามล่าหลินสวินมาถึงตอนนี้ มีอริยะสามคนถูกฆ่า เล่อมู่จิ้นก็ประสบเคราะห์ แรงโจมตีนี้มากเกินไปแล้ว!

จี้ชิ่งที่อยู่ข้างๆ หน้าเขียวเช่นกัน

“ก็ดี!”

เหนือความคาดหมาย หลินสวินตกปากรับคำอย่างยินดี ก้าวออกมาจากเหวลึก

นี่กลับทำให้ติงซานเหอและจี้ชิ่งชะงักไป ในใจคิดไปตามจิตใต้สำนึกว่านี่คงไม่ใช่ว่ามีกับดักอะไรอีกกระมัง

“ทำไม พวกเจ้าไม่กล้าลงมือแล้วรึ เช่นนั้นข้าจะลุยเอง!”

ท่ามกลางเสียงราบเรียบที่เจือรสหยามเหยียด หลินสวินสำแดงปีกผลาญเทพพุ่งวาบไปอยู่หน้าติงซานเหอทันใด

ฟัน!

ดาบหักที่ส่องประกายดุดันแทรกสอดด้วยแสงมรรคชวนประหวั่นฟาดผ่าลง ทำเอาฟ้าถล่มเมฆสลาย ห้วงอากาศถูกบดละเอียดเกิดเป็นรอยแยกตรงดิ่งสายหนึ่ง

เคร้ง!

ติงซานเหอสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง กระสวยบินสีเงินอันหนึ่งพุ่งออกไปขวางกระบวนเฉือนนี้

ท่ามกลางประกายแสงที่ส่งเสียงกึกก้อง หลินสวินถอยหลังไปหลายก้าว เลือดลมทั่วร่างพลันตีกลับ

ทว่านัยน์ตาของเขากลับส่องประกาย

“มาอีก!”

ดาบหักออกฟาดฟันอีกครั้งโดยไม่ลังเล

กระบวนเฉือนนี้สั่งสมสารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณทั้งตัวของหลินสวิน สำแดงอานุภาพของกระบวนเฉือนเกิดดับ อานุภาพของคมปลาบพาให้ฟ้าดินไร้สี

เวลานี้ติงซานเหอกัดฟันกรอด ออกโจมตีทันที “ไอ้สวะตัวจ้อย เมื่อออกจากหุบเหวนั่นแล้ว เจ้าจะเอาอะไรมาสู้ได้อีก”

ทั้งสองปะทะกัน ช่างเหมือนตะวันจันทรากำลังประชันแสงเจิดจ้า ฟ้าดินแถบนี้ต่างสั่นสะเทือน แสงศักดิ์สิทธิ์และเสียงธรรมชวนประหวั่นพลุ่งพล่าน ม้วนพัดออกไปทั่วทิศ

แต่สิ่งที่ทำให้ติงซานเหอหนาวเยือกในใจคือ ภาพที่เขาคาดการณ์ว่าจะกำราบหลินสวินได้อย่างสิ้นเชิงกลับไม่ปรากฏ

กลายเป็นว่าหลินสวินสู้กับเขาได้อย่างสูสีแทน!

นี่เป็นไปได้อย่างไร

ติงซานเหอบันดาลโทสะ พลังอริยมรรคทั่วร่างเดือดพล่าน เสมือนแปลงเป็นเทพไท้องค์หนึ่ง ยามขยับกายประหนึ่งภูเขาถล่มดินทลาย สรรพสิ่งกลายเป็นจุณ

อะไรคืออริยะ

ชี้เวหาฟาดพสุธา ควบคุมภูผาธารา มีอำนาจเหยียดหยันใต้หล้า อานุภาพซัดกวาดสรรพวิญญาณ!

ในสายตาของสรรพชีวิต ระดับอริยะก็ไม่ต่างอะไรกับทวยเทพ ยืนตระหง่านอยู่เหนือเหล่าราชัน นำอยู่บนความอมตะ

ใต้ระดับอริยะล้วนราวมดปลวก ไม่ใช่การพูดเพ้อเจ้ออย่างแน่นอน

เพียงพริบตาหลินสวินก็ถูกกำราบ!

แต่ยังไม่รอให้ติงซานเหอโล่งอก หลินสวินที่ถูกเขากำราบก็ยิ่งสู้ยิ่งหาญกล้า อานุภาพทั่วร่างเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นานก็พลิกสถานการณ์กลับมาสูสีอีกครั้ง!

นี่…

ติงซานเหอนัยน์ตาหดรัด รู้สึกเพียงหน้าผากเย็นวาบอย่างบอกไม่ถูก เหตุการณ์ตรงหน้านี้แทบจะล้มล้างความเข้าใจของเขา

มดปลวกตัวหนึ่ง ถึงกับข้ามระดับใหญ่มาทัดเทียมกับตนได้?

ทั้งยังเป็นการปะทะซึ่งหน้า ไม่ได้เล่นลูกไม้แม้แต่น้อย!

นี่เป็นไปได้อย่างไร

ดินแดนรกร้างโบราณมีปีศาจพลิกฟ้าคนหนึ่งเช่นนี้เกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ขณะเดียวกันหลินสวินกลับโลหิตเดือดพล่าน จิตต่อสู้ดุจพวยพุ่ง

ก่อนจะเข้าสู่แดนลับวังใต้ดิน บางทีเขาอาจไม่ได้หวาดกลัวอริยะ แต่หากต่อสู้กันซึ่งหน้า ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ใช้อภินิหารหยุดเวลา โอกาสชนะก็มีไม่ถึงสามส่วน

แต่ตอนนี้ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ได้ใช้อภินิหารหยุดเวลา เขากลับต่อสู้กับอริยะที่แท้จริงคนหนึ่งซึ่งหน้าได้แล้ว

ทั้งยังมีพลังเหลือ!

ทุกอย่างล้วนมาจากการเคี่ยวกรำของ ‘เรือนสังหารจิต’ และ ‘หอยอดมรรค’ ทำให้หลินสวินเกิดการเปลี่ยนแปลงและยกระดับขึ้นอีกครั้งบนมรรคาที่สมบูรณ์ที่สุดของระดับอมตะเคราะห์ด่านเก้า

“ฟัน!”

หลินสวินตะโกนก้องทันใด นัยน์ตาเยียบเย็นดุจอสนี ผมดำแผ่สยาย

พริบตานี้โทสะหยาจื้อ วิชาอริยะยุทธ์ ยอดฐิติไร้รั่ว เสริมรวมกับพลังมรดกทั้งสามของดาบหักอย่าง ‘ปฐม’ ‘ยอด’ ‘สังหาร’ แล้วปล่อยออกไป

เสียงใสบางน่ากลัวดังกัมปนาท ทำเอาห้วงอากาศทั่วสารทิศทรุดลง แสงแพรวพราวและเจิดจ้าแผ่ไอสังหารอำมหิตราวกับจะพลิกฟ้าออกมา

พริบตานี้ดาบหักราวฟื้นคืนชีพ!

ในใจของติงซานเหอสั่นสะท้าน สีหน้าแปรเปลี่ยนยกใหญ่ รีบใช้ไพ่ตายโดยไม่ลังเล

กระสวยบินดำสนิทส่องประกายเฉียบคมน่าพรั่นพรึง ในความรางเลือนเหมือนมีงูมังกรขดล้อมอยู่ภายใน มีรุ้งเทพละอองแสงโปรยปราย มีทวยเทพคำรามดังกระหึ่ม

พร้อมกันนี้จี้ชิ่งที่รอโอกาสอยู่ห่างออกไปก็พุ่งทะยานเข้ามา จู่ๆ เงาร่างก็หายวาบ ใช้วิชาเคลื่อนย้ายพุ่งเข้าสังหารหลินสวิน

ตูม!

เสียงปะทะสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังกระหึ่ม เกิดแรงกระเพื่อมทั้งใต้หล้า ก้อนหินต้นไม้ใหญ่ในพื้นที่ใกล้เคียงกลายเป็นจุณไปพร้อมกัน

พื้นดินแตกระแหง สภาพอากาศแปรปรวนชวนประหวั่นโหมกระหน่ำ เสียงธรรมและแสงศักดิ์สิทธิ์ไขว้ตัดสลับกันเป็นระลอก เหมือนสงครามของเหล่าเทพ ลักษณ์ประหลาดทยอยปรากฏ!

พรูด!

ติงซานเหอกระอักเลือดถอยร่น หน้าซีดเผือด บนหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ตึง!

ขณะเดียวกันร่างของหลินสวินก็หกคะเมนออกไปอย่างหนักหน่วง ผมเผ้ายุ่งเหยิง มุมปากหลั่งเลือด ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อย

ตูม!

ด้านหลังเขา ร่างไร้วิญญาณร่างหนึ่งร่วงหล่นกลางอากาศ ถึงกับเป็นจี้ชิ่ง!

ก่อนหน้านี้จี้ชิ่งฉวยโอกาสบุกโจมตีอย่างเหี้ยมโหด ทั้งใช้พลังทั้งหมดราวกับสิงโตตะปบกระต่าย

แต่ตอนนี้กลับถูกฆ่าตายคาที่ ใบหน้าก่อนตายยังประดับด้วยสีหน้าตื่นตะลึง เจ็บปวดงุนงง คล้ายกับเจอเรื่องที่น่ากลัวถึงขีดสุด

รูปแบบการตายของเขา เหมือนการตายของอริยะคนก่อนหน้านี้ไม่มีผิด!

ห่างออกไปมุมปากของติงซานเหอสั่นเทิ้ม ลูกตาหลั่งเลือด กล่าวพึมพำเหมือนหวาดกลัวสุดขีด “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้…”

มดปลวกตัวหนึ่งกลับทำให้เขาบาดเจ็บหนักในการประมือซึ่งหน้า?

ใครจะกล้าเชื่อ

สิ่งที่ทำให้ติงซานเหอขวัญหนีดีฝ่อที่สุดคือ จี้ชิ่งตายแล้ว!

การโจมตีที่เขาเตรียมตัวตั้งนานไม่อาจสังหารหลินสวินได้ กลับเป็นเขาที่ถูกฆ่าตายก่อน

ทุกอย่างนี้ช่างเหมือนฝันร้าย ทำให้ติงซานเหอรู้สึกเหมือนจะพังทลาย

ตั้งแต่บรรลุอริยะมาถึงวันนี้ เขาเคยผ่านการเข่นฆ่านองเลือดมาไม่รู้เท่าไหร่ แต่กลับไม่เคยเจอเรื่องที่แปลกประหลาด น่าหวาดกลัวและคาดไม่ถึงอย่างวันนี้มาก่อน

ในขณะเดียวกันหลินสวินกลับหัวเราะขึ้นมา เปล่งเสียงหัวเราะลั่นสะเทือนท้องนภา