ตอนที่ 1538 ท่วงท่าดุจไร้เทียมทาน

โครม!

ในเสียงปะทะสะเทือนหู ทวนวงเดือนที่แสงเทพสีเขียวพันรอบเล่มหนึ่งถูกกระแทกปลิวออกไปทั้งอย่างนั้น

เจ้าของทวนวงเดือนราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกายกระเด็นถอยรุนแรง เลือดออกเจ็ดทวาร

นี่คือพลังหลอมจิต ที่หลอมรวมพลังหลอมปราณและหลอมกายเข้าไป

ทันใดนั้นหลินสวินปล่อยหมัดหนึ่งออกไป พลังหมัดแผ่กว้าง โจมตีหน้าอกของหญิงชุดม่วงที่ลอบจู่โจมจนยุบลง ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ถอยโซซัดโซเซไป

นี่ คือพลังหลอมปราณ ที่เสริมอานุภาพพลังหลอมจิตและหลอมกาย

ชั่วขณะเดียวหลินสวินคนเดียวพิชิตสนามรบ ใช้การหยั่งรู้มากมายในใจมาพิชิตสนามรบ

เงาร่างของเขาราวกับสายฟ้า ดุจภาพมายา กึกก้องกลางฟ้าดิน พาดขวางพุ่งตะบึงไม่อาจขวางกั้น ไม่สามารถถูกกำราบเหมือนที่ผ่านมาได้อีกแล้ว

และเพราะการโจมตีของเขา ทำให้การปิดล้อมในสนามรบปั่นป่วน!

เสียงร้องที่เดือดดาล ประหลาดใจ ยากจะเชื่อดังขึ้นเป็นระลอกต่อเนื่อง มกุฎอริยะเหล่านั้นสีหน้าราวกับเห็นผีตัวเป็นๆ เขียวคล้ำไม่น่าดู

นี่เป็นไปได้อย่างไร

พวกเขาคิดจนหัวแตกก็คิดไม่ออกว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้

“น่าชังนัก!”

บนกำแพงเมือง ปี้เจี้ยนฉยงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แค้นจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดนูน

ส่วนในเมืองอารักษ์มรรค เสียงที่เดิมทีกระตือรือร้น คาดหวังและตื่นเต้นก็เงียบลงทันที ถูกความประหลาดใจ งุนงง ยากจะเชื่อเข้าแทนที่

มกุฎอริยะถึงสิบเจ็ดคนเชียวนะ กลับฆ่าแพะสองขาของดินแดนรกร้างโบราณไม่ได้หรือ

มีเพียงรั่วอู่ที่กำลังยิ้ม

นางดูออกแล้วว่าพลังต่อสู้ของหลินสวินกำลังเปลี่ยนแปลงด้วยความเร็วน่าตกใจ แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

“คนที่แปด”

ทันใดนั้นเสียงที่ไร้ซึ่งคลื่นอารมณ์ของหลินสวินดังขึ้นในที่นั้น

พรูด!

เพิ่งจะสิ้นเสียง ตรงหน้าเขามกุฎอริยะคนหนึ่งถูกดาบหักผ่าเป็นสองส่วน หลังจากร่างกายแยกออกก็ถูกแสงมรรคที่น่ากลัวกวาดทำลายโดยตรง กลายเป็นฝุ่นผง

ในสนามรบเสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นจากทั่วทิศ!

นี่คือมกุฎอริยะคนแรกที่ถูกฆ่าตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ครั้งนี้

แต่นับดูอย่างละเอียด รวมพวกเล่อเทียนเหิง เสอปี้อวิ๋นและเฮ่อชิงเหยียนที่ตายในมือหลินสวินก่อนหน้านี้ นี่เป็นผู้แข็งแกร่งคนที่แปดที่ถูกฆ่าแล้วจริงๆ

บนท้องฟ้า เสียงอริยะร่วงหล่นอันคุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง

ปี้เจี้ยนฉยงสีหน้าเลื่อนลอย เอาอีกแล้ว… เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร เพราะอะไร

ในเมืองอารักษ์มรรค คนมากมายเงียบกริบ สีหน้าย่ำแย่ เสียงอริยะร่วงหล่นก็เหมือนการตบกกหูดังสนั่น สะบัดบนใบหน้าของพวกเขาอย่างรุนแรง ทำให้พวกเขารู้สึกอัดอั้น อับอาย และเดือดดาล

ส่วนในสนามรบ สีหน้าของพวกเลี่ยอวี้เปลี่ยนจากความเดือดดาลในตอนแรกเป็นเคร่งเครียดประหลาดใจ

ใครก็ไม่กล้าประมาท

ราวกับถูกกระตุ้นจากความตาย พวกเขาทุกคนเริ่มสู้สุดชีวิต สำแดงพลังที่ฝึกฝนมาทั้งชีวิต

“คนที่เก้า”

เสียงของหลินสวินดังขึ้นอีกครั้ง

ปัง!

ชายที่ถือทวนวงเดือนถูกปราณกระบี่ไท่เสวียนสามพันสายสังหารทั้งเป็น ร่างกายกลายเป็นฝุ่นผง ก่อนตายทำได้เพียงส่งเสียงโหยหวนอย่างไม่จำยอม

นี่ทำให้คนไม่น้อยสีหน้าเปลี่ยน

ในเมืองอารักษ์มรรคเงียบสงัดไปทั้งแถบแล้ว แม้เป็นปี้เจี้ยนฉยงที่ยืนมองอยู่บนหอกำแพงเมือง สีหน้ามืดทะมึนราวผืนน้ำ นิ่งเงียบไม่พูดจา

“คนที่สิบ”

ไม่นานก็มีคนร่วงหล่นอีก เป็นหญิงชุดม่วงคนนั้น ถูกหลินสวินใช้เจดีย์มหามรรคไร้สิ้นสุดสังหาร เลือดสาดเป็นสายยาวกลางอากาศ

เงามืดแห่งความตาย บรรยากาศที่นองเลือดปกคลุมกลางฟ้าดิน ทำเอาพวกเลี่ยอวี้แม้แต่หายใจยังลำบาก

แต่พวกเขายังคงไม่ยินยอม!

หรือพูดได้ว่าเพลิงโทสะครอบงำจิตใจ บ้าคลั่งกว่าเดิม การจู่โจมก็รุนแรงขึ้น

แต่หลินสวินยังคงมีท่าทางสงบตั้งแต่ต้นจนจบ

เงาร่างของเขาพริบไหว ท่องอยู่ในสนามรบ ระหว่างเคลื่อนไหว พลังที่ปลดปล่อยออกมามีอานุภาพกดข่มปกคลุมจักรวาล สังหารเทพผี

ระหว่างที่ลงมือ ความคิดความเข้าใจในใจหลินสวินมากขึ้นเรื่อยๆ ความเข้าใจที่มีต่อ ‘ไตรมรรครวมเป็นหนึ่ง โดดเด่นหนึ่งเดียว’ ลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ’

จนถึงสุดท้าย เขาถึงขั้นลืมตัวตน ลืมฟ้าดิน ลืมการต่อสู้นี้

การจู่โจมทั้งหมดล้วนเป็นการกระทำตามจิตใต้สำนึก ทุกการโจมตีล้วนปรากฏท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นธรรมชาติสมบูรณ์แบบ

แต่ในสนามรบกลับมีมกุฎอริยะถูกสังหารคนแล้วคนเล่า

บางคนถูกดาบหักฟาดฟัน

บางคนถูกเจดีย์มหามรรคไร้สิ้นสุดกำราบ

บางคนถูกพลังหมัดและปราณกระบี่ของหลินสวินบดขยี้แหลกละเอียด

เสียงโหยหวน คำราม คร่ำครวญและกรีดร้องอย่างไม่จำยอม เจือกลิ่นอายนองเลือดและความตายอันเข้มข้น ละเลงฟ้าดินแถบนี้ให้กลายเป็นภาพงานศพอริยะที่ประหนึ่งห้วงนรก

ความกลัวและความตายกลายเป็นพื้นหลังของม้วนภาพ!

บนท้องฟ้า แสงเลือดไหลวน ปกคลุมพันลี้ เสียงอริยะร่วงหล่นไม่ขาดสายก้องไปทั้งเก้าชั้นฟ้าสิบแผ่นดิน

ในเมืองอารักษ์มรรคเงียบกริบไปหมดแล้ว

บนกำแพงเมือง สองตาของปี้เจี้ยนฉยงเลื่อนลอย สมองว่างเปล่า สองมือสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่

การต่อสู้ครั้งนี้นองเลือดและโหดเหี้ยมเกินไป!

ทุกครั้งที่มกุฎอริยะร่วงหล่นคนหนึ่ง ก็เหมือนใช้ค้อนทุบค่ายทัพดินแดนโบราณมารโลหิตอย่างหนักคราหนึ่ง ทำให้พวกเขาสั่นสะเทือน สิ้นหวัง จิตใจถูกกระทบกระเทือนอย่างที่สุด

นี่เป็นถึงโลกมารโลหิตเชียวนะ!

เป็นค่ายทัพใหญ่ของพวกเขาดินแดนโบราณมารโลหิต!

แต่ตอนนี้กลับมีคนรุ่นเยาว์ดินแดนรกร้างโบราณคนหนึ่งชูดาบสังหารมกุฎอริยะ ทำให้เกิดคาวเลือดเต็มฟ้า!

ท่าทางที่ไร้เทียมทาน อานุภาพที่เผด็จการ นำพาความสิ้นหวังมาให้อย่างแท้จริง

แม้เป็นรั่วอู่ก็คิดไม่ถึง ว่าการต่อสู้ที่หลินสวินเสียเปรียบจะพลิกผันมาถึงขั้นนี้

มองเงาร่างที่สังหารอริยะทีละคนของหลินสวิน มองความองอาจพลิกฟ้าไร้ทัดเทียมของเขา ทำให้จิตใจของรั่วอู่เองก็ถูกกระทบกระเทือนอย่างมาก

นางรู้ว่าชาตินี้คงถูกกำหนดให้ไม่อาจลืมเหตุการณ์นี้ได้