ตอนที่ 1599 เซียนเยือนโลก

อานุภาพของกระบี่สามสิบสามชั้น เลี่ยเฉียนเคยเห็นนานแล้ว

ก่อนหน้านี้ชืออู๋ซู่ตายเพราะการโจมตีที่น่ากลัวนี้

ดังนั้นยามนี้พอเห็นหลินสวินสำแดงกระบี่นี้ เลี่ยเฉียนพลันประสานสองมือ ปากเอ่ยเสียงธรรมโดยไม่คิดด้วยซ้ำ

“สยบ!”

เสียงครืนโครมดังขึ้นคราหนึ่ง กระถางสีแดงขนาดใหญ่ที่เปลวเพลิงลุกโชนราวกับจะหลอมจักรวาลเผาผลาญธารดารา แผ่คลื่นกฎเกณฑ์อริยมรรคออกมา ทำให้แม้แต่ฟ้าดินยังถูกแสงเพลิงบาดตาปกคลุม

กระถางฟ้ามหาเพลิงผลาญ!

สมบัตินี้คือหนึ่งในเจ็ดมหาศาสตราอริยะแห่งดินแดนโบราณเพลิงสวรรค์ สืบทอดมายาวนานอย่างที่สุด ว่ากันว่าภายในปิดผนึกเพลิงบริสุทธิ์ที่ถือกำเนิดในสมัยดึกดำบรรพ์ จากนั้นถูกเมธีหนึ่งร้อยคนร่วมมือกัน สลักลายมรรคสามพันหกร้อยลาย

เรียกได้ว่าหลอม ‘มรรคแห่งร้อยอริยะ’ ไว้ในกระถางเดียว พลานุภาพยากคาดเดา!

ขณะเดียวกันสมบัตินี้ก็เป็นที่พึ่งที่ใหญ่ที่สุด

ทว่าเพียงชั่วพริบตาสีหน้าของเลี่ยเฉียนก็เปลี่ยนไป ร้องเสียงหลงออกมา “เป็นไปได้อย่างไร!?”

ก็เห็นกระบี่สามสิบสามชั้นเปลี่ยนเป็นปราณกระบี่ยิ่งใหญ่ม้วนตัว กวาดอผ่านรุนแรง โจมตีกระถางฟ้ามหาเพลิงผลาญให้กระเด็นออกไป เสียงครวญดังไม่ขาดสาย

ถึงกับสู้ไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!

ตูมโครม…

ครู่ต่อว่าเลี่ยเฉียนถูกกระแสปราณกระบี่ปกคลุมทั้งตัว

เขาดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง เรียกสมบัติมากมายออกมา มีโคมโบราณสำริด มีม้วนตำราเหลือง มีประทับที่ดุจดั่งภูผาใหญ่ มียันต์ที่สายฟ้าไหลวน…

แต่ล้วนถูกกระแสปราณกระบี่สลายอย่างไม่มีข้อยกเว้น!

ปราณกระบี่เช่นนั้น สามารถใช้คำว่า ‘คมประกายไร้ใดเทียบ เกรียงไกรปานสุริยัน’ เปรียบเทียบได้โดยสมบูรณ์ แข็งแกร่งจนเหลือเชื่อ

สุดท้ายพลังป้องกันรอบกายเลี่ยเฉียนถูกปราณกระบี่แน่นขนัดสลาย ศีรษะ แขนขาและลำตัวระเบิดออกทุกกระเบียดภายใต้การโจมตีของปราณกระบี่ เลือดเนื้อสาดกระเซ็น

“อ๊าก…! ข้าไม่ยอม ไม่ยอม…!”

เลี่ยเฉียนส่งเสียงคำรามกึกก้องฟ้าดิน

แต่เสียงหยุดไปกะทันหัน พอกระแสปราณกระบี่สลายไป ผู้นำค่ายทัพดินแดนโบราณเพลิงสวรรค์คนนี้ก็ถูกสังหารตามเจี้ยนชิงเฉิน ชืออู๋ซู่ ฮว่าหงเซียว!!

เลี่ยเฉียนเคยเห็นความน่ากลัวของกระบี่สามสิบสามชั้นจริงๆ แต่กลับไม่รู้ว่าหลังผ่านการเสริมพลังของขวดมหามรรคไร้ขอบเขต อานุภาพของกระบี่สามสิบสามชั้นจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี

นี่ก็คือเหตุผลที่ทำให้เขาถูกสังหาร

ทุกอย่างพูดเหมือนช้า ความเป็นจริงการเข่นฆ่าดุเดือดนี้เกิดขึ้นเร็วจนเหลือเชื่อ

หลินสวินไม่ได้มองเลี่ยเฉียนแม้แต่แวบเดียว พุ่งเข้าหาพวกคุนเซ่าอวี่ เซวี่ยชิงอี จู๋อิ้งคง อานุภาพดุดันล้นฟ้า มีท่วงท่าอาจหาญ

แต่ตอนนี้พวกคุนเซ่าอวี่หนาวเหน็บในใจอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ตอนที่เจี้ยนชิงเฉินร่วงหล่น ทำให้พวกเขาเพียงรู้สึกประหลาดใจและไม่เข้าใจ ไม่ได้กระทบกระเทือนใจมากนัก

ส่วนตอนที่ชืออู๋ซู่ตาย ทำให้พวกเขารู้สึกเคร่งเครียด ล้วนมองหลินสวินเป็นศัตรูตัวฉกาจที่รับมือยากอย่างที่สุด ไม่มีการออมมืออีกต่อไป

แต่ตอนนี้แม้พวกเขาร่วมมือกัน ยังไม่สามารถทำอะไรหลินสวินได้ กลับเป็นพวกฮว่าหงเซียว เลี่ยเฉียนที่ทยอยถูกฆ่าตาย

นี่ทำให้พวกเขาเริ่มรู้สึกหวาดกลัวและไม่สงบใจ แล้วจะไม่หวาดหวั่นได้อย่างไร

บนท้องฟ้าแสงเลือดราวกับกระแสน้ำ พลิกม้วนไม่หยุด เสียงครวญแห่งอริยะร่วงหล่นดังอยู่นานไม่เสื่อมคลาย พาให้คนอกสั่นขวัญแขวน

ทำอย่างไรดี

สีหน้าของพวกคุนเซ่าอวี่ เซวี่ยชิงอี จู๋อิ้งคงอึมครึมคล้ำเขียว ในใจกระเพื่อมไหว

หลินสวินในตอนนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ผงาดกร้าวราวกับเทพมาร มีความองอาจไร้เทียมทาน ทุกการเคลื่อนไหวมีอานุภาพกร้าวแกร่งที่กำราบทั้งระดับ พลานุภาพเป็นหนึ่ง

นี่… ยังจะสู้อย่างไรได้

พวกคุนเซ่าอวี่คิดจนหัวแตกก็คิดไม่ถึงว่าหลังจากหยุดยืมพลังกระบวนค่ายกล เพียงอาศัยพลังต่อสู้ของตน หลินสวินยังดุดันขนาดนี้!

“ช่วยข้าด้วย…! ช่วยข้า…!”

ไม่นานไกลออกไปเสียงร้องที่เต็มไปด้วยความร้อนรน ไม่จำยอม และหวาดกลัวของสือพั่วไห่ดังขึ้น ทะลุทะลวงชั้นเมฆ

พวกคุนเซ่าอวี่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที เงยหน้าขึ้นไปก็เห็นว่าไกลๆ ร่างของสือพั่วไห่ถูกฉีกกระชาก เลือดสาดเต็มห้วงอากาศ

ตำแหน่งที่เขาร่วงหล่น ปรากฏผีเสื้อมารแยกฟ้าที่กระพือปีกตัวหนึ่ง อาบอยู่ในเลือดแดงสด ดูน่าสยดสยองและลึกลับอย่างที่สุด

ตายแล้ว!

สือพั่วไห่ผู้นำค่ายทัพดินแดนโบราณอสูรดาวก็ร่วงหล่นในตอนนี้!

แปดยอดนภาคราม ถูกสังหารไปแล้วห้าคน!

“ไป!”

คุนเซ่าอวี่ เซวี่ยชิงอี จู๋อิ้งคงเลือกหนีโดยไม่ต้องนัดหมาย แต่ละคนราวกับบ้าคลั่ง ท่าทางหนีตายโดยไม่สนสิ่งใด

พรสวรรค์จะโดดเด่นเพียงใด รากฐานพลังยิ่งใหญ่แค่ไหน ชื่อเสียงสะดุดตาเพียงใด ทว่าภายใต้การโจมตีนองเลือดอย่างต่อเนื่องเช่นนี้ พวกเขาเองก็ลนลานอย่างสิ้นเชิงแล้ว ในใจเกิดความหวาดกลัว!

บนโลกนี้ถึงอย่างไรคนที่ไม่กลัวตายก็มีน้อยยิ่ง ยิ่งเป็นบุคคลพลิกฟ้าอย่างพวกคุนเซ่าอวี่ ยิ่งเสียดายชีวิต

กลับเป็นพวกฐานะต้อยต่ำ ที่เพราะไร้ความกังวลถึงกล้าเอาชีวิตไปเสี่ยง

“เป็นถึงผู้นำดินแดนหนึ่ง คิดจะหนีเหมือนหมาจนตรอกเช่นนี้หรือ ศักดิ์ศรีของพวกเจ้าอยู่ที่ไหน เกียรติล่ะ หน้าตาล่ะ”

เสียงที่ไม่ปกปิดความเยาะเย้ยของหลินสวินดังขึ้น

การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่ชักช้า ตามไปโจมตีแทบจะในทันที

หากสามารถกำจัดพวกคุนเซ่าอวี่ได้ในคราเดียว ในสมรภูมิเก้าดินแดนแห่งนี้ ค่ายทัพแปดดินแดนก็ถูกกำหนดให้พ่ายแพ้ราบคาบ ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะพลิกสถานการณ์ได้อีก!

ด้วยอุปนิสัยของหลินสวินย่อมไม่มีทางพลาดโอกาสนี้

วู้ม!

เขาสูดหายใจลึกคราหนึ่ง เงาร่างราวกับเจินหลง สำแดงนัยเร้นลับมังกรเคราะห์เก้ากระบวนแปร ความเร็วในการเคลื่อนย้ายพลันเพิ่มขึ้น