ตอนที่ 1630 ผู้เฒ่าอิ๋น

ในห้องโถงใหญ่ ท่านเมี่ยวเสวียนก็ทอดถอนใจ กล่าวเจือแววขอโทษ “สหายน้อย ครั้งนี้โทษที่ข้าทำเสียเรื่อง คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้เสียได้”

กล่าวพลางค้อมกายไปทางหลินสวิน

ท่วงท่าสุภาพ เห็นได้ชัดว่าไม่มีการเพิกเฉย

หลินสวินรีบเบี่ยงตัวหลบ ไม่กล้ารับการคารวะเต็มพิธีเช่นนี้ กล่าวว่า “ผู้อาวุโส นี่เป็นแค่ความขัดแย้งระหว่างข้ากับอ๋าวเจิ้นเทียนคนนั้น หาได้เกี่ยวกับท่าน”

ท่านเมี่ยวเสวียนระบายยิ้ม เชิญให้หลินสวินนั่งลงแล้วกล่าวเสียงขรึม “สหายน้อย เรื่องอ๋าวเจิ้นเทียนนี่ช่วยฟังคำพูดตาเฒ่าสักหน่อยได้หรือไม่”

หลินสวินกล่าว “ผู้อาวุโสเชิญว่ามาได้เลย”

ท่านเมี่ยวเสวียนขบคิดครู่หนึ่งค่อยกล่าว “หากเจ้าเป็นห่วงแม่นางจิ่งเซวียนผู้นั้นจริงๆ ก็ให้นางกลับเผ่าเจินหลงไปพร้อมกับอ๋าวเจิ้นเทียน”

นัยน์ตาดำของหลินสวินหดรัดลง ค่อนข้างแปลกใจอยู่บ้าง

“ละทิ้งอคติที่มีต่ออ๋าวเจิ้นเทียน หากแม่นางจิ่งเซวียนผู้นั้นสามารถเข้าร่วม ‘งานชุมนุมเซียนหมื่นมังกร’ ได้ ย่อมต้องทำให้พรสวรรค์สายเลือดของนางได้รับผลประโยชน์แบบคาดไม่ถึงอย่างแน่นอน”

ท่านเมี่ยวเสวียนกล่าวอธิบาย “สิ่งนี้มีประโยชน์สำคัญต่อการฝึกปราณในอนาคตของนาง ถึงอย่างไรงานชุมนุมเซียนหมื่นมังกรนี่หลายหมื่นปีจึงจะจัดขึ้นครั้งหนึ่ง แต่ในเผ่าเจินหลงใช่ว่าใครๆ ล้วนมีคุณสมบัติเข้าร่วมงานได้”

“เท่าที่ข้ารู้ หากไม่ใช่ทายาทสายตรงเจินหลง รากฐานพลังไม่โดดเด่น ไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ ล้วนเป็นไปไม่ได้ที่จะมีโอกาสเข้าร่วมงานชุมนุมระดับนี้”

“และไม่ว่าทายาทเจินหลงคนใดก็ตามที่เข้าร่วมงานชุมนุมระดับนี้ ล้วนมีโอกาสไปไขว่คว้า ‘เลือดแท้บรรพชนมังกร’! นี่เป็นถึงพลังสายเลือดที่ปฐมบรรพชนเจินหลงเหลือทิ้งไว้ตั้งแต่สมัยแรกก่อกำเนิด ขอเพียงหลอมมันได้ ย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลง ‘ย้อนกำเนิด’ อันมหัศจรรย์!”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่มีความหมายอย่างไรกับทายาทเจินหลง”

ไม่รอให้หลินสวินตอบ ริมฝีปากท่านเมี่ยวเสวียนก็เอ่ยสี่คำออกมาเบาๆ “คุณสมบัติมหาจักรพรรดิ!”

ในใจหลินสวินไหวสะท้าน สูดหายใจเฮือก

เขาคล้ายยากจะเชื่อ เอ่ยว่า “มีแต่ต้องหลอมพลังส่วนนี้เท่านั้นจึงจะสามารถครองคุณสมบัติบรรลุสู่ระดับมหาจักรพรรดิหรือ”

ท่านเมี่ยวเสวียนพยักหน้า จากนั้นก็ยิ้มกล่าว “การขึ้นเป็นจักรพรรดิย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายดายขนาดนั้น แต่ว่าการได้ครอบครองคุณสมบัติบรรลุจักรพรรดิก็น่าทึ่งสุดยอดแล้ว ผู้แข็งแกร่งกึ่งจักรพรรดิบางคน ตลอดชีวิตยังไม่สามารถครอบครองคุณสมบัติระดับนี้ได้เลยด้วยซ้ำ!”

คราวนี้หลินสวินเข้าใจในทันที มิน่าท่านเมี่ยวเสวียนถึงให้คำแนะนำเช่นนี้ ลำพังแค่ ‘เลือดแท้บรรพชนมังกร’ นี่ก็สามารถทำให้ทายาทเจินหลงคนใดไม่อาจต้านทานได้แล้ว

“รากฐานของเผ่าเจินหลงนี้น่าสะพรึงจนชวนตกใจจริงๆ” เขาอดปลงตกไม่ได้

ท่านเมี่ยวเสวียนเองก็กล่าวเบาๆ “เจินหลง หงส์เซียน… นี่เป็นถึงเผ่าเทพที่ได้รับการปกปักจากสรวงสวรรค์ในตำนาน ไม่ว่าเป็นใคร และไม่ว่าจะเป็นทางเดินโบราณฟ้าดาราหรือทั่วทั้งเก้าแดน ล้วนไม่อาจปฏิเสธความแข็งแกร่งของพวกเขาได้”

“เหมือนอย่างอ๋าวเจิ้นเทียนนั่น อย่าเห็นว่าตอนนี้เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า แต่คุณสมบัติของเขากลับเรียกได้ว่าพลิกฟ้า งานชุมนุมเซียนหมื่นมังกรครั้งนี้ก็จัดขึ้นเพื่อเขา ไม่ต้องกังขาสักนิด หลังจากเขาหลอมพลังเลือดแท้บรรพชนมังกร จะสามารถสร้าง ‘ร่างมรรคเจินหลง’ เป็นรากฐานสู่การบรรลุจักรพรรดิอย่างแน่นอน!”

หลินสวินนิ่งเงียบเนิ่นนาน สุดท้ายกล่าวว่า “เรื่องนี้ข้าจำเป็นต้องถามความคิดเห็นของจิ่งเซวียนก่อน หากนางเต็มใจไป ข้าย่อมไม่ขัดขวางเด็ดขาด”

ความหมายในคำพูดชัดเจนยิ่ง หากจ้าวจิ่งเซวียนไม่เต็มใจ มีเขาหลินสวินอยู่ ใครก็ไม่อาจพาไปได้!

ท่านเมี่ยวเสวียนพยักหน้า

และในวันนั้นเอง หลินสวินเขียนจดหมายหนึ่งฉบับ บนนั้นประทับมหามรรคของตนเอาไว้และยื่นให้ท่านเมี่ยวเสวียน ฝากเขาช่วยใช้เส้นทางผ่านหอฤทธิ์เทพ ส่งไปยังทะเลหมากดารา

……

และพร้อมกันนั้นอิ๋นฮวนก็กำลังพูดคุยกับอ๋าวเจิ้นเทียน

“คุณชายอ๋าว ครั้งนี้พวกเราประมาทเอง ในความคิดข้า หลินสวินนี่ต่อให้อยู่บนทางเดินโบราณฟ้าดารา อาศัยพลังต่อสู้ของเขาก็เพียงพอจะไต่เต้าสู่ร้อยอันดับแรกในกระดานอริยะแท้ฟ้าดาราแน่นอน”

อิ๋นฮวนเอ่ยพูดเบาๆ ปลอบเตือนอ๋าวเจิ้นเทียน

“แต่ว่าเขาก็มีจุดบอดอยู่ นั่นก็คือหากไม่มีวิธีพิเศษ ก่อนขึ้นเป็นจักรพรรดิ เขาย่อมไม่สามารถเข้าสู่ทางเดินโบราณฟ้าดาราได้เด็ดขาด”

นิ่งไปพักหนึ่งนางกล่าวต่อไปว่า “เจ้าเองก็รู้ดี เมื่อเทียบกับเก้าดินแดน ทางเดินโบราณฟ้าดาราต่างหากที่เป็นโลกฝึกปราณที่แท้จริง เป็นต้นกำเนิดหมื่นมรรค รากฐานแรกกำเนิด ซ้ำยังเป็นหอบรรพจารย์ของสำนักลัทธิทั้งมวลทั้งบนล่าง!”

หอบรรพจารย์!

ไม่กี่คำสั้นๆ แต่ความหมายแฝงของมันเพียงพอจะทำให้ผู้บำเพ็ญมรรคคนใดก็ตามในโลกใจสะท้านได้

“ที่เจ้าพูดก็ไม่ผิด แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าข้าแพ้อย่างไร้น้ำยา!”

เวลานี้อ๋าวเจิ้นเทียนสงบอารมณ์ลงแล้ว กล่าวอย่างขมขื่นว่า “เจ้าดูหลินสวินนั่น ลำพังฝึกปราณแค่ในดินแดนรกร้างโบราณยังสามารถโจมตีข้าให้พ่ายแพ้ได้ง่ายๆ หากให้เขาฝึกปราณบนทางเดินโบราณฟ้าดาราตั้งแต่แรก รากฐานและพลังต่อสู้ที่มีทั้งหมดจะไม่ยิ่งน่าสะพรึงกว่านี้หรือ”

กล่าวถึงตรงนี้เขาอดพึมพำกับตัวเองไม่ได้ “ก่อนหน้านี้ข้าจับตามองแค่พวกสุริยันผู้กล้าบนกระดานอริยะแท้ฟ้าดาราเท่านั้น แต่ตอนนี้ถึงเพิ่งรู้ว่าข้าโลกแคบเกินไป”

อิ๋นฮวนอดกังวลเล็กน้อยไม่ได้ อ๋าวเจิ้นเทียนถูกโจมตีรุนแรงจนสั่นคลอนความเชื่อมั่นในจิตใจไปแล้วใช่หรือไม่

“อิ๋นฮวน เจ้าวางใจ การแพ้ยับครั้งนี้กลับทำให้ข้ามีสติอย่างสิ้นเชิง ต่อไปย่อมไม่อาจเลอะเลือนเช่นนี้อีกแล้ว”

อ๋าวเจิ้นเทียนสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง หว่างคิ้วเปี่ยมแววหนักแน่น

อิ๋นฮวนเห็นเช่นนี้จึงโล่งใจไม่น้อย

“สิ่งเดียวที่ข้ากังวลใจตอนนี้ คือข้าจะพาญาติผู้น้องของข้าที่ไม่เคยพบหน้ากันกลับเผ่าได้อย่างไร เจ้าเองก็รู้ การมาเยือนดินแดนรกร้างโบราณครั้งนี้เป็นคำสั่งจากท่านปู่ข้า หากไม่สามารถทำเรื่องนี้สำเร็จ ท่านปู่ต้องตำหนิข้าแน่”

อ๋าวเจิ้นเทียนทอดถอนใจยาว

อิ๋นฮวนขบคิดครู่หนึ่งกล่าวว่า “หรือไม่… ข้าไปขอร้องอาจารย์อาเมี่ยวเสวียนอีกครั้ง ให้เขาช่วยเกลี้ยกล่อมหลินสวินหน่อย”

อ๋าวเจิ้นเทียนส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ข้าไปหาเอาเองก็สิ้นเรื่อง”

จะให้อิ๋นฮวนก้มหัวเพราะเรื่องของตนหรือ

เขาอ๋าวเจิ้นเทียนทำไม่ได้หรอก

……

ในคืนวันนั้นจดหมายฉบับหนึ่งถูกส่งจากทะเลหมากดารากลับสู่หอฤทธิ์เทพ

หลินสวินฉีกเปิดจดหมายออกอ่าน บนนั้นเขียนอักษรหนึ่งบรรทัดสั้นๆ ‘ความคิดท่านคือความคิดข้า เรื่องนี้ยกให้ท่านตัดสินใจ’

หลินสวินรู้สึกจับใจอยู่บ้าง เข้าใจในทันที