ตอนที่ 1695 หมู่ดาวส่องประกาย

เขากระบี่ต้าหลัว จักรพรรดิกระบี่ชิงอวี่ เจี้ยนชิงเฉิน กระบี่จักรพรรดิอักษรบัญชา ดินแดนโบราณต้าหลัว…

นี่ก็เหมือนสิ่งที่เชื่อมต่อกับตัวเว่ยจื่อหยา

หลินสวินเข้าใจได้รางๆ เกรงว่าเว่ยจื่อหยาคงรู้ถึงความพ่ายแพ้ย่อยยับของดินแดนโบราณต้าหลัว ถึงได้มีเจตนาเป็นศัตรูกับตน

“เว่ยจื่อหยา เจ้าก็สนใจในป้ายคำสั่งเซียนเหินเหมือนกันรึ”

หลูเป่ยกู้มกุฎมหาอริยะของเผ่านักรบตะวันแดงที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนมังกรเพลิงแดงเอ่ยปากแล้ว

“ข้ารู้สึกสนใจในตัวเจ้าหลินสวินนั่น”

เว่ยจื่อหยาสีหน้าเย็นชา “เขากระบี่ต้าหลัวของข้าเคยหมายตาเจ้าหนุ่มคนหนึ่งที่มีชื่อว่าเจี้ยนชิงเฉิน แต่กลับถูกเจ้าหมอนี่ฆ่า เรื่องนี้ถึงขั้นทำให้บรรพจารย์ชิงอวี่ตกใจ”

บรรพจารย์ชิงอวี่!

ณ ที่นั้นพลันเงียบสงัด ทุกคนต่างรู้ว่าคนที่เว่ยจื่อหยาพูดถึง ก็คือจักรพรรดิกระบี่ชิงอวี่ที่ชื่อเสียงสะเทือนบนฟ้าดาราเมื่อนานมาแล้ว

ด้วยการตายของเจี้ยนชิงเฉินคนเดียว ถึงกับทำให้จักรพรรดิกระบี่ชิงอวี่ตกใจ เว่ยจื่อหยาเป็นถึงผู้สืบทอดของเขากระบี่ต้าหลัว การมาแหล่งสถานคุนหลุนครั้งนี้เกรงว่าคงรับหน้าที่มาฆ่าหลินสวินคนนี้ด้วย!

หลินสวินและอาหูต่างสบตากันวูบหนึ่ง ล้วนเข้าใจแล้ว

“พวกเราร่วมมือกันได้นะ”

หลูเป่ยกู้กล่าวเชิญชวน “ข้าต้องการป้ายคำสั่งเซียนเหิน ส่วนหลินสวินนั่นเป็นของเจ้า”

“ฮึ!”

มีคนแค่นเสียงเย็นชาทันที “น่าขัน เจ้าหลูเป่ยกู้นับเป็นตัวอะไร กล้ามาสนใจป้ายคำสั่งเซียนเหินด้วยรึ”

“ใครกัน”

หลูเป่ยกู้สีหน้าขรึมทันที หันกลับไปมอง ไม่ทันไรหน้าก็เปลี่ยนสีเล็กน้อย “เป็นเจ้า คุนจิ่วหลิน!”

ผู้คนพากันแตกตื่น หันมองไปพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ก็เห็นเงาร่างสูงตระหง่านผึ่งผายร่างหนึ่งอยู่กลางอากาศ ยืนไขว้หลัง นัยน์ตาลุ่มลึกน่าหวาดกลัวเหมือนวังน้ำวน

ข้างกายเขายังล้อมรอบด้วยผู้แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่ง ขับเน้นให้เขาดูห้าวหาญครองพิภพ เต็มไปด้วยความเผด็จการ

คุนจิ่วหลิน ผู้สืบทอด ‘เรือนมรรคดึกดำบรรพ์’ หนึ่งในหกเรือนมรรคใหญ่ จัดอยู่ในอันดับที่สองร้อยสี่สิบสี่ของ ‘กระดานมหาอริยะฟ้าดารา’

อันดับสูงกว่าเว่ยจื่อหยานั่นช่วงใหญ่

สิ่งที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวที่สุดคือ คุนจิ่วหลินยังเป็นทายาทเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าจักรพรรดิตระกูลคุนด้วย และสำนักของเขาก็เป็นหนึ่งในหกเรือนมรรคใหญ่ แค่ภูมิหลังใหญ่สองอย่างนี้ก็สามารถทำให้ผู้คนในระดับเดียวกันหวั่นหวาดแล้ว!

สายตาของทุกคนที่อยู่ตรงนั้นจับจ้องไปที่คุนจิ่วหลินทันที

ด้วยตอนนี้คุนจิ่วหลินเป็นมกุฎมหาอริยะคนหนึ่งที่ไม่ว่าจะเป็นฐานะ ตำแหน่งหรือศักยภาพ ล้วนเรียกได้ว่าแข็งแกร่งที่สุดในที่นั้น

เสียงของคุนจิ่วหลินเรียบง่ายลุ่มลึก ดังก้องราวกับฟ้าผ่า

“ข้าคุนจิ่วหลินขอพูดไว้ตรงนี้ หลินสวินนั่นเป็นเหยื่อของข้า ใครกล้าแย่งก็เท่ากับหาเรื่องข้า!”

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นมองหน้ากันไปมา

แม้แต่หลูเป่ยกู้ เว่ยจื่อหยาก็ยังเงียบไป พวกเขาต่างก็รู้ชัดถึงความแข็งแกร่งของคุนจิ่วหลิน จึงไม่อยากขัดอีกฝ่ายในเวลานี้

‘ดูเหมือนคนที่อยากเอาชนะเจ้าจะมีไม่น้อยทีเดียว’

น้ำเสียงของอาหูเจือแววพิกลเสี้ยวหนึ่ง คล้ายหยอกล้อและกระทบกระเทียบ

หลินสวินไหวไหล่กล่าว ‘ช่วยไม่ได้ ไม่เห็นต้องกลัวเมฆเลื่อนลอยที่บดบังทัศนวิสัย ในเมื่อวาสนาเราสูงกว่าแล้ว’

อาหูเกือบหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เวลานี้แล้วยังมีหน้ามาล้อเล่นอีก นี่เขามองพวกคุนจิ่วหลิน หลูเป่ยกู้ เว่ยจื่อหยาเป็น ‘เมฆเลื่อนลอย’ หรือ

กริ๊ง… กริ๊ง…

เสียงไพเราะของห่วงประดับที่กระทบกันพลันดังขึ้น ไม่นานหงส์เพลิงมหึมาตัวหนึ่งก็โฉบมา สยายปีกงามตระการ ละอองแสงนับหมื่นพันหลั่งริน บริสุทธิ์ยากจับต้อง

บนหงส์เพลิงมีชายหญิงห้าหกคนนั่งอยู่ ล้วนกลิ่นอายละโลกีย์ ราวกับเทพเซียนบนสวรรค์ ไม่ธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง

ผู้นำคือหญิงสาวคนหนึ่งที่ผมดำราวน้ำตก สวมชุดสีขาว เอวคาดเข็มขัดทอง ร่างทรงสง่า

หน้าตานางดุจภาพวาด ผิวพรรณพิสุทธิ์ผุดผ่อง ริมฝีปากแดงฟันขาว นัยน์ตาใสจนเหมือนตาน้ำพุบริสุทธิ์ ทั้งตัวไม่มีกลิ่นอายผลาญเผาแม้เศษเสี้ยว

พาให้คนรู้สึกว่าเหมือนเซียนสาวแห่งตำหนักจันทร์บนสวรรค์ ดูเลือนรางและเยียบเย็น

ผู้ฝึกปราณทั่วลานต่างเผยความตกตะลึงออกมาอย่างอดไม่ได้ในพริบตา

หงส์เพลิงร่ายรำ หญิงสาวในชุดขาวก้าวผะแผ่วลงมา เหล่าชายหญิงที่อยู่ด้านหลังก็ล้วนเรียกได้ว่าสง่างามโดดเด่น แต่เมื่ออยู่ข้างกายหญิงสาวชุดขาวกลับดูจางไปทันที

มีเพียงหลินสวินที่หรี่นัยน์ตาดำลงเล็กน้อย

เมื่อมองไปผู้คนมากมายจะถูกรูปโฉมของหญิงสาวชุดขาวคนนั้นดึงดูด แต่ในสายตาหลินสวิน กลิ่นอายบนตัวของผู้หญิงคนนี้กลับทำให้เขาเกิดความรู้สึกว่าอันตรายโดยสัญชาตญาณ

“ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร”

“เหวินฉิงเสวี่ย!”

“ที่แท้ก็เป็นนาง…”

ในที่นั้นพลันแตกตื่น

ผู้ฝึกปราณมากมายต่างตอบสนองขึ้นมา เหวินฉิงเสวี่ย ผู้สืบทอด ‘เรือนมรรคยุทธจักร’ หนึ่งในหกเรือนมรรคใหญ่!

นางเจิดจรัสไร้ใครเทียม จัดอยู่ในอันดับสามของกระดานยอดจรัสฟ้าดารา

พลังต่อสู้ของนางเป็นเลิศ อยู่ในอันดับที่เก้าสิบสามของกระดานมหาอริยะฟ้าดารา!

บนทางเดินโบราณฟ้าดารา มีบุคคลแห่งยุคไม่รู้เท่าไรถูกเสน่ห์ของเหวินฉิงเสวี่ยทำให้ลุ่มหลงจนรู้สึกชอบพอ

เคยมีวีรชนผู้กล้ากล่าววิจารณ์ว่า ‘เหวินฉิงเสวี่ยผู้หญิงคนนี้ ผิวพรรณบริสุทธิ์ผุดผ่อง รูปโฉมงดงาม ยากจะได้พบเห็นในรอบพันหมื่นปี!’

‘พวกผู้ชายหน้าเหม็นที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง’

เสียงฮึเย็นชาหนึ่งดังขึ้นข้างหูหลินสวิน เมื่อเงยหน้ามองไปกลับเห็นอาหูสองมือไพล่หลัง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยคล้ายกำลังปรามาส

หลินสวินเงียบไปอย่างอดไม่ได้

เขานึกถึงใบหน้าที่แท้จริงของอาหู หากเผยออกมาจริงๆ จะต้องไม่ด้อยกว่าเหวินฉิงเสวี่ยแน่นอน