ตอนที่ 1716 สามยักษ์ใหญ่แห่งโลกมืด

พรึ่บ!

ดาบหักก็เหมือนหมาป่าหิวโซที่ยากจะข่มกลั้น ทันทีที่ปรากฏก็พุ่งโถมเข้าไปในไอมรรคหลอมสมบัติสายนั้น พื้นผิวภายนอกที่ขาวสว่างดุจหิมะแผ่ระลอกคลื่นคลุมเครือชวนตกใจ ส่งเสียงใสรื่นเริงไม่หยุด

สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าว่าไอมรรคหลอมสมบัติถูกหลอมทีละนิด

และพื้นผิวดาบหักก็ปรากฏการเปลี่ยนแปลงที่ชวนตกใจหาใดเปรียบ…

ลายสมบัติบริสุทธิ์ที่เหมือนมังกรใหญ่เหลืองทองตัวแล้วตัวเล่าปรากฏขึ้น พาดผ่านท่องทะยานอยู่ในดาบหักอย่างมีชีวิตชีวา

หลินสวินและอาหูต่างมองตาค้าง

ความเร็วในการเปลี่ยนแปลงนี้สะดุดตาเกินไป แต่เดิมดาบหักมีลายสมบัติบริสุทธิ์แปดสาย แต่ภายในไม่กี่อึดใจสั้นๆ ก็เพิ่มลายสมบัติบริสุทธิ์ขึ้นมาอีกหกสาย!

หนำซ้ำ การเปลี่ยนแปลงยังคงดำเนินต่อไป…

วู้ม…

เสียงใสกังวานของดาบหักยิ่งฮึกเหิมขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นอายคลุมเครือที่แผ่ออกมาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นทุกที เมื่อมองอย่างถี่ถ้วน ลายมรรคมรดกทั้งสามอย่าง ‘ปฐม’ ‘ยอด’ ‘สังหาร’ ล้วนประดุจฟื้นคืนชีพจากความเงียบงัน แผ่กลิ่นอายเร้นลับออกมา

ในถ้ำสลัวราง เวลานี้ส่องประกายสว่างไสว ถูกแสงสมบัติราวกับวิเศษศักดิ์สิทธิ์ท่วมท้น

หากไม่ได้เห็นเองกับตา อาหูไม่กล้าเชื่อเด็ดขาด ว่าการเปลี่ยนแปลงของสมบัติชนิดหนึ่งจะถึงกับปรากฏลักษณ์ประหลาดที่เร้นลับสุดหยั่งเช่นนี้ได้

สมบัตินี้มีที่มาอย่างไรกันแน่

อาหูยิ่งสงสัยใคร่รู้มากขึ้นเรื่อยๆ

และพร้อมกันนั้นในใจหลินสวินก็ไม่อาจสงบได้เช่นกัน ดาบหักกลายเป็นศาสตราอริยะบริสุทธิ์ของเขานานแล้ว ทุกๆ การเปลี่ยนแปลงของดาบหักในขณะนี้ ล้วนปรากฏกลางใจเขาอย่างถี่ถ้วนทุกรายละเอียด ทำให้เขาแปลกใจ ยินดี ถึงขั้นสะท้านสะเทือน

“ยี่สิบ”

“สามสิบ”

“สี่สิบ”

“ห้าสิบ”

…เวลาหนึ่งถ้วยชาเต็ม ดาบหักเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ราวกับไม้ไผ่ที่แตกหน่ออย่างบ้าคลั่งกลางฝนยามวสันต์ ไต่ทะยานไม่ว่างเว้น!

และพร้อมกับๆ กับการเปลี่ยนแปลงของดาบหัก ไอมรรคหลอมสมบัติที่วิวัฒน์เป็นบทประพันธ์มหามรรคนั่นก็ค่อยๆ หม่นแสง เลือนรางจางลงไป

จนถึงเวลานี้ไอมรรคหลอมสมบัติเหลืออยู่ไม่เท่าไหร่แล้ว

สุดท้ายภายใต้สายตาจับจ้องด้วยความตกตะลึงของหลินสวินและอาหู ดาบหักก็หลอมไอมรรคหลอมสมบัตินี้อย่างหมดจด

และพื้นผิวภายนอกของมัน ก็ปรากฏลายสมบัติบริสุทธิ์ที่สว่างเรืองรองดุจดั่งมังกรใหญ่สีเหลืองทองห้าสิบสี่สาย!

ชิ้ง!

ไม่รอให้ทั้งคู่ดึงสติกลับมา ดาบหักเปล่งแสงทันควัน ราวกับว่าพลังที่สั่งสมมากเกินไป เริ่มปลดปล่อยอย่างรุนแรงในเวลานี้

ตูม!

ลำแสงเทพพุ่งพรวดออกจากคมประกายของดาบหัก กลิ่นอายที่แข็งกร้าวราวเสมือนจริงก่อเกิดขึ้นตามมา

ถ้ำมืดสลัวนี้ล้วนถูกกระแทกถล่ม ต้านแรงโจมตีของกลิ่นอายน่าสะพรึงเช่นนี้ไม่ไหว ถูกแหวกออกเป็นโพรงสายหนึ่ง ด้านล่างทะลวงพื้น ด้านบนทะยานฟ้า!

“เอ๋! แสงสมบัติน่ากลัวชะมัด พุ่งทะยานเหมือนวัวกระทิง คมประกายเจือไอกร้าวแกร่ง จะต้องมีสมบัติสำคัญแห่งยุคปรากฏสู่โลกเป็นแน่!”

พื้นที่ละแวกใกล้เคียงแถบนี้มีผู้ฝึกปราณกลุ่มหนึ่งถูกทำให้ตื่นตกใจ ต่างทอดสายตามองไป แต่ละคนเผยสีหน้าเร่าร้อน

“เร็ว! รีบเคลื่อนไหว!”

พวกเขาเคลื่อนผ่านห้วงอากาศโดยไม่ลังเลสักนิด

ทว่าตอนที่มาถึง แสงสมบัติชวนตกใจนั้นกลับอันตรธานหายไป และพร้อมกันนั้นเงาร่างของหลินสวินและอาหูก็โผล่ออกมาจากใต้พื้นดิน

ผู้ฝึกปราณเหล่านั้นต่างอึ้งไป จากนั้นก็หน้าเปลี่ยนสี

“สมควรตาย เป็นเจ้าหมอนั่น!”

“ใคร”

“หลินสวิน!”

“เป็นเขา!?”

ผู้ฝึกปราณเหล่านี้ไม่มีใครไม่ใจสะท้าน ในใจลั่นกลองถอยทัพ นึกถึงผลงานการต่อสู้อันเฉิดฉายหลายวันก่อนที่หลินสวินต่อสู้กับผู้กล้ากลุ่มหนึ่ง และสังหารลู่อ๋างลงได้

“พวกเจ้าคิดจะแย่งสมบัติหรือ”

หลินสวินเผยสีหน้านึกสนุก

ร่างกายของผู้ฝึกปราณเหล่านี้ต่างสั่นระริก รีบส่ายหน้าเป็นพัลวัน

“เอ่อ พวกเราแค่ผ่านทางมาเท่านั้น ขอตัวลา” พวกเขาไม่ลังเลสักนิด ใต้เท้าราวกับทาน้ำมัน หันตัวแล้วจากไปทันที

หลินสวินอดอึ้งไปไม่ได้

ผู้ฝึกปราณบนทางเดินโบราณฟ้าดารานี่เปลี่ยนเป็นขี้ขลาดเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

อาหูเม้มปากยิ้ม กล่าวว่า “พวกเขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าเทพมารหลินเช่นเจ้าไม่ใช่จะหาเรื่องได้ง่ายๆ”

หลินสวินยิ้มกว้าง กล่าวว่า “ข้าแค่อยากลองอานุภาพของดาบหักก็เท่านั้น”

ดาบหักมีลายสมบัติบริสุทธิ์เพิ่มมากอีกหนึ่งสาย ก็ทำให้พลังต่อสู้ของผู้ฝึกปราณเพิ่มขึ้นหนึ่งในร้อยส่วน

เพิ่มมาสิบสาย สามารถเพิ่มพลังต่อสู้ได้หนึ่งในสิบส่วน!

ตอนนี้ดาบหักมีลายสมบัติบริสุทธิ์ห้าสิบสี่สายแล้ว อานุภาพของมันจะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน

อาหูกล่าวว่า “รอยามเจ้าหลอมลายสมบัติบริสุทธิ์ของสมบัติชิ้นนี้ออกมาได้ร้อยสาย ก็จะยิ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงใหม่เอี่ยม ฟูมฟักครรภ์วิญญาณอาวุธออกมา ถึงตอนนั้นแค่อานุภาพของสมบัตินี่ ก็สามารถทำให้พลังต่อสู้ของเจ้าเพิ่มขึ้นเท่าตัวแล้ว”

หลินสวินถอนใจเบาๆ กล่าวว่า “ยากเกินไปแล้ว ไอมรรคหลอมสมบัติที่ได้รับก่อนหน้านี้น่าตกใจปานใด แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงเปลี่ยนดาบหักถึงแค่ระดับนี้ คิดอยากหลอมลายสมบัติบริสุทธิ์ร้อยสาย… ก็ไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อไหร่”

จากนั้นหลินสวินก็ยิ้มน้อยๆ “แต่ข้ารู้สึกพอใจแล้ว”