ตอนที่ 1730 หนึ่งก้าวเหยียบย่าง พลิกฟ้าคว่ำดิน

“ทะยาน!”

“ทะยาน!”

“ทะยาน!”

ขณะนี้มกุฎมหาอริยะสิบกว่าคนอย่างกู่ฉางซิน คุนจิ่วหลิน เถาเจี้ยนสิงล้วนยืนอยู่กลางอากาศ

บ้างถือควบคุมธงเล็กสีเหลืองส้ม บ้างมือถือระฆังทองแดงสีชาด บ้างโคจรจักระสีม่วง บ้างโบกม้วนภาพเก่าแก่

ก็เห็นว่าในค่ายกลกลียุคสังหารมารนั้นมีเสียงธรรมดังสนั่น แสงประกายม้วนตลบ ฉายภาพประหนึ่งวันสิ้นโลกออกมา

ภาพสะท้านฟ้าสะเทือนดินเช่นนั้นทำให้ทุกคนในที่นั้นต่างสูดหายใจเย็นอย่างห้ามไม่อยู่

กระบวนค่ายกลสังหารโบราณกระบวนหนึ่ง ถูกมกุฎมหาอริยะหลายคนร่วมกันควบคุมและโคจร ต่อให้เป็นราชันอริยะ ถูกขังไว้ภายในนั้นก็ต้องประสบเคราะห์!

เขาหลินสวินเป็นเพียงมกุฎมหาอริยะเท่านั้น อาจจะแสดงพลังต่อสู้น่าตกตะลึงถึงที่สุดในการกรำศึกก่อนหน้านี้ แต่ว่า…

จะรับการกักขังสังหารเช่นนี้ได้อย่างไร

“หลินสวินคนนี้จบเห่แล้ว…”

บนทางขึ้นเขา ในหมู่ผู้ชมการต่อสู้ไม่ขาดคนที่มีสายตาเจนจัด เพียงดูจากพลานุภาพที่กระบวนค่ายกลใหญ่นั้นปลดปล่อยออกมาก็ตัดสินได้แล้ว

ในระดับมหาอริยะ ไม่ว่าผู้ใดขอเพียงถูกกักขังไว้ก็ไม่ต้องพูดถึงทางรอดอีก!

เปรี้ยง!

อานุภาพของค่ายกลกลียุคสังหารมารยิ่งน่าครั่นคร้ามขึ้นแล้ว ส่งผลให้เวิ้งฟ้าสั่นสะท้าน บนภูเขาพญามังกรอันกว้างใหญ่มีปรากฏการณ์ประหลาดราวผลาญฟ้าทำลายดินปรากฏขึ้น

โชคดีที่ภูเขาพญามังกรเป็นหนึ่งในเก้าแดนลับที่อยู่ในโบราณสถานคุนหลุน แข็งแกร่งมั่นคงหาใดเทียบ อยู่ยงคงกระพันประหนึ่งนิรันดร์กาล จึงรับกลิ่นอายกระบวนค่ายกลสังหารเช่นนี้ไว้ได้

หากอยู่ในโลกภายนอก อย่าว่าแต่ภูเขาลูกหนึ่งเลย ต่อให้เป็นเมืองอันกว้างใหญ่สักแห่งก็จะถูกกระบวนค่ายกลใหญ่นี้หลอมทำลาย!

“ฆ่า!”

เถาเจี้ยนสิงฮึกเหิม เจือไปด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย ในใจเต็มไปด้วยความสาแก่ใจ

ก่อนหน้านี้ถูกหลินสวินขัดแข้งขัดขาไปหมด ทำเอาเขาอัดอั้นจนแทบกระอักเลือด ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว หลินสวินประหนึ่งสัตว์ที่ถูกขัง จะฆ่าจะแกงอยางไรล้วนทำได้

“อ้อ ทุกคนต้องระวังหน่อย เจ้าหมอนี่ตายไปไม่สำคัญ แต่อย่าให้สมบัติที่อยู่บนตัวเจ้านี่หลอมละลายไป”

กู่ฉางซินยิ้มจางๆ ลำพองใจอย่างมาก

“คราวนี้กักขังสังหารเจ้าหมอนี่ได้ ก็เป็นเพราะกระบวนค่ายกลสังหารที่อยู่ในมือของพี่กู่กระบวนนี้ สมกับเป็นหนึ่งใน ‘ห้ามหาผนึกอริยะ’ ของเรือนมรรคจักรวาล ทำให้ข้าผู้แซ่คุนได้เปิดหูเปิดตาอย่างอดไม่ได้”

คุนจิ่วหลินทอดถอนใจ

คนอื่นๆ ในที่นั้นต่างก็ลอบพยักหน้า

อานุภาพของกระบวนค่ายกลนี้เรียกได้ว่าสะท้านฟ้าสะเทือนดินจนเทพผีร่ำไห้จริงๆ มีอานุภาพเหลือเชื่อ ทำให้พวกเขาต่างหวาดผวาไม่หยุด

“ทุกท่านชมเกินไปแล้ว ความจริงหลินสวินคนนี้ก็เป็นคนร้ายกาจคนหนึ่ง แต่น่าเสียดาย เขาบ้าระห่ำเกินไป โดยทั่วไปพวกบ้าระห่ำแบบนี้ก็ย่อมไม่มีจุดจบที่ดีอะไร!”

กู่ฉางซินยิ้มผยอง

พวกเขาคุยโอ่ราวกับว่าสถานการณ์ต้องเป็นไปตามนั้น คว้าชัยชนะมาไว้ในมือมั่นแล้ว

เหล่าผู้ชมการต่อสู้ที่อยู่บนทางขึ้นเขาต่างลอบถอนใจ หลินสวินนั่นไม่เพียงเป็นคนร้ายกาจคนหนึ่ง เขายังฆ่าเยี่ยนฉุนจวินสังหารลู่อ๋าง ในศึกใหญ่ที่ภูเขากลับหัวยังครองความเป็นหนึ่ง หนีจากไปอย่างปลอดภัย!

ยิ่งไปกว่านั้นหากเป็นคนเก่งกาจธรรมดา จะดึงดูดให้ผู้สืบทอดขุมอำนาจใหญ่มากมายขนาดนี้มาร่วมมือกันโจมตีได้อย่างไร

กล่าวอย่างไม่เกินเลยได้ว่า แม้เจ้าหมอนี่มาจากดินแดนรกร้างโบราณ แต่ความแข็งแกร่งในพลังต่อสู้ของเขา ความเลิศล้ำของท่วงท่า แม้อยู่บนทางเดินโบราณฟ้าดารายังทำให้คนรุ่นเดียวกันจำนวนมากหม่นหมอง ทำให้บุคคลแห่งยุคบนกระดานมหาอริยะฟ้าดาราบางคนยังเชิดหน้าชูคอไม่ได้!

แต่สุดท้ายความเป็นจริงก็โหดร้ายยิ่งนัก หลังจากวันนี้ไป บุคคลชั้นยอดดั่งเย้ยฟ้าเช่นนี้ต้องถูกลบชื่อไปจากโลกแล้ว…

เช่นนี้ใครเล่าจะไม่ทอดถอนใจได้

“หืม!?”

แต่ก็ในตอนนี้เอง จู่ๆ กู่ฉางซินก็นิ่วหน้า สังเกตเห็นความไม่ชอบมาพากล

จิตรับรู้เขาแผ่ขยาย สัมผัสนับรู้กระบวนค่ายกลใหญ่ แต่เพียงชั่วพริบตาเดียวดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง เอ่ยเสียงหลงว่า “นี่เป็นไปได้อย่างไร”

เสียงเจือแววตะลึงงุนงง ประหนึ่งพบกับเรื่องเหลือเชื่อที่สุดในโลก

คุนจิ่วหลินชะงักไป อดเอ่ยถามไม่ได้ว่า “พี่กู่ หรือเจ้าหมอนี่จะถูกหลอมไปด้วยกันกับสมบัติที่อยู่กับตัวมันแล้ว”

คนอื่นก็สับสนงงงวย

ตูม!

ก็ตอนนี้เอง ประกายเทพแสงมรรค ปรากฏการณ์ประหลาดในค่ายกลใหญ่กลียุคสังหารมาร… พลันระเบิดออกมาหมด ถูกพลังอันน่ากลัวจู่โจมพุ่งกระจาย

ทิวทัศน์ในกระบวนค่ายกลใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในครรลองสายตาทุกคนอย่างชัดเจนตามไปด้วย

ก็เห็นว่าหลินสวินยืนอยู่ที่เดิมเพียงลำพัง นิ่งไม่ไหวติง ไม่บาดเจ็บสักนิด ชุดสีขาวพระจันทร์ทั้งตัวปลิวไหวไปตามลม ว่างเปล่ายากจับต้องดั่งเซียนจุติลงมา

“นี่…”

ดวงตาของพวกคุนจิ่วหลิน เถาเจี้ยนสิงต่างเบิกกว้างจนแทบหลุดออกมา ท่าทางเหมือนเห็นผีกลางวันแสกๆ ความลำพองที่อยู่บนใบหน้าต่างแข็งค้าง

นี่เป็นไปได้อย่างไร

ความน่ากลัวของอานุภาพค่ายกลกลียุคสังหารมารทำให้พวกเขาต่างชมไม่ขาดปาก รู้สึกไหวหวั่นหาใดเทียบ สามารถกักขังสังหารระดับราชันอริยะได้

แต่ดูตอนนี้สิ หลินสวินที่ถูกขังอยู่ในกระบวนค่ายกลใหญ่นั้นตั้งแต่ต้นจนจบดันไม่ได้รับบาดเจ็บสักนิดเดียว!

“สวรรค์!”

“ข้าตาฝาดไปรึเปล่า”

“ถะ… ถึงกับ… ไม่เป็นไรเลยหรือ”

ทุกคนต่างอึ้งไปแล้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง ก่อนหน้านี้พวกเขายังถอนใจ เห็นใจกับความตายของหลินสวินไม่หยุด

จะคิดได้อย่างไรว่าหลินสวินไม่ต้องการความเห็นใจของใครสักนิด!

เพราะแม้แต่ค่ายกลกลียุคสังหารมารที่ทำให้ทุกคนสิ้นหวัง ยังทำอะไรเขาไม่ได้แม้แต่ผมสักเส้น!

ณ ที่แห่งนั้นเงียบสงัด ต่างมึนงงกับภาพนี้ จิตวิญญาณถูกโจมตี

ภายในกระบวนค่ายกลใหญ่ หลินสวินสีเอ่ยปากด้วยไม่สีหน้าไม่เข้าใจ “ทำไมหยุดเสียล่ะ มาๆๆ ดำเนินการแสดงของพวกเจ้าต่อสิ”

ประโยคเดียวดั่งดาบแหลมคมแทงเข้าไปในหัวใจของพวกกู่ฉางซินอย่างจัง ทำเอาสีหน้าพวกเขาปนเปไปด้วยความรู้สึกต่างๆ โกรธจนทวารทั้งเจ็ดแทบมีควันพวยพุ่ง

นี่เป็นการเย้ยหยันและดูหมิ่นโดยสิ้นเชิงอย่างไม่ต้องสงสัย ทำให้ใบหน้าพวกเขาปวดแสบปวดร้อนเหมือนถูกตบหน้าเสียงดังฉาดหนึ่ง!

“ฆ่า! ลงมือเต็มกำลัง กำจัดไอ้เวรนี่!”

กู่ฉางซินคำรามลั่น เส้นเลือดตรงขมับปูดโปน โกรธโดยสมบูรณ์แล้ว

โครมครืน!