ตอนที่ 1805 ไสหัวไป

ลี่โยวถูกมองข้ามอีกครั้ง ทุกคนต่างประหลาดใจ

มกุฎมหาอริยะคนหนึ่ง พามกุฎมหาอริยะอีกสามคนเคลื่อนไหวด้วยกัน ตรงหน้าตำหนักเทพจักรพรรดิอวี่นี้ เป็นกลุ่มที่อ่อนแอที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

จุดสำคัญอยู่ที่ว่า ข้างกายพวกหลินสวินไม่มีราชันอริยะดูแล

แต่ทั้งที่เป็นเช่นนี้ หลินสวินกลับเผยท่าทาง ‘หนึ่งคนเฝ้าด่าน’ ไร้ความเกรงกลัวอย่างเห็นได้ชัด นี่จะไม่ให้ทุกคนในที่นั้นประหลาดใจได้อย่างไร

ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง หรือเพื่อช่วงชิงวาสนา แม้แต่ชีวิตก็ไม่เอาแล้ว

“เจ้าหมอนี่จะต้องประสบพิบัติเคราะห์แน่…”

ไกลๆ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกจางไป๋หรง มู่ซิวฉีแห่งสำนักยุทธ์เตาโอสถก็มาถึงแล้ว เห็นหลินสวินที่ขวางอยู่ตรงหน้าเหล่าผู้กล้าโดยลำพัง ต่างเผยความชิงชังเข้ากระดูก

ตามคาด ครู่ต่อมาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น

“เจ้าคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง แม้แต่คำพูดของนายน้อยตระกูลข้ายังกล้าไม่สนใจ เช่นนั้นข้าจะส่งเจ้าไปลงนรกเอง!”

ข้างๆ ลี่โยว ชายชราชุดทองแค่นเสียงขึ้นจมูก สองมือราวกับกรงเล็บ ลากพลังดรรชนีแหลมคมสีทองเป็นสายๆ ออกมา ชักนำเสียงมรรคระลอกแล้วระลอกเล่า สว่างไสวสะดุดตา คว้าไปทางหลินสวิน

เขตแดนมรรค…. ‘โลกดรรชนีปฐมทอง’!

ชายชราที่อยู่ข้างกายลี่โยวคนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นระดับราชันอริยะคนหนึ่ง ทันทีที่ลงมือก็แสดงอานุภาพน่ากลัวชวนกดดันออกมา

ปัง!

ก็เห็นพลังกรงเล็บที่สร้างจากพลังดรรชนีสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนนั่น ยังไม่ทันเข้าใกล้ก็ถูกหลินสวินสะบัดแขนเสื้อ ระเบิดแหลกโดนพลัน

หืม?

นัยน์ตาทุกคนต่างหดรัดลง

บุคคลแห่งยุคมากมายในที่นั้นล้วนเป็นพวกชั้นยอดที่สุดในแต่ละโลก สายตามากประสบการณ์เพียงใด ชั่วพริบตาเดียวก็ดูออก ว่าภายใต้การปะทะนี้หลินสวินไม่กลัวพลังเขตแดนมรรคเลยสักนิด!

นี่เป็นไปได้อย่างไร

พวกเขาต่างยากจะเชื่อ ในการรับรู้ของพวกเขา บนทางเดินโบราณฟ้าดาราคนที่สามารถข้ามระดับต่อสู้กับราชันอริยะได้ อาจจะมีเพียงปีศาจพลิกฟ้าห้าอันดับแรกแห่งกระดานมหาอริยะฟ้าดาราเท่านั้น

แต่พวกเขายังไม่เคยได้ยินมาก่อน ว่าในโลกต้าอวี่มีปีศาจพลิกฟ้าเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่ผิดปกติเกินไป

ทว่าพวกเขาเองก็เพียงแค่ประหลาดใจ ไม่ได้หวาดกลัว ในฐานะบุคคลชั้นยอดของแต่ละโลก พวกเขาจะกลัวเพราะเรื่องแค่นี้ได้อย่างไร

“ไม่เคยเหยียบย่างสู่มกุฎ พลังเขตแดนมรรคเช่นนี้อย่าเอาออกมาให้ขายหน้าจะดีกว่า”

ยามนี้ในที่สุดหลินสวินก็เอ่ยปากเสียงราบเรียบ

ทว่าเมื่อเข้าหูชายชราชุดทอง กลับประหนึ่งการเย้ยหยันที่ร้ายกาจที่สุด กระตุ้นจนใบหน้าแก่ชราของเขาแดงก่ำ โกรธจนผมชี้ตั้ง

ไม่ใช่แค่นี้ ราชันอริยะคนอื่นๆ ในที่นั้นต่างไม่ชอบใจ พวกเขาเองก็ไม่เคยเหยียบย่างมกุฎมรรคา ประโยคนี้ของหลินสวินเท่ากับสบประมาทพวกเขาทุกคน

ชั่วขณะเดียวสายตาที่พวกเขามองไปยังหลินสวินต่างเจือไอสังหาร

หากเป็นคนอื่น เผชิญหน้ากับการปิดล้อมเช่นนี้คงรู้สึกกลัวจนใจสั่นนานแล้ว แต่หลินสวินสีหน้าไม่เปลี่ยนสักนิด กลับยังพูดเรียบๆ

“อย่าโทษว่าข้าคนแซ่หลินไม่เตือน พวกเจ้าหายไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้จะดีที่สุด หรือไม่ก็อยู่เฉยๆ อย่างว่าง่าย ไม่เช่นนั้นก็ต้องรับผิดชอบความเป็นตายเอง”

น้ำเสียงของเขาผ่อนคลายราวกับเป็นเรื่องปกติ ทุกคนอึ้งไปก่อนเป็นอันดับแรก ก่อนจะเผยสีหน้ายากจะเชื่อ จากนั้นต่างอดหัวเราะไม่ได้

เจ้าหมอนี่ถึงกับข่มขู่พวกเขาทุกคนหรือ

“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร ยังไม่ก้าวสู่ระดับราชันอริยะ คำพูดกลับอวดดียิ่งกว่าราชันอริยะ ผู้ใหญ่ตระกูลเจ้าไม่เคยบอกเจ้าหรือว่าภัยพิบัติมักมาจากปาก”

มีคนด่าว่า

“ไม่รู้จักประมาณตน!”

คนอื่นๆ ต่างหัวเราะเยาะ

หน้าตำหนักเทพจักรพรรดิอวี่ เพียงแค่ขุมกำลังที่รวมตัวอยู่ตอนนี้ก็มีถึงสิบกว่ากลุ่ม ราชันอริยะหลายสิบคนคอยดูแล บวกกับบุคคลแห่งยุคอีกทั้งกลุ่ม

สถานการณ์ที่น่ากลัวเช่นนี้ หากเปลี่ยนเป็นราชันอริยะเกรงว่ายังจะเสียความมั่นใจ หนีไปอย่างลนลาน ทว่าหลินสวินยังคงนิ่งสงบมาก

ถึงขั้นคร้านจะพูดมากไปกว่านี้แล้ว

“พูดไร้สาระกับเขาไปทำไม ฆ่าซะก็สิ้นเรื่อง!”

คนมีตะคอก

“หึ!”

หลินสวินลงมือโดยตรง

ในสายตาเขาคนเหล่านี้ไม่ถึงกับมีภัยคุกคามอะไร เป็นเหมือนพวกหัวมังกุท้ายมังกร ใครเคยเห็นมังกรบนฟ้าเอ่ยเหตุผลกับมดบนพื้นดินบ้างเล่า

ฆ่าซะก็จบ!

เห็นเพียงประทับฝ่ามือสีเขียวอร่ามก่อตัว พลันตบลงกลางอากาศ

ชายที่ตะคอกเมื่อครู่นี้เพิ่งคิดจะหนี ทั้งร่างก็ถูกประทับฝ่ามือตบจนแหลก ร่างกายเลือดเนื้อระเบิดกระเด็น

หนึ่งฝ่ามือ ตบมหามกุฎมหาอริยะคนหนึ่งตาย!

“เจ้ารนหาที่ตาย!”

ลี่โยวเดือดดาลนัก คนที่ตายไปนี้คือผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายเขา เพียงแต่ใครก็คิดไม่ถึงว่าหลินสวินจะกล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อนต่อหน้าทุกคน

“ฆ่า!”

ส่วนชายชราชุดทองที่อยู่ข้างๆ ลี่โยวยิ่งตรงไปตรงมา สองมือตวัดวาด ซัดพลังดรรชนีทองอร่ามสายหนึ่งออกมา ลักษณ์แห่งเขตแดนที่วิวัฒน์จากพลังดรรชนีนี้มีกฎเกณฑ์ตัดสลับ ราวกับนิ้วที่เทพยื่นออกมา

ก่อนหน้านี้ที่การโจมตีของเขาไม่ได้ผลก็เสียหน้าอยู่บ้างแล้ว

ตอนนี้หลินสวินยังฆ่าคนต่อหน้าเขา นี่ทำให้เขาระเบิดความโกรธอย่างสิ้นเชิง ใช้อานุภาพที่แท้จริง

ตูม!

หลินสวินมือหนึ่งไพล่หลัง อีกมือกดออกไป

ประทับปี้อั้น!

ปี้อั้นที่เหมือนมีชีวิตพุ่งคำรามออกจากหุบเหวใหญ่ แปลงเป็นประทับใหญ่บดบังท้องฟ้า มีอานุภาพบดขยี้ภูผาธารา กำราบหมื่นวิญญาณ

พลังดรรชนีของชายชราชุดทองพริบตาก็ถูกประทับใหญ่กดทับ กำราบลงอย่างรุนแรง ระเบิดออกทุกกระเบียดภายใต้เสียงกัมปนาทสะเทือนหู แสงมรรคนับไม่ถ้วนเปลี่ยนเป็นละอองแสงสาดเซ็น

พลังที่น่าครั่นคร้ามนั่นยิ่งกดลงบนร่างของชายชราชุดทอง สะเทือนจนเขาเซถอย เกือบล้มใส่กระบวนผนึกลายมรรคที่อยู่ไกลๆ

ชายชราชุดทองตกใจ

เขาเป็นถึงราชันอริยะ ทว่ายามเผชิญหน้ากับประทับนี้ของหลินสวินก็เหมือนถูกภูเขาเทพหมื่นกาลกำราบ พลังน่าสะพรึงปานถล่มฟ้าทลายดินนั่นทำเอาเขายังเลือดลมปั่นป่วน ทรมานจนแทบกระอักเลือด

“ตาย!”

ไม่รอชายชราชุดทองตอบสนอง หลินสวินก็ก้าวออกมาหนึ่งก้าว