ตอนที่ 1835 ไม่ทนอีกต่อไป

หลิ่วชิงเยียนไม่อยากมาพบพวกเขา พวกเขาจึงมาพบนางเอง ไม่ได้หรือ

ความรุนแรงของไอโทสะที่สั่งสมอยู่ในคำพูดนี้ คนโง่ยังฟังออก

อู่อวิ๋นเหลียนหัวใจบีบรัด หากหลิ่วชิงเยียนก้มหัวออกมาพบจริงๆ จะต้องถูกพวกอันธพาลเผ่าจักรพรรดิตระกูลจินเทียนเล่นงานแน่

จะรอดหรือไม่ยังพูดยากมาก

อู่อวิ๋นเหลียนไม่สนใจความเป็นตายของหลิ่วชิงเยียน สิ่งที่นางสนใจคือหากหลิ่วชิงเยียนตาย จะอธิบายกับข่งอวี้อย่างไร

ทว่าสิ่งที่เหนือความคาดหมายคือ เผชิญกับพวกจินเทียนฉีที่มากล่าวโทษอย่างทรงอานุภาพ ประตูเรือนหลังนี้ยังคงปิดสนิท

มีเพียงเสียงราบเรียบของหลินสวินที่ดังขึ้น “ไม่ได้”

คำสั้นๆ เพียงสองคำ ทำเอาสีหน้าของพวกจินเทียนฉีชะงัก เพลิงโกรธในดวงตาราวกับลุกโหม

พวกเขามาด้วยตัวเองแล้ว ผลลัพธ์กลับถูกปฏิเสธอีก!

“คนพูดคือใคร”

เสียงของจินเทียนฉีเย็นเยียบเสียดกระดูก

อู่อวิ๋นเหลียนพูดอย่างลนลาน “อวี่เสวียนผู้แข็งแกร่งเผ่าจักรพรรดิตระกูลอวี่ ระดับราชันอริยะคนหนึ่ง ตอนนี้เป็นผู้คุ้มกันข้างกายศิษย์น้องชิงเยียน”

“เผ่าจักรพรรดิตระกูลอวี่หรือ”

จินเทียนฉีหลุดขำออกมา “เผ่าจักรพรรดิบรรพกาลตระกูลหนึ่งเท่านั้น กลับกล้าขัดแย้งกับพวกเราหรือ รนหาที่ตายจริงๆ”

คนอื่นๆ เองก็ยิ้มเยาะ

เผ่าจักรพรรดิ แบ่งเป็นเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์ เผ่าจักรพรรดิบรรพกาล เผ่าจักรพรรดิปัจจุบัน

และพวกเขาตระกูลจินเทียน คือเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์!

ในสายตาของคนตระกูลจินเทียนอย่างพวกเขา แน่นอนว่าย่อมมีดีพอให้เย้ยหยันและดูถูกเผ่าจักรพรรดิตระกูลอวี่

“พวกอันธพาลไร้สมองกลุ่มหนึ่ง ขุมอำนาจที่กลายเป็นเผ่าจักรพรรดิ จะวัดความแข็งแกร่งอ่อนแอจากระยะเวลาในการดำรงอยู่ในโลกได้อย่างไร”

เด็กหนุ่มชุดป่านที่ดูความครึกครื้นอยู่ไกลๆ ถอนหายใจในใจระลอกหนึ่ง

เท่าที่เขารู้ ในเผ่าจักรพรรดิปัจจุบันก็มีผู้ยิ่งใหญ่หลายคน ล้วนไม่ด้อยไปกว่าเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์!

ก็หมายความว่าขุมอำนาจแห่งหนึ่ง รากฐานข้างในยาวนานหรือไม่ ไม่ได้หมายความว่าอิทธิพลที่มีจะต้องแข็งแกร่งกว่า

“แต่ก็ถูก ถึงอย่างไรเผ่าจักรพรรดิตระกูลจินเทียนก็เป็นเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์ที่เก่าแก่ ไม่ใช่ตระกูลที่เผ่าจักรพรรดิตระกูลอวี่จะต่อต้านได้จริงๆ แค่เจ้าโง่พวกนี้ตาถั่วเกินไป…”

เด็กหนุ่มชุดป่านพึมพำ

“อวี่เสวียน!”

ทันใดนั้นจินเทียนฉีตะคอก “ให้เวลาพวกเจ้าใคร่ครวญสามชั่วลมหายใจ…”

ไม่รอพูดจบ

ประตูเรือนที่ปิดสนิทเปิดออก หลินสวินเดินออกมา

พวกจินเทียนฉีอึ้งไปก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นอดยิ้มไม่ได้ สายตาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

ดูสิ ผู้แข็งแกร่งเผ่าจักรพรรดิตระกูลอวี่ก็ยอมแพ้โดยดีแล้วไม่ใช่หรือ

“เจ้านับว่ารู้ความ คุกเข่ารอที่นี่ก่อน หลังจากพวกเราเจอหลิ่วชิงเยียนแล้วค่อยมาคิดบัญชีกับเจ้า!”

หญิงที่รูปร่างงดงามเย้ายวนพูดเสียงเย็น ท่าทางเย่อหยิ่ง

กลับเห็นหลินสวินราวกับไม่ได้ยิน สีหน้าของเขาเรียบเฉย สายตากวาดมองทุกคนแล้วกล่าวว่า “ฆ่าเด็กไป คนแก่ต้องนั่งไม่ติดแน่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้สั่งสอนสักหน่อยคงไม่เป็นไรกระมัง”

“เจ้ายังจะกล้าเถียงอีก”

สาวงามง้างมือขึ้นสะบัดใส่หลินสวินโดยพลัน

เพี๊ยะ!

เสียงตบหน้าดังขึ้น

ทว่าคนที่ถูกตบกลับเป็นสาวงามคนนั้น ก็เห็นดวงหน้าของนางบวมแดง จมูกปากกบเลือด ถูกตบจนกระเด็นออกไปทั้งร่าง กระแทกลงพื้นอย่างรุนแรง

ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีใครเห็นเลยว่าหลินสวินลงมืออย่างไร!

พวกจินเทียนฉีอึ้งไปเล็กน้อย เผยสีหน้ายากจะเชื่อ เจ้าหมอนี่… ถึงกับกล้าลงมือต่อหน้าพวกเขาหรือ

“นี่ พวกเจ้าก็เห็นแล้ว ข้าไม่เพียงกล้าเถียง ยังกล้าลงมือโต้ตอบด้วย”

หลินสวินสายตาเย็นชา

“ฆ่า! ฆ่าเขาซะ!”

สาวงามคนนั้นส่งเสียงกรีดร้องอย่างเดือดดาล เผ้าผมยุ่งเหยิง สีหน้าบิดเบี้ยว

ตูม!

ชายหนุ่มที่รูปร่างกำยำคนหนึ่งลงมือ เรียกกระบี่สีดำเล่มหนึ่งออกมา เจตกระบี่ราวกับภูเขา กดทับห้วงอากาศทลาย สำแดงพลังกฎเกณฑ์ที่น่ากลัว

หลินสวินถอนหายใจในใจ ไม่ลังเลอีกต่อไป

ไม่เห็นเขาลงมือแต่ได้ยินเสียงเพี๊ยะครั้งหนึ่ง

ชายหนุ่มรูปร่างกำยำคนนั้นราวกับถูกภูเขาเทพกระแทก ถูกตบจนปลิวในฝ่ามือเดียว ในปากส่งเสียงร้องอนาถประหนึ่งหมูถูกเชือด

เขาน่าอนาถยิ่งกว่าสาวงาม แม้แต่ใบหน้ายังแตกเละ ฟันหลุดออกจากปาก หัวสมองสะเทือนดังหึ่งๆ สายตาพร่าเบลอ แทบจะหมดสติไป

ทุกคนอดสูดหายใจหนาวเยือกไม่ได้ สีหน้าเปลี่ยนไป

ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเป็นถึงมกุฎราชันอริยะคนหนึ่ง แม้เพิ่งก้าวสู่ระดับนี้ ทว่าพลังต่อสู้นั้นดูถูกไม่ได้เด็ดขาด

ทว่าตอนนี้ยังไม่ทันได้หลบหลีกก็ถูกตบจนกระเด็นราวกับแมลงวัน!

“เจ้าบอกว่าเขาเป็นผู้ฝึกปราณระดับราชันอริยะไม่ใช่หรือ”

จินเทียนฉีสีหน้าอึมครึม สายตาวูบไหว

อู่อวิ๋นเหลียนเองก็ยากจะเชื่อ เอ่ยพูดเสียงหลง “พวกอาจารย์อาอวี๋จวิ้น… คงไม่ได้ถูกเจ้าโจมตีจนพ่ายแพ้กระมัง”

หลินสวินพูดเรียบๆ “ยังไม่นับว่าโง่เกินไป”

“นี่…” อู่อวิ๋นเหลียนอึ้งงัน ก่อนหน้านี้นางไม่รู้มาก่อนเลย

“ส่วนพวกเจ้าน่ะควรจะรู้ตัวแล้วถอยไปซะ หรือต้องให้ตบเรียกสติคนละทีก่อนแล้วค่อยคุยกัน”

ดวงตาดำของหลินสวินลึกล้ำ มองไปยังพวกจินเทียนฉี

พวกจินเทียนฉีสีหน้าเปลี่ยนไป โกรธจนปลอดแทบระเบิดแล้ว

ผู้อาวุโสด่าว่าพวกเขา หลิ่วชิงเยียนปฏิเสธการเชื้อเชิญของพวกเขา ตอนนี้แม้แต่ผู้คุ้มกันคนหนึ่งยังกล้าวางอำนาจบาตรใหญ่ใส่พวกเขา!

ที่ผ่านมาพวกเขาเคยถูกปฏิบัติด้วยเช่นนี้เสียที่ไหน

ไม่เคย!