ตอนที่ 1844 ด่านแรกของระดับจักรพรรดิ ไร้ผูกมัด!

กึ่งจักรพรรดิฮว่าเตี่ยนถูกฆ่า!

จักรพรรดิกระบี่วายุและเหลียงชวนผู้อาวุโสชั้นสูงของหอเสียงสวรรค์ต่างแสดงจุดยืน ปกป้องอวี่เสวียนด้วยตนเอง!

ผู้ฝึกปราณทุกคนที่รู้เรื่องนี้ต่างมีอาการปากอ้าตาค้าง ราวกับได้ยินเรื่องพิลึกพิลั่นที่สุดในปฐพีเรื่องหนึ่ง

อวี่เสวียนเจ้าคนที่เรียกคลื่นลมมากมาย ถูกมองเป็นต้นตอแห่งหายนะคนนี้ ไม่เพียงแต่รอดชีวิต หนำซ้ำยังรอดแบบดีกว่าที่ใครก็ตามคาดการณ์ไว้อีกด้วย!

อย่างน้อยนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป บนยานลมกรดแห่งนี้ก็ไม่มีใครกล้าไม่หวังดีต่อเขาอีก!

“ตอนนั้นเกิดเรื่องอะไรกันแน่ เหตุใดถึงทำให้จักรพรรดิกระบี่วายุกับผู้อาวุโสเหลียงชวนกลับลำเปลี่ยนท่าทีกันหมด”

“บนตัวอวี่เสวียนนี่จะต้องมีความลับที่ไม่อาจให้ใครรู้เป็นแน่!”

เกิดเสียงวิพากวิจารณ์มากมายไปชั่วขณะ

…

ขณะเดียวกันหลินสวินก็สีหน้าจนปัญญา

หลังจากหลิ่วชิงเยียนรับรู้ข่าวสารต่างๆ ที่แพร่สะพัดในภายนอกก็เหมือนถูกสาปไม่ปาน หลังจากอึ้งงันไปเนิ่นนานก็เริ่มเอ่ยถามคำถามสารพัด

มีอาการเหมือนเด็กอยากรู้อยากเห็น

ที่พออธิบายได้หลินสวินล้วนอธิบายหมดแล้ว แต่เรื่องเกี่ยวกับศิษย์พี่สิบเอ็ดผู่เจินและสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น กลับไม่สามารถเล่าให้หลิ่วชิงเยียนฟังโดยละเอียด

หลิ่วชิงเยียนเห็นได้ชัดว่าไม่พอใจ เริ่มตะล่อมหว่านล้อม ขาดแค่ไม่ได้กระเซ้ากระซี้ออดอ้อนแล้ว

ทว่าหลินสวินก็ได้แต่พูดวกวนกำกวมอย่างจนปัญญา ปิดปากแนบแน่น

ตอนนี้สถานะของเขายังเป็นอวี่เสวียน แม้จะเปิดเผยพลังมากมาย สร้างข้อสงสัยไม่น้อยแล้ว แต่อย่างน้อยก็ยังไม่มีใครล่วงรู้ฐานะแท้จริงของเขา

สุดท้ายหลิ่วชิงเยียนก็ไม่ได้ถามถึงที่สุด

ทว่าสายตาที่นางมองหลินสวินแตกต่างออกไปแล้ว ทำหน้าประมาณว่าช้าเร็วข้าก็ต้องล่วงรู้ความลับของท่านให้แน่ชัดให้ได้ ทำเอาหลินสวินขยับตัวลำบากไปพักหนึ่ง

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของหลินสวินก็เปลี่ยนเป็นสงบสุขหาใดเปรียบ

นอกจากฝึกปราณ ก็ใคร่ครวญเรื่องหลังจากไปถึงโลกใหญ่หงเหมิง

บางครั้งเขาก็จะออกไปข้างนอก แต่ไม่ว่าเขาปรากฏตัวที่ไหน ล้วนพบเจอสายตาเจือแววแปลกๆ มากมายตลอดทาง

มีทั้งเคารพยำเกรง มีทั้งสงสัยใคร่รู้ และมีทั้งกังขาไม่เข้าใจ

รสชาตินั้นทำเอาเขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนตัวประหลาด

ก็แม้แต่เด็กหนุ่มชุดป่านที่เรียกตัวเองว่าเสวียนจิ่วอิ้นยังนอนฟุบบนกำแพง งึมงำพร่ำบ่นข้อสงสัยมากมายออกมา อย่างเช่น…

“พี่ชาย เจ้าเป็นผู้สืบทอดของผู้ยิ่งใหญ่คนใดกันแน่”

“พี่ชาย ผู้อาวุโสที่ชอบพูดถึงเหตุผลคนนั้นเป็นศิษย์พี่ของเจ้าจริงๆ หรือ”

“พี่ชาย เจ้าจะโทษว่าข้าเห็นคนตายแล้วไม่ช่วยไม่ได้เชียว ข้าน่ะมีใจแต่ไร้กำลังจริงๆ แต่จะว่าไปแล้ว เจ้าไม่อาจเผยความลับกับข้าว่าเป็นทายาทของเผ่าจักรพรรดิตระกูลอวี่หรือไม่กันแน่หรือ”

“พี่ชาย…”

หลินสวินย่อมไม่สามารถตอบคำถามได้ จึงหมกตัวอยู่ในเรือนพักดื้อๆ ไม่ออกไปข้างนอกอีก ทุ่มเทแรงกายแรงใจฝึกปราณ

ช่วงระหว่างนี้จวงอวิ้นจื้อก็เคยมาหา บอกหลินสวินว่าทางฝั่งเรือนมรรคดึกดำบรรพ์อย่างไรก็ยังเป็นปัญหาอยู่ไม่น้อย

หลังจากไปถึงโลกใหญ่หงเหมิง ข่งอวี้ผู้สืบทอดเรือนมรรคดึกดำบรรพ์ย่อมไม่อาจจบเรื่องง่ายๆ เป็นแน่

สำหรับเรื่องนี้หลินสวินไม่ได้พูดมากความอะไร

ข่งอวี้นี่ไม่เพียงเป็นผู้สืบทอดเรือนมรรคดึกดำบรรพ์ ยังเป็นทายาทเลือดบริสุทธิ์เผ่าจักรพรรดิตระกูลข่งอีกด้วย สถานะไม่ธรรมดาถึงที่สุด

แต่หลินสวินไม่แยแสสักนิด

ควรรู้ว่าจักรพรรดิอสูรมารตู๋เทียนบรรพบุรุษของข่งอวี้ ถูกศิษย์พี่เก้าเก่ออวี้ผูกำราบไว้ไม่รู้กี่ชั่วนาตาปี!

ยามนี้พลังจิตของจักรพรรดิอสูรมารตู๋เทียนยังถูกกำราบอยู่ในเจดีย์มหามรรคไร้สิ้นสุด ไม่พ้นสิบปีก็จะถูกหลอมสิ้น!

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มีหรือหลินสวินจะสนใจการคุกคามของข่งอวี้

จักรพรรดิกระบี่วายุเองก็เคยมาหาเช่นกัน ท่าทีสุภาพยิ่ง ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้ปฏิบัติต่อหลินสวินเหมือนคนด้อยอาวุโสคนหนึ่ง

เขาตั้งใจจะชดเชยบางอย่างให้หลินสวิน

ถึงแม้ศิษย์พี่สิบเอ็ดผู่เจินจะไว้ชีวิตเขา แต่กลับเอ่ยว่าต้องชดเชยให้หลินสวิน

จักรพรรดิกระบี่วายุไม่กล้าไม่เห็นสำคัญ

แต่สำหรับเรื่องนี้หลินสวินกลับส่ายหน้า บอกว่าเขาไม่ต้องการการชดเชยอะไร

สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิกระบี่วายุจนปัญญาไปพักหนึ่ง

ไม่ชดเชย?

นี่ได้ที่ไหน!

หมู่นี้ปัญหาเกี่ยวกับการชดเชยแทบจะกลายเป็นปัญหากวนใจอย่างหนึ่งของจักรพรรดิกระบี่วายุ ชดเชยน่ะต้องชดเชยอยู่แล้ว แต่ควรชดเชยอย่างไร เขากลับสรุปไม่ได้

เหมือนอย่างตอนแรกที่เขาไปฆ่าฮว่าเตี่ยน แสดงท่าทีปกป้องที่มีต่อหลินสวิน อันที่จริงก็คือการเริ่มชดเชยให้หลินสวินแล้ว

แต่เห็นได้ชัดยิ่งว่าสิ่งเหล่านั้นยังไม่พออีกหลายโข!

“ควรชดเชยอะไรกันแน่ วิชายุทธ์? เกรงว่าเขาคงไม่ขัดสนสักนิด สมบัติ? มีศิษย์พี่ระดับจักรพรรดิแบบนั้นอยู่ทั้งคน ในมือเจ้าหมอนั่นมีหรือจะขาดสมบัติ”

กลางเรือนพัก จักรพรรดิกระบี่วายุกลัดกลุ้มยิ่ง

“ผู้อาวุโส ศิษย์พี่ของอวี่เสวียนคนนั้นจากไปนานแล้ว เหตุใดท่านกลับสาละวนอยู่กับเรื่องชดเชยนี่”

จินเทียนเสวียนเยวี่ยไม่เข้าใจยิ่ง

ผู้อาวุโสตระกูลตนเป็นถึงจักรพรรดิกระบี่วายุที่ชื่อเสียงสะท้านฟ้าดารา อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายชาวนาคนนั้น แต่ถึงอย่างไรก็เป็นระดับจักรพรรดิแท้จริงคนหนึ่ง!

ตอนนี้ชายชาวนาก็จากไปแล้ว เรื่องชดเชยไยต้องจริงจังและขมักขะเม้นเช่นนี้ด้วย

“นางหนู เจ้าไม่เข้าใจ”

จักรพรรดิกระบี่วายุทอดถอนใจเบาๆ “เส้นทางแห่งระดับจักรพรรดิอุปสรรคหนักหนา หาได้ง่ายดายอย่างที่เจ้าคิด ข้าแจ้งมรรคเป็นจักรพรรดิมาสามหมื่นปี ทว่าจนกระทั่งยามนี้ก็เพิ่งสัมผัสบานประตูแห่ง ‘ไร้ตัวข้า ไร้ฟ้าดิน’ เท่านั้น”