ตอนที่ 1871 ทูตจักรพรรดิ

บนแท่นประลองที่ยอดภูเขา

เหล่าผู้แข็งแกร่งสำนักยุทธ์เสวียนจีอย่างพวกเหิงเซียว หงอวี่ต่างเคร่งขรึมยิ่งยวด

หัวใจของศิษย์แกนหลักอย่างพวกเจียงเหิงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

ชั่วพริบตาแขกที่มาจากเผ่าจักรพรรดิตระกูลจินเทียนก็ถูกขังอยู่ในเขตแดนมรรคของเสอหลิง และจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถหลุดออกมาได้

นี่เป็นเรื่องร้ายมากกว่าดีอย่างไม่ต้องสงสัย!

เขตแดนมรรคก็เหมือนโลกใบหนึ่ง และเสอหลิงก็คือนายเหนือหัวของโลกนี้ มีอำนาจชี้เป็นชี้ตาย นี่ยังจะต่อสู้อย่างไร

ฝั่งตรงข้ามเสียงของพวกเกาะเทพเวหาทมิฬต่างตื่นเต้น

“ตอนนั้นเพื่อควบรวมทางนรกไร้หวน เสอหลิงเคยฝึกมรรควิถีในสนามรบมารเทพบรรพกาล ผ่านการเคี่ยวกรำเป็นตายมาสิบปีถึงได้สำเร็จในที่สุด”

เสอจื่อพูดเนิบช้า “ตอนที่เขตแดนมรรคของเขาควบรวมสำเร็จ ถึงขั้นนำพาปรากฏการณ์ประหลาด สะท้อนภาพเหล่ามารร่ายรำ ร้อยผีเดินทางยามรัตติกาล จากที่ข้าวิเคราะห์ คนผู้นี้ถูกขังอยู่ภายใน จะต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย”

คำพูดสมเหตุสมผลเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ปี้หยวนจื่อได้ยินเช่นนี้ก็สกัดกั้นความย่ามใจไม่ได้อีกต่อไป กล่าวเสียงดัง “น้องเหิงเซียว ดูท่าสหายน้อยเผ่าจักรพรรดิตระกูลจินเทียนคนนี้ก็ช่วยพวกเจ้าไม่ได้แล้ว การประลองรอบที่สี่นี้… สำนักยุทธ์เสวียนจีของพวกเจ้าคงต้องพ่ายแพ้”

เพิ่งจะสิ้นเสียง

ตูม!

เสียงกึกก้องสะท้านฟ้าสะเทือนดินสายหนึ่งดังขึ้น กลบเสียงได้ใจของปี้หยวนจื่อนั่นจนมิด

ภายใต้สายตาประหลาดใจของทุกคน เขตแดนมรรคทางนรกไร้หวนนั่นราวกับถูกค้อนยักษ์เทพสวรรค์ทุบกระแทก ระเบิดเป็นเสี่ยงโดยพลัน

หมอกเทาขมุกขมัวที่ปกกคลุมลานประลองก็สลายหายไป

ปัง!

เงาร่างของเสอหลิงซวนเซออกมา ร่างกายอาบเลือด

รอยยิ้มบนใบหน้าปี้หยวนจื่อชะงัก ตาถลนออกมา นี่… มันอะไรกัน

ข้างๆ เขา เหล่าผู้สืบทอดเกาะเทพเวหาทมิฬต่างมีท่าทางปั่นป่วน อึ้งงันอยู่ตรงนั้น

‘ทางนรกไร้หวน’ ที่ถูกเสอจื่อเชิดชูถึงเพียงนั้น กลับเสื่อมสลายเช่นนี้หรือ

พวกเหิงเซียว หงอวี่เองก็ประหลาดใจ ทว่าครู่ต่อมาก็เผยสีหน้าดีใจอย่างคาดไม่ถึง พวกเขาก็ไม่กล้าเชื่ออยู่บ้างเช่นกัน

ส่วนพวกเจียงเหิงต่างท่าทางอึ้งค้าง ถูกขังในเขตแดนมรรค ยังสามารถเกิดเรื่องอย่างการออกมาจากเขตแดนได้ด้วยหรือ

ตูม!

ไม่รอทุกคนตอบสนอง ประทับเทพสีดินเหลืองที่เรียบง่ายไพศาลหอบ ม้วนกฎเกณฑ์ประกายเทพอันแสบตากำราบเข้าใส่เสอหลิงอย่างรุนแรง

“ข้ายอมแพ้!”

เสอหลิงหวาดกลัว แทบจะส่งเสียงร้องออกมาตามสัญชาตญาณ

สัญชาตญาณของเขาบอกเขาว่า ภายใต้การโจมตีนี้อย่าว่าแต่ต้านทาน แม้แต่หลบก็เป็นไปไม่ได้

วู้ม!

ประทับแห่งสรรพชีวิตหยุดชะงักตรงตำแหน่งที่ห่างจากศีรษะของเสอหลิงหนึ่งฉื่อในทันใด

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ ประทับแห่งสรรพชีวิตก็แผ่พลังที่น่ากลัวออกมา ยังคงกดข่มบนร่างของเสอหลิง เสียงปังดังลั่น กำราบเขาลงพื้นอย่างแรง กระดูกบนร่างแตกหักไปไม่รู้กี่ท่อน เลือดสดทั่วตัวไหลหลั่ง ส่งเสียงร้องอู้อี้

และตอนนี้ร่างของหลินสวินแผ่วพลิ้วลงมา ยกมือขึ้นตวัดคราหนึ่ง ประทับแห่งสรรพชีวิตพลันเปลี่ยนเป็นกรวดทรายที่เล็กอย่างที่สุด และถูกเขาเก็บไป

บนพื้นเสอหลิงหายใจโรยริน บาดเจ็บหนักเกือบสิ้นชีพ

ส่วนหลินสวินเสื้อผ้าแผ่วพลิ้ว บริสุทธิ์ไร้โลกีย์ แผ่กลิ่นอายยิ่งใหญ่สูงส่ง ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

ภาพเช่นนี้ทำเอาตะลึงทั้งลาน!

ปี้หยวนจื่อเบิกตาโพลง สีหน้าคล้ำเขียว นี่… เป็นไปได้อย่างไร

เหล่าผู้สืบทอดเกาะเทพเวหาทมิฬเองก็เหมือนถูกสายฟ้าฟาด อึ้งงันอย่างสิ้นเชิง ทุกสายตาที่มองมายังหลินสวินล้วนเต็มไปด้วยความสะท้านสะเทือน

เสอจื่อแข็งแกร่งเพียงใด เอาชนะจีเฉียน หยวนเม่าติดต่อกัน ง่ายดายอย่างที่สุด

แต่กลับถูกชายที่ชื่อว่าจินตู๋อีคนนี้กำราบในชั่วพริบตา

และตอนนี้เสอหลิงที่แข็งแกร่งกว่าเสอจื่อเข้าสู่ลานประลอง เดิมทีถูกทุกคนฝากความหวังไว้ ล้วนคิดว่าเขาไม่มีทางแพ้

ไม่คิดว่าเสอหลิงเองก็แพ้แล้ว!

แม้แต่เขตแดนมรรคที่แข็งแกร่งที่สุดของเขายังทลายออก บีบจนเขาจำต้องยอมแพ้!

นี่น่าตกใจเกินไปอย่างไม่ต้องสงสัย

“ปี้หยวนจื่อ เมื่อครู่นี้เหมือนว่าเจ้าจะได้ใจไวเกินไปแล้ว…”

เหิงเซียวหัวเราะเสียงดัง สะใจอย่างที่สุด

ผู้แข็งแกร่งสำนักยุทธ์เสวียนจีคนอื่นๆ ต่างก็ยิ้มเช่นกัน พวกเขารู้สึกตะลึงในฝีมือของหลินสวินยิ่งนัก ในใจทั้งสะเทือนและยินดี

พวกเจียงเหิงกลับรู้สึกซับซ้อน จนถึงตอนนี้ในที่สุดพวกเขาก็กล้ามั่นใจ ว่าแม้เหล่าผู้สืบทอดแกนหลักจะอยู่ในระดับเดียวกับจินตู๋อี แต่ความต่างนั้นประหนึ่งฟ้ากับเหว ไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้เลย!

“เผ่าจักรพรรดิตระกูลจินเทียน ไม่มีทางมีคนทายาทอย่างเจ้าแน่ เจ้าเป็นใครกันแน่”

บนพื้นเสอหลิงสีหน้ามืดทะมึน แววตาชั่วร้าย

“ข้าชื่อจินตู๋อี คนโง่ยังรู้ว่าข้าไม่ใช่คนของเผ่าจักรพรรดิตระกูลจินเทียน”

หลินสวินพูดเรียบๆ

“จินตู๋อี…”

เสอหลิงมวนซ้ำอีกครั้ง

ชั่วขณะนี้หลินสวินรู้สึกอยากฆ่าอีกฝ่ายยิ่งนัก เขากล้ามั่นใจว่าอีกฝ่ายจะต้องมาจากสำนักโบราณจรัสเทพอย่างแน่นอน ไม่ใช่ผู้สืบทอดเกาะเทพเวหาทมิฬอะไร

แต่สุดท้ายเขาก็อดกลั้นไว้

ถึงอย่างไรนี่ก็คือสำนักยุทธ์เสวียนจี คนนอกอย่างเขาแทรกแซงการประลองเช่นนี้ก็ไม่เหมาะสมมากแล้ว หากไปฆ่าคนอีก ไม่เพียงแค่ตนที่จะถูกเกาะเทพเวหาทมิฬมองเป็นศัตรู แม้แต่สำนักยุทธ์เสวียนจีก็คงติดร่างแหไปด้วย

คิดถึงตรงนี้หลินสวินสื่อจิตเบาๆ ‘เจ้าไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร แต่ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร คราวหน้าอย่าให้ข้าเจอเจ้าอีก’

เสอหลิงแข็งทื่อไปทั้งตัว พลันยิ้มเยาะ ก่อนลุกขึ้นอย่างยากลำบากแล้วหมุนตัวจากไป