ตอนที่ 1901 ทวนมารสยบมายา

ตอนที่ 1901 ทวนมารสยบมายา บนสนามประลองเก่าแก่

ฟุ่บ!

เงาร่างของหลินสวินไหววูบ แผ่วพลิ้วลงบนนั้น ทอดสายตามองเฮ่อเหลียนฉีที่อยู่ห่างออกไป แววตาดูเพลิดเพลิน

เฮ่อเหลียนฉีขนพองสยองเกล้า ต่อให้เขาไม่ยินยอมก็รู้ว่าศึกนี้… เขาจำเป็นต้องสู้!

เฮ่อเหลียนฉีสูดหายใจลึกคราหนึ่ง แทบจะหอบเอาจิตใจหนักอึ้งที่ต้องเผชิญความตายก้าวขึ้นไปบนสังเวียน ภายใต้สายตาที่เวทนาเห็นใจของผู้คน

“เฮ่อเหลียนฉี ข้าขอเตือนเจ้าให้ยอมแพ้เถอะ อย่าถ่วงเวลาอีกเลย”

มีคนพูดพร้อมรอยยิ้ม

หลายคนต่างหัวเราะตามมา

เฮ่อเหลียนฉีหน้าดำทะมึน เส้นเลือดดำตรงหน้าผากปรินูน

หากเป็นเมื่อก่อน ในฐานะทายาทของเผ่าโบราณสยบมายา หนึ่งในสิบอันดับหนึ่งของเขตเข้าร่วมต่อสู้แห่งแคว้นเมฆา ยามเฮ่อเหลียนฉีเดินไปที่ไหนก็จะได้รับการปฏิบัติตัวจากผู้คนเหมือนดาวล้อมเดือน

แต่ตอนนี้เขากลับตกเป็นเป้าที่ถูกเย้ยหยัน ความแตกต่างนี้กระตุ้นจนเฮ่อเหลียนฉีเกือบจะคลุ้มคลั่ง

ล้วนเป็นเพราะจินตู๋อีบัดซบนี่!

เฮ่อเหลียนฉีมองหลินสวินที่อยู่ตรงหน้าด้วยแววตาอาฆาต กัดฟันกล่าว “ต่อให้ต้องแพ้ ข้าก็จะไม่ให้เจ้าผ่านไปง่ายๆ แน่!”

ตูม!

กลิ่นอายรอบตัวเขาส่งเสียงอึงอล แสงศักดิ์สิทธิ์ไหลวน บ่อเก่าแก่ลึกล้ำปรากฏออกมา มีไอมารสยบมายาสีดำพวยพุ่ง

อานุภาพของเฮ่อเหลียนฉีทะยานถึงขีดสุดในพริบตา ราวกับเทพมารที่กำราบนรกนิรันดร์ กลิ่นอายน่าหวาดกลัวไร้ขอบเขต

หลายคนต่างหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย

การฝ่าด่านในเจดีย์หลอมมรรคว่างเปล่าแตกต่างจากการต่อสู้จริงอย่างเห็นได้ชัด อันดับของเฮ่อเหลียนฉีในการคัดเลือกรอบที่สองนับว่าอยู่แค่ขั้นกลาง

แต่อานุภาพที่เขาสำแดงออกมาตอนนี้ กลับทำให้ผู้แข็งแกร่งบางคนที่อันดับเหนือกว่าเขารู้สึกใจสั่น!

วู้ม…

ไม่รอให้ทุกคนตอบสนอง ในมือของเฮ่อเหลียนฉีปรากฏทวนจันทร์เสี้ยวสีเลือดเล่มหนึ่ง ปลายทวนฝังประดับด้วยลูกตาสีเขียวที่ดูประหลาดหาใดเปรียบ เปล่งแสงสีเขียวเทาลึกลับออกมา

“ทวนมารสยบมายา!”

มีเสียงร้องอุทานดังขึ้น ก่อให้เกิดความแตกตื่นในที่นั้น สายตาของผู้ยิ่งใหญ่หลายคนต่างหดรัดอย่างอดไม่ได้ เผยสีหน้าประหลาด

ทวนมารสยบมายา!

ยอดสมบัติของเผ่าสยบมายา เป็น ‘ศาสตรามารมรรคจักรพรรดิ’ ที่สมชื่อคู่ควรชิ้นหนึ่ง!

ลือกันว่าลูกตาสีเขียวบนสมบัตินี้ มาจากมหาจักรพรรดิมรรคมารคนหนึ่งที่ครอบครองพลังน่ากลัวซึ่ง ‘กระชากจิต สลายหมื่นวิญญาณ’

สมบัติระดับนี้ ต่อให้เป็นในเจ็ดสำนักใหญ่ก็พบเห็นได้น้อยนัก มีจำนวนจำกัด

ด้วยเหตุนี้ใครก็คาดไม่ถึงว่าในศึกถกมรรคแคว้นเมฆานี่ เฮ่อเหลียนฉีจะพกสมบัติจักรพรรดิชิ้นหนึ่งติดตัวมาด้วย!

ขณะเดียวกันนัยน์ตาของหลินสวินก็หดรัดลงเล็กน้อย ลอบสะดุ้งในใจ กลิ่นอายของศาสตราจักรพรรดินี้แปลกประหลาดและน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง ทำให้เขารู้สึกอกสั่นขวัญแขวน

“ฆ่า!”

เฮ่อเหลียนฉีลงมือแล้ว ทวนสีเลือดโฉบผ่านอากาศ เลิกเปิดรุ้งเทพสีเลือดแถบหนึ่ง ย้อมห้วงอากาศเป็นสีเลือดข้นคลั่ก

ฮือๆๆ…

เสียงร่ำไห้ของผีสางดังก้องทั่วฟ้าดิน ก็เห็นว่าลูกตาสีเขียวบนปลายทวนสีเลือดพลันหมุนขวับ

ฟุ่บ!

แสงเทพสีเขียวสายหนึ่งพุ่งออกมา แค่กวาดเบาๆ ห้วงอากาศใกล้เคียงก็แตกกระจาย ทรุดตัวจ่อมจมโดยไร้สุ้มเสียง

เงาร่างของหลินสวินพริบไหว หลบการโจมตีนี้ แต่ตรงจุดที่เขาเคยยืนห้วงอากาศพลันสลาย เต็มไปด้วยสีเลือดข้นคลั่ก แผ่กลิ่นอายที่ราวกับจะทำลายล้าง

หลายคนสูดหายใจสะท้าน พลังของทวนมารสยบมายานี้แปลกประหลาดเกินไปแล้ว!

“ฆ่า!”

ผมยาวของเฮ่อเหลียนฉีปลิวไสวราวกับเทพมาร พุ่งโจมตีเข้ามาอีกครั้ง

ทวนสีเลือดนั่นร่ายระบำ แผ่แสงเทพสีเขียวออกมาเป็นสายๆ ตัดไปมาบนสนามประลอง ห้วงอากาศถูกฉีกกระชากและทรุดตัวลงเหมือนทำจากกระดาษเปื่อย

ฉึ่บ!

ขณะที่หลินสวินหลบหลีก ก็ออกหมัดใส่แสงเทพสีเขียวสายหนึ่งที่พุ่งเข้ามา

ทั้งสองปะทะกัน พลังหมัดที่เรียกได้ว่าเผด็จการและเรียบง่ายลุ่มลึกนั้นของเขา ถึงกับถูกทะลวงอย่างง่ายดายราวกับถูกกัดกร่อน พังทลายกระจายไปทั่ว

แต่แสงเทพสีเขียวกลับเปี่ยมอานุภาพไม่เสื่อมถอย แหวกอากาศพุ่งปราดเข้ามา!

นี่ทำให้หลินสวินเลิกคิ้วทันที เงาร่างไหววูบ หลบหนีการโจมตีนี้อีกครั้ง

“จินตู๋อี เจ้าแข็งแกร่งมากไม่ใช่หรือ ทำไมต้องหลบอยู่ตลอดด้วย”

เฮ่อเหลียนฉีตวาดลั่น สีหน้าหยิ่งผยอง กลิ่นอายคลั่งระห่ำ ทวนสีเลือดในมือเขาเอ่อท้นด้วยสีโลหิต ปลดปล่อยแสงเทพสีเขียวออกมา ขับเน้นให้อานุภาพของเขาน่าพรั่นพรึงยิ่งกว่าเดิม

คนมากมายต่างเผยสีหน้าจริงจัง

ทวนมารสยบมายานี้แข็งแกร่งและน่ากลัวเกินไปแล้ว เสริมพลังต่อสู้ให้เฮ่อเหลียนฉีไม่พอ ยังสร้างภัยคุกคามให้จินตู๋อีด้วย!

แม้ว่าสนามประลองจะกว้างใหญ่ แต่ถึงอย่างไรก็มีจำกัด ภายใต้การบุกโจมตีเต็มกำลังของเฮ่อเหลียนฉี พื้นที่ที่เหลือให้จินตู๋อีหลบหลีกกำลังถูกบีบให้เล็กลงอย่างต่อเนื่อง

เมื่อถึงช่วงที่จะหลบก็ไม่ได้ จะหนีก็ไม่สามารถ นั่นก็อันตรายแล้ว

“คิดไม่ถึงว่าคนอย่างเฮ่อเหลียนฉีจะพกสมบัติที่ร้ายกาจเช่นนี้ติดตัวมาด้วย เขาไม่ห่วงว่าจะถูกบุคคลระดับจักรพรรดิจับจ้อง แย่งสมบัติชิ้นนี้ของเขาไปหรือ”

มีคนแววตาวับวาว

ทวนมารสยบมายา นี่เป็นถึงสมบัติที่สามารถทำให้ระดับจักรพรรดิใจเต้น!

“ภายใต้สายตาผู้คนที่จับจ้อง ใครจะกล้าแย่งชิง ยิ่งไปกว่านั้นในเมื่อเฮ่อเหลียนฉีกล้านำสมบัตินี้มาด้วยก็ย่อมต้องมีที่พึ่ง”

“ข้ากลับอยากรู้นักว่าหากจินตู่อีต้องแพ้ไปเช่นนี้… เกรงว่าคงคับข้องใจจนอยากตายกระมัง”

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง