ตอนที่ 1907 ฝันยิ่งใหญ่กลายเป็นจริง

ตอนที่ 1907 ฝันยิ่งใหญ่กลายเป็นจริง บนลาน สายต่างทั้งที่นั้นต่างรวมอยู่ที่หลินสวิน ลู่ตู๋ปู้ และอู่หวง

นี่ก็คือสามอันดับแรกของศึกถกมรรคแคว้นเมฆา!

“ยามเช้าตรู่พรุ่งนี้จะเริ่มการชิงชัยสามอันดับแรก นี่คือลูกกลอนศุภโชคต้นพิสุทธิ์สามเม็ด พอกลับไปแล้วพวกเจ้าสามคนหลอมสิ่งนี้ ก็จะทำให้พลังปราณฟื้นคืนสู่สภาพสูงสุดได้ในคืนเดียว”

ก้วนซวียืนขึ้นแล้วดีดนิ้วครั้งหนึ่ง ลูกกลอนวิญญาณสามเม็ดก็กลายเป็นแสงเคลื่อนตกลงไปในมือหลินสวิน ลู่ตู๋ปู้และอู่หวง

ที่นั่นฮือฮาไปครู่หนึ่ง

คนใหญ่คนโตบางส่วนยังประหลาดใจ ตกตะลึงกับความใจป้ำของก้วนซวี

ลูกกลอนศุภโชคต้นพิสุทธิ์ นี่เป็นถึงโอสถลับที่ไม่เปิดเผยของสำนักยุทธ์ว่างเปล่า ลือกันว่าเพียงแค่วัตถุดิบที่ใช้หลอมลูกกลอนนี้ยังมากมายเป็นพันชนิด แต่ละอย่างเป็นสมบัติจากธรรมชาติซึ่งพบเห็นได้ยาก!

ลูกกลอนเทพเช่นนี้ใช้คำว่าประเมินค่าไม่ได้มาบรรยายได้โดยสมบูรณ์ เพราะหาซื้อในโลกภายนอกไม่ได้ แม้แต่ในสำนักยุทธ์ว่างเปล่า ผู้สืบทอดทั่วไปยังไม่อาจได้รับของกำนัลเช่นนี้

แต่ตอนนี้เพียงเพื่อฟื้นฟูพลังกายให้พวกหลินสวิน ก้วนซวีก็มอบลูกกลอนศุภโชคต้นพิสุทธิ์สามเม็ดให้อย่างง่ายดาย จะไม่ให้ทุกคนตกตะลึงได้อย่างไร

ผู้แข็งแกร่งบางคนยิ่งเผยแววตาอิจฉา ชื่อของลูกกลอนศุภโชคต้นพิสุทธิ์พวกเขาก็เคยได้ยินมานานแล้ว รู้ดีว่าลูกกลอนนี้ไม่เพียงฟื้นฟูพลังกายได้อย่างรวดเร็วยิ่ง ยังมีประโยชน์อันน่าเหลือเชื่อต่อพลังปราณระดับมกุฎราชันอริยะ

สุดท้ายทุกคนก็สลายตัวกันหมด

ส่วนข่าวการคัดเลือกถกมรรคที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็กระจายออกจากสำนักยุทธ์ว่างเปล่าในเวลาอันสั้น แพร่กระจายไปถึงในเมืองว่างเปล่า สร้างความอึกทึกครึกโครมมากมาย

โดยเฉพาะข่าวที่ม้ามืดอย่างหลินสวินทะลวงไปถึงสามอันดับแรก ยิ่งดึงดูดเสียงฉงนใจนับไม่ถ้วน

……

ในค่ำคืนนั้น

ในถ้ำสถิต หลินสวินสังเกตลูกกลอนศุภโชคต้นพิสุทธิ์ในมือ

ลูกกลอนนี้ใหญ่เท่าไข่นกพิราบ มีสีเขียวทั้งเม็ด พื้นผิวประทับลายมรรคมหัศจรรย์คล้ายไส้เดือน ประกายแสงไหลวน รัศมีเทพหนาแน่น

กลิ่นโอสถเข้มข้นเย็นชื่นใจอบอวล พุ่งตรงถึงส่วนลึกของจิตวิญญาณ ทำให้จิตใจผ่อนคลาย

พออ้าปากกลืนเข้าไปในร่าง ลูกกลอนนี้ก็กลายเป็นกระแสร้อนอุ่นวาบหนักแน่นแผ่กระจายออกมาในทันใด

เพียงพริบตาเดียวเท่านั้น หลินสวินเพียงรู้สึกว่าสารกาย พลังชีวิต และจิตวิญญาณทั้งร่างทะยานสูง เหมือนต้นไม้ใบหญ้าที่งอกงามในวสันตฤดู ทั้งตัวรู้สึกล่องลอยเหมือนจวนจะบรรลุเซียน

ครืน!

เขาโคจรพลังปราณทันที หลอมเต็มกำลัง

เพียงไม่กี่ชั่วยามหลินสวินก็สัมผัสได้อย่างฉับไว ว่าพลังปราณระดับมกุฎราชันอริยะขั้นกลางของตนถึงกับพัฒนาขึ้นมาก ห่างจากขั้นปลายเพียงนิดเดียวเท่านั้น!

ที่มหัศจรรย์ที่สุดก็คือการเพิ่มสูงของพลังปราณไม่ได้กระทบกับรากฐาน ทั้งหมดล้วนให้ความรู้สึกอิ่มเอิบหนักแน่นเหมือนน้ำไหลเต็มพื้นที่

‘ของดี’

หลินสวินยังลอบชื่นชมอย่างอดไม่ได้

‘ตอนแรกสำนักยุทธ์ว่างเปล่าเอาเจดีย์หลอมมรรคว่างเปล่าออกมา ทำให้ผู้เข้าร่วมการคัดเลือกได้เก็บพลังต้นกำเนิดวิถียุทธ์ ตอนนี้ยังมอบลูกกลอนศุภโชคต้นพิสุทธิ์ให้ผู้แข็งแกร่งสามอันดับแรกอีก เช่นนี้แล้ว ภายหน้าผู้แข็งแกร่งที่ได้รับความเมตตาเช่นนี้จะไม่จดจำไมตรีของสำนักยุทธ์ว่างเปล่าได้อย่างไร’

‘มิน่าสำนักยุทธ์ว่างเปล่าถึงกลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งในแคว้นเมฆาได้ ความห้าวหาญและวิธีการเช่นนี้ ขุมอำนาจธรรมดาไม่อาจทำได้’

หลินสวินทอดถอนใจแล้วก็ส่ายหัว สลัดความคิดฟุ้งซ่าน เริ่มสงบจิตอีกครั้ง

……

“จินตู๋อี อู่หวง…”

ในถ้ำสถิตอีกแห่งหนึ่ง ลู่ตู๋ปู้นั่งกับพื้นลวกๆ ท่าทางเรื่อยเฉื่อย

ที่ปลายนิ้วของเขามีแสงมรรคเยียบเย็นดั่งมายา วิวัฒน์เป็นปรากฏการณ์ประหลาดนานาชนิด ทั้งสุริยันจันทราดารา ทั้งภูผาธาราพฤกษา ยังมีการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในโลกหล้า สรรพชีวิตเปลี่ยนผัน…

ชีวิตดุจห้วงฝัน!

“ถ้าพวกเจ้าคิดว่าพลังที่ข้าสำแดงออกมาในวันนี้คือศักยภาพทั้งหมดของข้า เช่นนั้นก็ผิดมหันต์แล้ว…”

ครู่ใหญ่ลู่ตู๋ปู้ถึงเอ่ยพึมพำ

ในดวงตาทั้งคู่เปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นในตัวเองอย่างสมบูรณ์

……

‘แม้จักระเทพนรกโลหิตจะเผยออกมาก่อนก็ไม่เป็นไร ถ้าหากสร้างความน่าครั่นคร้าม ทำให้พวกเขาระแวดระวังและหวาดกลัวได้ เช่นนั้นก็ยิ่งดี’

ในคืนเดียวกันอู่หวงในชุดดำทั้งตัวนั่งอยู่ในถ้ำสถิต กำลังวางแผนชิงชัยสามอันดับแรกในวันพรุ่งนี้เช่นกัน

ผมดำของเขาสยายออก หมอกสีเทาอบอวลไปทั้งกาย ประหนึ่งจอมมารที่นั่งอยู่กลางความหมองหม่น ยามกะพริบตาวาบประกายเย็นเยียบน่าหวาดหวั่น

‘จินตู๋อี คนผู้นี้เก็บงำล้ำลึก จะต้องมีไม้เด็ดอีกแน่ ลู่ตู๋ปู้ คนผู้นี้ก็ไม่มีทางแบไพ่ตายออกมาจนหมดในวันนี้ ถ้าอยากเอาชนะเขา ดูท่าจะทำได้แค่ใช้วิชาก้นกรุที่แท้จริงเสียแล้ว…’

อู่หวงลูบคาง แววตาลุ่มลึกดุจวารี

……

“อวี่ฮวา เจ้าจะท้อใจไปไม่ได้ แพ้เพราะสมบัติจักรพรรดิชิ้นหนึ่งไม่ได้น่าอาย”

ยามดึกเงียบสงัด อวี๋ฮูหยินปลอบโยนเสียงนุ่มนวลอยู่ในลานบ้าน

เซี่ยอวี่ฮวายิ้มเอ่ย “ผู้อาวุโส ข้าไม่ได้อ่อนแออย่างที่ท่านจินตนาการไว้ ข้าเพียงแค่คิดไม่ถึงว่าจินตู๋อีคนนั้นจะทะลวงไปถึงสามอันดับแรกได้ เป็นอย่างที่ท่านพูดไว้ตอนแรกจริงๆ คนผู้นี้จะประเมินสูงเช่นไรก็ไม่เกินไป”

พอพูดถึงหลินสวิน แววประหลาดก็ฉายขึ้นในดวงตาของอวี๋ฮูหยิน เอ่ยว่า “เจ้าหนุ่มนี่เป็นตัวประหลาดที่เหนือความคาดหมายคนหนึ่งจริงๆ เชื่อว่าหลังจากการคัดเลือกถกมรรคคราวนี้จบลง ชื่อของเขาจะต้องดังไปทั่วฟ้าเหนือแคว้นเมฆาแน่”

“ผู้อาวุโส ท่านคิดว่าเขาจะชิงอันดับหนึ่งได้หรือไม่”

เซี่ยอวี่ฮวาถามอย่างสงสัยใคร่รู้

อวี๋ฮูหยินเอ่ยอย่างลังเลว่า “พูดยาก ไม่ว่าจะเป็นลู่ตู๋ปู้หรืออู่หวงคนนั้น ต่างไม่อาจเทียบกับบุคคลแห่งยุคทั่วไปได้ ใครก็ไม่รู้ชัดว่าในมือของสองคนนี้จะยังมีไพ่ตายที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้หรือไม่”

นางหยุดไปแล้วพูดต่อว่า “แต่ถ้าว่ากันด้วยเรื่องใครเก็บงำล้ำลึกที่สุด ย่อมเป็นจินตู๋อีคนนี้อย่างไม่ต้องสงสัย”