ตอนที่ 1921 คมมรรคเก้าชุ่น

ตอนที่ 1921 คมมรรคเก้าชุ่น “กระบวนท่าที่สอง!”

ร่างของจวนอวี๋เหิงแผ่แสงมรรคสีม่วง เบื้องหน้าเขา ประทับฝ่ามือใหญ่ที่บดบังฟ้าดินก่อตัวขึ้นอีกครั้ง

แต่ต่างจากกระบวนท่าแรก ในประทับฝ่ามือยักษ์นี้ราวกับรวมวัฏจักรโลกแห่งหนึ่งเอาไว้ ปรากฏพลังแห่งหมื่นลักษณ์สรรพชีวิต

ถึงกับมีเปลวเพลิงที่บริสุทธิ์อย่างที่สุดลุกโหมอยู่ภายในรางๆ!

เพลิงแห่งศรัทธา!

นั่นเป็นการแสดงให้เห็นว่าแรงปรารถนาสรรพชีวิตโคจรถึงขีดสุดแล้ว

ตอนนั้นบนแท่นสักการะที่แหล่งสถานคุนหลุน จวนอวี๋เหิงใช้แรงปรารถนาสรรพชีวิตสักการะเป็นอริยบุคคล เขาซึ่งตอนนี้เป็นผู้ฝึกปราณระดับมกุฎราชันอริยะขั้นสมบูรณ์ เห็นชัดว่าได้หลอมแรงปรารถนาสรรพชีวิตเข้าไปในเขตแดนมรรคของตนนานแล้ว!

นี่น่ากลัวมากอย่างไม่ต้องสงสัย

ตอนที่เห็นภาพนี้จากไกลๆ เหิงเซียวเองยังอดหวั่นไหวไม่ได้ จิตใจสั่นไหว

พูดอย่างไม่เกินจริง เพียงแค่แรงปรารถนาสรรพชีวิต ตามหาทั่วทั้งแคว้นเมฆาเกรงว่าคงไม่เจอคนที่สามารถเทียบกับจวนอวี๋เหิงได้!

‘ผู้สืบทอดแกนหลักของเรือนมรรคจักรวาล ราวกับปีศาจในตำนานจริงๆ…’

เหิงเซียวใจสั่นไหว

ตูม!

บนห้วงฟ้า สายฟ้าคำรามหมอกเทพไหลวน กลายเป็นลักษณ์ทำลายล้างครั้งใหญ่ ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นเพราะอานุภาพฝ่ามือนี้ของจวนอวี๋เหิง

ทั้งบนล่างสำนักยุทธ์เสวียนจีตอนนี้ต่างตื่นตระหนก สายตาไม่รู้เท่าไหร่ต่างสังเกตมาทางนี้

เห็นประทับฝ่ามือที่บดบังฟ้าดินปกคลุมลงมา สีหน้าของหลินสวินนิ่งสงบ พลันสะบัดแขนเสื้อครานหึ่งแล้วดีดนิ้วต่อเนื่อง

ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!

ปราณกระบี่ไท่เสวียนมากมายโฉบออกมา แหลมคมสะดุดตา ทะยานไปกลางห้วงอากาศ

เสียงกึกก้องดังขึ้น ปราณกระบี่ไท่เสวียนสายแรกระเบิดไป อานุภาพเพียงแค่ทำให้ประทับมือใหญ่นั่นสั่นเล็กน้อยเท่านั้น

จากนั้นปราณกระบี่ไท่เสวียนสายแล้วสายเล่าระเบิดพร้อมเสียงอึงอล กลายเป็นละอองแสงปลิวว่อนทั่วฟ้า เจิดจ้าบาดตา

ประทับฝ่ามือใหญ่นี้ของจวนอวี๋เหิงถึงกับอหังการอย่างที่สุด ใช้เพลิงแห่งศรัทธาและเขตแดนมรรคผสานเข้าไป มีท่วงท่าไร้เทียมทานที่ใครขวางก็ฆ่าสิ้น

ปัง!

ตอนที่ปราณกระบี่ไท่เสวียนสายสุดท้ายระเบิด ฝ่ามือใหญ่นี้ได้ปกคลุมเหนือศีรษะหลินสวินแล้ว สถานการณ์อันตราย

กลับเห็นว่าตอนนี้หลินสวินปล่อยหมัดขึ้นฟ้าโดยไม่มองด้วยซ้ำ

หนึ่งหมัดสะเทือนสวรรค์!

หมัดนี้ผสานเขตแดนมรรคขั้นสำเร็จส่วนใหญ่ของหลินสวินเข้าไป ทันทีที่ปรากฏราวกับหุบเหวใหญ่กลืนกินฟ้าดิน ปลดปล่อยพลังกลืนกินที่น่ากลัว

ตูม โครม!

พลังหมัดและประทับฝ่ามือปะทะกัน ราวกับโลกเล็กๆ สองโลกชนกัน สาดกระแสพลังอันไร้เทียมทาน

ภูเขาแม่น้ำบริเวณนั้นสั่นไหว ผนึกโบราณมากมายที่กระจายอยู่ในสำนักยุทธ์เสวียนจีล้วนถูกกระตุ้น เกิดพลังป้องกันอันคลุมเครือ

ไม่เช่นนั้นพลังโจมตีระดับนี้ต้องสามารถทำลายล้างภูผาธาราอันศักดิ์สิทธิ์งดงามนี้ได้อย่างแน่นอน!

“นี่…”

“เป็นไปไม่ได้!”

พลันมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น เป็นพวกจื่อเชวี่ย เดิมทีพวกนางไม่เกรงกลัว นิ่งสงบมั่นคง แต่ตอนนี้แต่ละคนกลับเผยความตกใจ รอยยิ้มชะงักค้าง

เพราะในสนามรบ เมื่อพลังหมัดของหลินสวินพวยพุ่งตลบม้วน ประทับฝ่ามือใหญ่ที่เรียกได้ว่าน่าตะลึงของจวนอวี๋เหิงไม่เพียงแค่ถูกสกัดไว้ ยังกำลังถูกบดขยี้ทุบทลายทีละส่วน!

ในประทับฝ่ามือที่ราวกับรวมวัฏจักรเอาไว้ ความปั่นป่วนเกิดขึ้นไม่หยุด แรงปรารถนาสรรพชีวิตมืดทึบ เพลิงแห่งศรัทธาที่กำลังลุกโชนราวกับเจอลมพายุพัดม้วน ดับสลายต่อเนื่อง…

สุดท้ายพร้อมๆ กับเสียงกัมปนาทคราหนึ่ง ประทับฝ่ามือใหญ่นี้พลันแตกซ่าน พลังที่สั่งสมไว้ทั้งหมดถูกพลังหมัดบดขยี้สลายไปโดยพลัน หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ใบหน้าของพวกจื่อเชวี่ยเต็มไปด้วยความตะลึง ชะงักค้าง

กระบวนท่าที่สองนี้เผยให้เห็นรากฐานพลังที่แท้จริงของนายน้อยของพวกนางแล้ว แต่กลับถูกทำลาย!

“ไม่เลว ไม่เลวจริงๆ บุคคลอย่างเจ้าหากอยู่ในแคว้นกลางมรรคจะต้องเป็นที่จับตามองแน่นอน แต่ข้าสงสัยมากว่าเหตุใดก่อนหน้านี้จึงไม่เคยได้ยินชื่อเจ้า”

ตอนนี้จวนอวี๋เหิงเองก็เก็บความโอหังลงแล้ว สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมา

เขาตระหนักได้อย่างสิ้นเชิงแล้วว่า ครั้งนี้เจอคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวอย่างที่สุดคนหนึ่ง!

นี่ทำให้เขาคาดไม่ถึงและประหลาดใจมาก เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่รู้เลยว่าแคว้นเมฆามีบุคคลที่พลังต่อสู้พลิกฟ้าโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า กระดานราชันอริยะปวงสวรรค์ในช่วงหลายปีมานี้ไม่มีชื่อจินตู๋อี!

“โลกกว้างใหญ่เต็มไปด้วยเรื่องน่าประหลาดใจ เรื่องที่เจ้าไม่รู้ยังมีอีกมาก”

หลินสวินพูดสบายๆ “ยังเหลือกระบวนท่าสุดท้าย หากเจ้ายังคงทำอะไรข้าไม่ได้ เช่นนั้นก็ถึงตาข้าลงมือแล้ว”

ประโยคเดียวทำให้ในใจพวกจื่อเชวี่ยต่างเริ่มเครียดเกร็ง ไม่สามารถนิ่งสงบเหมือนก่อนหน้านี้ได้อีก

แม้พวกนางเป็นสาวใช้ข้างกายจวนอวี๋เหิง แต่ทุกคนล้วนมีพรสวรรค์และรากฐานพลังที่เป็นเอกลักษณ์และแข็งแกร่ง หลายปีมานี้ติดตามจวนอวี๋เหิงขึ้นเหนือลงใต้ มีประสบการณ์ความรู้ที่กว้างขวาง เจอผู้กล้าชั้นยอดมาแล้วมากมาย ทำให้สายตาของพวกนางมองคนได้เฉียบขาดอย่างที่สุด

แม้ประลองกันแค่สองครั้ง แต่ก็ทำให้พวกนางตระหนักได้ว่า จินตู๋อีคนนี้จะต้องเป็นผู้ที่ไม่ด้อยไปกว่านายน้อยอย่างแน่นอน!

จวนอวี๋เหิงหายใจลึกคราหนึ่ง ความเด็ดเดี่ยวแวบผ่านในดวงตา “เช่นนั้นจะให้เจ้าได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของข้าสักหน่อย!”

มือทั้งคู่ของเขาประสานเข้าหากัน ทำมุทราต่อเนื่องกลางอากาศ

ครืน!

ท้องฟ้าที่เดิมแจ่มใสกลับปกคลุมด้วยสีม่วงอันลึกล้ำโหมซัดชั้นหนึ่ง ภูผาธาราสิบทิศล้วนจมสู่ความเงียบอันแปลกประหลาดในตอนนี้

และตรงหน้าจวนอวี๋เหิง กลับมีปราณกระบี่สามชุ่นสายหนึ่งปรากฏขึ้น สะอาดโปร่งแสง สดใสราวกับผ่านการชำระ แต่กลับแผ่ประกายคมที่ยิ่งใหญ่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้ออกมา

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ เมื่อปราณกระบี่สายนี้ปรากฏ อานุภาพแห่งฟ้าดิน ความว่างเปล่าโดยรอบ ภูผาธาราสรรพสิ่ง ล้วนถูกดูดซับผสานเข้าไปในปราณกระบี่

ชิ้ง!