ตอนที่ 1955 เรื่องไม่คาดฝันที่สะท้านใจ

ตอนที่ 1955 เรื่องไม่คาดฝันที่สะท้านใจ เงาร่างที่ปรากฏในที่นั้นก็คือหลินสวิน

เดิมทีเขาย้อนกลับมาหาลู่ตู๋ปู้ก็เพื่อขอช่องทางติดต่อเหลิ่งซิวเจีย แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้อย่างไม่คาดคิด

“จินตู๋อี!”

ถูเชียนเจวี๋ยนัยน์ตาหดรัด ส่งเสียงร้องตกใจ.

เมื่อครู่นี้จู่เฟยอวี่ เยียนอวี่โหรวเพิ่งพาผู้แข็งแกร่งทั้งกลุ่มไปตามล่าจินตู๋อี ใครจะคิดว่าเขากลับปรากฏตัวที่นี่

“พี่จิน…”

ลู่ตู๋ปู้และเซี่ยอวี่ฮวาเองก็เผยสีหน้ายากจะเชื่อ เดิมทีพวกเขาคิดว่าครั้งนี้ยากจะหนีเคราะห์ ต้องถูกคัดออกแน่แล้ว

ในขณะเดียวกันก็คิดไม่ถึงว่าในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ หลินสวินที่เดิมทีได้แยกทางตัดขาดจากพวกเขาไปแล้ว กลับมาช่วยได้ทันเวลา!

ผิดคาดเกินไปแล้ว!

และยังทำให้ในใจพวกเขานอกจากตื่นเต้นแล้ว ยังเกิดความรู้สึกผิดถาโถมขึ้นมาด้วย

ก่อนหน้านี้ยามได้ยินว่าหลินสวินกลายเป็นเป้าโจมตีของทุกคน ถูกขุมอำนาจต่างๆ ตามล่า เพื่อเอาตัวรอด พวกเขาไม่ได้ไปช่วยหลินสวินพร้อมกับเหลิ่งซิวเจีย

แม้แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาก็กลัวว่าจะเดือดร้อนเพราะหลินสวิน จึงจากมาอย่างเร่งรีบ

แต่ตอนนี้หลินสวินกลับไม่คิดเล็กคิดน้อยกับความบาดหมางครั้งเก่า ปรากฏตัวช่วยพวกเขาคลี่คลายความยากลำบากได้ทันเวลา จะไม่ให้พวกเขาละอายใจได้อย่างไร

“พี่จิน ก่อนหน้านี้เป็นพวกข้าเองที่ผิดต่อเจ้า บุญคุณในวันนี้ พวกข้าขอรับไว้ด้วยใจ เจ้ารีบจากไปเถอะ อย่าได้สนใจพวกเราอีกเลย!”

ซูมู่หานที่บาดเจ็บซ้ำซ้อนตะกายขึ้นจากพื้น ตะโกนเสียงดัง “รีบไป ขืนไม่ไปจะไม่ทันแล้ว!”

“ไปหรือ ไม่มีทาง!”

ถูเชียนเจวี๋ยส่งเสียงตะโกนลั่น “พี่จู่ แม่นางเยียน รีบกลับมาเถอะ เจ้าสารเลวจินตู๋อีปรากฏตัวแล้ว!”

คลื่นเสียงราวกับเสียงมรรค สะเทือนเก้าชั้นฟ้า กังวานไปไกลโพ้น

“สู้ตัวต่อตัวเจ้าไม่ไหว จู่โจมกันเป็นกลุ่ม… พวกเจ้าก็ไม่ไหว”

ดวงตาดำของหลินสวินลึกล้ำ

ยามเอ่ยปากเงาร่างของเขาพริบวาบ ออกโจมตีอย่างเหี้ยมหาญ

และไม่มีการออมมือใดๆ ทันทีที่ลงมือก็โคจรอานุภาพที่แท้จริงของตน

ชั่วขณะนั้นเขาเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน มีความดุร้ายยิ่งยวด มีความองอาจไร้เทียมทาน มีอานุภาพโดดเด่น!

ฟุ่บ!

กายมรรคทองขาวที่พร่าวพราวของเขาเปล่งแสง ว่องไวรวดเร็วดุจเงาแสงโฉบพุ่ง ระหว่างเคลื่อนย้ายไร้ซึ่งร่องรอย

เมื่อนิ้วของเขากดลงไป

พรูด!

ผู้สืบทอดแกนหลักเรือนมรรคจักรวาลที่อยู่ใกล้หลินสวินที่สุดหว่างคิ้วหลั่งเลือด กระดูกตรงคิ้วถูกแทงทะลุ ขณะที่กำลังจะถูกฆ่า พลังเคลื่อนย้ายสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้น พาคนผู้นั้นออกจากแดนลับโลกาสวรรค์ไปอย่างหวุดหวิด

หลินสวินไม่มองด้วยซ้ำ สะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง ปราณกระบี่ไท่เสวียนแน่นขนัดทะยานออกมา ตบลม้วนไปทางคู่ต่อสู้อีกคน

คนผู้นั้นฝืนปะทะเต็มกำลัง โคจรพลังแห่งตนถึงขีดสุด บนร่างประกายศักดิ์สิทธิ์ปกคลุม แสงมรรคตัดสลับ ควบรวมเป็นประทับรบสิบแปดชั้น

ประทับรบทุกชั้นล้วนมีอานุภาพที่เทพผีไม่อาจคาดเดา สิบแปดชั้นซ้อนกัน ราวกับสามารถกลับภูเขาพลิกสมุทร ซ้อนกันเป็นชั้นๆ อานุภาพก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี

ประทับรบจักรวาลสิบแปดชั้น!

หนึ่งในมรดกชั้นสูงของเรือนมรรคจักรวาล ดุดันหาใดเปรียบ

เพียงแต่มรดกชั้นสูงระดับนี้ ภายใต้ปราณกระบี่ไท่เสวียนของหลินสวินกลับดูไร้ค่า แค่พริบตาเท่านั้นก็เห็นประทับรบเป็นชั้นๆ เหล่านั้นถูกปราณกระบี่แน่นขนัดไพศาลทำลายทั้งหมด เสียงกัมปนาทสะท้านฟ้า ละอองแสงแสบตาพร่างพรมทั่วฟ้า

ตูมโครม…

แม้แต่เงาร่างของคนผู้นั้นยังถูกปราณกระบี่ที่ราวกับมหาสมุทรปกคลุม ถูกคัดออกไป

พริบตาเดียวผู้สืบทอดเรือนมรรคจักรวาลสองคนถูกโจมตีพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง!

ทันทีที่เปิดฉากต่อสู้ ความองอาจไร้เทียมทานที่บดขยี้อย่างเด็ดขาดของหลินสวินซึ่งสำแดงออกมา ทำเอาพวกลู่ตู๋ปู้เบิกตาโพลง แทบไม่กล้าเชื่อ

ในศึกถกมรรคแคว้นเมฆา พวกเขาล้วนเคยเห็นความองอาจของหลินสวินมาแล้ว แต่เขาในตอนนั้นไม่สามารถเทียบกับตอนนี้ได้เลย!

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

ความเข้าใจที่พวกลู่ตู๋ปู้มีต่อหลินสวินถูกล้มล้างไปอย่างสิ้นเชิง เหมือนเห็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันเลย

“รีบลงมือ ต้องยืนหยัดไว้ให้ได้! กำลังเสริมของพวกเรากำลังจะมาถึงแล้ว!”

ถูเชียนเจวี๋ยตะโกน

เขาเองก็โจมตีเต็มกำลังโดยไม่ลังเล

ในฐานะผู้แข็งแกร่งที่เคยได้สัมผัสพลังต่อสู้ของหลินสวินมาก่อน เขาย่อมรู้ถึงความน่ากลัวของหลินสวินดีที่สุด

ควรรู้ว่าตอนนั้นเขานำคนกลุ่มหนึ่งลงมือพร้อมกัน ยังถูกหลินสวินใช้กระบวนค่ายกลใหญ่เล่นงานจนเสียหายหนัก สุดท้ายแม้ร่วมมือกับจู่เฟยอวี่และเยียนอวี่โหรวก็ยังไม่สามารถจับตัวหลินสวินได้ กลับถูกอีกฝ่ายทลายการปิดล้อมออกมาอย่างง่ายดาย!

“ฆ่า!”

“ฆ่า”

“ฆ่า”

ผู้สืบทอดเรือนมรรคจักรวาลสี่คนที่เหลือกับถูเชียนเจวี๋ยโจมตีใส่หลินสวินเต็มกำลังพร้อมกัน บ้างเร่งเร้าวิชาลับ บ้างเรียกสมบัติออกมา

ทันใดนั้นพื้นที่แถบนี้มีแสงสมบัติไหลวน เสียงมรรคดังสะท้าน ฟ้าดินอับแสง

“แม่นางเซี่ย พวกเราก็ร่วมด้วยเถอะ ไปช่วยพี่จินสังหารศัตรู!”

ลู่ตู๋ปู้กัดฟัน สีหน้าเด็ดเดี่ยว ในใจเขาเต็มไปด้วยความละอายและซาบซึ้ง คิดอยากกอบกู้สถานการณ์อย่างเร่งด่วน

“ดี”

เซี่ยอวี่ฮวาตอบรับโดยไม่ต้องคิด

แต่ไม่รอทั้งสองลงมือ ก็ถูกเงาร่างสีขาวสง่าขวางเอาไว้แล้ว

เป็นจินเทียนเสวียนเยวี่ย นางสวมชุดขาวยิ่งกว่าหิมะ เย็นชางดงาม กล่าวว่า “พวกเจ้าดูการต่อสู้ก็พอ พี่จินกำชับไว้ว่าให้ข้ารับผิดชอบความปลอดภัยของพวกเจ้า”

ชั่วขณะหนึ่งอารมณ์ของลู่ตู๋ปู้และเซี่ยอวี่ฮวาต่างซับซ้อนขึ้นมา

ในศึกถกมรรคแคว้นเมฆา พวกเขายังสามารถเทียบเคียงหลินสวินได้อยู่เลย แต่ตอนนี้… แม้แต่ช่วยยังช่วยไม่ได้ด้วยซ้ำ…