ตอนที่ 2007 สังหารเวินอวี๋

ตอนที่ 2007 สังหารเวินอวี๋ ตูม!

บาตรเพลิงส่องประกาย เปลวไฟที่สาดออกมาเจิดจ้าดั่งแสงอรุณ ขวางพลังของดาบไร้วิชาไว้ ไม่อาจเข้าใกล้ได้แม้เพียงคืบ

เห็นชัดว่าสมบัตินี้อัศจรรย์เกินคาดเดา เป็นศาสตราจิตมรรคจักรพรรดิเช่นกัน

อันที่จริงหลังจากพวกเวินอวี๋ หลิงหงจวง จิ่งเทียนหนาน ฮว่าซิงหลีทยอยปรากฏตัว ก็เรียกสมบัติจักรพรรดิออกมาทันที เป้าหมายก็เพื่อต้านทานพลังของดาบไร้วิชา

สาเหตุอยู่ที่ดาบนี้เย้ยฟ้าเกินไป มองวิชามรรคเหมือนของประดับ ชวนขนพองสยองเกล้าเป็นอย่างยิ่ง

“กล้ารับหมัดของข้าไหม”

ขณะเดียวกันจิ่งเทียนหนานออกหมัด ก่อให้เกิดแสงบริสุทธิ์ ดวงดาวมากมายเคลื่อนคล้อยอยู่ในพลังหมัด แค่หมัดเดียวเท่านั้นกลับเหมือนวัฏจักรฟ้าดาราจู่โจมลงมา กว้างใหญ่ไพศาลเหลือประมาณ

มองจากไกลๆ เขาราวกับเจ้าแห่งดวงดาว ท่าทางกำแหงและบ้าบิ่นนั้นทำให้คนมากมายใจสั่นไม่หยุด

“ทำไมจะไม่กล้า”

หลินสวินยิ้มพลางยกหมัดโจมตี

หนึ่งหมัดสะเทือนสวรรค์!

เงาร่างเขาดุจเทพ ไอขุ่นมัวอบอวล ครั้นหมัดซัดออก ฟ้าดินแถบนี้พลันสั่นสะเทือน พลังที่น่ากลัวแผ่กระจาย ดวงดาวมากมายถูกบดขยี้กระจุยอย่างง่ายดาย

การโจมตีที่รวดเร็วรุนแรงดุจสายฟ้านั้นของจิ่งเทียนหนานถูกขวางไว้ทันที ในการโจมตีนี้ พลังหมัดที่ประหนึ่งวัฏจักรฟ้าดาราของเขาเห็นได้ว่าอ่อนแอกว่า

นี่ก็คือหนึ่งหมัดสะเทือนสวรรค์ สั่นคลอนนภา กลืนกินฟ้าดารา!

จิ่งเทียนหนานแค่นเสียงเย็นชาตะโกนก้อง บุกจู่โจมเข้าไปอีกครั้ง

ทว่าหลินสวินแข็งกร้าวยิ่งกว่าเขา ขณะที่พลังหมัดยังไม่สลายก็พุ่งโจมตีเข้าไป สำแดงมรรคและวิชาของตนออกมาถึงขีดสุด

เจดีย์ไร้สิ้นสุด ประทับไร้ชีพ ธงไร้ระเบียบ ดาบไร้วิชา… ศาสตราจักรพรรดิสี่ชิ้นที่อานุภาพเกินคาดเดาคอยหนุนอยู่รอบกายเขา เผยความอัศจรรย์และอานุภาพของตนออกมา ไม่อาจถูกกดกำราบอย่างสิ้นเชิง

จิ่งเทียนหนานแข็งแกร่งเพียงใด เทียบกับเวินอวี๋แล้วยังแข็งแกร่งกว่าขั้นหนึ่ง แต่ก็ไม่อาจทำให้หลินสวินถอยหลังแม้เพียงก้าว!

“ไป!”

แส้ยาวสีเขียวสามจั้งเส้นหนึ่งซัดอสนีโหมกระหน่ำ เฆี่ยนผ่านอากาศตามมา

หลิงหงจวงลงมือแล้ว โจมตีหลินสวินจากด้านข้าง แส้ยาวพุ่งตรงไปยังแท่นมรรคที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าหลินสวิน

“พี่หลิน ล่วงเกินแล้ว”

ฮว่าซิงหลีถอนใจ มือกุมทวนสำริดยาวหนึ่งจั้งสองฉื่อเล่มหนึ่ง ยามโบกสะบัดจะมีโลกนองเลือดที่เหมือนนรกปรากฏ มีเงามารนับไม่ถ้วนแผดเสียงคำรามอยู่ภายใน

“ฆ่า!”

เวินอวี๋และเหล่าผู้กล้าคนอื่นก็ฉวยโอกาสเคลื่อนไหว

ศึกแห่งการปิดล้อมนี้เปิดฉากอีกครั้งหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เพียงแต่เปลี่ยนไปจนต่างจากสถานการณ์ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

การเข้าร่วมของพวกจิ่งเทียนหนาน หลิงหงจวง เวินอวี๋ ฮว่าซิงหลี ทำให้จำนวนคนที่ล้อมโจมตีหลินสวินในที่นั้นพุ่งทะยาน มีมากถึงสามสิบห้าคน!

ไม่ใช่แค่จำนวนคนที่ได้เปรียบอย่างสิ้นเชิง ผู้แข็งแกร่งแต่ละคนที่ห้ำหั่นกับหลินสวินได้ถึงตอนนี้ ไม่มีใครที่ไม่ใช่ตัวอันตรายซึ่งเรียกได้ว่าครองพิภพ

โดยเฉพาะการเข้าร่วมของพวกหมีอู๋หยา จิ่งเทียนหนาน ยังทำให้หลินสวินเจอวิกฤติใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนในศึกแห่งการปิดล้อมนี้ด้วย!

ศึกนี้ยิ่งใหญ่ กระบวนรบตระการตา สถานการณ์อันตราย ตั้งแต่อดีตเรื่อยมาจนปัจจุบันล้วนสามารถเรียกได้ว่าไม่เคยได้ยิน ไม่เคยได้เห็น

พูดอย่างไม่เกินจริง ผู้แข็งแกร่งพวกนี้ล้วนสามารถเป็นตัวแทนของกลุ่มคนที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับมกุฎราชันอริยะในปัจจุบัน ไม่มีใครเหนือกว่า ไม่มีใครเทียบได้

แต่หลินสวินกลับต้านพวกเขาด้วยตัวคนเดียว แค่คิดก็รู้แล้วว่าแรงกดดันที่เจอยิ่งใหญ่ระดับใด ทั้งสถานการณ์ของเขานั้นอันตรายแค่ไหน

หากกระจายไปทั่วฟ้าดารา คงชักนำมาซึ่งความปั่นป่วน ทำให้ใต้หล้าสั่นสะเทือนเป็นแน่!

“ฆ่า!”

เสียงตะโกนสะเทือนใต้หล้า ดังกระหึ่มไปทั่วทิศ

ในพื้นที่สิบจั้งหน้าประตูทลายนี้เหมือนตาพายุ ถูกวิชามรรคและสมบัติจักรพรรดิเข้าปกคลุมจนมืดฟ้ามัวดิน

เงาร่างมากมายเหินทะยานอยู่ในนั้นราวกับทวยเทพออกศึก โจมตีอยู่ในโลกหล้า อานุภาพของแต่ละคนล้วนน่าสะพรึง สามารถทำให้สรรพชีวิตสิ้นหวัง

พวกหมีอู๋หยา จิ่งเทียนหนานยิ่งฉายแววเจิดจรัสอัศจรรย์ เผยมาดสง่างามที่สามารถสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ซัดสะเทือนกาลนิรันดร์ออกมา!

สำหรับหลินสวิน เหลือแค่ไม่ถึงสิบจั้งก็จะเข้าไปในประตูทลายได้

แต่ระยะห่างแค่นี้กลับประหนึ่งปราการสวรรค์ขวางอยู่ข้างหน้า ถ้าต้องการข้ามผ่าน ดูเหมือนว่าจะมองไม่เห็นความหวังใดๆ

แค่ชั่วขณะหลินสวินก็ได้รับบาดเจ็บ

สีหน้าเขาซีดเผือด บนร่างมีเลือดแดงสดไหลบ่า บ้างถูกกระบี่มรรคตัดทำลาย บ้างถูกสมบัติจักรพรรดิแฉลบโดน…

อาการบาดเจ็บพวกนี้แม้จะไม่ถึงชีวิตแต่กลับพาให้หวาดหวั่น

ด้วยนี่เป็นแค่เรื่องที่เพิ่งเกิดเพียงชั่วขณะ แต่สถานการณ์ของหลินสวินกลับถูกกำราบอย่างสมบูรณ์ ใช่ว่าไม่อาจถูกขวางเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว

เหล่าผู้กล้าตื่นเต้น หลินสวินก่อนหน้านี้พาให้คนรู้สึกว่าไม่อาจสั่นคลอน แข็งแกร่งจนทำให้คนกลัวจนใจสั่น ปณิธานแห่งการต่อสู้สั่นสะท้าน

แต่ตอนนี้เขาตกที่นั่งลำบากแล้ว!

‘หมีอู๋หยาคนเดียวก็ทำให้คนสิ้นหวังแล้ว ไหนจะมีการล้อมโจมตีของพวกจิ่งเทียนหนานอีก เขา… จะยืนหยัดไปได้นานเท่าไหร่กัน’

เสวียนจิ่วอิ้นนัยน์ตาส่องประกาย สีหน้าจริงจังถึงขีดสุด เครียดเกร็งไปทั้งตัว

อาการบาดเจ็บที่หลินสวินได้รับตอนนี้ กว่าครึ่งล้วนเป็นสิ่งที่พวกหมีอู๋หยา จิ่งเทียนหนานฝากไว้ ภัยคุกคามที่คนพวกนี้นำมาให้หลินสวินมีมากเกินไป

เท่านี้ก็มองออก หมีอู๋หยากำลังทำอย่างที่เขาพูด ลงมือโดยไม่ออมมือ!

‘พื้นที่สิบจั้ง แดนแห่งความเป็นตายจะตัดสินในยามนี้!’

หลิงเคอจื่อเคร่งขรึมมีสง่า แขนเสื้อพลิ้วไหว

เพี๊ยะ!

ในการต่อสู้มีเงาแส้สายหนึ่งฟาดผ่า อสนีบาตสีเขียวส่องประกายหวดโดนไหล่ของหลินสวินจนผิวแตกเลือดอาบ โลหิตสาดกระเซ็น

ริมฝีปากเขาคำรามเสียงอึดอัด สีหน้าซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม

นัยน์ตากระจ่างดุจอสนีของหลิงหงจวงเจือแววไม่อาจฝืนทนเสี้ยวหนึ่ง “พี่หลิน ใกล้จะตายอยู่แล้วทำไมไม่ยอมวางมือ”

“เขาจะยอมได้อย่างไร”

จิ่งเทียนหนานยิ้มหยัน ออกหมัดสังหาร ซัดคลื่นดาราโหมกระหน่ำและห้วงอากาศไร้ขอบเขตแถบหนึ่งออกมา

ตูม…

กฎเกณฑ์แรกกำเนิดรอบตัวหลินสวินโหมซัดเข้าสลายการโจมตีนี้

แต่ขณะเดียวกันประทับฝ่ามือของหมีอู๋หยาก็พุ่งโจมตีมา เสียงปึงดังสนั่น สะเทือนจนร่างเขาโอนเอนไปทันที ริมฝีปากหลั่งเลือด

หมีอู๋หยาถอนใจเบาๆ “พี่หลิน หากเจ้าเปลี่ยนใจยอมปล่อยแท่นมรรคใต้ฝ่าเท้าไปตอนนี้ ข้าคนแซ่หมียินดีช่วยเจ้าสลายอันตราย ช่วยเจ้าให้รอดพ้นจากความลำบาก”

“ไม่จำเป็นต้องช่วย แค่พื้นที่สิบจั้งเท่านั้น สู้ศึกมาถึงตอนนี้พวกเจ้าเคยเห็นข้าคนแซ่หลินถอยหลังสักก้าวไหม”

หลินสวินยิ้ม