ตอนที่ 2016 ไม่ล้มเลิกความคิด

“ส่งสมบัติในตัวมา จากนั้น… ไสหัวไปซะ!”

ชายที่ร่างกำยำนามว่าเฉิงเสียง สายตาแฝงความเย็นเยียบกวาดมองพวกจินเทียนเสวียนเยวี่ย

“พี่เฉิง พวกเขาคือสหายของหลินสวิน”

หญิงกระโปรงเขียวที่อยู่ข้างๆ เฉิงเสียงเตือนเบาๆ

“กลัวอะไร หลินสวินสังหารเหล่าผู้กล้าหน้าประตูทลาย เรียกได้ว่าเป็นบุคคลที่ไร้ศัตรูในหมู่คนรุ่นเราก็จริง แต่เมื่อการเคลื่อนไหวในเขตต้องห้ามเซียนโบราณปิดม่านลง ผู้ยิ่งใหญ่ที่โลกภายนอกเหล่านั้นจะปล่อยเขาไว้ได้อย่างไร”

ใบหน้าเฉิงเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

“ก็จริง แม้เขาไร้ศัตรูในระดับนี้ แม้จะสามารถชิงมหาสมบัติแรกกำเนิดชิ้นนั้นได้ แต่ยามจากไปจะต้องประสบเคราะห์อย่างแน่นอน”

หญิงชุดเขียวคิดๆ แล้ว ความกังวลในใจก็หายเป็นปลิดทิ้ง

ความดูถูกและชิงชังที่เผยออกมาของทั้งคู่ ทำให้ในใจพวกจินเทียนเสวียนเยวี่ยล้วนเกิดความเดือดดาล

แต่ในเวลาเดียวกันในใจก็ฉงนขึ้นมา

หลินสวินหรือ

ชื่อนี้เหตุใดจึงคุ้นหูขนาดนี้…

อีกอย่าง เหตุใดสองคนนี้จึงคิดว่าพวกเขาเป็นสหายของหลินสวิน

นี่ก็เพราะตั้งแต่เข้าสู่เขตต้องห้ามเซียนโบราณพวกเขาซ่อนตัวมาโดยตลอด ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในเขตต้องห้ามเซียนโบราณแม้แต่น้อย

แน่นอนว่าย่อมไม่รู้ ว่าหลินสวินก็คือจินตู๋อีที่พวกเขารู้จัก

“ยังนิ่งอยู่ทำไม รีบส่งสมบัติมา!”

เฉิงเสียงตะคอก หว่างคิ้วเผยความเหลืออด เต็มไปด้วยไอสังหาร

“หรือพวกเจ้ายังหวังให้หลินสวินมาช่วยพวกเจ้าตอนนี้อีก”

สีหน้าของหญิงกระโปรงเขียวเย็นเยียบขึ้นมา

พวกจินเทียนเสวียนเยวี่ยหัวใจหล่นวูบ พวกเขาเพิ่งเดินออกจากที่ซ่อนก็เจอเคราะห์สังหารเช่นนี้ ทำให้พวกเขารู้สึกทำอะไรไม่ถูก

ตอนนี้เอง เสียงที่ราบเรียบราวกับสายน้ำเสียงหนึ่งดังขึ้น “พี่หลินไม่มาหรอก แต่ข้าจะจัดการแทนเขาเอง”

เงาร่างหนึ่งเดินเข้ามาจากไกลๆ ดวงตากระจ่างใสราวกับทะเลสาบ กลิ่นอายราบเรียบ

แต่พวกเฉิงเสียงต่างขนลุกซู่ สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

“ไป!”

ทั้งสองหนีสุดพลังโดยไม่ลังเล

กลับเห็นชายที่ก้าวเดินจากกลางอากาศคนนั้นชี้ห้วงอากาศลวกๆ สองครั้ง

พรูด! พรูด!

ห่างไปไม่กี่พันจั้ง ร่างของเฉิงเสียงและหญิงกระโปรงเขียวร่วงหล่นจากอากาศ ล้วนถูกพลังดรรชนีน่ากลัวโจมตีทะลุศีรษะ สิ้นชีพทันที

ก่อนตายล้วนไม่ทันได้ตอบสนอง!

พวกจินเทียนเสวียนเยวี่ยสูดหายใจสะท้าน การโจมตีที่ราบเรียบนี้กลับสังหารผู้แข็งแกร่งที่มีคุณสมบัติเข้าสู่เขตต้องห้ามเซียนโบราณสองคน

นี่น่ากลัวมากอย่างไม่ต้องสงสัย!

และในเวลาเดียวกัน พวกจินเทียนเสวียนเยวี่ยก็จำฐานะของผู้มาเยือนได้

หมีอู๋หยา!

ตำนานหนึ่งเดียวในโลกที่ยึดครองอันดับหนึ่งของกระดานราชันอริยะปวงสวรรค์มาหกร้อยปี

เพียงแต่พวกจินเทียนเสวียนเยวี่ยคิดจนหัวแตกก็คิดไม่ออก ว่าหมีอู๋หยาซึ่งมีฐานะเป็นผู้สืบทอดแกนหลักของเรือนมรรคยุทธจักร เหตุใดถึงมาช่วยพวกเขาไว้

“ระดับกึ่งจักรพรรดิ! ไม่… นี่คือระดับมกุฎกึ่งจักรพรรดิ”

ในเวลาเดียวกันจินเทียนเสวียนเยวี่ยก็ค้นพบอีกอย่าง สังเกตเห็นว่ากลิ่นอายของหมีอู๋หยาไม่ใช่ระดับอริยะแล้ว เปลี่ยนเป็นน่ากลัวและลึกล้ำไม่อาจคาดเดายิ่งกว่าเดิม

“อีกสิบวันเขตต้องห้ามเซียนโบราณนี้จะจบลง หากพวกเจ้าเจอพี่หลินก็ฝากบอกเขาว่า ยามออกไปโลกภายนอก หากมีโอกาสหนีจะต้องเคลื่อนไหวในทันที ไม่เช่นนั้น…”

หมีอู๋หยาคิดๆ แล้วก็พูดไว้เพียงเท่านี้ ก่อนหมุนตัวจากไป

ไม่เช่นนั้นอะไร เขาไม่ได้พูดต่อ

แต่ความหมายที่ซ่อนอยู่ ขอแค่ไม่ใช่คนโง่ล้วนฟังออก

เพียงแต่…

พวกจินเทียนเสวียนเยวี่ยยังคิดไม่ตก ว่าเหตุใดหมีอู๋หยาก็คิดว่าพวกเขารู้จักหลินสวิน

หลินสวินนี่เป็นใครกันแน่

เสียดาย ไม่รอให้พวกเขาเอ่ยถาม เงาร่างของหมีอู๋หยาก็จากไปไกลๆ ท่ามกลางฟ้าดินอันกว้างใหญ่แล้ว

“คงไม่ใช่… พี่จินหรอกนะ”

เหลิ่งซิวเจียอดพูดไม่ได้

“เป็นไปได้อย่างไร ตอนที่อยู่เรือนมรรคโลกาสวรรค์พี่จินได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นผู้สืบทอดเรือนมรรคคืนกำเนิด หรือคนใหญ่คนโตเหล่านั้นจะมองผิดได้”

เซี่ยอวี่ฮวาขมวดคิ้ว

“หลินสวิน… ข้านึกออกแล้ว ตอนนั้นคนผู้นี้ป่วนแหล่งสถานคุนหลุน สังหารจนเหล่าผู้กล้าทั่วทิศเลือดไหลเป็นสายน้ำ แตกพ่ายทั้งขบวน!”

ดวงตากระจ่างของจินเทียนเสวียนเยวี่ยวาบประกาย มิน่าถึงรู้สึกคุ้นชื่อหลินสวินขนาดนี้

“เพียงแต่ในงานชุมนุมถกมรรคครั้งนี้ หลินสวินนี่ไม่ได้เข้าร่วม… ไม่ถูกสิ… คงไม่ใช่… คงไม่ใช่คุณชายจริงๆ หรอกนะ”

ในใจจินเทียนเสวียนเยวี่ยสะท้าน ตระหนักได้ถึงเรื่องหนึ่ง นางคิดเอาเองว่าฐานะที่แท้จริงของหลินสวินน่าจะเป็นอวี่เสวียน

แต่ตอนนี้จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าในเมื่อฐานะจินตู๋อีเป็นการปลอมแปลงขึ้นมาของคุณชาย ถ้าอย่างนั้นฐานะอวี่เสวียนก็สามารถถูกปลอมแปลงได้เช่นกันไม่ใช่หรือ

“อวี่เสวียน… จินตู๋อี… หลินสวิน”

จินเทียนเสวียนเยวี่ยพึมพำ นึกถึงคำพูดก่อนจากไปของหมีอู๋หยา ในใจนางก็เกิดการคาดการณ์คร่าวๆ

คุณชายที่ตนเคารพนับถืออย่างที่สุด มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นหลินสวิน!

“จากที่หมีอู๋หยาพูด ที่แท้คุณชายเขา… มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะช่วงชิงมหาสมบัติแรกกำเนิดชิ้นนั้นมาได้แล้ว…”