ตอนที่ 2076 กระบี่มีสองคม

ตอนที่ 2076 กระบี่มีสองคม

เสียงลมอึงอล เมืองผีครอบงำเพิ่งคึกคักได้ไม่กี่วัน พอข่าวที่หลินสวินล่วงเกินเจ้าเมืองคีรีดำกระจายออกไป ทั้งเมืองก็กลับสู่สภาพเดิม กระทั่งเปลี่ยนเป็นเงียบเหงาวังเวงกว่าแต่ก่อน

จวนเจ้าเมือง

“ผู้อาวุโส พวกเรา… หนีดีไหมขอรับ”

จี้เหลิ่งกัดฟัน ดวงตาฉายแววดุร้าย “ทั้งแคว้นหนาวเหน็บมีสิบเจ้าแดนใหญ่ เจ้าแคว้นแต่ละคนครอบครองอาณาเขตต่างๆ กันไป เจ้าแคว้นคีรีดำรับพวกเราไม่ได้ พวกเราก็ไปหาอาณาเขตของเจ้าแคว้นอื่น ต่อให้ทั้งแคว้นหนาวเหน็บไม่รับพวกเรา จะไปแคว้นอื่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่”

เขาหยุดไปแล้วเอ่ยต่อว่า “ดังคำกล่าวที่ว่า ที่นี่อยู่ไม่ได้ก็ต้องมีที่อื่นให้อยู่ได้ ด้วยพลังของท่านผู้อาวุโส จะกังวลว่าจะไม่อาจกลับมาผงาดได้อีกไปทำไม”

หลินสวินนั่งขัดสมาธิกับพื้น กำลังสัมผัสนัยเร้นลับกายมรรคเพลิงแดง เมื่อได้ยินวาจาก็พูดว่า “เจ้าคิดมากไปหรือเปล่า”

คิดมากไปหรือ

จี้เหลิ่งอึ้งไป ทันใดนั้นก็ร้อนรนแล้ว “ผู้อาวุโส ตามที่ข้ารู้มา แม้เจ้าแคว้นคีรีดำจะมีฐานะเป็นระดับจักรพรรดิ แต่จิตใจคับแคบเป็นที่สุด เรื่องเล็กน้อยยังต้องแก้แค้น พวกเราฆ่าซานหย่งคนนั้นไป เขาจะต้องไม่เลิกราแต่โดยดีแน่…”

ไม่ทันรอให้พูดจบก็ถูกหลินสวินตัดบทว่า “เรื่องยังไม่ทันเลวร้ายถึงขั้นนั้น ถ้าเจ้าอยากจากไปตอนนี้ก็ไปได้ ถ้าเจ้าอยากอยู่ต่อ ข้าคุ้มครองไม่ให้เจ้าประสบเคราะห์ก็พอแล้ว”

จี้เหลิ่งฉงนใจไม่หยุดไปครู่หนึ่ง เขาเดาไม่ออกว่าหลินสวินไปเอาความมั่นใจมาจากไหนกันแน่

“ไปเถอะ”

หลินสวินโบกมือ พูดไล่แขก

“เช่นนั้นข้าน้อยก็จะไม่รบกวนผู้อาวุโสแล้ว”

จี้เหลิ่งจากไปพร้อมความกับความกังขาเต็มอก ในใจสับสนหาใดเทียบ ตกลงจะไป… หรือจะอยู่

หลินสวินคร้านจะสนใจความรู้สึกจี้เหลิ่ง

เขาขับเคลื่อนความคิด กายมรรคเพลิงแดงที่แต่งกายด้วยชุดแดงก็ปรากฏออกมา

ก็เมื่อวานนี้เองที่เขาควบรวมความรู้สึกนึกคิดกับมรรควิถีของกายมรรคเพลิงแดงได้สำเร็จ สำหรับหลินสวินแล้ว เรื่องนี้เท่ากับสามารถประหยัดเวลาและกำลังวังชาในการฝึกปราณไปได้มาก!

‘ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้ามาฝึก ‘คัมภีร์เก้ากระถางสยบหล้า’ ‘คัมภีร์สลายอัศจรรย์มรรคเพลิงผลาญ’ ‘วิชาตรีศาสตร์หวนกำเนิด’ กับมรดกไปไร้หวน…’’

หลินสวินถ่ายทอดพลังมรดกที่มีอยู่กับตัวให้กายมรรคเพลิงแดงผ่านจิตสำนึกทีละวิชา

ในกลุ่มนี้ ‘คัมภีร์สลายอัศจรรย์มรรคเพลิงผลาญ’ เป็นยอดมรดกที่ศิษย์พี่ห้าชื่อจวินสร้างขึ้น และศิษย์พี่ชื่อจวินก็เป็นถึงบุคคลน่ากลัวที่ขนาดศิษย์พี่รั่วซู่ยังยอมรับว่าสู้ไม่ได้คนหนึ่ง

คัมภีร์มรดกของเขาย่อมยอดเยี่ยม

‘วิชาตรีศาสตร์หวนกำเนิด’ เป็นคัมภีร์ที่ศิษย์พี่สิบห้าชิงถิงสร้างขึ้น อัศจรรย์หาใดเทียบเช่นกัน

ส่วน ‘ไปไร้หวน’ เป็นสิ่งที่จักรพรรดิสงครามอู๋ยางถ่ายทอดให้…

หลังจากถ่ายทอดมรดกหลายอย่างไปแล้ว หลินสวินก็เก็บกายมรรคเพลิงแดง

‘มีกายมรรคไม้เขียวกับกายมรรคเพลิงแดงร่วมกันช่วยฝึกคัมภีร์หยั่งรู้มหามรรค ไม่เกินหนึ่งเดือนก็จะควบรวมจิตนึกคิดกับมรรควิถีของกายมรรคดินเหลืองได้!’

หลินสวินรับรู้ได้อย่างฉับไวว่าหลังจากควบรวมจิตนึกคิดกับมรรควิถีของกายมรรคเพลิงแดงแล้ว พลังปราณของเขาเองก็พัฒนาไม่น้อย อยู่ไม่ไกลจากระดับมกุฎกึ่งจักรพรรดิขั้นสามแล้ว!

ที่อัศจรรย์ที่สุดก็คือ การยกระดับการฝึกปราณจะกระตุ้นให้พลังของร่างแยกมหามรรคเพิ่มสูงขึ้นราวน้ำขึ้น มรรควิถีมีพัฒนาการฉับไวเหมือนน้ำขึ้นไปด้วย

‘จากความเร็วในการฝึกฝนเช่นนี้ น่าจะสามารถหยั่งถึงส่วนที่เกี่ยวข้องกับ ‘ระดับกึ่งจักรพรรดิ’ ในมรดกวิชาที่ตัวข้าครอบครองทั้งหมดอย่างทะลุปรุโปร่ง แล้วแปลงเป็นวิชาของตัวเองก่อนที่จะแจ้งมรรคบรรลุจักรพรรดิได้’

‘ดึงเอาจุดเด่นของทุกอย่างมาศึกษาอย่างถ้วนทั่ว จึงจะสั่งสมความรู้ได้ช้าๆ มองสถานการณ์ได้รอบด้าน’

‘มรรคของข้า เดิมก็บรรจุหมื่นมรรค วิวัฒน์หมื่นวิชาทั่วหล้า เช่นนี้ถึงสร้างมรรคที่มีเพียงหนึ่งตลอดกาลได้…’

หลินสวินตกอยู่ในห้วงความคิดอีกครั้ง

ในช่วงที่รอซีอยู่นี้ เขายิ่งตระหนักได้ว่าถ้าไม่รีบยกระดับพลังต่อสู้ตัวเองโดยเร็วที่สุด สถานการณ์ในภายหน้าจะมีแต่อันตรายยิ่งขึ้น

……

ณ เขายุทธ์สวรรค์ แคว้นหนาวเหน็บ

ภูเขาสูงลิบตระหง่านเกรียงไกร ตึกรามบ้านช่องโอ่อ่าเก่าแก่ เรียงรายคดเคี้ยวจากตีนเขาขึ้นไปจนถึงยอดเขา

นอกจากนี้ยังมีพลังกระบวนผนึกต้องห้ามอันคลุมเครือและน่ากลัวเป็นชั้นๆ ปกคุลมไปทั้งเขายุทธ์สวรรค์

ในตำหนักสีขาวโพลนโปร่งใสทั้งหลังบนยอดเขา เจ้าแคว้นคีรีดำนั่งตัวตรงอยู่บนที่นั่งประธานตรงกลาง นิ่วหน้าน้อยๆ แววตาน่ากลัว

เขาแต่งชุดดำทั้งตัว ผมยาวสีเลือดดกหนาสยายลงมา เผยใบหน้าหล่อเหลาขาวสะอาด ดวงตาลุ่มลึกทั้งสองสุกสกาวยิ่งกว่าดวงดารา

เจ้าแคว้นคีรีดำ ฉายามรรค ‘จักรพรรดิมารคีรีดำ’ ปรากฏตัวในโลกมืดเมื่อหนึ่งแสนสามหมื่นเก้าพันปีก่อน ส่วนที่มาที่ไปของเขาแต่ละคนพูดต่างกันไป

บ้างบอกว่าในอดีตเขาเป็นเจ้าสำนักของเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์ตระกูลหนึ่ง เพราะทำความผิดใหญ่หลวงไม่อาจอภัยได้ จึงถูกตระกูลกำราบ หลังจากโชคดีหลบหนีมาได้ก็แทรกซึมเข้ามาในโลกมืด

บางคนบอกว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าผู้หนึ่งของเผ่านักรบผีสวรรค์ หนึ่งในสิบเผ่านักรบใหญ่ เพราะก่อเรื่องสังหารมากมาย จึงถูกขุมอำนาจมากมายประกาศจับ ด้วยถูกบีบจึงมาเก็บตัวที่โลกมืด

ทั้งยังว่า…

สรุปแล้วไม่ว่าจะเป็นคำพูดใดต่างพิสูจน์ได้เรื่องหนึ่ง นั่นก็คือจักรพรรดิมารคีรีดำแข็งแกร่งนัก! แข็งแกร่งจนเรื่องล่ำลือของเขามีแต่กลิ่นอายชวนใจหาย

โถงใหญ่เงียบเชียบ สิงเหลียนฉี่คุกเข่าอยู่กลับพื้น ในใจสั่นระรัวด้วยความกลัว ยังไม่กล้าแม้จะแสดงความโมโห

“เสียงเดียวก็กำราบพวกเจ้าสองคนได้ ดูท่ามารกระบี่เต้ายวนที่ว่านี่น่าจะเป็นคนที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่งนะ”

ครู่ใหญ่จักรพรรดิมารคีรีดำถึงเอ่ยทอดถอนใจ

สิงเหลียนฉี่กัดฟันพูดว่า “นายท่าน ไม่ว่าเจ้านั่นจะเยี่ยมยอดเพียงไหน การกระทำนี้ของเขาก็ท้าทายเดชของนายท่านไปแล้ว จะปล่อยเขาไม่ได้!”

จักรพรรดิมารคีรีดำยิ้มหยันออกมา “สิงเหลียนฉี่ ข้าถามเจ้าหน่อย เหตุใดเขาฆ่าแต่ซานหย่ง แต่ให้เจ้ารอด แถมยังเอาบรรณาการมาพบข้าด้วย”

สิงเหลียนฉี่ชะงักไป เขาไม่ทันเอ่ยปากจักรพรรดิมารคีรีดำก็เอ่ยเสียงเหี้ยมไปแล้วว่า “ถ้าเจ้าไม่พูดความจริงออกมา ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”