ตอนที่ 2086 เคราะห์จ่อมจม

ตอนที่ 2086 เคราะห์จ่อมจม

เวลาเคลื่อนคล้อย แคว้นหนาวเหน็บกลับสู่ความสงบเหมือนที่ผ่านมา

ความสงบเช่นนี้เป็นการพูดเปรียบเปรย เมืองต่างๆ สถานที่ต่างๆ ยังคงปรากฏเหตุการณ์เข่นฆ่ากันซ้ำๆ อยู่ทุกวัน

โกลาหลและนองเลือด เป็นภาพลักษณ์ที่ยืนยงอยู่ในโลกมืดมานานแล้ว

เมืองแสงเงิน

จี้เหลิ่งนั่งอยู่ในหอสุราเล็กๆ แห่งหนึ่ง คิดเรื่องในใจอยู่เงียบๆ

ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว ผู้อาวุโสเต้ายวนกลับเหมือนระเหยหายไปจากโลกไม่มีผิด ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับเขาแพร่ออกมาอีกเลย

เขา… ไปที่ไหนกันแน่

……

และพร้อมกันนั้น เมืองขวดวิญญาณ

เมืองขวดวิญญาณเป็นหนึ่งในสองร้อยสามสิบสี่เมืองที่ ‘เจ้าแคว้นฮวงโหว’ หนึ่งในสิบเจ้าแคว้นใหญ่ปกครองอยู่

บนท้องถนนที่แออัดพลุกพล่าน หลินสวินเอามือไพล่หลังมุ่งหน้าไปนอกเมือง

เวลาหนึ่งเดือน เขาเดินทางอยู่ในอาณาเขตที่เจ้าแคว้นฮวงโหวครอบครอง เหยียบย่างผ่านเมืองต่างๆ ที่กระจายอยู่

ยามนี้เมืองสองร้อยสามสี่แห่งรวมเมืองขวดวิญญาณที่ถูกเจ้าแคว้นฮวงโหวครอบครอง ถูกหลินสวินเดินทางผ่านมาแล้วหนึ่งรอบ

‘ก็ควรไปพบปะเจ้าแคว้นฮวงโหวเสียหน่อยแล้ว’

นอกเมืองหลินสวินทอดถอนใจยาว เคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศจากไป

เขาแสงต้นเฟิง

ที่พำนักของเจ้าแคว้นฮวงโหว

เมื่อเทียบกับเขาทองทมิฬของเจ้าแคว้นคลั่งโลหิต เขายุทธ์สวรรค์ของเจ้าแคว้นคีรีดำ เขาแสงต้นเฟิงองอาจและสูงตระหง่านยิ่งกว่า บนนั้นตึกอาคารเรียงราย กระบวนผนึกต้องห้ามปิดครอบ การป้องกันเข้มงวดหาใดเปรียบ

เพียงแต่ในสายตาปฐมาจารย์สลักลายมรรคระดับหลินสวิน กระบวนผนึกต้องห้ามแน่นขนัดนั่นก็ไม่ต่างอะไรกับของตกแต่ง

หลินสวินเดินเข้าไปในเขาแสงต้นเฟิงอย่างเงียบเชียบ

บนยอดเขามีคฤหาสน์เก่าแก่ตั้งอยู่ อาบชโลมใต้แสงท้องฟ้า คละคลุ้งด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์น่าเกรงขาม

ในคฤหาสน์ จักรพรรดิมารฮวงโหวนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ กำลังจดจ่ออ่านข้อมูลแผนภาพลับที่วาดในหนังสัตว์เก่าแก่อยู่

เขารูปร่างกำยำ ผมดำแผ่สยาย สวมชุดคลุมกว้างสีม่วงเข้ม นั่งสบายๆ ก็มีกลิ่นอายเผด็จการที่เหยียดหยันทั่วหล้า

‘หนึ่งปีให้หลัง ‘เคราะห์จ่อมจม’ จะปรากฏขึ้นจริงๆ หรือ… นับแต่อดีตจนปัจจุบัน บันทึกเกี่ยวกับเคราะห์นี้ก็มีเพียงแค่สองครั้งเท่านั้น’

สายตาของเจ้าแคว้นฮวงโหวจับจ้องบนหนังสัตว์ไม่วางตา นิ่วหน้าขบคิด ‘ครั้งแรกคือสมัยยุคดึกดำบรรพ์แรกเริ่ม ตอนนั้นโลกมืดที่ประสบเคราะห์นี้จมสู่การทำลายล้างและความโกลาหลอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ถูกมองเป็นสถานที่ที่ ‘เหล่าเทพดับสูญ’…’

‘อีกครั้งคือช่วงแรกเริ่มยุคบรรพกาล เคราะห์ใหญ่ร่วงจากฟ้า สรรพสิ่งสิ้นกำลัง มีวิญญาณร้ายสัตว์ประหลาดมาเยือนจากนอกฟ้า ระรานอยู่ในโลกมืด ตัดขาดเส้นทางที่โลกมืดเชื่อมต่อกับโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง และทำให้โลกมืดเป็นเหมือนเกาะโดดเดี่ยว ถูกตัดขาดจากโลกทั่วหล้า…’

‘แล้วครั้งนี้เล่า หากเคราะห์จ่อมจมมาเยือน จะบังเกิดหายนะที่น่ากลัวปานใดขึ้นอีก’

‘น่าแปลก จากที่บันทึกในนี้ เคราะห์จ่อมจมครั้งนี้แตกต่างจากสองครั้งที่ผ่านมา หลังจากเคราะห์ใหญ่ ‘แดนปรินิพพาน’ ก็จะปรากฏ ถูกมองเป็น ‘แดนนิพพานอันดับหนึ่งในหมื่นยุค’…’

เจ้าแคว้นฮวงโหวขมวดคิ้ว

แดนปรินิพพาน?

แดนนิพพานอันดับหนึ่งในหมื่นยุค?

เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยสักนิด รู้สึกมืดแปดด้าน

เสียงฝีเท้าระลอกหนึ่งดังขึ้น

นอกโถงปรากฏเงาร่างสูงโปร่งสายหนึ่ง

เจ้าแคว้นฮวงโหวมุ่นคิ้ว กล่าวโดยที่ไม่เงยหน้า “ไม่ได้บอกแล้วหรือ ไม่มีเรื่องด่วนห้ามเข้ามารบกวน!”

เสียงเจือแววไม่สบอารมณ์

“ขออภัยที่มาโดยไม่ได้รับเชิญ รบกวนแล้ว” เงาร่างสูงโปร่งสายนั้นเดินตรงเข้ามาในโถง ท่าทางผ่อนคลาย

เจ้าแคว้นฮวงโหวเงยหน้าขึ้นขวับ นัยน์ตาแผ่ประกายอสนีน่าสยดสยองออกมา “เจ้าเป็นใคร”

เขาเก็บบันทึกหนังสัตว์แล้วหยัดกายขึ้น ชุดคลุมตัวใหญ่สีม่วงเข้มโบกพลิ้วเองโดยไร้ลม ทั่วร่างแผ่ความกดดันแห่งระดับจักรพรรดิที่ราวกับกระแสน้ำหลากออกมา

หลินสวินกล่าวเสียงเรียบ “ข้านำคำสั่งของเจ้าแคว้นคีรีดำ มุ่งหน้ามาประกาศให้ยอมจำนน”

ประกาศให้ยอมจำนน?

เจ้าแคว้นฮวงโหวแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง “เจ้าบอกว่าเจ้าเฒ่าคีรีดำอยากให้ข้ายอมจำนนต่อเขาหรือ”

หลินสวินพยักหน้า “ถูกต้องแล้ว”

เจ้าแคว้นฮวงโหวเดือดจัดจนหัวเราะ ภาพเช่นนี้ออกจะน่าขันเกินไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เจ้าเฒ่าคีรีดำวางมาดใหญ่โตปานนี้ แค่ส่งคนมาคนเดียวก็กล้ามาบอกให้ตนยอมจำนนแล้วหรือ

“เจ้าเข้ามาได้อย่างไร”

จู่ๆ เจ้าแคว้นฮวงโหวก็ตระหนักถึงเรื่องหนึ่ง การป้องกันของเขาแสงต้นเฟิงของตนเข้มงวดปานใด แต่อีกฝ่าย… กลับปรากฏตัวอย่างไร้สุ้มเสียง!

“ย่อมต้องเดินเข้ามาอยู่แล้ว” หลินสวินกล่าวง่ายๆ

แววเดือดดาลบนใบหน้าของเจ้าแคว้นฮวงโหวกลายเป็นมืดทะมึน ขมวดคิ้วจ้องมองหลินสวินอยู่นาน จู่ๆ ก็กล่าวว่า “เจ้า… คงจะไม่ใช่มารกระบี่เต้ายวนนั่นกระมัง”

“ถูกต้อง” หลินสวินพยักหน้า

เห็นได้ชัดว่าเขาสงบนิ่งหาใดเปรียบ เจ้าแคว้นฮวงโหวในฐานะระดับจักรพรรดิที่เรืองอำนาจในโลกมืดมานานปี ยังไม่เคยเห็นกึ่งจักรพรรดิคนไหนกล้าเผชิญหน้าตนตรงๆ เช่นนี้มาก่อน

ชั่วขณะหนึ่งเขาอดแปลกใจแกมสงสัยน้อยๆ ไม่ได้ เจ้าหมอนี่… เอาความมั่นใจมาจากไหนกันแน่ ถึงกล้าโร่มาวางกร่างเพียงลำพัง

ครู่ต่อมาเจ้าแคว้นฮวงโหวก็เข้าใจทันที

ชิ้ง!

พร้อมๆ กับเสียงกระบี่ใสกังวานสายหนึ่ง เย่จื่อกลายเป็นแสงมรรคพุ่งโฉบออกจากกล่องกระบี่ด้านหลังหลินสวิน เจิดจรัสพร่างพราว เจตกระบี่สะท้านฟ้า

เจ้าแคว้นฮวงโหวนัยน์ตาหดรัด โบกแขนเสื้อหนึ่งครา

ตูม!

กฎเกณฑ์สายฟ้าสีดำไร้ทัดเทียมพุ่งโฉบ กลายเป็นยันต์มรรคอสนีที่เจิดจ้าสายหนึ่ง แผ่ครอบไปทางเย่จื่อ