ตอนที่ 2090 ปราการสวรรค์ระดับจักรพรรดิก้าวล่วงได้!

ตอนที่ 2090 ปราการสวรรค์ระดับจักรพรรดิก้าวล่วงได้!

เมืองแสงเงิน

ในจวนเจ้าเมือง กระบวนรอยสลักวิญญาณแห่งหนึ่งโคจรดังกัมปนาท ยามกระบวนค่ายกลโคจร ผลึกมรรคนับไม่ถ้วนที่กองเป็นภูเขากลายเป็นกระแสไอวิญญาณพลุ่งพล่าน ถูกหลินสวินที่นั่งขัดสมาธิอยู่กลางค่ายกลดูดซับไป

โลกมืดไอวิญญาณบางเบา ยากไร้หาใดเปรียบ ทำให้ยามฝึกหลินสวินไม่อาจไม่พึ่งพาทรัพยากรในการฝึกปราณ ถึงจะบรรลุความต้องการในการฝึกปราณของตนได้

ทั้งรากฐานของเขายังแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ทรัพยากรที่ต้องการยามฝึกปราณก็เรียกได้ว่าชวนตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ใช่ว่าคนในระดับเดียวกันจะเทียบได้

เคราะห์ดีที่ในช่วงสองเดือนนี้เขากรำศึกไปทั่ว ขูดรีดทรัพย์สินมาเมืองแล้วเมืองเล่า ทำให้เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเวลาฝึกปราณ

อย่างผลึกมรรคที่เขาครอบครองอยู่ตอนนี้ ก็มีมากถึงหนึ่งแสนแปดหมื่นกว่าล้าน!

ภายในนี้เกือบทั้งหมดล้วนมาจากเจ้าแคว้นเจ็ดคนที่รวมเจ้าแคว้นคีรีดำและเจ้าแคว้นคลั่งโลหิต พวกเขาปกครองแคว้นหนาวเหน็บมาหลายปี ทรัพย์สินที่แต่ละคนสะสมไว้ล้วนชวนตะลึงหาใดเปรียบ

ยามนี้ทั้งหมดล้วนกลายเป็นของหลินสวิน

แน่นอนว่านอกจากผลึกมรรคแล้ว ทรัพย์หลังศึกของหลินสวินยังมีสมบัติอื่นอีกบางส่วน อย่างพวกลูกกลอนโอสถ ของมีค่า ศาสตราจักรพรรดิ ล้วนมีมูลค่ามหาศาล

แต่หลินสวินกลับไม่กล้าพอใจแต่เพียงเท่านี้

หนึ่งคือการฝึกปราณของเขาต้องการทรัพยากรมาจุนเจืออย่างไม่ขาดสาย สองคือวิญญาณของอู้เชวียและดาบหักก็ต้องหลอมศาสตราจักรพรรดิมาฟื้นฟูพลังดั้งเดิมเช่นกัน

สิ่งที่ทำให้หลินสวินหมดห่วงที่สุด บางทีอาจเป็นเย่จื่อ

หลังจากมีกล่องกระบี่สำริดใบนั้น เย่จื่อก็เหมือนได้เจอถ้ำสวรรค์แดนมงคล ทั้งฝึกมรรคกระบี่และฟื้นฟูพลังดั้งเดิมไม่เคยขาด

ตูม!

หลังผ่านไปสองสามชั่วยาม กระบวนรอยสลักวิญญาณหยุดโคจร พลังที่แฝงอยู่ในผลึกมรรครวมทั้งสิ้นสี่แสนเก้าหมื่นก้อนถูกหลินสวินดูดซับไป กลายเป็นฝุ่นผง

ฟุ่บๆๆ!

เมื่อหลินสวินขับเคลื่อนความคิด กายมรรคไม้เขียว กายมรรคเพลิงแดง กายมรรควารีดำทยอยปรากฏตัวออกมานั่งอยู่ข้างๆ

ภายในนั้นกายมรรควารีดำคือร่างที่เพิ่งควบรวมจิตนึกคิดและมรรควิถีออกมาได้เมื่อหลายวันก่อน ยามนั้นหลินสวินก็ใช้วิธีการเดียวกัน ถ่ายทอดวิชามรดกบางส่วนของตนให้กายมรรควารีดำหยั่งรู้

หลังจากร่างแยกมหามรรคทั้งสามปรากฏตัวก็แผ่คลื่นการรับรู้ออกมา สร้างการเชื่อมต่อที่น่าอัศจรรย์กับจิตวิญญาณดั้งเดิมของร่างต้นอย่างหลินสวิน

การหยั่งรู้และวิชาอัศจรรย์นานัปการปรากฏขึ้นในใจหลินสวินดุจกระแสน้ำทันที กลายเป็นส่วนหนึ่งกับมรรควิถีของเขา

ส่วนมรรควิถีและพลังมหามรรคของร่างต้นอย่างหลินสวินก็เกิดการตอบสนองอย่างหนึ่ง ถูกร่างแยกมหามรรคทั้งสามหยั่งถึงทีละร่าง

ในการหยั่งรู้ที่ขานรับและสอดประสานซึ่งกันและกันนี้ พลังปราณของหลินสวินประหนึ่งวารีปิ่มจวนกระฉอก ทะลวงปราณถึงระดับกึ่งจักรพรรดิสามชั้นฟ้าได้ตามธรรมชาติ!

พริบตานี้พลังขับเคลื่อนรอบตัวเขาพลุ่งพล่านแผดคำราม แสงมรรคไร้สิ้นสุดไหลวนพวยพุ่ง อานุภาพชวนประหวั่นที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ฟ้าดินแถบนี้สั่นสะเทือนขึ้นมาทันที

หากไม่ใช่ว่าเขาวางกระบวนผนึกไว้ล่วงหน้า แค่การเคลื่อนไหวนี้ก็สร้างความเสียหายที่ไม่อาจจินตนาการให้กับเมืองแสงเงินได้แล้ว

เนิ่นนานลักษณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นรอบตัวหลินสวินจึงสงบลงทีละน้อย การขับเคลื่อนพลังทั่วร่างสั่งสมอยู่ภายใน ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายเลือนรางที่โดดเด่นประหนึ่งเซียนออกมา

แค่เพียงหายใจก็ทำให้ห้วงอากาศใกล้เคียงสั่นสะเทือนเหมือนระลอกคลื่น อานุภาพที่มองไม่เห็นนั้นดูแข็งแกร่งเป็นพิเศษ

หลินสวินสัมผัสได้ชัดเจน เทียบกับก่อนหน้านี้พลังต่อสู้ของตนแข็งแกร่งเกินเท่าตัวไปแล้ว!

ความแข็งแกร่งเช่นนี้ไม่ใช่แค่การทะลวงปราณ ยังมีความรู้และการหยั่งถึงที่ตนมีต่อมหามรรค ความเข้าใจและการควบคุมวิชามรรคด้วย ทั้งหมดล้วนมีการเปลี่ยนแปลงราวพลิกฟ้าพลิกดิน

‘มรรคของข้า ใกล้จะไร้บกพร่องแล้ว…’

หลินสวินสัมผัสดูอย่างละเอียด

กฎเกณฑ์มหามรรคที่กึ่งจักรพรรดิครอบครอง ถูกมองเป็นกฎเกณฑ์ระดับจักรพรรดิที่ไม่สมบูรณ์

แต่ตั้งแต่หลินสวินก้าวสู่ระดับมกุฎกึ่งจักรพรรดิ กฎเกณฑ์กึ่งจักรพรรดิที่เขาครอบครองก็ใกล้จะสมบูรณ์เต็มที เทียบกับกฎเกณฑ์จักรพรรดิแท้แล้วก็ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่

และในตอนนี้เมื่อมรรควิถีของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง พร้อมๆ กับที่ความเข้าใจที่มีต่อมหามรรคลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม กฎเกณฑ์กึ่งจักรพรรดิที่เขาครอบครอง นอกจากถูกจำกัดเพราะพลังปราณของตนแล้ว ก็แทบไม่ต่างอะไรกับกฎเกณฑ์ระดับจักรพรรดิแท้!

นี่น่าเหลือเชื่อมากอย่างไม่ต้องสงสัย

พลังปราณยังไม่ถึงระดับจักรพรรดิ แต่พลังมหามรรคที่ครอบครองกลับใกล้เคียงระดับจักรพรรดิ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันยังไม่เคยมีมกุฎกึ่งจักรพรรดิคนไหนทำได้ถึงขั้นนี้!

เรียกว่า ‘ไม่เคยมีมาก่อน ไร้ใดเปรียบตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน’ ก็ไม่เกินไป

‘ควรลองดูสักหน่อยว่าพลังของข้าในตอนนี้บรรลุถึงระดับใดแล้วกันแน่…’

หลินสวินลุกขึ้น ออกจากจวนเจ้าเมืองไป

…

ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม

กลางภูผาธาราไร้ขอบเขตที่อยู่ห่างเมืองแสงเงินไปไกลลิบ การต่อสู้สะท้านฟ้าเพิ่งปิดฉากลง

ที่นี่ภูเขาสูงใหญ่พังทลาย ก้อนหินกลายเป็นเถ้าถ่าน โกลาหลอลหม่านไปทั้งแถบ

จักรพรรดิกระบี่นภาประสานจมูกเขียวหน้าบวม ตะกายขึ้นจากพื้นอย่างล้มลุกคลุกฝุ่น เงยหน้าขึ้นมาอย่างยากลำบาก สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง

ตั้งแต่ถูกกำราบอยู่ในเจดีย์มหามรรคไร้สิ้นสุด เขาก็เหมือนนักโทษคนหนึ่ง ตกเป็นเป้ามีชีวิตของหลินสวิน เวลาต้องการใช้ก็ใช้ เวลาไม่ต้องการใช้ก็โยนไว้ข้างๆ

และเมื่อครู่นี้เขาก็กลายเป็นเป้ามีชีวิตอีกครั้ง ถูกหลินสวินนำมาทดสอบพลังต่อสู้ของตน

ครั้งนี้เย่จื่อไม่ได้ก้าวก่าย ทำให้จักรพรรดิกระบี่นภาประสานสำแดงพลังต่อสู้ทั้งหมดของตนออกมาได้เต็มที่ แต่สุดท้าย…

เขากลับถูกกำราบ!