ตอนที่ 2095 เหี้ยมโหด

ตอนที่ 2095 เหี้ยมโหด

ชิ้ง!

ในหัวหลินสวินเพิ่งเผยร่างวิญญาณของดาบหักขึ้นมา ตามหลังเสียงใสบาง ดาบหักพลันพุ่งออกมาจากตัวเขา

เสียงกังวานนั้นพุ่งทะลวงฟ้าดิน สั่นสะเทือนไปทั่วทิศ

พวกจักรพรรดิมารวายุสังหาร เจ้าแคว้นหงอวี่ เจ้าแคว้นเซวียนชง ร่างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงพร้อมกัน เลือดออกเจ็ดทวาร พลังขับเคลื่อนทั่วร่างล้วนได้รับแรงโจมตีที่น่าสะพรึง เกือบจะพังทลาย

พวกเขาตื่นตระหนก ขวัญหนีดีฝ่อ

อานุภาพของเสียงใสบางเดียวน่าหวาดกลัวเพียงนี้เชียวหรือ

เมื่อดาบหักพุ่งออกมา ก็เหมือนธารดาราสายหนึ่งพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน เปล่งประกายเหนือเก้าชั้นฟ้า กลิ่นอายสังหารที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมแผ่กระจายออกมาดุจเขาถล่มสมุทรคำราม

ตูม!

ไอเลือดข้นคลั่กที่ปกคลุมอยู่กลางฟ้าดินระเบิดกระจุยฟุ้งกระจายทั้งอย่างนั้น สลายไปราวกับพายุหอบเศษเมฆา มีเพียงคมดาบที่ส่องประกายหาใดเปรียบ กลายเป็นแสงที่เจิดจรัสที่สุดกลางฟ้าดิน

ภายใต้การสังหารของดาบหัก วิชามรรคนับพันที่มหาจักรพรรดิปาฉีสำแดงออกมาเหมือนถูกพายุม้วนกลืน ล้วนถูกบดขยี้ไปอย่างรวดเร็วรุนแรง เสียงระเบิดดังครั่นครืน ละอองแสงโปรยปราย

ต้องรู้ว่านี่เป็นถึงพลังของระดับจักรพรรดิขั้นแปด วิชามรรคแต่ละอย่างล้วนประทับความลี้ลับสูงส่ง มีอานุภาพครอบจักรวาล ชำระล้างฟ้าดิน

แต่ตอนนี้กลับสลายไปในพริบตา!

มหาจักรพรรดิปาฉีที่คิดไปเองว่าได้กำชัยด้วยสถานการณ์ถูกชี้ชัดไว้แล้ว ไม่ทันได้หลบหลีกก็ถูกฟันศีรษะที่ใหญ่เท่าบ้านร่วงลงมาหนึ่งหัว

ซ่า…

เลือดแดงสดร้อนฉ่าซัดสาดราวกระแสน้ำหลาก มหาจักรพรรดิปาฉีเจ็บปวดสาหัส ศีรษะอื่นอีกเจ็ดหัวแผดเสียงคำรามอย่างเจ็บปวดรวดร้าว

ต้นกำเนิดมหามรรคทั้งตัวเขาล้วนสั่งสมอยู่ในศีรษะทั้งแปดนี้ ตอนนี้พอถูกฟันขาดไปหนึ่งหัว ก็เท่ากับเฉือนมรรควิถีของเขาไปส่วนหนึ่ง!

“โฮก!”

เขาแผดเสียงคำราม ร่างที่ใหญ่โตไร้ขอบเขตแผ่แสงโลหิตที่เหี้ยมโหดดุดันออกมา ถอยห่างไปยังพื้นที่ห่างไกล “นี่คือสมบัติอะไร ทำไมถึงน่ากลัวเช่นนี้”

น้ำเสียงเจือความตื่นตระหนก

ก่อนหน้านี้ถูกเย่จื่อทำร้ายบาดเจ็บด้วยกระบี่เดียว ถูกอู้เชวียใช้ศรเดียวทะลวงผ่าน เขายังไม่เคยลุกลี้ลุกลนเท่าตอนนี้ ไม่อาจนิ่งสงบและสุขุมเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

หลินสวิน อู้เชวีย เย่จื่อมองภาพนี้อย่างตะลึงงัน มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ในใจต่างรู้สึกสั่นสะท้านอย่างยากจะบรรยาย

ก่อนหน้านี้พวกเขายังคิดจะสู้สุดชีวิต แต่การปรากฏตัวของดาบหักกลับกวาดสภาพสิ้นหวังไปจนสิ้น กวาดล้างทุกอย่างไปดั่งลมกาฬวาตที่ม้วนกลืนฟ้าดิน ไม่มีสิ่งใดกีดขวาง!

นี่น่าเหลือเชื่อมากอย่างไม่ต้องสงสัย

“ที่แท้เจ้าหมอนั่นก็แข็งแกร่งเช่นนี้…”

อู้เชวียพึมพำ ด้วยชิงหลอมแก่นพลังศาสตราจักรพรรดิกับดาบหักอยู่บ่อยครั้ง ย่อมทำให้เขารู้ถึงการมีอยู่ของวิญญาณดาบหักเป็นธรรมดา

แต่กลับไม่เคยคิดว่าวิญญาณของดาบหักจะแข็งแกร่งเช่นนี้!

“หลินสวิน ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเจ้าพูดถึงเขามาก่อน แม้แต่เมื่อครู่ก็ไม่ขอให้เขาช่วย” เย่จื่ออดกล่าวไม่ได้

หลินสวินอดยิ้มขื่นไม่ได้ วิญญาณของดาบหักพูดได้ว่าเป็นตัวตนที่ลึกลับที่สุด ตั้งแต่สมัยยังเด็กดาบหักก็กรำศึกกับเขามาตลอด

แต่ตอนอยู่ที่โลกใหญ่หงเหมิง เขาเพิ่งรู้ว่าในดาบหักยังมีตัวตนน่ากลัวที่ทำให้รู้สึกหวาดหวั่นเช่นนี้จำศีลอยู่

ถึงตอนนี้หลินสวินยังจำถ้อยคำของเงาร่างที่นั่งนิ่งอยู่ในความมืด มีความเฉยชาและนิ่งสงบถึงขีดสุดนั้นได้

‘หมายหลอมพลังของข้าให้สมบูรณ์ ด้วยพลังของเจ้าตอนนี้… ยังห่างไกลอยู่มาก ภายหน้าค่อยมาเถอะ’

น้ำเสียงเจือความผิดหวังเสี้ยวหนึ่ง

ยามนั้นแค่ได้เห็นภาพนี้ก็ทำให้หลินสวินแทบหายใจไม่ออก ร่างชุ่มไปด้วยเหงื่อแล้ว

ทว่าหลายปีนี้วิญญาณของดาบหักไม่เคยปรากฏตัวอีก ทำให้หลินสวินไม่หวังว่าอีกฝ่ายจะมาช่วยตนเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้หลินสวินจึงคิดไม่ถึงว่าวิญญาณของดาบหักจะลงมือในเวลานี้

ฟุ่บ!

วิญญาณของดาบหักไม่เอ่ยปาก หรือพูดได้ว่าเขารังเกียจที่จะสนทนากับหนอนตัวหนึ่ง

มีเพียงดาบหักวูบไหวอยู่กลางอากาศ เหมือนถูกมือใหญ่ที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งควบคุม เผยคมประกายร้ายกาจราวกับจะเบิกฟ้าผ่าดิน แบ่งมืดสว่าง ดุดันเผด็จการถึงขีดสุด

มหาจักรพรรดิปาฉีหลีกหลบและต้านทานเต็มกำลัง แต่เมื่อดาบหักพุ่งวาบ

ฉัวะ!

ศีรษะอีกหัวถูกตัด หัวที่ใหญ่เท่าบ้านตกลงบนพื้นจนเกิดหลุมใหญ่

มหาจักรพรรดิปาฉีแผดเสียงคำรามอย่างเจ็บปวด กรีดร้องโหยหวนถึงที่สุด เลือดสดสาดกระเซ็นไปทั้งตัว กลายเป็นภาพชวนสยอง

เขารู้สึกหวาดกลัวถึงขีดสุด!

ด้วยพลังต่อสู้ของเขา ต่อให้เจอผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิขั้นเก้าก็ยังกล้าเข้าประลอง

แต่ภายใต้การจู่โจมของดาบหักนี้ เขากลับไม่มีแม้แต่พลังที่จะดิ้นรนต้านทาน!

พวกจักรพรรดิมารวายุสังหารต่างอึ้งงัน

แค่ดาบหักเล่มเดียวเท่านั้น กลับมีอานุภาพกำราบมหาจักรพรรดิปาฉีได้! หากไม่เห็นกับตาตัวเองพวกเขาคงไม่กล้าเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง

การปรากฏตัวของเย่จื่อและอู้เชวียก่อนหน้านี้ล้วนทำให้พวกเขารู้สึกคาดไม่ถึง แต่เปรียบเทียบกันแล้ว ดาบหักนี้น่ากลัวกว่าอย่างเห็นได้ชัด!

เย่จื่อและอู้เชวียก็อึ้งไป

เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินสวิน พวกเขาล้วนดูเชื่องเชื่อเป็นอย่างยิ่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูภายนอก พวกเขาจะเย่อหยิ่งหาใดเปรียบ อู้เชวียดูอำมหิตบ้าระห่ำ ดุร้ายจองหอง ส่วนเย่จื่อก็เหี้ยมโหดดุดัน สันโดษเย่อหยิ่ง

แต่ตอนนี้เมื่อได้เห็นอานุภาพของดาบหักก็ทำให้ทั้งสองไม่สบายใจอยู่บ้าง ความรู้สึกนั้นเหมือนถูกคนอื่นชิงเอาหน้าไป

ตูม!

แสงโลหิตน่าหวาดกลัวไหลวน ห้วงอากาศสั่นสะเทือน ปาฉีที่ตื่นตระหนกถึงขีดสุดเลือกหลบหนี ไม่กล้าลังเลโดยสิ้นเชิง แทบจะพุ่งตัวผ่านห้วงอากาศไปสุดชีวิต

ดาบหักพุ่งวาบ แสงศักดิ์สิทธิ์สีเงินที่เหมือนประกายดาราไร้สิ้นสุดหมุนวน เข้าปกคลุมฟ้าดินทั่วทิศ

เห็นเพียง…

ร่างที่ใหญ่โตของมหาจักรพรรดิปาฉีเหมือนพุ่งชนปราการสวรรค์ ร่วงคะมำลงมาดังตึง ห้วงอากาศตรงนั้นล้วนแตกระเบิดจนทรุดลง