ตอนที่ 2103 เปิดตาทิพย์

ตอนที่ 2103 เปิดตาทิพย์

แดนกษิติครรภ์ หนึ่งในสามยักษ์ใหญ่แห่งโลกมืด ความยิ่งใหญ่ของอานุภาพถึงขั้นสามารถชักนำความหวาดกลัวจากทั่วหล้าฟ้าดารา

บรรพจารย์ผู้บุกเบิกของขุมอำนาจที่น่ากลัวเช่นนี้ กลับเป็นสัตว์เทพที่ ‘เก้าไม่เหมือน’ ตัวหนึ่ง นี่ย่อมดูเหลือเชื่อ

หลินสวินจ้องซุ้มธรรมขนาดใหญ่นั่นอยู่ครู่ใหญ่ ถึงค่อยเคลื่อนสายตาพินิจรอบๆ

ความมืดมนราวกับผ้าคลุมบางๆ ชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่ในอารามแห่งนี้ บนมรรคสถานที่กว้างใหญ่นั้นมีเงาร่างมากมายคุกเข่ากับพื้น

ผู้แข็งแกร่งทุกคนไม่ว่าพลังปราณสูงหรือต่ำ สีหน้าล้วนศรัทธา ใช้หัวโขกพื้น ตรงหน้าของทุกคนล้วนมีกระถางธูปรูปบัวดำอันหนึ่ง ในกระถางจุดธูปดอกหนึ่ง

ธูปที่ถูกจุดกระจายกลิ่นหอมสดชื่น

บรรยากาศดูเคร่งขรึมอย่างที่สุด

ครั้นสังเกตเห็นควันธูปเป็นกลุ่มๆ ราวกับหมอก กลับทำให้หลินสวินนัยน์ตาหดรัดลง

วู้ม!

ร่างพลังจิตที่นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้วงความคิดของหลินสวินลืมตาขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียง สองมือทำมุทราซับซ้อนระลอกหนึ่ง

ในเวลาเดียวกันในดวงตาหลินสวินปรากฏแสงประกายที่มหัศจรรย์มากมาย

นี่คือ ‘คันฉ่องประตูอัศจรรย์’ คัมภีร์มรรคที่ศิษย์พี่แปดของคีรีดวงกมลปู่ซ่วนจื่อถ่ายทอดมาให้ ภายในนทึกวิชาลับหนึ่ง นามว่า ‘เปิดตาทิพย์’

เมื่อโคจรวิชาลับนี้ เบื้องบนสามารถเข้าใจการเปลี่ยนแปลงแห่งวัฏจักร เบื้องล่างสามารถมองทะลุร่างจริงของทุกสิ่งทั่วหล้า มหัศจรรย์อย่างที่สุด

ปู่ซ่วนจื่อคนนี้ถูกเรียกว่าเป็นเทพเศรษฐีที่มั่งมีที่สุดในคีรีดวงกมล สมบัติที่มีเรียกได้ว่ารวมของล้ำค่าหายากจากทั่วทุกมุมโลก

ยามเขาค้นหาสมบัติ เปิดตาทิพย์ก็จะมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่ง!

พอเปิด ‘ตาทิพย์’ ทันใดนั้นภาพในสายตาของหลินสวินพลันเปลี่ยนไป

ก็เห็นว่าใต้พื้นมรรคสถานยักษ์นั่นปรากฏกระบวนค่ายกลลายมรรคที่สลับทับซ้อนราวกับใยแมงมุม เกิดเป็นคลื่นคลุมเครือแปลกประหลาด

กระถางธูปที่อยู่ตรงหน้าผู้แข็งแกร่งที่คุกเข่าอยู่บนพื้น กระจายอยู่ตรงกลางกระบวนค่ายกลลายมรรคนี้พอดี

เมื่อกระบวนค่ายกลลายมรรคโคจร ธูปที่จุดอยู่ในกระถางธูปก็ปลดปล่อยพลังที่ไม่อาจถูกสังเกตเห็นได้อย่างเงียบๆ

และตอนที่ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นกราบไหว้อย่างศรัทธา ก็ไม่ได้สังเกตเห็นว่าแรงปรารถนามหามรรคของพวกเขากำลังถูกดูดออกมาทีละเสี้ยว แล้วแทรกเข้าในกระถางธูปที่อยู่ตรงหน้า!

ตอนที่เห็นภาพนี้ในใจหลินสวินอดตกใจไม่ได้

มรรคสถานขนาดใหญ่นี้ราวกับสถานที่บูชายัญ ชักนำผ่านกระบวนค่ายกลใหญ่ลายมรรคใต้ดิน โดยใช้กระถางธูปเป็นตัวกลางประหนึ่งหนวดนับไม่ถ้วน มองผู้ฝึกปราณที่กราบไหว้อย่างศรัทธาเหล่านั้นเป็น ‘เครื่องเซ่น’ เพื่อดูดแรงปรารถนามหามรรค!

ทุกชีวิตมีแรงปรารถนาแห่งสรรพชีวิต และตอนที่ผู้ฝึกปราณทุกคนบรรลุอริยะ ก็ล้วนเคยสร้างปณิธานอริยมรรค สามารถมองเป็นแรงปรารถนามหามรรคได้

นี่เป็นพลังที่มหัศจรรย์ไร้ขอบเขตอย่างหนึ่ง

อริยะบางคนถึงขั้นใช้แรงปรารถนามหามรรคอุทิศเป็น ‘อริยบุคคล’

อย่างเช่นยามหลินสวินอยู่ที่แท่นสักการะในแหล่งสถานคุนหลุน ก็ใช้แรงปรารถนามหามรรคแห่งตนอุทิศเป็นอริยบุคคล จนได้รับมรดกชั้นเลิศที่เจ้าแห่งคีรีดวงกมลทิ้งเอาไว้

แรงปรารถนามหามรรคที่มหัศจรรย์เช่นนี้ ตอนที่ฝึกปราณไม่มีใครสังเกตเห็นได้ แต่มหามรรคที่ผู้ฝึกปราณทุกคนสำแดงออกมา กลับได้รับผลกระทบจากแรงปรารถนามหามรรคแทบจะทั้งหมด

อย่างตอนที่หลินสวินบรรลุมกุฎอริยะ ปณิธานอริยมรรคที่สร้างเอาไว้คือ

ยามข้าบรรลุอริยะ

ใจข้าคือใจฟ้า มรรคข้าคือมหามรรค!

ยามมรรคข้าแจ้งประจักษ์

นิจนิรันดร์คือมงกุฎ สวมเหนือเศียรข้า

อมตะคือภูษา ปกคลุมกายข้า

ศุภโชคคือบาทุกา สวมรองบาทข้า!

หลังจากเขาบรรลุอริยะ เส้นทางมหามรรคที่เสาะแสวงก็แยกจากปณิธานอริยมรรคที่สร้างขึ้นตอนนั้นไม่ได้

แต่ตอนนี้ขุมอำนาจของแดนกษิติครรภ์ กลับกำลังดูดและรวบรวมแรงปรารถนามหามรรคของผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นด้วยวิธีลับสุดยอด การกระทำเช่นนี้เรียกได้ว่าเป็นมารนอกรีต ทำให้คนกลัวจนตัวสั่น!

‘รวบรวมแรงปรารถนามหามรรคมากมายขนาดนี้… แดนกษิติครรภ์คิดจะทำอะไรกันแน่’

ในใจหลินสวินเองก็พลิกม้วนไม่หยุด

ในสามสิบสามแคว้นของโลกมืด มีแคว้นหนึ่งในสามถูกแดนกษิติครรภ์ควบคุม

ในทุกแคว้นมีเมืองไม่รู้เท่าไหร่กระจายอยู่!

หากทุกเมืองในนั้นมีอารามกษิติครรภ์หลังหนึ่ง ดูดแรงปรารถนามหามรรคของผู้กราบไหว้ด้วยความศรัทธาเหล่านั้นทุกคืนวัน…

พลังระดับนั้นจะน่ากลัวเพียงใด

‘ตามคาด ใต้หล้านี้ไม่มีเรื่องที่ง่ายดายขนาดนั้น คนที่อยากจะขอความคุ้มครองจากแดนกษิติครรภ์ ดูภายนอกเหมือนไม่ได้จ่ายผลึกมรรคอะไร แต่สิ่งที่เสียไปกลับเป็นแรงปรารถนามหามรรคแห่งตน…’

หลินสวินถอนหายใจ

วันนี้ค้นพบความจริงนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เขายิ่งรังเกียจและต่อต้านแดนกษิติครรภ์ พวกลาหัวโล้นเหล่านี้มองคู่ต่อสู้เป็นคนนอกรีต แต่พวกเขา… บางทีอาจจะเป็นพวกนอกรีตที่สุดในการบำเพ็ญธรรม!

หืม?

ตอนที่หลินสวินตัดสินใจจะจากไป จู่ๆ ก็สังเกตเห็นว่าอีกฝั่งของมรรคสถานที่กว้างขวางอย่างที่สุดนั่น มีเงาร่างที่คุ้นเคยกลุ่มหนึ่งยืนอยู่

นั่นเป็นพวกเฒ่าชราผมขาว เฟ่ยหล่าง หลันหลิง

ข้างๆ พวกเขามีภิกษุชุดดำสองคนอยู่ด้วย คนหนึ่งเป็นภิกษุวัยกลางคนที่ผอมซูบดำคล้ำ พลังปราณระดับกึ่งจักรพรรดิสามชั้นฟ้า

อีกคนเป็นภิกษุเฒ่าที่เต็มไปด้วยริ้วรอย เป็นผู้ฝึกปราณระดับจักรพรรดิขั้นหนึ่งเหมือนเฒ่าชราผมขาว