ตอนที่ 2127 เด็กดี มานี่

ตอนที่ 2127 เด็กดี มานี่

ค้างคาวเงินมีขนาดเท่าฝ่ามือ ปีกเป็นสีเงินยวง กรงเล็บที่คมกริบดุจเคียวเกี่ยวห้อยกลับหัว ซ่อนตัวอยู่กลางอากาศที่มืดมนนองเลือด ไม่สะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง

ทันทีที่สายตาของหลินสวินกวาดมองมา ค้างคาวเงินอึ้งไป คล้ายรู้สึกผิดคาด จากนั้นเงาร่างก็ไหววูบ กลายเป็นเด็กหนุ่มชุดเงินที่หล่อเหลาคนหนึ่ง

“ข้าวิวัฒน์มาจากสายเลือดค้างคาวเงินดึกดำบรรพ์ เชี่ยวชาญมรรคแห่งศาสตร์ดนตรีแต่กำเนิด หลายปีที่ผ่านมาอาศัยมรรคนี้ทำให้คนตายในจิตมารของตนเอง อย่างน้อยไม่ต่ำกว่าร้อยคน แต่ผู้ที่ไม่กลัวมรรคนี้ เจ้าเป็น… คนที่สอง”

เด็กหนุ่มชุดเงินรูปงามเดินเข้ามา นัยน์ตาเขาแผ่แสงแดงประหลาด ท่าทางเกียจคร้านเหมือนกำลังเดินเล่น ดูผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก

แต่นัยน์ตาหลินสวินกลับเผยแววจริงจังอย่างยากจะได้เห็น

กลิ่นอายของจักรพรรดิผีค้างคาวเงินนี้ อย่างน้อยต้องมีพลังปราณระดับจักรพรรดิขั้นสาม!

“คนแรกเป็นใคร” หลินสวินกล่าวถามเรื่อยเปื่อย

เด็กหนุ่มชุดเงินยืนอยู่ตรงจุดที่ห่างจากหลินสวินสามพันจั้งยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “อยากรู้หรือ เอาชนะข้าให้ได้แล้วจะบอกเจ้า”

หลินสวินก็ยิ้มแล้ว “ไม่กลัวข้าสังหารเจ้าหรือ”

เด็กหนุ่มชุดเงินกล่าวคล้ายขบคิด “ด้วยพลังปราณของเจ้า สามารถบุกมาถึงชั้นเจ็ดได้ต้องไม่ใช่ผู้ที่คนทั่วไปเทียบได้แน่ ในมือน่าจะยึดกุมไพ่ตายบางอย่างที่สามารถสู้กับระดับจักรพรรดิได้”

“แต่ระหว่างเจ้ากับข้า พลังปราณห่างชั้นกันลิบลับ ต่อให้มีไพ่ตาย ถ้าอยากสังหารข้าก็เกรงว่าคงไม่มีหวังเท่าไหร่”

“ลองดูไหม” หลินสวินกล่าว

นัยน์ตาแดงก่ำของเด็กหนุ่มชุดเงินวูบไหว จ้องมองหลินสวินครู่หนึ่งพลางกล่าว “เจ้าไม่อยากรู้หรือว่าทำไมในชั้นที่เจ็ดนี้ นอกจากข้าแล้วถึงไม่มีวิญญาณร้ายตนอื่นอีก”

“เอาชนะเจ้าได้ก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ” หลินสวินกล่าว

เด็กหนุ่มชุดเงินหลุดหัวเราะ “เอาอย่างนี้ ขอแค่เจ้ามอบทวนไร้สวรรค์ครึ่งนั้นในตัวมา ข้าจะให้เจ้าจากไปทันที ไม่ว่าเจ้าจะไปชั้นที่แปดหรือกลับไปชั้นที่หก ข้ารับรองว่าจะไม่ขวางเจ้า”

“พูดมากขนาดนี้ ก็แค่พิสูจน์ว่าในใจเจ้าไม่มีความมั่นใจว่าจะชนะ”

หลินสวินกล่าวเรียบๆ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็ขอพูดตามตรง นำทวนไร้สวรรค์ครึ่งนั้นในมือเจ้าออกมา แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”

เด็กหนุ่มชุดเงินอึ้งไปสักพักแล้วชี้จมูกตัวเอง “เจ้า… คงไม่คิดว่าข้าต่อรองง่ายมากจริงๆ กระมัง”

เขารู้สึกผิดคาดมาก ถึงขั้นคาดไม่ถึงว่ามกุฎกึ่งจักรพรรดิคนหนึ่ง ต่อให้ครอบครองวิธีต่อสู้กับระดับจักรพรรดิได้ ก็ไม่อาจกำเริบเสิบสานเช่นนี้กระมัง

“ข้าแค่มองออกว่าเจ้าคิดว่าข้ารังแกได้ง่าย” หลินสวินถอนหายใจเบาๆ

เด็กหนุ่มชุดเงินสูดหายใจเข้าลึกแล้วพลิกฝ่ามือ ตัวทวนที่ไม่สมบูรณ์ท่อนหนึ่งปรากฏออกมา แผ่คลื่นสะเทือนเร้นลับออกไป

ทวนไร้สวรรค์อีกครึ่งที่อยู่ในมือหลินสวินร้อนระอุขึ้นมาทันที เกิดการตอบสนอง

เด็กหนุ่มชุดเงินเผยรอยยิ้มสดใสราวปีศาจพลางกวักมือเรียก “เด็กดี มานี่”

ตูม!

แรงดึงที่น่าสะพรึงไร้ขอบเขตราวกับวังน้ำวน จับจ้องทวนไร้สวรรค์ครึ่งท่อนในมือหลินสวินแล้วฉุดลากไปทันใด

แต่ที่น่าอักอ่วนคือทวนไร้สวรรค์ครึ่งนั้นแน่นิ่งไม่ขยับ

รอยยิ้มของเด็กหนุ่มชุดเงินค้างแข็ง นัยน์ตาหดรัดเล็กน้อย ในใจค่อนข้างไม่สงบอยู่บ้าง แรงดึงนี้อย่าว่าแต่มกุฎกึ่งจักรพรรดิ ต่อให้เป็นระดับจักรพรรดิ หากตั้งตัวไม่ทันก็ไม่อาจต้านทานได้อย่างสิ้นเชิง

แต่ครั้งนี้กลับไม่ได้ผล!

“ดูเหมือนว่าสมบัตินี้จะไม่เชื่อฟังเจ้านะ” หลินสวินยิ้มเจือแววเหน็บแนม

นัยน์ตาของเด็กหนุ่มชุดเงินฉายแววดุร้าย สูดหายใจเข้าลึก จับคว้าผ่านอากาศอีกครั้ง ครั้งนี้เขาใช้อานุภาพที่แท้จริงแล้ว

ตูม!

พลันเห็นห้วงอากาศนั้นบิดเบี้ยวทรุดตัวลง เสียงระเบิดดังเสียดหู แค่คิดก็รู้แล้วว่าแรงดึงนี้ชวนตะลึงระดับใด

แต่ภาพที่น่าอักอ่วนก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ทวนไร้สวรรค์ครึ่งท่อนในมือหลินสวินยังคงแน่นิ่งไม่ขยับ…

หลินสวินอดยิ้มระรื่นยิ่งกว่าเดิมไม่ได้ นิ่งเงียบไม่พูดจา แววตาเจือความยั่วโทสะ

แต่สายตานั้นได้แทงเข้ากลางใจเด็กหนุ่มชุดเงินเหมือนมีดเฉือนแล้ว กระตุ้นจนเขาหน้าดำไปหมด ในแววตาเผยไอสังหารดุดันอย่างไม่อาจระงับ

ในตอนนี้เองหลินสวินก็กวักมือเช่นกัน “มานี่”

ก้อนทองแดงดำขลับอยู่กลางฝ่ามือของเขา กลิ่นอายต้นกำเนิดของเตามารดาหลอมสมบัติพรั่งพรูออกมา

เด็กหนุ่มชุดเงินเพียงรู้สึกว่าข้อมือสั่นอย่างรุนแรงทันที ตัวทวนครึ่งท่อนที่ถือไว้ในมือเหมือนม้าป่าหลุดจากบังเหียน เกิดแรงดิ้นอย่างไม่เคยมีมาก่อน

ฟุ่บ!

เด็กหนุ่มชุดเงินไม่ทันสังเกต ทำให้ตัวทวนครึ่งท่อนนั้นลอยหลุดจากมือไป

“บัดซบ!”

เด็กหนุ่มชุดเงินโกรธจัดทันที แปลงเป็นสายฟ้าสีเงินพุ่งเข้าไป

“ทะยาน!” ขณะเดียวกันหลินสวินสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง

ตูม!

กลางฟ้าดินนี้พลันปรากฏดอกบัวใหญ่สีเขียวนับหมื่นพัน โบกไหวอ่อนโยน เบียดเสียดคับฟ้าดินเหมือนจะปกคลุมจนสิ้น

ดอกบัวเขียวมรกตแวววาวดอกแล้วดอกเล่าซัดกระบวนค่ายกลลายมรรคที่ลึกลับซับซ้อนออกมา แสงประกายเวียนวน แสงเทพพวยพุ่ง ส่องสะท้อนปวงสวรรค์

ทันใดนั้นเด็กหนุ่มชุดเงินพลันหน้าถอดสี ยามเขาเพิ่งหมายจะหยุดเท้าหลีกหลบก็ไม่ทันแล้ว เหมือนลูกอ๊อดตัวหนึ่งหลงเข้าไปในส่วนลึกของกอบัว

พอมองไปโดยรอบอีกครั้ง ทั้งสี่ด้านเวิ้งว้างกว้างใหญ่ ใบบัวเสียดฟ้าเขียวมรกตไร้สิ้นสุด ในเกสรของบัวเขียวแต่ละดอกล้วนมีมายาเหมือนทวยเทพนั่งบัญชาอยู่ภายใน ริมฝีปากท่องสวดคัมภีร์มรรค เผยไอสังหารสยบหล้า

‘ฆ่า!’ ‘ฆ่า!’ ‘ฆ่า!’…

เสียงคำรามระลอกแล้วระลอกเล่าสะท้อนไปทั่ว ดังกระหึ่มกึกก้องดุจเสียงคำรามของทวยเทพที่บันดาลโทสะ เด็กหนุ่มชุดเงินหูอื้อ เบื้องหน้าพร่าเลือน ร่างกายล้วนแข็งเกร็งขึ้นมาทั้งตัว

เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่อันตรายอย่างยิ่ง!