ตอนที่ 2133 โลกเจตจำนง

ตอนที่ 2133 โลกเจตจำนง

สามเดือน!

เอาชนะพลังเจตจำนงที่ยอดบุคคลดึกดำบรรพ์สามสิบห้าทิ้งเอาไว้!

ตอนได้รู้ข่าว ชิงอิง ชายผีสุรา และต้าหวงที่ยืนรอข่าวอยู่นอกนรกอำพรางมาตลอดล้วนอึ้งงัน

“นี่ไม่ได้ฝันไปกระมัง ไม่ก็เจ้าหลิงอู่กำลังต้มพวกเราอยู่”

ต้าหวงแหกปากขึ้นมา ตอนนี้มันแทบอยากกระโจนเข้าไปดูในนรกอำพรางนั่นใจจะขาด

สามเดือนมานี้ ชายชุดเทาหรือก็คือจักรพรรดิสงครามหลิงอู่ จะส่งข่าวการทะลวงแดนผนึกมรรคของหลินสวินมาทุกๆ สิบวัน

แต่ละครั้งล้วนทำให้ต้าหวงรู้สึกแตกตื่นตกใจ อ้าปากตาค้าง

จนกระทั่งบัดนี้ เมื่อได้ยินว่าอีกแค่ก้าวเดียวหลินสวินก็จะทะลวงผ่านแดนผนึกมรรคนั่นได้ ก็เหมือนมีร้อยกรงเล็บขยุ้มใจ ร้อนลนอย่างบอกไม่ถูก อยากรู้ความเป็นไปในนั้นยิ่ง

“หลิงอู่ไม่กล้าพูดปดเรื่องเช่นนี้หรอก อย่าลืมว่าข่าวพวกนี้ต้องส่งให้นายท่านอ่านทั้งหมด เขาจะกล้าปลอมแปลงได้อย่างไร”

ผีสุราสูดหายใจลึกกล่าวเสียงขรึม “ไม่ว่าอย่างไร ที่คาดการณ์ได้คือสำหรับเจ้าหลินสวินคนนี้ แพ้ชนะก็อยู่ที่จุดนี้!”

ชิงอิงเริ่มเครียดขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

นางเคยอ่านบันทึกโบราณมากมาย เคยทำความเข้าใจว่าพลังเจตจำนงที่แปรสภาพเป็นกระถางใหญ่ในแดนผนึกมรรคนั่นเป็นพวกน่ากลัวเหลือแสน

ปีนั้นเจ้าหอวิหคทองแดงก็เคยประสบการกำราบจากกระถางใหญ่นี้เช่นกัน แต่สุดท้ายไม่รู้ใช้วิธีอะไรจึงออกจากแดนผนึกมรรคได้สำเร็จ

แน่นอน ชิงอิงย่อมหวังว่าหลินสวินจะผ่านไปได้อย่างราบรื่นเหมือนกับศิษย์พี่รองคนนั้นของเขา แต่สุดท้ายในใจก็ยังไม่มั่นใจ

“เช่นนั้นก็มีแต่ต้องรออยู่ที่นี่แล้ว…”

ต้าหวงคร่ำครวญ มันอยากไปดูสักหน่อยจริงๆ น่าเสียดายความแข็งแกร่งที่มันมีในตอนนี้ไม่สามารถเข้าสู่ชั้นนั้นได้

…

ในโลกลับแห่งหนึ่ง

จ้งชิวอ่านข่าวล่าสุดแล้วอดอึ้งไปไม่ได้ สามเดือนหรือ

อึดใจนี้จิตใจเขาเกิดความแปลกใจล้นปรี่ นี่เหนือการคาดเดาของเขาอย่างสิ้นเชิง

หรือก็คือ เขาคิดไม่ถึงว่าศิษย์น้องเล็กอย่างหลินสวิน ที่แท้ก็มีฝีมือโดดเด่นกว่าที่ตนจินตนาการไว้!

“เรื่องราวต่างไปแล้ว คนรุ่นใหม่มาแทนคนเก่า หากเป็นเจ้าในปีนั้น เกรงว่าอยู่ต่อหน้าหลินสวินก็คงภูมิใจไม่ขึ้นสักนิด”

ซีนั่งอยู่ด้านข้างเอ่ยพูดเรียบเรื่อย เงาร่างอ้อนแอ้นรายล้อมด้วยละอองแสงลึกลับ ราวฝันมายา ไร้มลทินและผ่องแผ้วศักดิ์สิทธิ์

ประโยคนี้ของนางกระเทือนจ้งชิวอีกครั้งอย่างไม่ต้องสงสัย

ก็เห็นจ้งชิวหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ กล่าวว่า “หากเขามีฝีมือแค่เหมือนข้าในปีนั้น จะมีคุณสมบัติเป็นผู้สืบทอดคนสุดท้ายของคีรีดวงกมลได้อย่างไร”

เขาหยุดไปครู่หนึ่งค่อยกล่าวต่อ “อีกอย่าง ยิ่งเขาฝีมือโดดเด่นเท่าไหร่ ก็ยิ่งสมควรให้ข้าภูมิใจ อย่างไรเสียตามศักดิ์แล้ว ข้าก็เป็นศิษย์พี่รองของเขา”

น้ำเสียงราบเรียบเจือแววภาคภูมิใจ

ซีเหลือบมองเขาปราดหนึ่ง กล่าวว่า “นี่หมายความว่าเจ้ายอมรับเขาแล้วหรือ”

จ้งชิวเลี่ยงไม่ตอบ แค่กล่าวว่า “ปีนั้นในแดนผนึกมรรค ข้าเคยจัดการเจตจำนงกระถางใหญ่ใบหนึ่ง ค่าตอบแทนที่จ่ายไปหนักหนาสาหัสนัก สุดท้ายถึงได้รับแค่การยอมรับจากอีกฝ่าย และยอมให้ข้าจากไป ข้าหวังว่าเขาจะโค่นเจตจำนงกระถางใหญ่ใบนั้นได้”

“ล้างความอัปยศให้เจ้าหรือ” คำพูดของซีคมกริบยิ่ง

จ้งชิวยังอดอึ้งไปครู่หนึ่งไม่ได้ กล่าวว่า “นี่เป็นเพียงบททดสอบหนึ่งเท่านั้น”

ซียิ้มบางๆ “เขาต้องช่วยเจ้ากู้หน้าระบายแค้นได้แน่”

“อะไรที่เรียกว่าช่วยข้ากู้หน้าระบายแค้น” จ้งชิวรู้สึกว่าความภาคภูมิใจของตนถูกท้าทาย “นี่เป็นเรื่องที่เขาในฐานะศิษย์น้องควรทำแต่เดิมอยู่แล้ว”

ซีอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้

เจ้าจอมหยิ่งนี่ช่างปากแข็งจริงๆ เชียว

…

แดนผนึกมรรค

หลินสวินที่นั่งสมาธิจู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น จากนั้นก็มองเห็นคู่ต่อสู้ตนสุดท้าย…

กระถางใหญ่ใบหนึ่ง

สามขาสองหู ประกายแสงสำริดไหลเวียน ปากกระถางพ่นไอขุ่นมัว ลอยเด่นอยู่ตรงนั้น มีอานุภาพพาดขวางทั่วหล้า กำราบหมื่นกาล!

พริบตาเดียวลมหายใจหลินสวินยังติดขัด

นี่จะเป็นพลังเจตจำนงซึ่งยอดบุคคลดึกดำบรรพ์เหลือทิ้งไว้ที่น่ากลัวปานใด

น่าสะพรึงจนทำให้คนเพียงมองปราดเดียวก็รู้สึกสิ้นหวัง จิตใจถูกสะเทือน เจตจำนงถูกกดกำราบ!

“ข้าจะให้เวลาเจ้าฟื้นฟูสภาพสมบูรณ์สูงสุดต่อ” เสียงไร้คลื่นอารมณ์ใดๆ สายหนึ่งลอยออกมาจากเจตจำนงกระถางใหญ่ใบนั้น

นี่ก็เป็นพลังเจตจำนงแรกซึ่งมีสติปัญญาที่หลินสวินได้พบ และยังมีรูปร่างเป็นกระถางใบหนึ่ง!

หลินสวินนิ่งเงียบครู่หนึ่งแล้วหยัดตัวขึ้นจากพื้น กล่าวว่า “ไม่ต้องแล้ว เอาชนะเจ้าแล้ว ข้ายังต้องมุ่งหน้าไปชั้นเก้า”

กระถางใหญ่ลอยกลางอากาศ หลั่งรินรัศมีแสงพร่ามัวมหาศาล ดุจประกาศิตสวรรค์สูงสุด อานุภาพแข็งแกร่งจนไม่อาจจินตนาการ

“ในกาลเวลาไร้สิ้นสุดนี้ไม่มีใครเอาชนะข้าได้” มันเอ่ยปาก เสียงราบเรียบราวอธิบายข้อเท็จจริงที่แสนธรรมดาทั่วไป

“แต่นี่เพิ่งแค่ชั้นแปดเท่านั้น เท่าที่ข้ารู้ นรกอำพรางมีถึงสิบแปดชั้น” หลินสวินสีหน้าเรียบเฉยไม่หวั่นไหว ไม่ทุกข์ไม่สุข

“ขอเพียงมีปราณระดับจักรพรรดิ ล้วนสามารถมุ่งหน้าไปชั้นเก้าตรงๆ ได้ และที่ผ่านมาคนที่อยากผ่านที่นี่ไป ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของข้าสักคน”

เจตจำนงกระถางใหญ่คล้ายไม่รีบร้อน เสียงเรียบเฉยเหมือนกำลังคุยเล่น

นี่เป็นท่าทีหยิ่งผยองสุดขีดอย่างไม่ต้องสงสัย

“สมัยดึกดำบรรพ์ไม่ใช่มีอยู่คนหนึ่งหรือ” หลินสวินพูดส่งๆ คนที่เขาเอ่ยถึงคือศิษย์พี่รองจ้งชิว

เจตจำนงกระถางใหญ่กล่าว “คนผู้นั้นแค่ได้รับการยอมรับจากข้า ไม่ถึงขั้นเอาชนะข้าได้”