ตอนที่ 2175 ความชั่วร้ายในใจคน น่ากลัวยิ่งกว่าภูผาธารา

ตอนที่ 2175 ความชั่วร้ายในใจคน น่ากลัวยิ่งกว่าภูผาธารา

“เขา!”

“ที่แท้ก็เป็นเศษเดนคีรีดวงกมลนั่น!”

“เป็นไปได้อย่างไร”

บนกำแพงเมืองหมื่นมรรค เสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้นระลอกหนึ่ง

ไม่มีเงาร่างที่ยิ่งใหญ่ไร้ใดเปรียบของสัตว์ประหลาดฟ้าดาราเหล่านั้นบดบัง ทำให้สัตว์ประหลาดเฒ่าที่พลังปราณสูงส่งเหล่านี้ ‘เห็น’ รูปลักษณ์ของหลินสวินชัดจากระยะไกลโพ้น

ชั่วขณะเดียวทุกคนต่างเผยสีหน้ายากจะเชื่อ

การตอบสนองแรกของพวกเขาก็คือ เจ้าเศษเดนคีรีดวงกมลที่ถูกทั่วหล้าตามจับ กลับกล้ามาเยือนแดนปรินิพพานอย่างนั้นหรือ

จากนั้นพวกเขาก็รู้สึกเหลือเชื่อ เพราะบนกำแพงเมืองหมื่นมรรคแห่งนี้ คือเส้นทางนิพพานของระดับจักรพรรดิ

แต่ตอนนี้เศษเดนคีรีดวงกมลที่มีพลังปราณเพียงระดับมกุฎกึ่งจักรพรรดิ กลับปรากฏตัวที่นี่!

หลังจากนั้นความตะลึงที่ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ต่างผุดขึ้นในใจ

การต่อสู้ที่อันตรายอย่างที่สุดเมื่อครู่นี้อยู่ในสายตาของพวกเขาทั้งหมด สัตว์ประหลาดฟ้าดาราสิบกว่าตัวออกโจมตีพร้อมกัน สามารถทำให้ระดับจักรพรรดิอย่างพวกเขายังรู้สึกสิ้นหวัง

เดิมทีพวกเขายังสงสัยว่าคนที่ปกป้องป้อมปราการนั่น อย่างน้อยต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังปราณระดับจักรพรรดิขั้นห้าขึ้นไป

แต่ตอนนี้ความจริงกลับบอกพวกเขาว่า นั่นกลับเป็นกึ่งจักรพรรดิคนหนึ่ง!

ใครกล้าเชื่อ

ชั่วขณะนี้ระดับจักรพรรดิเหล่านั้นรู้สึกเพียงว่าความมึนงง สิ่งที่เคยรับรู้ถูกล้มล้าง

พวกเขาต่างรู้ดี ว่าบนกำแพงเมืองหมื่นมรรคแห่งนี้ไม่สามารถใช้วัตถุภายนอกและพลังภายนอกได้

นี่ก็หมายความว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ระดับกึ่งจักรพรรดิอย่างหลินสวินเพียงใช้พลังต่อสู้แห่งตน ก็ฆ่าสัตว์ประหลาดฟ้าดาราที่เทียบเคียงระดับจักรพรรดิกลุ่มหนึ่งตายได้

อีกทั้งทั้งหมดยังใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อ!

นี่น่าสะพรึงสะท้านโลกอย่างไม่ต้องสงสัย หากเผยแพร่ออกไปถึงขั้นสามารถทำให้ทั่วหล้าสั่นสะท้านได้

เพราะตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ยังไม่มีกึ่งจักรพรรดิคนใดสามารถก้าวข้ามปราการสวรรค์ ข้ามระดับไปสังหารศัตรูได้!

“เจ้าเศษเดนสมควรตายนี่ เหตุใดจึงเย้ยฟ้าขนาดนี้”

สัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิมากมายสีหน้าไม่น่าดู ส่วนใหญ่ล้วนมาจากขุมมอำนาจที่มองหลินสวินเป็นศัตรู อย่างเช่นพวกเรือนมรรคดึกดำบรรพ์ ยุทธจักร จักรวาล เหล่ามาร

หรืออย่างเผ่านักรบใหญ่และพวกเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์บางส่วน รวมถึงพวกสำนักโบราณจรัสเทพและแดนกษิติครรภ์

หากเป็นไปได้ พวกเขาอยากจะไปฆ่าหลินสวินเสียเดี๋ยวนี้

“ผู้สืบทอดคีรีดวงกมลแต่ละคนเย้ยฟ้ากว่าอีกคนจริงๆ ตอนที่หลินสวินนี่ถูกจักรพรรดิสวรรค์ดำรงออกคำสั่งตามฆ่า ยังมีคนรู้สึกว่าเป็นการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ไปหน่อย แต่ตอนนี้ดูท่าที่จักรพรรดิสวรรค์ดำรงทำเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่”

ระดับจักรพรรดิที่ไม่มีความแค้นกับหลินสวินก็อดถอนหายใจไม่ได้

คีรีดวงกมล!

สำนักเดียวกลับปรากฏบุคคลระดับตำนานที่สามารถทำให้โลกตะลึงมากมายขนาดนี้ นี่ทำให้คนไม่อาจอิจฉาได้ด้วยซ้ำ เพราะห่างชั้นกันมากเกินไป

ขอทานจะไม่อิจฉาเศรษฐี แต่จะอิจฉาขอทานที่ขอได้มากกว่าเขา นี่คือธรรมชาติของมนุษย์

“เจ้าหมอนี่เพิ่งผ่านการต่อสู้โหดร้ายมา แม้จะเย้ยฟ้าเพียงใดก็ผลาญพลังกายไปมาก และในส่วนลึกของฟ้าดารายังมีสัตว์ประหลาดฟ้าดารานับร้อยจับจ้องเขาอยู่ นี่… เป็นทางตันชัดๆ”

“พูดเช่นนี้ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่เจ้าหมอนี่จะร่วงหล่นที่นี่หรือ”

“ไม่ใช่มีความเป็นไปได้สูง แต่จะต้องร่วงหล่นอย่างแน่นอน อย่าว่าแต่เขา เปลี่ยนเป็นระดับจักรพรรดิคนใด ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ใครจะรอดชีวิตได้”

และมีสัตว์ประหลาดเฒ่ามากมายดูออก ว่าสถานการณ์ของหลินสวินยังคงอันตรายอย่างมาก มีความเป็นไปได้ที่จะร่วงหล่นตลอดเวลา!

ส่วนลึกของฟ้าดาราไกลออกไปนั่น ภายใต้พลังระเบียบที่พุ่งโจมตี สัตว์ประหลาดฟ้าดารานับร้อยกระจายอยู่ในบริเวณต่างๆ

แต่พวกมันกลับดูยืดมั่นอย่างที่สุด ทันทีที่ทรงตัวได้ก็พุ่งโจมตีไปยังป้อมปราการที่หลินสวินอยู่อย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีใครคิดว่าหลินสวินจะรอดชีวิตได้!

นี่ทำให้เหล่าระดับจักรพรรดิที่เห็นหลินสวินเป็นศัตรูอดรู้สึกมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นไม่ได้ ขอเพียงแค่หลินสวินประสบเคราะห์ พวกเขาก็สะใจมากแล้ว คร้านจะสนใจว่าเขาถูกใครฆ่าตาย

“เจ้าเฒ่าสารเลวพวกนั้นช่างไร้ยางอาย!”

จักรพรรดิสงครามเฟิงหลิงโกรธยิ่งยวด ได้ยินคำวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้นแล้วไม่ชอบใจอย่างมาก

ทั่วหล้าฟ้าดารานี้ กลับไม่มีที่ยืนให้หลินสวินอย่างนั้นหรือ

‘สหายน้อย เจ้ายืนหยัดไหวหรือไม่’ เขาอดสื่อจิตไม่ได้

‘ไม่ตายหรอก’

หลินสวินเอ่ยเรียบๆ เขากลืนลูกกลอนกำเนิดโลหิตที่เพิ่งหลอมไปแล้ว กำลังเร่งฟื้นฟูพลังกาย

พลังของลูกกลอนกำเนิดโลหิตเหล่านี้พลุ่งพล่านอย่างที่สุด เดิมก็หลอมจากเลือดของสัตว์ประหลาดฟ้าดารา จึงมีพลังฟื้นตัวน่าตกใจ

“เจ้าจะตายไม่ได้เด็ดขาด!”

จักรพรรดิสงครามเฟิงหลิงกัดฟันพูด “บนกำแพงเมืองหมื่นมรรคมีคนไม่รู้เท่าไหร่รอหัวเราะเยาะเจ้า รอเจ้าตายอยู่!”

ประโยคเดียวทำให้นัยน์ตาหลินสวินหดรัด จากนั้นยิ้มพูด “เดาออกแต่แรกแล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้ สหายยุทธ์วางใจเถอะ ข้าจะไม่ให้พวกเขาสมปรารถนาหรอก”

ยามพูดเขาได้กลืนลูกกลอนกำเนิดโลหิตไปสิบเจ็ดเม็ดแล้ว ในที่สุดพลังกายที่เสียไปก่อนหน้าก็ฟื้นคืนมากว่าครึ่ง ขาดเพียงนิดเดียวก็สามารถฟื้นคืนสภาพสูงสุดแล้ว

จักรพรรดิสงครามหลิงเฟิงยังเหมือนไม่วางใจ พูดเสียงดังว่า “เจ้าอย่าได้คุยโวเชียว ขอเพียงแค่เจ้ามีชีวิตรอด ต่อไปเจ้าเรียกข้าว่าสหายยุทธ์ได้ตามสะดวกเลย ข้าจะไม่ถือสาเจ้าเด็ดขาด”

หลินสวินอบอุ่นในใจขึ้นมา เจ้าเฒ่านี่… ไม่เลวเลยจริงๆ…

ตูมโครม!

ทันใดนั้นฟ้าดาราไกลออกไปสั่นไหว สัตว์ประหลาดฟ้าดาราเกือบยี่สิบตัวหลบการโจมตีของพลังระเบียบ พุ่งไปยังป้อมปราการที่หลินสวินอยู่ในชั่วขณะนี้

ในนั้นมีกลิ่นอายของสัตว์ประหลาดหลายตัวที่เทียบได้กับระดับจักรพรรดิขั้นสี่ ถึงขั้นมีตัวหนึ่งที่เทียบกับระดับจักรพรรดิขั้นห้าได้

สีหน้าของจักรพรรดิสงครามหลิงเฟิงขาวซีดลงทันที ไร้ซึ่งสีเลือด มือเท้าเย็นเยียบ นี่… ยังจะสู้อย่างไรได้

หลินสวินก็สังเกตเห็นอันตรายเช่นกัน ถึงขั้นรู้สึกถึงแรงกดดันอย่างที่สุด