ตอนที่ 2209 หอมจริงๆ

ตอนที่ 2209 หอมจริงๆ

ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง หมาหนึ่ง กลับล้อมอยู่หน้าเขาประกายฟ้า สังหารจนมืดฟ้ามัวดิน เลือดหลั่งรินเป็นกระแสน้ำ!

เดิมทีนี่เป็นงานบูชาวิทยราชที่จัดขึ้นพันปีครั้งของเผ่าจักรพรรดิตระกูลข่ง รวบรวมผู้มาเยือนจากทั่วสารทิศไว้ด้วยกัน อานุภาพยิ่งใหญ่เกรียงไกร

แต่ตอนนี้กลับเป็นภาพทำลายล้างนองเลือดที่เหมือนนรก

นี่เป็นสิ่งที่ใครต่างก็คิดไม่ถึง!

ถึงอย่างไรตระกูลข่งก็เป็นเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์ที่ชื่อเสียงสะเทือนฟ้าดารา ความแข็งแกร่งของรากฐานล้วนนำไปเทียบกับหกเรือนมรรคใหญ่ได้

อิทธิพลที่ตระกูลนี้ครอบครอง ล้วนทำให้ระดับจักรพรรดิพวกนั้นหวาดกลัวและกริ่งเกรงได้ ไม่กล้าล่วงเกินโดยง่าย

แต่วันนี้หลินสวิน ซย่าจื้อ รวมถึงต้าหวงกลับพุ่งสังหารเข้ามาตรงๆ ขวางหน้าประตูภูเขาของเผ่าจักรพรรดิตระกูลข่ง เปิดฉากฝนโลหิตคาววายุ!

ที่ทำให้คนคาดไม่ถึงที่สุดคือในสถานการณ์ปัจจุบัน เผ่าจักรพรรดิตระกูลข่งมีท่าทีว่าจะถูกกำราบอยู่รางๆ!

อย่าว่าแต่ผู้ฝึกปราณทั่วไป ต่อให้เป็นระดับจักรพรรดิที่มาจากทั่วทิศพวกนั้นก็ตกตะลึงอ้าปากค้าง สั่นสะท้านไปทั้งตัว

…

การต่อสู้ยังร้อนระอุ พลังโจมตีของหลินสวินดุดันและรวดเร็วรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

ตูม!

แสงสมบัติไหลวน แสงมรรคซัดโหม

หน้าเขาประกายฟ้านี้กลายเป็นภาพฟ้าถล่มดินทลาย สรรพสิ่งมลายสิ้น

ไม่ทันไรเมื่อเสียงร้องโหยหวนหนึ่งดังขึ้น สัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิขั้นห้าคนหนึ่งถูกเงามายาพันหมื่นที่พุ่งออกมาจากน้ำเต้าต้นกำเนิดฉีกกระชาก

เลือดเนื้อและจิตวิญญาณของเขาก็ถูกภาพหมื่นลักษณ์ฟ้าดาราดูดกลืนและหลอมละลายในพริบตา!

“คนที่สี่”

หลินสวินเอ่ยราบเรียบ

นี่ก็เหมือนเสียงเตือนว่าความตายใกล้มาเยือนแล้ว ทำให้คนขวัญหนีดีฝ่อ

แต่เวลานี้เองในเขาประกายฟ้าที่ห่างไกลพลันมีแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีแถบหนึ่งปรากฏ พุ่งทะลวงเหนือเก้าชั้นฟ้า เพียงพริบตาเหมือนย้อมเวิ้งฟ้าแถบนี้เป็นห้าสีจนงามตระการไร้ขอบเขต

ขณะเดียวกันกลิ่นอายน่าสะพรึงอย่างที่สุดก็อบอวลออกมาจากส่วนลึกของเขาประกายฟ้านั่น

ต้าหวงที่กำลังต่อสู้บนเวิ้งฟ้านัยน์ตาพลันหดรัด ตะโกนลั่น “เจ้าหนู นางหนู อันตราย รีบหนีเร็ว!”

เมื่อเสียงดังขึ้น ต้าหวงตะปบอุ้งเท้าคราหนึ่งเหมือนรีบเอาชีวิตเข้าแลก ควบรวมประทับฝ่ามือมหึมาหาใดเปรียบหนึ่งออกมา ภายในแฝงกฎเกณฑ์มหามรรคนับหมื่นพัน สะท้อนลักษณ์ทั่วหล้าหมื่นพิภพ น่าหวาดกลัวไร้ขอบเขต

ปึง!

สัตว์ประหลาดเฒ่าตระกูลข่งระดับจักรพรรดิขั้นแปดคนนั้นต้านทานเต็มกำลัง แต่ศาสตราจักรพรรดิของเขาก็ถูกกระแทกปลิวออกไปโดยตรง ทั้งตัวถูกประทับฝ่ามือนั้นปกคลุมแล้วหิ้วตัวไป

ฟุ่บ!

ส่วนเงาร่างต้าหวงเคลื่อนย้ายแหวกอากาศไปทางหลินสวิน มันกระวนกระวายเหมือนถูกไฟลนก้น ดูรีบร้อนเป็นอย่างยิ่ง

“หนีเร็ว!”

มันพูดพลางคว้าตัวซย่าจื้อที่กำลังต่อสู้ คิดพาหลินสวินหนีไปด้วยวิธีเดียวกัน

ก็เห็น…

แสงประกายที่งามแปลกตาหาใดเปรียบระเบิดออกตรงหน้าหลินสวินเหมือนดวงตะวัน พร่างพรายจนลืมตาไม่ขึ้น

ชั่วขณะนี้ฟ้าดินราวกับหยุดชะงัก ระเบียบโลกโคจรเหมือนหยุดไปในชั่วขณะเดียว

อภินิหารหยุดเวลา!

หลังจากได้ยินคำเตือนของต้าหวง หลินสวินก็สังเกตเห็นว่าสถานการณ์ไม่เข้าทีแล้ว แต่เขาไม่ยินยอมจากไปเช่นนี้ ดังนั้นจึงคิดว่าก่อนไปจะมอบบทเรียนที่ยากลืมเลือนชั่วชีวิตให้เผ่าจักรพรรดิตระกูลข่งสักหน่อย

ตูม!

เมื่ออภินิหารหยุดเวลาสำแดงออกมา ยังมีการโจมตีเต็มกำลังที่หลินสวินทุ่มพลังทั้งหมดด้วย

ไปไร้หวน!

เมื่อกระบี่นี้ฟันออกไป ฟ้าดินเหมือนถูกผ่าแหวก

เห็นเพียงปราณกระบี่ที่เจิดจรัสสายหนึ่งตัดผ่านฟ้ากว้าง พาดขวางห่างออกไปพันจั้งในพริบตาเหมือนหลุดจากกาลเวลา เมื่ออยู่ต่อหน้าปราณกระบี่ที่ทรงพลังเกินต้านทานสายนี้ ห้วงอากาศราวกับหายไป ไม่ว่าจะเป็นศาสตราจักรพรรดิพิทักษ์กาย อภินิหารไร้เทียมทาน หรือวิชาลับอัศจรรย์อะไรล้วนเหมือนไม่มีอยู่

ปึง! ปึง! ปึง!

สัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิขั้นห้าคนหนึ่งถูกสังหารก่อนเป็นคนแรก ทั้งตัวถูกปราณกระบี่บดขยี้ จิตสิ้นวิญญาณสลาย

จากนั้นปราณกระบี่นั้นกดอัด สัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิคนแล้วคนเล่าถูกฉีกร่าง ถูกสังหารเหมือนเนื้อปลาบนเขียง ไม่มีแรงขัดขืนแม้แต่น้อย!

เพียงแต่ยังไม่รอให้ปราณกระบี่นี้ฟาดฟันจนสิ้นสุด หลินสวินก็ถูกต้าหวงคว้าตัว ทะยานห้วงอากาศจากไป

ถึงตอนท้ายสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิที่ล้อมโจมตีหลินสวินแปดคนนั้น เหลือเพียงชายวัยกลางคนระดับจักรพรรดิขั้นหกคนเดียวที่โชคดีหนีพ้นเคราะห์ร้ายนี้มาได้

แต่เห็นได้ชัดว่าเขาถูกทำให้ตกใจแล้ว ยืนอึ้งอยู่กลางอากาศ เหมือนทำอะไรไม่ถูกและไม่กล้าเชื่อ

หนึ่งกระบี่ก่อนหลินสวินจากไปนี้ ชั่วพริบตาก็ฆ่าสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิได้สี่คน!

เหลือแค่คนเดียว!

ตูม…

ฟ้าดินพลิกตลบ คลื่นพลังจากการต่อสู้ที่โกลาหลและปั่นป่วนยังแผ่กระจาย

ทว่าในที่นั้นกลับไม่มีเงาร่างของหลินสวิน ซย่าจื้อ และต้าหวงแล้ว

และในตอนที่พวกเขาเพิ่งจากไป แสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีที่พุ่งออกมาจากส่วนลึกของเขาประกายฟ้านั้นควบรวมเป็นเงาร่างสูงใหญ่หาใดเปรียบสายหนึ่ง ยืนตระหง่านอยู่กลางฟ้าดิน แสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีสอดประสาน ราวกับเทพไท้องค์หนึ่ง

เมื่อมองอย่างละเอียด นี่เป็นชายที่ท่าทางเหมือนชายหนุ่มคนหนึ่ง สวมชุดห้าสี นัยน์ตาเปล่งประกายดั่งดวงตะวันเจิดจ้า ทั้งตัวอบอวลด้วยอานุภาพยิ่งใหญ่ที่ทำให้ทั่วหล้าสั่นสะเทือน

แต่บนตัวเขากลับถูกโซ่สีม่วงเหมือนมังกรมากมายพันธนาการ โซ่นั้นมีอักษรระเบียบลึกลับส่องประกายพาให้หวาดหวั่น