ตอนที่ 2212 การต่อสู้แห่งมรรคกระบี่

ตอนที่ 2212 การต่อสู้แห่งมรรคกระบี่

ในที่มืดมีคนหลุดขำ “ใครจะคิดว่าไฉ่หนีที่ลุ่มหลงในมรรคกระบี่ไม่สนใจโลก กลับเป็นฝ่ายออกมาเอง…”

“เพียงแต่ก็ต้องดูว่าเจ้าหนุ่มนั่นจะสามารถเอาชนะไฉ่หนีได้หรือไม่ เฮ้อ ถ้าไม่ไหวจริงๆ แม้จะเสียหน้าแต่ก็ต้องให้เจ้าหมอนั่นอยู่ต่อ”

ในเวลาเดียวกันเสวียนจิ่วอิ้นเองก็อดพูดไม่ได้ “ท่านอาเล็ก นี่ไม่ใช่การรังแกกันหรือ”

เสวียนไฉ่หนีขมวดคิ้ว “การต่อสู้ในมรรควิถี แพ้ชนะไม่น่ากลัว เจ้ายังไม่บรรลุจักรพรรดิ ดังนั้นเจ้าไม่เข้าใจ”

ประโยคเดียวแทบทำให้เสวียนจิ่วอิ้นสำลักตาย แน่นอนว่าเขายังไม่บรรลุจักรพรรดิ แต่… นี่เกี่ยวอะไรกับการเข้าใจหรือไม่เข้าใจว่าเป็นการรังแกคนเล่า

ในมือเสวียนไฉ่หนีปรากฏกระบี่เล่มหนึ่งเพิ่มเข้ามา ในเวลาเดียวกันเส้นผมที่ราวกับหิมะแต่ละเส้นของนางชี้ขึ้นกะทันหัน พัดพลิ้วบนท้องฟ้าราวกับม่านน้ำตก แผ่เจตกระบี่กระหายเลือดที่น่ากลัว

กระบี่ของนางยาวสามฉื่อสองเฟิน กว้างสองนิ้วมือ คมกระบี่หนาทื่อ บนคมกระบี่ประทับคราบเลือดสีแดงเข้มเป็นจุดๆ เหมือนดอกเหมยเปื้อนเลือด

ทันทีที่ปรากฏ เพียงแค่กลิ่นอายที่อบอวลบนกระบี่ก็ฉีกทึ้งห้วงอากาศเป็นรอยร้าวมากมาย ส่งเสียงระเบิดที่แหลมแสบหู

เป็นกระบี่ที่แข็งแกร่งมากเล่มหนึ่ง

นี่คือการรับรู้ของทุกคนในนี้

โดยเฉพาะตอนที่อยู่ในฝ่ามือขาวกระจ่างเรียวยาวของเสวียนไฉ่หนี กระบี่เล่มนั้นเหมือนฟื้นคืนชีพ ดูดกลืนปราณกระบี่ราวกับอยากดื่มเลือดศัตรูให้อิ่มจนทนไม่ไหว

“กระบี่จักรพรรดิดูดเลือด!”

เสวียนจิ่วอิ้นนัยน์ตาหดรัดลง คิดไม่ถึงว่ายังไม่ทันเปิดฉากการต่อสู้ เสวียนไฉ่หนีดันเรียกศาสตราจักรพรรดิบริสุทธิ์ที่ตนภาคภูมิใจออกมาก่อน!

กระบี่มรรคเล่มนี้ย้อมเลือดนับไม่ถ้วน เรียกได้ว่าเป็นอาวุธร้ายชั้นเลิศชิ้นหนึ่ง คราบเลือดแดงเข้มที่ประทับอยู่บนตัวกระบี่ เป็นตัวแทนของจักรพรรดิกระบี่แต่ละคนที่ตายภายใต้กระบี่นี้!

สำหรับระดับที่ต่ำกว่าจักรพรรดิ ไม่มีคุณสมบัติถูกประทับบนกระบี่จักรพรรดิดูดเลือด!

ต่อให้เป็นหลินสวิน ตอนนี้เห็นอาวุธร้ายที่ดูดเลือดจักรพรรดิอย่างไร้กำจัดเล่มนี้ ในใจก็กลัวเกรงอย่างอดไม่ได้ และกลิ่นอายอันตรายที่เสวียนไฉ่หนีนำพามาให้เขาก็ยิ่งรุนแรงขึ้นแล้ว

“กระบี่ของเจ้าล่ะ” เสวียนไฉ่หนีถาม

“ข้ายังไม่มีศาสตราจักรพรรดิบริสุทธิ์” หลินสวินพูดตามตรง “แน่นอนว่าถ้าเจ้าจะเทียบสมบัติ ก็ใช่ว่าจะไม่ได้”

ในมุมมืด เฒ่าชราตระกูลเสวียนส่วนหนึ่งต่างยิ้มขึ้นมา

เผชิญกับระดับจักรพรรดิกระบี่ขั้นหกที่เข่นฆ่าไร้จำกัดอย่างเสวียนไฉ่หนี พูดประโยคเช่นนี้ออกมา หากไม่ใช่เพราะไม่รู้จึงไม่กลัว ก็คงมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่เพียงพอ

และในสายตาพวกเขา หลินสวินไม่กลัวเพราะไม่รู้

“ไฉ่หนีลงมือก็ไม่เลว แข็งแกร่งกว่าพวกคนที่เราจัดเตรียมไว้อยู่บ้าง” มีคนประเมิน

“นี่เป็นถึงอัจฉริยะมรรคกระบี่ที่ยากจะปรากฏในหมื่นปีของตระกูลเสวียนเรา มีจิตกระบี่พิสุทธิ์ฟ้าประทาน คนทั่วไปจะเทียบได้อย่างไร”

“แต่ระดับจักรพรรดิขั้นหกคนหนึ่งเล่นงานระดับมกุฎจักรพรรดิขั้นหนึ่ง ถึงอย่างไรก็ไม่น่าฟังนัก…”

ในมุมมืดตอนที่เฒ่าชราตระกูลเสวียนเหล่านั้นถกเถียงกัน เสวียนไฉ่หนีขมวดคิ้ว เสียงชิ้งดังขึ้นคราหนึ่ง เก็บกระบี่จักรพรรดิดูดเลือดลงไป

นางมองตรงไปที่หลินสวินแล้วกล่าว “ข้าจะไม่รังแกเจ้า ในมือเจ้าไม่มีกระบี่ใช้ ข้าก็จะใช้มรรคกระบี่แห่งตนกำราบเจ้า”

พูดจบ ทั้งร่างของนางพลันเปลี่ยนเป็นแสงที่งดงามหลากสี เหมือนแสงเจิดจ้ากรีดผ่านห้วงอากาศ ห่อหุ้มด้วยอานุภาพดุดันน่าสะพรึงพุ่งเข้าใส่หลินสวิน

ระหว่างนางกับหลินสวินเดิมห่างกันเพียงพันจั้ง แต่ตอนนี้ ทันทีนางออกตัว ห้วงอากาศพันจั้งนี้ก็เหมือนผ้าผืนหนึ่ง ถูกประกายคมฉีกออกอย่างรุนแรงพุ่งเข้าหาหลินสวินในชั่วพริบตา

สิ่งที่เร็วกว่านาง คือหนึ่งกระบี่ที่ฟันออกจากปลายนิ้ว!

เร็วเกินไปแล้ว!

เปลี่ยนเป็นคนอื่นคงตอบสนองไม่ทัน ถูกกระบี่ที่รวดเร็วประหนึ่งสายฟ้า ไวราวกับเคลื่อนย้ายชั่วพริบตากรีดทึ้งไปแล้ว

“ยัยอัปลักษณ์นี่ร้ายกาจ…”

ต้าหวงเองยังอดหวั่นไหวไม่ได้ กระบี่นี้ได้หล่อหลอมสารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณทั่วตัวเข้าไปนานแล้ว กลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมาจึงน่ากลัวอย่างเห็นได้ชัด

เผชิญกับกระบี่นี้ สีหน้าของหลินสวินกลับนิ่งสงบ นิ้วมือกดออกไป

ฟุ่บ!

ปราณกระบี่แบบเดียวกันทะยานออกไป ราวกับเส้นโค้งดุดันที่ตวัดพู่กันขึ้นกะทันหัน แทงเข้าใส่ประกายกระบี่ที่จู่โจมมาอย่างแม่นยำหาใดเปรียบ เหมือนรู้ล่วงหน้าอย่างไรอย่างนั้น

ปัง!

ทั้งสองปะทะกันส่งเสียงระเบิดบาดหู สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า ว่าระหว่างปราณกระบี่ทั้งสองมีกระแสอากาศทำลายล้างที่น่ากลัวแผ่ไปทั่วทิศโดยพลัน ทุกที่ที่พัดผ่านจะบดขยี้ห้วงอากาศ กลายเป็นความว่างเปล่าไร้รูปที่น่ากลัว

หนึ่งกระบี่ที่ร้ายกาจรุนแรงนี้ กลับถูกหลินสวินสกัดไว้จริงๆ!

“ไม่เลว นี่คือมรรคชักกระบี่ของจอมกระบี่จูคง” เสวียนไฉ่หนีหรี่ดวงตาคู่งาม ในเสียงแฝงความประหลาดใจ ยิ่งมีความตื่นเต้นเสี้ยวหนึ่ง

ครู่ต่อมาทั้งสองก็แยกจากกันและพุ่งเข้าปะทะเหมือนรู้กันอีกครั้ง เปิดการต่อสู้ดุเดือดสะท้านขวัญ

นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างมรรคกระบี่ระดับจักรพรรดิ

ที่น่าประหลาดคือ หลังจากทั้งสองปะทะฝีมือกัน กระบวนท่าแม้รุนแรงไร้ที่เปรียบถึงขีดสุด แต่กลับไม่ได้เกิดการกระแทกอีกครั้ง ทว่าจิตต่อสู้ภายในกลับทำให้ทุกคนอกสั่นขวัญแขวน

เปรี๊ยะ เปรี้ยง…

ในอากาศมีเสียงอึงอลของปราณกระบี่ดุเดือดรุนแรงอยู่เป็นระยะ เสริมอยู่ในบรรยากาศที่เงียบสงัดแปลกประหลาดนี้ เหมือนกำลังเตือนทุกคนว่าการต่อสู้ครั้งนี้น่ากลัวเพียงใด